Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Από το Άγιολόγιο του Μηνος Μαιου


Αγία Λυδία η Φιλιππησία




                       ΑΠΟ   ΤΟ   ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ  ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

                           Άγία   Λυδία   ἡ Φιλιππησία

                                          20      Μαίου

Ἡ  άγία Λυδία  καταγόταν  ἀπό τά Θυάτειρα καί διέμενε στούς Φιλίππους  τῆς Μακεδόνιας.Προκεῖται γιά πρόσωπο  μέ ἱερή  ἀνησυχία.Δέν  τήν ἀνέπαυε  ἡ φιλόυλη  θρησκεία τῶν εἰδώλων  καί  δέν ἀνεχόταν  νά λατρεύει θεούς  πού  μάλωναν, ἀλλά καί  ὀργίαζαν    μεταξύ  τους.Μέσα  τῆς ἔγινε  ἕνας  εὐλογημένος  σεισμός, ὁ  ὁποῖος  γκρέμισε  τά εἴδωλα  καί συχρονως  ἔγινε ἀφορμή  νά ὀδήγηση  τά βήματά  της  στόν κῆπο  προσευχῆς  τῶν Ἰουδαίων. Ἐκεῖ  γνώρισε τόν  νόμο τοῦ Ἰσραηλ  καί ἄναψε  μέσα  της  ἡ δίψα   γιά τήν ἀναζήτηση    καί εὕρεσι  τοῦ Σωτήρα  τοῦ  κόσμου, γιά  τόν  ὁποῖο   ἄκουσε  ἀργότερα  ἀπό τόν Ἀπόστολο  Παῦλο.
Τή περίοδο  πού ἡ  ἅγια Λυδία βρισκότανε  στούς Φιλίππους τῆς Μακεδόνιας, ὁ Ἀπόστολος  Παῦλος ἦταν στήν Τρωαδα καί εἶδε σέ  ὅραμα  ἄνθρωπο  ντυμενο  μέ Μακεδονική  στολή, νά τόν παρακαλῆ  καί προσκαλῆ  νά ἔλθη στήν Μκεδονια, λεγοντάς του: «διαβας   εἰς Μακεδόνιαν  βοηθησον ἠμιν»(Πράξ. Ἰστ΄9.ΟΑποστολος Παῦλος θεώρησε  ὅτι αὐτό ἦταν  θεικη  πρόσκληση   καί  γι΄ αὐτό  πῆγε στήν Μακεδονία  καί συγκρκριμένα  στήν  ἀρχαία πόλη  τῶν Φιλίππων, ὁπου καί κήρυξε  τό Εὐαγγέλιο  στόν τόπο προσευχῆς τῶν Ἰουδαίων, δίπλα  στίς ὄχθες τοῦ Ζυγακτού  ποταμοῦ. Ἐκεῖ  ἦταν   συγκετρωμένες  πολλές  θεοφοβούμενες  γυναῖκες, μερικές ἀπό τίς  ὁποῖες  πίστεψαν   στό λόγο  του. Ἀλλά  ἐκείνη  πού  περισσότερο  ἀπό ὅλες ἐνθουσιάστηκε ἀπό τό κήρυγμα τοῦ ἦταν  ἡ Ἅγια Λυδία, ἡ ὁποία  δήλωσε  κατηγορηματικά στόν  Ἀπόστολο Παῦλο  ὅτι πιστεύει  στόν Χριστό καί θέλει  νά  βαπτισθῆ  καί ἐκεῖνος τήν  βάπτισε   μαζί « μέ  τόν  οἶκο  αὐτῆς»Κι ἔτσι ἔγινε  ἡ  πρώτη  Χριαστιανη  τῆς Μκεδονιας,  ἀλλά καί τῆς Εὐρώπης.Γιά νά  δείξη   δέ τήν εὐγνωμοσύνη   της, φιλοξένησε  στό σπίτι  τῆς τόν Ἀπόστολο Παῦλο καί  τήν συνοδεία   του.Καί  μάλιστα, γιά νά  τό κατορθώση  αὐτό ἐπέμενε  πολύ,  μέχρι    πού  τούς πίεσε. Γράφει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς στίς Πραξεις τῶν Ἀποστόλων  ὅτι «παρακάλεσε  λέγουσα  εἰ κεκρίκρατέ  με πιστήν τῷ  Κυρίω  εἶναι, εἰσελθόντες εἰς τόν  οἶκον  μου  μείνατε, καί παρεβιάσατο  ήμάς»
Ὁ  ἱερός ὑμνογράφος, στό Ἀπολυτίκιο  τῆς  άγίας  Λυδίας,  λέγει μεταξύ  τῶν  ἄλλων:Τόν θεόν σεβομένη  διανοίας εὐθύτητι, τό τῆς χάριτος  φέγγος  ὑπό Παύλου εἰσδέδεξαι, καί πρώτης ἐν Φιλίπποις  τῷ Χριστῷ,  ἐπίστευσας θεόφρον πανοικεί …..»
Ὁ  βίος καί  ἡ πολιτεία της  δίνουν τήν ἀφορμή  νά τονίσουμε τά ἀκόλουθα:
Πρῶτον: «Τόν  Θεόν σεβομένη  διανοίας εὐθύτητι»
Ἡ εὐθύτητα τῆς διανοίας εἶναι ἄριστα συνδεδεμένη μέ  τήν καθαρότητα τῆς καρδίας, τήν ἀγάπη, τήν προσευχή καί τήν ἀληθινή  λατρεία τοῦ  Τριαδικοῦ Θεοῦ, καί θά  μπορούσαμε νά μποῦμε  ὅτι  εἶναι  ὁ  ἀγωγός  διά  τοῦ  ὁποίου  εἰσέρχεται  μέσα στόν  ἄνθρωπο   ἡ  Χάρη  τοῦ  θεοῦ  καί  τόν  ἀναγεννά. Γί   αὐτό  και ό  Προφήτης  Δαυίδ, μετά  τήν πτώση   του  στό διπλό  ἁμάρτημα  τοῦ φόνου καί  τῆς μοιχείας, ἀφοῦ μετανόησε  εἰλικρινά, παρακάλεσε μέ  δάκρυα τόν θεόν νά  τοῦ  καθαρίση  τήν  καρδία καί  νά  τοῦ  δώση  «πνεῦμα εὐθές» «καρδίαν καθαράν κτίσον  ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα  εὐθές ἐγκαίνησον  ἐν  τοῖς ἐγκάτοις μου» Ἀλλά καί  ὁ  Προφήτης  Ήσαίας  προτρέποντας  τόν λαό  νά μετανοήση  καί  νά  ἐπιστρέψη  στήν  ὁδό τοῦ θεοῦ,  ἔλεγε  ὅτι  ὁ  ἄνθρωπος  θά μπορέση  νά δή  τόν Σωτήρα τοῦ  κόσμου  καί  θά  μεθέξη  τῆς δοξης  τοῦ Θεοῦ  ὅταν ἐγκαταλείψη  τούς τραχεῖς  δρόμους τῆς ἁμαρτίας, τούς ὁποίους βαδίζει, καί ἐπιστρέψη  στάς λείας  ὁδούς τοῦ θεοῦ.Δηλαδή,  ὅταν  ἑτοιμάση  κατάλληλα  τόν έαυτόν του μέ τήν ἀπόκτηση  εὐθύτητας  εἰλικρεινιας  καί  ταπείνωσης.» Τάδε λέγει  ὁ Κύριος,  ἑτοιμάσατε τήν ὁδόν  Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους  τοῦ Θεοῦ ήμών, πάσα φάραξ  πληρωθήσεται  και  πᾶν όρος  καί βουνός ταπεινωθήσεται καί ἐσται  πάντα τά  σκολιά  εἰς  εὐθείαν  καί ἡ τραχεία  εἰς ὁδούς λείας καί ὀφθήσεται  ἡ  δόξα Κυρίου,καί  ὄψεται  πάσα  σάρξ   τό   σωτήριόν του Θεοῦ {Ἠσαία  μ΄ 4_5}.
Στίς ἥμερές μας δυστυχῶς, ἡ εὐθύτητα καί ἡ  εἰλικρίνεια  ἀποτελοῦν  εἶδος  πρός ἑξαφανηση.Ἀντίθετα πλεονάζουν  ἡ πονηριά  ἡ ἀνειλικρίνεια, οἱ μηχανορραφίες καί δολοπλοκίες.Ὁ  καθένας, ὅμως, ἀπό  μᾶς  ἔχει τήν  δυνατότητα  νά δουλέψη  στόν ἑαυτό του  καί  μέ  τήν  Χάρη  τοῦ  Θεοῦ  καί  τό  προσωπικό  του  ἀγώνα   μπορεῖ  νά  ἀπόκτηση  «καρδίαν καθαράν  καί πνεῦμα εὐθες».θά πρέπει  δέ  νά  σημειωθῆ  ὅτι  ἡ προσωπική  Βελτίωση  τοῦ καθενός  ἀπό μᾶς   θά βελτίωση   καί τήν κοινωνία  αφου  η κοινωνια  ἀποτελεῖται  ἀπό  ὅλους  ἐμᾶς. Εἶναι  ὁ  μοναδικός τρόπος  γιά  τήν   ἀλλαγή   τῆς κοινωνίας  πρός  τό  καλύτερο καί  ἄλλος  τρόπος ἀπό  αὐτόν  δέν ὑπάρχει.
Δεύτερον: «Ἐπιστευσας θεοφρον  πανοικεῖ».
Εἶναι στ΄  ἀλήθεια ὡραία εἰκόνα  νά βλέπει  κανείς  μία ὁλόκληρη  οἰκογένεια  νά  ἀσπάζεται  τήν   ἀληθινή   πίστη,  νά  βαπτίζεται  καί  στήν συνέχεια  νά φιλόξενη στό  σπίτι   τῆς  τόν  Ἀπόστολο  τοῦ  Ἰησοῦ  μέ  τήν  συνοδεία  του.Πράγματι,   τό  γεγονός   αὐτό  τῆς  ἐπικοινωνίας  μέ ἁγιασμένους  ἀνθρώπους  ἀποτέλει ἀληθινή  εὐλογία,  καθώς καί  πηγή  ἔμπνευσης  γιά  τήν περαιτέρω  πορεία  ὅλων  τῶν  μελῶν  τῆς  οἰκογένειας,  καί ἰδιαίτερα  τῶν  παιδιῶν, ἀφοῦ  ἡ σύνδεση  τῶν  παιδιῶν  μέ  ἀνθρώπους  οἱ  ὁποῖοι  ἀποτελοῦν  ὑγιῆ  πρότυπα ζωῆς, εἶναι ὅτι  καλύτερο μπορεῖ νά  συμβῆ στήν ζωή  τους.Ὅταν  οἱ  γονεῖς  ἀγαποῦν  τόν Θεόν  καί  τούς  ἀνθρώπους  τους, αὐτό σημαίνει  ὅτι εἶναι  καί  μεταξύ  τους  ἀγαπημένοι  καί  αὐτό ἔχει μεγάλη  ἐπίδραση  στήν ψυχολογία  τῶν παιδιῶν,  στήν διαμόρφωση  τῆς προσωπικότητάς  τους  καί  στήν  ὁμαλή  πορεία τούς  μέσα  στήν  κοινωνία.Τό  παράδειγμα  τῶν γονέων  ἀποτέλει  τό  θεμέλιο  πάνω στό  ὁποῖο κτίζεται τό  πνευματικό  οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς  τῶν παιδιῶν. Ἐπίσης  τά παιδικά  βιώματα  μένουν ἀνεξίτηλα  στήν μνήμη   καί τήν καρδία  καί ἑπομένως  ὅταν  τά  παιδιά  συνδέονται    μέ φορεῖς  τῆς ὀρθόδοξου  παραδόσεως, τότε ἀγαποῦν  τήν δίκη  τούς  παράδοση, μποροῦν  νά ξεχωρίζουν  ἀπό  ἄλλες  παραδόσεις καί δέν κινδυνεύουν νά ἀλλοτριωθοῦν σέ  ὁποιεσδήποτε συνθῆκες ζωῆς καί ἄν βρεθοῦν.Πολύ  σωστά ἔχει λεχθῆ  ὅτι οἱ λαοί  καί  τά ἔθνη  πού δέν γνωρίζουν  καί κυρίως  δέν βιώνουν τήν  παράδοση  τούς ἀπειλοῦνται  μέ ἀφανισμό.
Ἡ βίωση  τῆς ὀρθόδοξου παραδόσεως  στήν  αὐθεντική  της  μορφή  δημιούργει  τίς προυποθέσεις γιά  τήν ἀπόκτηση ἐσωτερικῆς καθαρότητος ,εὐθύτητας καί εἰλικρεινιας, καί  ὅταν  αὐτό  πραγματοποιηθῆ,  τότε «ὀφθησεται  ἡ δόξα Κύριου, καί ὄψεται  πάσα σάρξ τό σωτήριόν του  Θεοῦ».

 
πολυτκιον 
χος α'. Τς ρήμου πολίτης.
Τ
ν Θεν σεβόμενη διανοίας εθύτητι, τ τς χάριτος φέγγος δι Παύλου είσδέδεξαι, κα πρώτη ν Φιλίπποις τ Χριστ, πιστευσας θεόφρον πανοικε· δι τοτο σ τιμμεν σματικς, Λυδία Φιλιππησία. Δόξα τ εύδοκήσαντι ν σο, δόξα τ σ καταυγάσαντι, δόξα τ χορηγούντι δι σο, μν τ κρείττονα.




Από  το Περιοδικο «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»
               ΑΠΟΤΟ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ  ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
Για την Άντιγραφή Άχιμ. Πολυκαρπος    





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου