Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Ὁ ἅγιος μάρτυς Λεόντιος



 
                                ΤΟ CΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗC ΔΕΥΤΕΡΑC
          OI AΓΙΟΙ ΤΗC ΕΚΚΛΗCΙΑC MAC ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ


Μέ τόν `ρχιμ.Πολύκαρπο Καθηγούμενο τς ‘εράς  Μονς τογίου Νικολάου ‘ναπαυσγίων Μετεώρων


                                     ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ
                                   Ὁ γιος μάρτυς Λεόντιος
ταν πό τήν λλάδα πί Βεσπασιανού (70) καί ρχιστράτηγος. Ερισκόμενος στήν Τρίπολη τς φρικς βοηθοσε τούς φτωχούς, πιστός στόν Χριστό. γεμόνας τς Φοινίκης στειλε νά ξακριβώσουν τό γεγονός τόν πατο ( πάτιο)καί δύο στρατιωτικούς,κ τν ποίων νας λεγόταν Θεόδουλος. Καί ο δύο τους κουσαν φωνή τι θά θεραπευθε πατος πό τόν ξαφνικό πυρετό πού τόν προσέβαλε, ν πικαλεσθε τρες φορές τόν θεό το Λεοντίου, πράγμα πού γινε.Φιλοξενήθηκαν πό τόν Λεόντιο , χωρίς νά τόν γνωρίζουν. Καί μόλις τό μαθαν τόν παρακάλεσαν νά τούς βαπτίσει. ταν τό πληροφορήθηκε γεμόνας, τούς κάλεσε νά ρνηθον τήν πίστη τους καί κολούθησαν γρια βασανιστήρια, διαφορετικά γιά τόν καθένα, σπου καί ο τρες παρέδωκαν τό πνεμα τους στόν θεό.
Τας ατών ΄γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ΄ησο Χριστέ  ‘λέησον καί σσον μας `μήν.



Του Άγίου Λεοντίου του Άθωνίτου
                  

   











Τ μύρα βλύζειν Λέοντι᾿ κ τάφου
καθαρότητος σ
μά στί σς κρας.
γδοάτ δεκάτ μυρόεντα Λεόντιον δωρ.
 
Ο Όσιος Λεόντιος έζησε περί το 1530 μ.Χ. και καταγόταν από το Άργος της Πελοποννήσου.

Εγκατέλειψε τον κόσμο και αναχώρησε για το Άγιο Όρος. Εκεί κατοίκησε στο Ιερό κοινόβιο της Μονής Διονυσίου και για 60 ολόκληρα χρόνια δεν βγήκε από το Μοναστήρι. Έτσι αξιώθηκε του διορατικού και προφητικού χαρίσματος.

Μετά τον θάνατο του, τα Ιερά του λείψανα ανέβλησαν Μύρο, όπως ιστορεί ο Ιερός Μαλαξός (1580 μ.Χ.) ο πρωτοπαπάς Ναυπλίου.

πολυτκιον
χος δ΄. Ταχ προκατάλαβε.
Το
ργους γλάϊσμα, οά περ γόνος κλεινς κα θεον γεώργιον τς το Προδρόμου Μονς δείχθης Λεόντιε. Σ γρ δι᾿ νάρετου πολιτείας κλάμψας, φθης Χριστο θεράπων κα σεπτς μυροβλύτης, δι σ Πάτερ συμφώνως πάντες γεραίρομεν.

Κοντ
κιον
χος γ. Παρθένος σήμερον.
Τ
Σωτρι σιε κολουθήσας σίως, σεαυτν καθήγνισας δι᾿ ρετν μμελείας· θεν σε Ζωοδότης Λόγος δοξάσας, δειξε πηγν τ σκνός σου θείου μυρου· δι τοτο σο βομεν· χαίροις θεόφρον πάτερ Λεόντιε.

Κ
θισμα
χος πλ. α΄. Τν συνάναρχον Λόγον.
Τ
ν νάρετον βίον πολιτευσάμενος, χαρισμάτων τν θείων φθης νάπλεως, κα μετέστης πρς Θεν ν δόξ σιε, τν αωνίων γαθν κληρονόμος γεγονς Λεόντιε μυροβλύτα· λλα μ παύσ πρεσβεύων, λεηθναι τς ψυχς μν.

Οκος
π νεότητος σοφ Χριστ κολούθησας, κόσμου πώσω τ τερπν κα πηρνήσω σεαυτν φρονήματι τελεί· δι κα τς νεγκαμένης μεταναστεύσας πόλεως, τ το θωνος ρος κατέλαβες, κα τ το Βαπτιστο θεί Μάνδρ ς πρόβατον σεπτν κατεσκήνωσας· νθα τς χλόης τς ζως κα πόας τς ειθαλος σκητικς τρυφήσας, πρς μάνδραν τν οράνιον κα τς τν γίων λαμπρότητας ν χαρ εσηλασας· δι σ μέγας Ποιμν δοξάζων μυροβλύτην σ θεον δειξε, μύρα εοσμα κ τν στέων βλύσαντα τος βοσι· χαίροις θεόφρον πάτερ Λεόντιε.

Μεγαλυν
ριον
Χαίροις
το ργους θεος βλαστός, κα Διονυσίου το σίου μιμητής, χαίροις εωδία τν μοναστν το θω, σιε μυροβλύτα πάτερ Λεόντιε.







             

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου