Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ

     
 









 
Στήν  Σύναξι   των Ιερέων  της Ιερας Μητροπόλεως Σταγων και Μετεώρων  στις 16-5-2012 ,Υπο του Αρχιμ. Πολυκάρπου
 
Μηδέν φοβο μέλλεις παθενγίνου πιστός χρι θανάτου καί δώσω σοί τόν στέφανον τς ζως.
Σεβασμιώτατε πάτερ καί Δέσποτα τήν Εχή καί τήν Ελογία Σας.
Σεβαστοί Πατέρες καί γαπητοί μου ν Χριστ   δελφοί, Χαίρετε πάντοτε τήν χαράν το γλυκυτάτου μς ησο.
Νά Εχαριστήσω σς Σεβασμιώτατε διά τήν εκαιρίαν καί τήν προτροπή σας νά εσηγηθ τό σημερινό θέμα στήν σύναξη τν ερέων.πειδή σέ μία βδομάδα  γία μας κκλησία θά ορτάση καί θά πανηγυρίση τήν μνήμη το γίου νδόξου ερομάρτυρος το Χριστο  Πολυκάρπου πισκόπου Σμύρνης, σκέφθηκα νά παρουσιάσω στήν γάπη σς  τό Μαρτύριό του, τήν πιστολή  πο στειλε στούς Φιλιππισίους, κόμη δέ τήν Θεολογία το Μαρτυρίου στήν Παλαιά καί Καινή Διαθήκη,  στήν Παυλειο καί Πατερική Θεολογία. γιος Πολύκαρπος γεννήθηκε τό 70 μ.Χ.στήν φεσο. ταν μαθητής τν ποστόλων καί χειροτονήθηκε πό τούς ποστόλους πίσκοπος Σμύρνης.Τό 165 νθύπατος Στράτιος Κοδράτος, ξαπέλυσε βίαιο διωγμό ποος ναστάτωσε λες τίς κκλησίες τς σίας. ν ο γενναοι μάρτυρες το Χριστο φίστατο κάθε εδους βασανιστήρια καί παραδίδοταν στό τέλος τροφή στά θηρία, πανόσιος Πολύκαρπος Σμύρνης πορφύρωσε διά το αματος τήν μαρτυρική παλαίστρα.Καί ν Σμύρνη κκλησία, καίουσα λυχνία τς ποκαλύψεως, προσέφερε ες τόν βωμόν το μαρτυρίου τόν καλόν ποιμένα τς λοκαύτωμα δεκτόν τ θε τοιμασμένον. Μεγάλη μαρτυρία γιά τόν Χριστόν πρξεν λόκληρος ζωή το γίου Πολυκάρπου.Δέσμιος τώρα Πολιός πίσκοπος παντ ες τήν ταμήν πρόκλησιν το νθυπάτου: γδοήκοντα καί ξ τη δουλεύω ατ, καί οδέν μέ δίκησε, καί πς δύναμαι βλασφημσαι τόν Βασιλέα μου, τόν σώσαντα μέ; πεπαρρησιασμένη μολογία το προκαλε τήν μνιν τν ουδαίων καί θνικν, ο ποοι ρύονται, ζητοντες πί πίνακι τήν τιμίαν πρεσβυτικήν κεφαλήν. διάλογος το γίου   Πολυκάρπου καί το νθυπάτου μφανίζει τόν θεον ρωτα το μαρτυρίου, τόν καταφλέγοντα τήν καρδίαν το πρεσβύτου πισκόπου. ερός Πολύκαρπος τοιμος νά ποθάνη γιά τόν Βασιλέα Χριστόν, παραμένει πτόητος καί νώπιόν της πειλς το πυρός, τήν ποίαν πισείει νθύπατος«Πρ πειλς τό πρός ραν καιόμενον καί μέ τά λίγων σβεννύμενον.Μετά λίγον γιος Πολύκαρπος παρεδίδοτο ες τό πρ, τελειώθη διά το ξίφους το δημίου, διότι τό πρ καμάρας εδος ποισαν, σπερ θόνη πλοίου πό πνεύματος πληρουμένη κύκλω περιετείχισε, τό σμα το μάρτυρος. θυσία το γίου Πολυκάρπου γένετο δεκτή ς θυμίαμα εοσμον νώπιόν του θρόνου το θεο.Τό σμα το Μάρτυρος, νέπαφον ν μέσω θαυμαστς καμάρας το πυρός, νέδιδεν εωδίαν ς λιβανωτός πνέων λλο τί τν τιμίων ρωμάτων.
  Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ                                       
 Ὁ Πολύκαρπος κατά τόν Ερηναο συνέταξε πιστολές πρός διάφορες κκλησίες.πό ατές διασώζεται μία τήν ποία εχε ποστείλει στούς φιλιππησίους. πιστολή ατή εναι πρακτική συμβουλευτική καί κφράζει τήν θερμή πίστη το συντάκτη της, ν θίγει λίγα θεολογικά ζητήματα τς ποχς, μέ διαίτερη μφαση στήν πραγματικότητα τς νσαρκώσεως το Κυρίου.Ατό πο φένεται νά πασχολε τόν γιο Πολύκαρπο, εναι τό θέμα τς διαγωγς τν χριστιανν τς ποχς του.Φαίνεται τι αξηση το χριστιανικο  πληθυσμο, φερε μαζί της καί τήν ναπόφευκτη κπτωση τν θν, μέ ποτέλεσμα νά διασύρεται τό νομα το κυρίου πό σκάνδαλα.τσι συμβουλεύει, νά προειδοποιε καί νά νισχύει τόν γώνα τν χριστιανν, μέ πομονή καί πιμονή στόν δρόμο το Κυρίου.Γί΄ ατό καί τούς ναφέρει ς παράδειγμα τόν γιο γνάτιο τόν θεοφόρο.Πολύ σημαντική εναι καί πληροφορία το γίου Πολυκάρπου, γιά τό πς ντιμετώπιζαν ο πρτοι χριστιανοί, σους ξέπιπταν τς πίστεως, πως τόν πρώην πρεσβύτερο Οάλεντα πο ναφέρει. Θεολογία  τς Π. Διαθήκης προβάλλει τό μαρτύριον τν δικαίων ς εροπρεπ γώνα πί τν πάλξεων το ποίου γωνίζονται ο Μάρτυρες «ς γενναοι θληταί τυπτόμενοι» ναδεχόμενοι «διά τήν εσέβειαν..γυμνασίαν πόνων»καί μή νικώμενοι, διότι «νίκητος στιν εσεβής πιστήμη.Ες τό «χρυσον γένος τν μαρτύρων» πολυτογραφονται μόνον α μεγάλαι ψυχαί, α πυρπολούμεναι πό το ρωτος το «εγενος θανάτου» καί τήν ζωήν προσφέρουσαι πέρ τς εσεβείας.Τό μαρτύριον τν δικαίων  τς Π. Διαθήκης χει χριστοκετρικό χαρακτήρα Ο Μάρτυρες το νόμου διώκονται καί βασανίζονται αώνας πρό Χριστο, προσφέρουν μως σπονδήν τό γιον αμα τν χάριν το Χριστος τόν χριστοκετρικόν χαρακτήρα τν νειδισμν το Μωυσέως ναφέρεται πόστολος Παλος, μφανίζων τόν Θεοπτην Μωυςήν, βαστάζοντα τόν νειδισμόν το Χριστο:Πίστει Μωυςς μέγας γενόμενος ρνήσατο λέγεσθαι υός θυγατρός Φαραώ, πλοτον γησάμενος τόν νειδισμόν το Χριστο  πέβλεπε γάρ ες  τήν μισθαποδοσίαν.
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΚΑΝΗΝ ΔΙΑΘΗΚΗ
Τά ερά Εαγγέλια περιέχουν τήν Δεσποτικήν θεολογία περί το μαρτυρίου.Ο χριστιανοί, πορευόμενοι τήν δόν το εαγγελίου διώκονται καί μισονται, διότι μφανίζονται ς λλότριοί του κόσμου:Ο χριστιανοί μολογοντες Χριστόν ησον σταυρωμένον καί ναστάντα κ νεκρν, προκαλον τό μένος τν χθρν του Σταυρο, παραδίδονται ες «συνέδρια» καί «συναγωγς» δηγονται νώπιον «γεμόνων καί βασιλέων», πομένουν τόν κλύδωνα το μαρτυρικο θανάτου!Δύο κ τν  μακαρισμν τς πί το ρους μιλίας το Κυρίου, γδοος καί νατος, φαρμόζουν ες τούς μάρτυρας τς κκλησίας.μακάρισε τούς «δεδιωγμένους» Κύριος καί νεφανίσθησαν τά λόφωτα νέφη τν καλλινίκων Μαρτύρων, κατακοσμήσαντα τό πνευματικόν στερέωμα τς κκλησις. μακάρισε τούς διωκομένους θεος Διδάσκαλος καί σπεύδουν, διά μέσου τν αώνων, ες τό μαρτυρικόν Στάδιον, ποιμένες καί ποιμενόμενοι, νδρες καί γυνακες, γέροντες καί νέοι, ρχοντες καί διται, σοφοί καί γράμματοι, δολοι καί λεύθεροι!
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΝ ΤΟΥ
             ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ
 Πρτος μετά τόν να,«σκεος τς κλογς» γλώσσα το γίου Πνεύματος, ορανοβάμων Παλος, ναπτύσει ψίστην Θεολογίαν περί το μαρτυρίου ες τάς θεοπνεύστους πιστολς του. ννοια, οσία, σκοπός τό μυστήριον καί τό μεγαλεον του μαρτυρίου τά πάντα περιέχονται ες τήν Παύλειον Θεολογίαν.Τό μαρτύριον δέν ρχίζει στήν μαρτυρικήν  Παλαίστραν. μάρτυς, ν τή Παλαίστρα τελειούμενος, ζ τό μαρτύριον ς καθημερινόν βίωμα παραδίδων αυτόν πάντοτε ες θάνατον, διά Χριστόν ησον,«τή προθέσει τς καρδίας». μαρτυρικός θάνατος εναι πισφράγισις καί μεγαλειώδης κφρασις το σοβίου, το ναιμάκτου μαρτυρίου: «εί μες ο ζντες ες θάνατον παραδιδόμεθα διά ησον, να καί ζωή το ησο φανερωθε ν τή θνητή σαρκί μν». θεολογία το ποστόλου τν θνν βλέπει τά πάθη το μάρτυρος ς πάθη το Χριστο. μάρτυς πάσχει καί νταναπληροί τά στερήματα τν θλίψεων το Χριστο ν τή σαρκί το» πέρ «το σώματος»το Χριστο στίν κκλησία» Κύριος προσέφερε τήν τίμητον θυσίαν τς ζωή Το πί το σταυρο πέρ τς το κόσμου σωτηρίας.Τά πάθη μως τν Μαρτύρων, ς πάθη τς κκλησίας, εναι καί Πάθη το Χριστο.Τό Σμα το Χριστο, κκλησία, θά λογχίζεται καί θά πάσχη μέχρι τς συντελείας το αἰῶνος. Παύλειος θεολογία βλέπει τούς διωγμούς, γενικότερον ς στοιχεον τς ν Χριστ ζως. ληθινή εσέβεια πάντοτε διώκεται.Δέν πάρχουν εσεβες χριστιανοί, πο δέν διώκονται.Εσέβεια καί διωγμός συνυπάρχουν.διώχθη θεος Παλος, διδάξας καί βιώσας τήν ν Χριστ εσέβειαν καί μνημονεύει τν διωγμν του.«Πάντες ο θέλοντες εσεβς ζν ν Χριστ ησο διωχθήσονται» θεος Παλος, ξ φορμς το πολέμου τν «ψευδαποστόλων»καί ψευδαδέλφων καταγράφει, ες πολογιτικόν τόνον, τάς θλίψεις τν ν Χριστ διωγμν το περικλείων, ες πέντε πιγραμματικούς στίχους, τάς δραματικς φάσεις το σοβίου μαρτυρίου του:Πέντε μαστιγώσεις, τρες ραβδισμοί, ες λιθασμός, τρία ναυάγια, κίνδυνοι κ τν ουδαίων, θνικν, ψευδαδέλφων καί ληστν, α περβάλουσαι πληγαί, τά δεσμά τν φυλακν, ο κίνδυνοι κ τν στοιχείων τς φύσεως, λιμός, αωρουμένη πειλ το θανάτου, τά πάντα μφανίζουν τόν θεον Παλον, νά πάσα στιγμήν «πιθανάτιον»διά τόν Χριστόν!Τό μαρτύριον, στήν θεολογία το ορανοβάμονος, εναι ψίστη χάρις.πόθει τό μαρτύριον πόστολος, διότι διά τν μαρτυρικν θλίψεων κέρδιζε τόν τίμητον θησαυρόν, τόν Χριστόν. ρως πρός τόν Χριστόν ναπτε, ες τήν καρδίαν του, τόν παυστον ρωτα το μαρτυρίου.ρως Χριστο καί ρως μαρτυρίου συνυπάρχουν ες τήν Παύλειον καρδίαν καί θεολογίαν. πόστολος Παλος, κδαπανήσας αυτόν πέρ το Εαγγελίου, ζσα καί εάρεστος τ Χριστ θυσία,πιθυμν «ναλύσαι καί σύν Χριστ εναι» νεδείχθη κορυφαος «λείπτης», προπονητής τν μαρτύρων.
 ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Ο πατέρες τς κκλησίας θεολογον περί το μαρτυρίου, φλέγονται πό το Θείου ρωτος το μαρτυρίου, μφανίζονται «λεπται»προπονηταί τν θλητν το μαρτυρικο στίβου παραδίδουν ες τήν θανασίαν τό θαμα το ρωισμο τν γενναίων Στρατιωτν τς πίστεως.Ὑψηλά νοήματα Πατερικς θεολογίας το μαρτυρίου χουν ποτυπωθ καί ες τάς πιστολς τάς ποίας ο διωκόμενοι, χάριν τς ρθοδόξου πίστεως, Πατέρες στελλον κ τν τόπων τς ξορίας τν ες τους δεσμώτας Χριστιανούς, ναμένοντας τά βασανηστήρια το μαρτυρίου. κλασική πρός ρωμαίους πιστολή γράφτηκε πό το γίου γνατίου το θεοφόρου, ταν καρδία το δονετο λόκληρος πό το ρωτος το μαρτυρίου:  «Ζν γράφω μίν, ρν το ποθανεν. μός ρως σταύρωται καί οκ στι ν μοί πρ φιλουλον δωρ δέ ζν καί λαλον ν μοί,σωθεν μοί λέγον δερο πρός τόν Πατέρα.Τήν Πατερικήν θεολογίαν το μαρτυρίου, προσφέρουν τά μνολογικ κείμενα τς ρθοδόξου κκλησίας. Παρακλητική μέ τήν ψάλλουσα θεολογία τν μαρτυρικν, τό Τριώδιον μέ τήν μαρτυρικήν μνολογίαν του, τό Πεντηκοστάριον μέ τά «Μαρτυρικά» του, τά δώδεκα Μηναα μέ τήν θεολογικήν πανδαισίαν τν Προσομοίων καί τν Δοξαστικν  τν σπερινν, λλά καί μέ τούς θαυμασίους Κανόνας τν Μαρτύρων, μέ τά καθίσματα, τά Κοντάκια καί τήν λοιπήν μνολογίαν τν ρθρων, παντα τά μνολογικά κείμενα τς κκλησίας περιέχουν στείρευτον πλοτον θεολογίας το μαρτυρίου.
Σεβασμιώτατε, καί Σεβαστοί Πατέρες
μελέτη τν Βίων καί τν μνων τν γίων Μαρτύρων, μπνέει «ναβάσεις ν τή καρδία» δημιουργε ερόν θλητικόν φρόνημα, διδάσκει τό ρθόδοξον θος, χειραγωγε ες τήν ν Χριστ γίαν βιοτήν, χαλκεύει τήν ρραγ νότητα τν ρθοδόξων, εναι ατή ζωή το Σωτρος Χριστο, παναλαμβόμενη ες κάθε γιον.Τήν γίαν ζωήν δέν μπορομεν νά τήν ζμεν μόνοι μας, λλά σύν πάσι τος γίοις, μέ τήν βοήθεια καί τήν καθοδήγησιν τν διά μέσου τν γίων Μυστηρίων καί γίων ρετν ν τή κκλησία. νθεος πολιτεία τν Μαρτύρων εναι πνευματική τράπεζα καί μυστικός κρατήρ ταν ρθοδόξων, διότι ο τρισόλβιοι Μάρτυρες, κ περάτων γής συναθροισθέντες ες μίαν πίστιν καί πέρ ταύτης βασάνων ακισμούς πομείναντες καί τελείως τόν τς θλήσεως στέφανον εληφότες, νεθείχθησαν τν το Χριστο παθημάτων κοινωνοί.Σς εχαριστ πο μέ κούσατε, καί  παρακαλ νά Εχεσθε  δί μέ.     
 



                               








                


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου