Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Ὅσιος Ἰσαάκ Ὁ Σύρος









28 ανουαρίου
Πρώτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

σιος σαάκ ζησε τόν 6ο αώνα μ.Χ. Κατήγετο πό τήν Συρία καί συγκεκριμένα πό τήν Πόλη Νινευΐ. Γιά τούς γονες του δέν χουμε πληροφορίες. Ατό πο γνωρίζουμε εναι τι σιος λαβε κανοποιητική μόρφωση καί σέ νεαρή λικία νεχώρησε πό τόν κόσμο καί γκαταβίωσε σέ Κοινόβιο Μοναστήρι. ργότερα, νεχώρησε στήν ρημο, που δρεψε τούς γλυκύτατους καρπούς τς συχίας καί στήν συνέχεια, κάνοντας πακοή στήν κκλησία, χειροτονήθηκε πίσκοπος Νινευΐ.
Τήν μέρα τς χειροτονίας του, καί ν βρισκόταν στήν πισκοπική κατοικία παρουσιάσθηκαν στό Γραφεο το δύο νθρωποι πό τούς ποίους νας παιτοσε τά χρήματα πο δάνεισε καί λλος δέν ρνετο νά πληρώση τά φειλόμενα, λλά ζητοσε λλη μία μέρα προθεσμία. σιος επε στόν δανειστή τι σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία το ερο Εαγγελίου δέν θά πρεπε νά παιτ πίσω τά δανεισθένα, πόσο μλλον θά πρεπε νά κάνη γιά λλη μία μέρα πομονή. Τότε δανειστής επε τι δέν τόν νδιαφέρει τί λέγει τό Εαγγέλιο, καί πίεζε τόν φειλέτη νά πιστρέψη τά δανεισθέντα χρήματα κείνη τήν στιγμή, διαφορετικά θά τόν κατήγγελλε στόν δικαστή. σιος τότε στενοχωρέθηκε καί επε: «άν ατοί δ δέν πακούουν στά ντάλματα το Κυρίου, τότε γώ τί λθα δ νά κάνω;». Τό παραπάνω περιστατικό, καθώς καί ο διάφοροι περισπασμοί πο ναπόφευκτα δημιουργονταν πό τήν διοίκηση τς πισκοπς νάγκασαν τόν σιο νά πιστρέψη πίσω στήν φιλτάτη του ρημο.
Ο σκητοί λόγοι τούς ποίους συνέγραψε ποπνέουν τό ρωμα τς ρήμου, τοι τς νηπτικς ζως καί τς συχαστικς Παραδόσεως. Προέρχονται δέ πό ληθινό θεολόγο, δηλαδή θεόπτη, ποος δέν μελέτησε πλς, λλά εδε καί βίωσε τά σα γράφει. λλωστε, στόν εκοστόν τρίτο λόγο το λέγει, μεταξύ τν λλων, τι κενος ποος δέν εδε μέ τά μάτια το τόν λιο, δέν μπορε νά διηγηθ σέ κάποιον γιά τό πς εναι τό φς το λίου, στηριζόμενος μόνον στήν κοή του, πειδή δέν ασθάνθηκε ατό τό φς τσι κριβς συμβαίνει καί μέ ατόν πο δέν γεύθηκε μέσα στήν ψυχή το τήν γλυκύτητα τν πνευματικν ργων. πομένως, τά σα διδάσκει εναι καρπός πνευματικς γνώσεως καί μπειρίας.
σιος σαάκ Σύρος «τελειώθη ν ερήνη» σέ λικία 75 τν.
Στήν συνέχεια θά παρατεθον ποσπάσματα πό τούς λόγους του, ο ποοι εναι πάντοτε πίκαιροι, διδακτικοί καί φέλιμοι.
-«Α το Θεο ντολαί πέρ πάντας τούς θησαυρούς το κόσμου. Καί ταύτας κτησάμενος ντός ατν ερίσκει τόν Θεόν».
Ο ντολές το Θεο δέν εναι νομικές διατάξεις, λλά πνευματικοί δοδεκτες, πο ποδεικνύουν τήν βίωση νός συγκεκριμένου τρόπου ζως, ποος δηγε στήν νωση καί κοινωνία μέ τόν Θεό. ταν κανείς πακούη στίς θεες ντολές, τότε δηγεται βαθμηδόν στήν γνώση το Θεο, ποία δέν εναι γκεφαλική, λλά μπειρική-καρδιακή γνώση. Μέσα στίς ντολές το Θεο πάρχει κτιστη νέργεια το Θεο, καί γι’ ατό σιος σαάκ λέγει τι μέσα σέ ατές βρίσκει κανείς τόν Θεό. Καί τίς νομάζει πολυτιμότερες πό λους τους θησαυρούς το κόσμου, πειδή δέν πάρχει τίποτε πιό πολύτιμο πό τόν Θεό.
- «πιμεινον εί ελογν τ στόματι, καί ο μή λοιδορηθς. γάρ λοιδορία, λοιδορίαν γενν καί ελογία, ελογίαν».
σιος σαάκ μς προτρέπει νά λέμε πάντοτε καλά λόγια γιά τούς λλους καί ποτέ νά μήν κακολογομε κανέναν. πειδή ποιος κακολογε, θά κακολογηθ καί ατός μέ τήν σειρά του, φο τό κάθε πράγμα γενν τό μοιό του, πως λλωστε συμβαίνει καί μέ τούς ζωντανούς ργανισμούς. Δηλαδή, κακολογία γενν κακολογία καί ελογία γενν ελογία. Βέβαια, πολλές φορές τά πάθη μποδίζουν τόν νθρωπο νά π καλά λόγια γιά τούς λλους, στω καί ν κατά βάθος θέλη νά τό κάνη. Πρέπει, μως, νά πιμένη κανείς καί νά γνωνίζεται νά νικήση τά πάθη του. λλά στω καί ν δυσκολεύεται νά π καλό λόγο γιά τόν συνάνθρωπό του, τουλάχιστον ς μήν τόν κακολογ.
-«Πρός τούς φίλους σου ν ελαβεία πορεύθητι. Καί ταν ποιήσης τοτο, καί σαυτόν, καί ατούς φελήσεις».
πικοινωνία το νθρώπου μέ τούς φίλους του πρέπει νά γίνεται σέ κλίμα οκειότητος, λλά καί εγένειας καί σεβασμο, πειδή οκειότητα δέν καταργε τήν εγένεια καί τόν σεβασμό. ταν φιλία στηρίζεται στόν σεβασμό τς προσωπικότητας καί τς διαιτερότητας το λλου, τότε ποφεύγονται τυχόν παρεξηγήσεις καί προστριβές, καί τσι ο φίλοι ποκομίζουν πό τήν πικοινωνία τούς μεγάλη φέλεια, φο διατηρεται μεταξύ τους γάπη καί ερήνη.
- «Οδέν οτω προσεγγίσαι τ Θε τήν καρδίαν δύναται, σπερ λεημοσύνη. Καί οδέν οτω γαλήνην μποιε τ ν, ς κούσιος πτωχεία».
λεημοσύνη, πο συνδέεται μέ τήν γάπη, φέρνει τόν νθρωπο κοντά στόν Θεό μλλον Θεός κατοικε μέσα στήν καρδιά το λεήμονος καί τότε καρδιά το μεταβάλλεται σέ Παράδεισο.
ταν γαπ κανείς τήν πτώχεια καί μέ τήν λεύθερη βούλησή του τήν κάνει κτμα του, τότε νος καί καρδιά το γαληνεύουν, φο γεμίζουν μέ τήν Χάρη το Θεο. Καί σίγουρα δέν πάρχει μεγαλύτερο γαθό πό τήν σωτερική ρεμία καί γαλήνη.
Βλέπουμε, διαίτερα στίς μέρες μας πο πάρχει λεγόμενη οκονομική κρίση, πολλούς πό κείνους πο διαθέτουν κοσμική δύναμη καί ξουσία, νά δείχνουν τι νδιαφέρονται καί φροντίζουν γιά τούς πτωχούς καί δυνάτους, τήν στιγμή κατά τήν ποία ο διοι διαθέτουν πολλά χρήματα καί κτήματα καί ζον νετα. ποιος θέλει νά βοηθήση πραγματικά ατούς πο χουν νάγκη, θά πρέπει καί ατός νά ζ πτωχικά. τσι, θά βοηθ τούς πτωχούς καί μέ τό παράδειγμά του, λλά καί διος θά φελται, φο θά ασθάνεται σωτερική πληρότητα καί γαλήνη.
μελέτη τν λόγων το σίου σαάκ το Σύρου δημιουργε μπνευση καί διάθεση γιά προσευχή. πίσης, ναζωπυρε τόν πόθο πρός τόν Θεό καί μαλακώνει τήν καρδιά, ποία, ταν καθαίρεται πό τά πάθη, γίνεται «τς Τριάδος καταγώγιον».
Ταίς αύτού Άγίαις  Πρεσβείες Γλυκύτατε Ίησού Έλέησόν καί σώσον ήμάς.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Ἀρετῶν ταῖς ἀκτίσι καταλαμπόμενος, τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας φωστῆρ πολύφωτος, θεοφόρε Ἰσαάκ ὤφθης ἐν Πνεύματι, καί κατευθύνεις ἀσφαλῶς, σωτηρίας πρός ὁδόν, διδάγμασι θεοπνεύστοις, τούς εὐφημούντας σέ Πάτερ, ὡς τοῦ Χριστοῦ θεῖον θεράποντα.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄. Τή ὑπερμάχω.
Τή ἰσαγγέλω πολιτεία σου, μακάριε, τοῦ Παρακλήτου ἀνεδείχθης θεῖον ὄργανον, Ἰσαάκ, καί μοναζόντων τύπος ἐν πάσιν, ἀλλ' ὡς χάριτος τῆς θείας ἐνδιαίτημα, χάριν αἴτησαι ἠμίν καί φῶς οὐράνιον, τοῖς βοῶσι σοί, χαίροις, Πάτερ θεοσοφέ.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις ἡσυχίας θεῖος κανών, χαίροις μοναζόντων, ὁ διδάσκαλος ὁ σοφός, χαίροις ὁ παρέχων, τά πρόσφορα ἐκάστω, τῆς χάριτος τῷ λόγω, Ἰσαάκ Ὅσιε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου