Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

TO YΠEΡ ΠAN ONOMA


                       TO

                               YΠΕΡ

                               ΠΑΝ

                              ΟΝΟΜΑ


              ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ      ΠΡΩΤΟΝ


                                                ησος.

νομα γλυκύ καί προσφιλές, πο συγκινεί βαθύτατα τήν καρδίαν το χριστιανο καί νεβαίνει πολύ συχνά μέ πολύν  σεβασμόν  ες τό στόμα του.ησος! Εναι  τό νομα μέ τό ποον πρό παντός   γνωρίζομε  τόν νανθρωπήσαντα  Θεόν  καί Σωτήρα μας.Μέ ατό  Παρθένος Μαρία καί  δίκαιος  ωσήφ προσφωνοσαν τό «παιδίον»Μέ ατό τό ναφέρουν ο εροί Εαγγελισται.Εναι νομα τό ποον πό ρχαιοτάτων χρόνων, καί ες  τούς βραίους τς Παλαις διαθήκης, το πολύ σεβαστόν καί γαπητόν, διότι πενθύμιζε μεγάλας προσωπικότητας το θνους των. ησος λέγετο καί διάδοχός του μεγάλου Μωυσέως, ποος κάτ΄ ντολήν  το Θεο δήγησε τούς σραηλίτας ες τήν γ τν πάτερων των.ησος λεγετο μέγας ρχιερεύς, ποος παρέλαβε τούς ησραηλίτας πό τήν αχμαλωσίαν καί ξορίαν τν Περσών καί τούς πανέφερε ες τήν γίαν πόλιν  ερουσαλήμ.Καί ο δύο  ατοί μεγάλοι νδρες, πο φεραν τό νομα ησος, πήρξαν λευθερωταί το σραηλιτικο λαο καί δηγοί ατο ες τήν γ τς παγγελίας. πήρξαν τύπος καί τό προεικόνισμα το μεγάλου λεθευρωτού, το Θεανθρώπου ησο.
ησος!Τό νομα  ατό δόθη ες τόν ναθρωπήσαντα Κύριον.δόθη κάτ΄ ντολήν το Θεο. οράνιος Πατήρ  τό εχεν  κλέξει διά τόν ναθρωπήσαντα Υόν του.γγελος  Θεο κατλθε κατά τήν μέραν το εαγγελισμο πρός τήν Θεοτόκον καί επε πρός  ατήν
«δού συλλήψη  ν γαστρί καί τέξη υόν καί καλέσεις τό νομα ατο ησον»γγελος Κυρίου πάλιν φάνη ν νείρω ες τόν δίκαιον ωσήφ καί το επε τι Παρθένος, κ Πνεύματος γίου «τέξεται υόν  καί καλέσεις τό νομα ατο ησον» δίκαιος ωσήφ καί άγία Παρθένος, ο ποοι μέ βαθείαν ελάβειαν κράτουν ες τήν καρδίαν  των τά  ποκαλυπτικά λόγια του γγέλου, ταν λθεν κατάλληλος στιγμή, δωκαν ες ατό τό Θεόσδοτον νομα.Ότε «πλήσθησαν  μέραι κτώ του περιτεμείν  τό παιδίον καί κλήθη τό νομα ατο ησος, τό κληθέν πό το  γγέλου πρό το συλλφθήναι ατόν ν τή κοιλία».
πό τό νομα ατό γνώρισαν λαός καί ο μαθηταί τόν Κύριον.Μέ ατό τό νομα τό ναφέρουν  συνεχς ο Εαγγελισταί. Ατό τό νομα γραψεν  Πιλάτος ες τήν πιγραφήν πάνω στό Σταυρόν. διος  Κύριος ατό λεγεν ς νομά του.ταν χλος τν στρατιωτν καί τν δούλων μαζή μέ στρατηγούς καί ρχιερες λθον νά τόν συλλάβουν ες τήν Γεσθημανή, τούς ρώτησε «Τίνα ζητετε» κενοι, τρομαγμένοι πό τό θεον μεγαλεον του, πεκρίθησαν «ησον τόν Ναζωραον»Καί Κύριος  τούς  είπεν «Έγώ εμί».Έγώ εμαι ησος, τόν ποον ζητετε.λίγα τη ργότερον, ταν φοβερός διώκτης  τν Χριστιανν Σαύλος, «μπνέων πειλς καί φόνου»,πορεύετο πρός τήν Δαμασκόν, παρουσιάσθη ες ατόν Κύριος μέσα ες φς κτυφλωτικόν.Καί ταν  Σαύλος, ντρομος τόν ρώτησε «Ποιός εσαι Κύριε»  κενος πήντησε «Έγώ εμί ησος, ν σύ διώκεις. Ατός Παλος πειτα πως καί λοι ο θεόπνευστοι πόστολοι, ταν μιλοσαν  πρός τά πλήθη, μέ ατό τό νομα παρουσίαζαν τόν Σωτήρα.
λλά τί σημαίνει τό ερόν ατό νομα καί διατι δοθη ες τόν Κύριον Τήν ρμηνείαν το νόματος τήν δωκε πρτος γγελος ες τόν ωσηφ. ταν δηλαδή το πεκαλυψεν  τι πρεπε νά νομάση τόν υόν τς Παρθένου  ησον,  προσέθεσεν «Ατός γάρ σώσει τόν λαόν  ατο πό τν μαρτιν ατν».Τά λόγια  ατά το γγέλου ατιολογον  τό  νομα «Θά καλέσης ατόν ησον, θά το δώσης  ατό τό  νομα, διότι ατός θά σώση τόν λαόν του, τά δισεκατομμύρια τν νθρώπων πο θά πιστεύσουν ες ατόν, πό τάς μαρτίας ατν».πό τά λόγια  ατά το γγέλου εναι φανερόν τι τό νομα ησος σημαίνει Σωτήρ καί κριβέστερον, Θεός –Σωτήρ ρθς παρατήρει  νας  κκλησιαστικός συγραφευς, Ζιγαβηνος  «πεί  τό ησος  νομα  Σωτήρα σημαίνει, δείκνυσιν τι δικαίως οτω κληθήσεται»
Πράγματι, ες τήν βραικήν γλώσσα τό νομα ατό, σύνθετον πό δύο λέξεις, πό τήν λέξιν εχωβά, πο σημαίνει  θεός, καί εσουά,  πο σημαίνει σωτηρία, ρμηνεύται Θεός-Σωτήρ ή Θεός   εναι σωτηρία.Κανείς δέ  λλος, πλήν το νανθρωπίσαντος Θεο,  δέν μπορούσε  ποτέ  παξίως νά φέρη τό νομα ατό.Διότι καί κανείς λλος,  οτε νθρωπος οτε γγελος, δέν μπορούσε μέ κανέναν  τρόπον  νά δώση  τήν σωτηρίαν  ες τούς  νθρώπους.Διότι  λύτρωσις  το νθρώπου πό τήν δουλείαν  καί τήν φθοράν τς μαρτίας, διάσωσίς του πό τήν τελικήν  καί αώνιαν «καταδίκην» της κολάσεως, πελευθέρωσίς του πό  τήν σκληρωτάτην  καί νυπόφορον τυραννίαν το διαβόλου, παλλαγή του πό  τήν  κατάστασιν  τς ενοχής  καί τάς λλας γενικς θλιβερς  συνπείας  τς μαρτίας, ζωοποίησις  τς νεκρωθείσης φύσεως, παναφορά το νθρώπου  ες  τήν  πρώτην  θέσιν, ς υο το Θεο,   αώνια ζωή, ποκατάστασις του ες τήν Βασιλείαν τν ορανν, λα ατά εναι ργον το ησο, το  ναθρωπίσαντος  Θεο  Σωτρος.
Ες  τήν Παλαιάν Διαθήκην  πανειλημμένως τό Πνεμα  τό γιον εχε διακηρύξει τι μόνον Θεός εχε τήν  δύναμιν  νά σώση τόν  νθρωπον.
« Θεός- ψάλλει θεόπνευστος ποιητής- ατός λυτρώσεται τόν σραήλ κ  πασών τν  νομιν ατο». Καί πό  τόν Θεόν  διά μέσου τν αώνων περίμενον ο σραηλίται, λλά  καί  λοι σχεδόν ο λαοί τς γής, ο ποοι κρατοσαν  ες τάς παραδόσεις  των  τάς ρχαίας προφητείας, πο εχε δώσει  Θεός  ες  τούς πρωτοπλάστους.
Καί πόστολος Πέτρος διακηρύττει  πρός  τούς βραίους τς ερουσαλήμ,λλά καί πρός τούς νθρώπους λων τν αώνων, τι «οκ στιν ν λλω  οδενί σωτηρία οδέν γάρ νομα στιν  τερον πό τν ορανόν τό δεδομένον ν νθρώποις ν δε σωθήναι ήμάς. Κανείς λλος δέν μπορεί νά  δώση  τήν σωτηρίαν .Καί δέν πάρχη κάτω πό τόν ορανόν κανένα λλο νομα, πλήν το νόματος το  ησο, διά το  ποίου θά μπορέσωμεν  νά ερωμεν τήν σωτηρίαν.Διά τοτο  καί    πόστολος Παλος παραθέτει  τά δύο  ατά νόματα τό να πλησίον  του λλο, πως π.χ. ταν γράφη πρός τόν Τίτον, τι ο Χριστιανοί πρέπει νά περιμένουν μέ χαράν τήν φανέρωσιν τς δοξης.«το μεγάλου Θεο καί Σωτρος ήμών ησο Χριστο».Πολλάκις δέ συνδέει τό νομα Χριστός ή τό νομα Κύριος  πρός τό νομαΣωτήρ, πο εναι ταυτόσημον μέ τό ησος.
δού λοιπόν τί σημαίνει τό ερόν νομα ησος.δού ποίαν δύναμιν καί ποίας ελογίας γκλείει δί΄ ήμάς τούς νθρώπους.Πς λοιπόν  νά μήν εναι λατρευτόν καί προσφιλές καί χαροποιόν ες τήν πιστεύουσα καρδίαν ! ναί, ψυχή μας  γεμίζει πό πλούσιαν χαράν καί Βαθείαν εγνωμοσυνην κάθε φοράν πο προφέρομεν  μέ ελάβειαν τό γλυκύτατον  νομα  ησος.
Δικαίως καί νας ελαβής ποιητής ψάλλει διά το κανόνος του πρός τόν ησον« ησο γλυκύτατε, ψυχς μς θυμιδία, ησο, κάθαρσις το νοός μου, Δεσπότα  πολυέλεε,  ησο σώσον με  ησο  Σωτήρ μου, ησο  μου παντοδύναμε, μή    γκαταλίπης    μέ     Στερ   ησο μέ    λέησον  καί λύτρωσε  κολάσεως    πάσης,    ησο, καί   ξιωσον  τς   τν σωζόμενων μερίδος,  ησο  μου τ  χορώ τν  κλεκτν σου μέ συντάξον, ησο  φιλάνθρωπε».
Καί  νας λλος γιος της κλησίας, Συμεών Θεσσαλονίκης, πο εχε γευθ τήν γλυκύτητα το ερο ατο νόματος, συμβουλεύει.«Πς  εσεβής  πρεπει αυτήν  τήν νομασία  νά λέγει διαπαντός καί μέ τό νον καί  μέ τήν  γλώσσαν  καί καθήμενος  καί κινούμενος, καί  νά βιάζη  πάντοτε πρός τοτο τόν αυτόν του. Θέλει δέ ερη μεγάλη γαλήνην καί  χαράν, καθώς ξεύρουν μέ τήν πείραν σοι περί ατο φροντίζουσιν».
Κάθε πιστός ,του ποίου  καρδία πλημυρίζει πό γάπη καί  εγνωμοσύνην καί φοσίωσιν πρός τόν ησον, δοκιμάζει βαθείαν συγκίνησιν, περίγραπτον χαράν καί εφροσύνην πό τό γλυκύτατον ατό νομα καί παναλαμβάνει μέ γαλλίασιν πρός τόν Κύριον τό θεόπνευστον λόγιον,πο λέχθη διά  ατόν«μύρον κκενωθέν νομά σου.

  . πό τό Βιβλίο Τό πέρ   πν νομα  το ωάννου Κολιτσάρα κδόσεις «δελφότης Θεολόγων Ζωή  θηναι 1962.
Διά τήν ντιγραφή ρχιμ. Πολύκαρπος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου