Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Προσκυνηματική ‘Οδοιπορία ’Από τά ‘Αγια Μετέωρα Στα Καυσοκαλύβια του ‘Αγίου ’Ορους



Προσκυνηματική ‘Οδοιπορία ’Από τά ‘Αγια Μετέωρα Στα Καυσοκαλύβια του ‘Αγίου ’Ορους

 Με τον Άρχιμ. Πολύκαρπο                                  

          

Με τα Πατρικάς Ευχάς και Ευλογίας Του  Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σταγών & Μετεώρων Κ.κ Σεραφείμ πραγματοποίησα σύντομη Προσκυνηματική Οδοιπορία στα Καυσοκαλύβια του Άγίου Όρους.

              Η σιωπή και η ζωή των μοναχών.

Το Άγιον Όρος είναι ένας τόπος μυστηρίου, που μιλάει πολύ έντονα η σιωπή, δηλ. αυτή η ίδια η αιωνιότης, άφού η σιωπή είναι η γλώσσα του μέλλοντος αίώνος. Μέ την σιωπή ακούν την φωνή του θεού και άποκτούν την άρετή. Ή σιωπή των μοναχών σε διδάσκει. Στό Άγιον Όρος πρέπει να πας με την πρόθεση να ώφεληθείς με την σιωπή. Άν ξέρεις να διδάσκεσαι έτσι, τότε όλα θα σου μιλήσουν. Οί σιωπηλές μορφές των μοναχών, τά σπήλαια των έρημιτών, τα κατανυκτικά μοναστήρια, η φύση καί τα άψυχα άντικείμενα θα σου πούν πολλές ίστορίες καί θα σε μεταγγίσουν ύπέροχες διδασκαλίες. Οί έρημίτες άγιορείτες μοναχοί, τα ερημικά αυτά και τόσο μελωδικά πτηνά βιώνουν την Ζωή. Κολυμπούν μέσα στον Παράδεισο. Αύτοί είναι οι πραγματικοί«θεωμένοι»,που ζουν όλη την ζωή του Χριστού» μέσα δηλ. σε σώματα εν όστρακίνοις σκεύεσιν», μέσα δηλ. σε σώματα ταλαιπωρημένα άπό την άσκηση και την διακονία. Ζουν την πίστη και τα έργα. Γιατί όμολογουμένως ή πίστη χωρίς τα έργα είναι φαντασία και τα έργα χωρίς την πίστη είναι ειδωλολατρία πάνω στα τραχύτητα σώματά τους (άφού εξαφάνισαν τον κόσμο με τις ύποκριτικές εύγένειες)είναι άποτυπωμένη η χάρη του θεού και η μορφή του Χριστού. Ό χορός των άγίων άσκητών « τό παρά φύσιν διέφυγε, τό κατά φύσιν διέσωσε και των ύπέρ φύσιν ηξίωτε χαρισμάτων» (Άγιος Νικόδημος).

                    

 Άνάβαση στό δικό μου Θαβώρ
   Δειλινό στό Όρος. 
 Καί ένώ ό ήλιος πήγαινε να βασιλεύσει, έγώ άνέβαινα
για να άνατείλω!Η δύση του ήλίου με βρήκε ν΄ άνεβαίνω με πολύ κόπο ένα στενό καί δυσκολοδιάβατο μονοπάτι πρός την άνατολή!Εμείς με την μικρή πίστη δυσκολευόμαστε πολύ σε τέτοιες αναβάσεις, που είναι χαρά για τους πιστούς πού έκαναν πράξη την ήρωική τους άπόφαση να άπαρνηθούν τον κόσμο με όλα του τα θέλγητρα και τις χαρές καί άγάπησαν την άσκηση.
Δεξιά και άριστερά ύψωνόταν άσπροσπέλαστοι βράχοι με τις κοφτερές κορυφές τους, σαν να έσχιζαν τόν ουρανό. Βάδιζα σκυφτός με την εύχή στα χείλη, την καρδιά και τον νου, γιατί έτσι πρέπει κανείς να έπισκέπτεται το άγιώνυμο Όρος, με αίσθήματα άπλού προσκυνητή. Άνέβαινα με σκέψεις και αίσθήματα άλλιώτικα. Ή ήσυχία ήταν ό κανόνας της περιοχής. Κάπου κάπου άκούς μερικά άγριοπούλια να πετούν και να φωνάζουν ή και άηδόνια να κελαϊδούν .Καθώς προχωρούσα έφθασα σ΄ ένα σπιτάκι και εκεί είδα ένα γαλήνιο έρημίτη να άγωνίζεται να σπάσει ένα μεγάλο βράχο.                                       
  -Ευλογείτε, γέροντα, του είπα
  Κύριος,  άπάντησε.
Αύτός είναι ο χαιρετισμός του όρους όταν ζητάς εύλογίες σου άπαντούν, ό Κύριος να σ΄ εύλογήσει. Γνωρίζουν καλά την σημασία του Χριστού για την πνευματική ζωή. Ό Κύριος είναι ο πόθος τους και η νοσταλγία. Τό όνομα του Ίησού σσυχνά το έπαναλαμβάνουν, αφού ζούνε την παρουσία του. Αύτός είναι «συγκοιταζόμενος, συνανιστάμενος,γλυκαίνων και ευφραίνων την καρδίαν τη παρακλήσει του Άγιου Πνεύματος. Συνέχισα την πορεία μου, και μετά άπό λίγο έφθασα στην σκήτη των Καυσοκαλυβίων. Εκεί συνάντησα τον Μοναχό Νεκτάριο, γνωστός μου πολλών  χρόνων, ο όποίος με ύποδέχθηκε με έγκαρδιότητα. Παρέμεινα μια Έβδομάδα στην σκήτη, όπου είχα την ευκαιρία, της συναναστροφής και Πνευματικής ώφελείας με τον Μοναχό Νεκτάριο, τον Ιερομόναχο Ίωαννίκιο, τον Όσιολογιώτατο Πατάπιο Μοναχό, και τον Ίερομόναχο Νεόφυτο. Ο Μοναχός Νεκτάριος μονάζει στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων. Προέρχεται από την Μονή Λογγοβάρδας Πάρου, όπου έγινε Μοναχός άπό τον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο μια σύγχρονη  Άγιασμένη Μορφή. Ο Μοναχός Νεκτάριος είναι Όγδόντα  έτών. Άιτία της μοναχικής του άφιερώσεως ύπήρξε ή σωματική του  άσθένεια, γνώρισε τον Ίησού Χριστό, έξομολογήθηκε στον Γέροντα Φιλόθεο και αποφάσισε να γίνει Μοναχός. Είναι έραστής της ήσυχίας και της νοεράς Καρδιακής Προσευχής. Ό Ιερομόναχος Ίωαννίκιος προέρχεται άπό τήν Ίερά Μονή του Aγίου Νικολάου Άναπαυσά  Άγίων Μετεώρων, και βρίσκεται στην Καλύβη του Άγίου Γεωργίου, και άσχολείται  με την ξυλογλυπτική τέχνη. Στήν Καλύβη του Άγίου  Γεωργίου  έμόνασε ό Γέροντας Πορφύριος μια σύγχρονη άγιασμένη Μορφή. Ο Γέροντας Πορφύριος άναγκάστηκε νά φύγει από την Καλύβη του Άγίου Γεωργίου διότι  ασθένησε άπό Πνευμονία. Υπηρέτησε την Έκκλησία μέχρι τα Βαθειά του γεράματα, και πρίν το τέλος της ζωής του ξαναγύρισε στην Καλύβη του Άγίου Γεωργίου όπου έκοιμήθει. Πρίν μερικά χρόνια έγινε η έκταφή των Λειψάνων του, τά όποία  βρίσκονται σε άγνωστο χώρο σύμφωνα με την έντολή του. Ό πατήρ Ίωαννίκιος μου είπε ότι ό γέροντας Πορφύριος είχε  ταπεινοφροσύνη ή όποία  σύμφωνα με τον Άγιο Ίσαάκ τον Σύρο είναι η στολή της Θεώσεως. Έρώτησα τον Πατέρα Ίωαννίκιο να μού πει για το πρόσωπο του Γέροντος Πορφυρίου.Ό Γέροντας έλεγε όταν θα σας ρωτούν για μένα θα τους λέτε  ότι είμαι ένας Όρθόδοξος καλογερόπαππας και μέλος της Εκκλησίας του Χριστού και έχω ύπακοή στον Επίσκοπο. Ό Ίερομόναχος Νεόφυτος είναι νέος στην ήλικία, προέρχεται άπό την σκήτη της Άγίας  Άννας,και  είναι ό Γέρων της καλύβης  του Άγίου Γεωργίου ,Ίωσσαφαίων. Ή καλύβη των Ίωσσαφαίων έχει ένδοξη Ίστορία.Τό έργόχειρο  των Ίωσσαφαίων ήταν ή Άγιογραφεία της ρωσικής τεχνοτροπίας. Στήν   καλύβη φιλοξενήθηκαν μεγάλες Έκκλησιαστικές προσωπικότητες, όπως ό Πατριάρχης Κων/πόλεως Ίωακείμ ό Γ και ό Άγιος Νεκτάριος Έπίσκοπος Πενταπόλεως. Έδώ και πολλά χρόνια ή Καλύβη του Άγίου Γεωργίου έρήμωσε. Σήμερα στην Καλύβη μονάζει ό Ίερομόναχος Νεόφυτος, ό όποίος έργάζεται για να άποκαταστήση της ζημιές της Καλύβης. Ό Γέρων Νεόφυτος είναι φιλόξενος, έχει πολλούς προσκυνητάς, τους όποίους κατευθύνει, στην πνευματική ζωή. Στήν Καλύβη των Ίωασσαφαίων λειτούργησα  με  τά  της Παναγίας.

Ό   Μοναχός Πατάπιος  βρίσκεται στήν Ίστορική Καλύβη του Όσίου  Άκακίου του Καυσοκαλυβίτη. Έσπούδασε Οίκονομικά και άσχολείται με την συγγραφή, και την Άγιογραφία .Είναι Φίλος της Ήσυχίας καί έραστής της Νοεράς και Καρδιακής Προσευχής του Ίησού. Ό πατήρ Πατάπιος είναι ό Γέρων της Καλύβης. Τό Σάββατο 14/8/2011 στις 9 το Βράδυ άρχισε η άγρυπνία για την Έορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ή αγρυπνία άρχισε με το Μικρό Απόδειπνο, τον Μ. Έσπερινό  τα άργά Άνοιξαντάρια άπό καλλίφωνους Ίεροψάλτας, δηλ τον Μοναχό Γρηγόριο, στο Δεξιό Άναλόγιο και στο Άριστερό Άναλόγιο ήταν ό Μοναχός Πατάπιος .Στό τέλος του Έσπερινού διαβάστηκε ό Λόγος του Άγίου Ίωάννου Δαμασκηνού στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Συνέχεια του Έσπερινού άρχισε ή άκολουθία του Όρθρου με  Άργά ΠΠασαπνοάρια, και  άργή Δοξολογία. Ή θεία Λειτουργία έγινε στο Κυριακό της Σκήτης που είναι άφιερωμένο στην Άγία Τριάδα, και στην Καλύβη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,.Στην Καλύβη που έόρταζε είχα την Εύλογία να λειτουργήσω με τον Ίερομόναχο Νεόφυτο. Στό μικρό εκκλησάκι της καλύβης τελέσαμε την θεία λειτουργία. Τί θεία λειτουργία ήταν έκείνη? Τί μεγαλείο? Ήξερα ότι η θεία λειτουργία είναι ολοκληρη θεολογία και θεοπτία.Ήξερα ότι ή θεία Λειτουργία είναι το πραγματικό Πάσχα,ο Γολγοθάς καί η άναστασι του Χριστού. Αλλά έκείνο το βράδυ. το έζησα και το κατάλαβα. Έμαθα ότι η θεία λειτουργία είναι το όριο της ζωής του πιστού.           
 ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ  ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ   ΤΗΣ ΣΚΗΤΗΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ
Στο άκρο της Ιεράς Χερσονήσου του ουρανογείτονος Άθω και  κάτω άπό τον Άθω στον κόσμο και έξω από τον κόσμο εκεί που η μεγαλοπρεπή άγριότητα της φύσεως επαγρυπνείς με τους αφιερωμένους στο θεό ερημίτες υψώνεται της ήσυχίας άκρόπολη, σαν Ιερό Βήμα στον θεοτμητο ναό του Άγίου όρους, ή Ίερά Σκήτη Άγίας Τριάδος των Καυσοκαλυβίωv. Ή Ίστορία της Σκήτης συνδέθηκε άπό την πρώτη στιγμή με το άρχαιότατο ησυχαστήριο της, την καλύβη του Άγίου Άκακίου, μια που σ΄ αυτήν άσκήθηκε ό ίδρυτής της σκήτης Όσιος Άκάκιος ό Καυσοκαλύβης(1630- 1730)Πρώτος πάντως γνωστός άσκητής της περιοχής στάθηκε μία άπό τις διαπρεπέστατες πνευματικές φυσιογνωμίες του Άθωνικού μοναχισμού ο έκ Μ. Άσίας καταγόμενος Όσιος ΄Μάξιμος ο Καυσοκαλύβης+(1365) Ό μεγάλος αύτός διδάσκαλος της νοεράς προσευχής με τα υπερφυσικά χαρίσματα, ζώντας στην περιοχή ως διά Χριστόν σαλός έκαιγε τις καλύβες πού ό ίδιος κατασκεύαζε, θέλοντας να άποκτήσει την ύψοποιώ ταπείνωση. Άπό την προσωνυμία του όσίου «Καυσοκαλύβης»πήρε και η τοποθεσία την όνομασία Καυσοκαλύβια
                                                    Ο Οσιος Άκάκιος


 











Καταγόταν άπό τα Άγραφα καί έγινε μοναχός στην Μονή της Άγίας Τριάδος Σουρβιάς Πηλίου. Κατόπιν άναχώρησε γιά το Άγιον Όρος όπου γύρω στά 1660 κατέληξε στην περιοχή «Μεταμόρφωσις» που βρίσκεται υπεράνω της σημερινής Σκήτης, και στην όποία υπήρχε μοναστικός Οίκισμός ήδη άπό την έποχή του Όσίου Μαξίμου του Καυσοκαλυβίτη .Στά 1680 κατέβηκε προς την θάλασσα και κατοίκησε στο Σπήλαιο πού βρίσκεται στην άνατολική πλευρά της Σκήτης και όπου 4 αίώνες πρίν είχε άσκηθεί ο Όσιος Μάξιμος. Παράλληλα ό Όσιος Άκάκιος έκτισε με τα χέρια του πέτρινο καλυβάκι γνωστό σήμερα και ως «Άρχονταρίκι του Άγίου»όπου έκανε το έργόχειρό του (κατασκευή ξύλινων κουταλιών)και στο όποίο άργότερα φιλοξενούσε όσους έρχόντουσαν να τον συμβουλευθούν και να πάρουν την εύχή του και έπρεπε κάπου να διανυκτερεύσουν. Αύτός ό σωζόμενος μέχρι σήμερα  οίκίσκος άποτέλεσε το άρχικό κτίσμα της Καλύβης του Άγίου Άκακίου.
Ό μικρός άλλά τόσο καθαγιασμένος χώρος του σπηλαίου, δεν κατάφερε να καλύψει τις μεγαλόφωνες βροντές της άρετής και της άγιότητος, που ήταν καρποί της άσκησης του άκοιμήτου στην πνευματική έργασία και άγρυπνου στήν τήρηση των θεομιμήτων έντολών του όσιου Άκακίου. Τά
χαρίσματα του έγιναν γνωστά, τόσο στο Άγιον Όρος όσο κι΄ έξω άπ΄ αύτό. Μοναχοί άπό παντού έφθασαν έδώ και τέθηκαν ύπό την ύπακοή του Όσίου, κτίζοντας μικρές καλύβες γύρω από την περιοχή του Σπηλαίου. Όταν άργότερα οι μοναχοί αύξήθηκαν σε άριθμό, ό όσιος Άκάκιος όργάνωσε την μοναστική κοινότητα σε Σκήτη, όρίζοντάς τους και τυπικό που άκολούθησε ο τρόπος της ζωής τους.
Έτσι ίδρύθηκε ή Σκήτη, που άφιερώθηκε στην Άγιά Τριάδα. Έπειδή το βρόχινο νερό, με το όποίο ύδρεύονταν(άπό μια στέρνα που σώζεται στην τράπεζα της καλύβης του άγίου Άκακίου) δεν έπαρκούσε, ό Όσιος με Θαύμα του, έβγαλε το νερό(Άγίασμα), με το όποίο ύδρεύεται μέχρι σήμερα ολόκληρη η Σκήτη γεγονός που όδήγησε και στην περαιτέρω ακμή της. Στό ναό της Καλύβης φυλάσσονται  τμήματα των ίερών λειψάνων του Όσίου Άκακίου(κάτω σιαγόνα, όδόντες κ.α.) έκμπέμποντα άρρητη εύωδία, πού ευαισθητοποιει την χάρι καί την εύλογία του Όσίου προς όσους μετα άπο από τοσο κόπο προσέρχονται να προσκυνήσουν στο ιερό Σπήλαιο και το ναό της Παναγίας και να ζητήσουν τις πρεσβείες του όσίου. Ο Προσκυνητής μπορεί άκόμη να δει το «αρχονταρίκι» του Όσίου Άκακίου καθώς και την άρχαία στέρνα στην όποία ό Όσιος συγκέντρωνε το βρόχινο νερό, πρίν το θαύμα του άγιάσματος. Στήν άνακαινισμένη σήμερα καλύβη του Άγίου Άκακίου καλλιεργούνται με την χάρη του θεού ή ίερή τέχνη της άγιογράφησις ιερών είκόνων, η παρασκευή και διακόσμηση κολλύβων καθώς και η συγγραφή και έκδοση βιβλίων που προβάλλουν, μέσα από την επιστημονική μελέτη των πηγών, τους Άγίους, την πνευματικότητα, την ίστορία καθώς και την μεταβυζαντινή τέχνη τόσο της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων όσο και του Άγίου Όρους γενικότερα.
Έδώ τελείωσε η σύντομη προσκυνηματική μας όδοιπορία στα Καυσοκαλύβια του Άγίου Όρους. Η όδοιπορία αυτή στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους μου προσέφερε άποθέματα πνευματικής ζωής. Πίστη και υπομονή. Συμμετοχή στην λειτουργική  και συνάμα μυστηριακή ζωή της Έκκλησίας,  στην άπόκτηση των έντολών του Ίησού Χριστού, για την κάθαρση άπό τα πάθη, και την έντονη προσωπική μου σχέση με τον θεόν.

Σημείωσις Το Ίστορικό της Ίδρύσεως της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων  είναι παρμένο από το «Η Ιερά Σκήτη του Άγίου Άκακίου στα Καυσοκαλύβια του Άγίου Όρους Μικρο Προσκυνητάρι»
                    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου