Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Ορθόδοξη Ζωή


Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ. Ποιά εναι ατή κακή μητέ-
ρα, πού σκοτώνει
λα τά παιδιά της; Μς τήν ποκαλύπτει τό «Γε-
ροντικόν»,
που βρίσκονται γνωμικά καί ποφθέγματα καί γεγο-
νότα
πό τήν ζωήν τν σκητν τς ρήμου. Μεταξύ ατν τν
γίων Γερόντων νας επε τήν κόλουθη διδασκαλία: « γκράτεια
ε
ναι πλοτος τς ψυχς. Ατήν ς ποκτήσουμε, μέ φρόνημα ταπει-νόν, ποφεύγοντας τήν κενοδοξία, πού εναι μητέρα τν κακν». Και εναι μητέρα τν κακν, διότι λλοιώνει τό πρόσωπον το νθρώπου, φο κενόδοξος θέλει νά δείχνη λλο πρόσωπον πό ατό,πού χει, χάριν τς κοσμικς καί μάταιης δόξας.
[1] ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΤΑΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ.
ρώτησαν κάποι-
ον Γέροντα
σκητή: «Γιατί πετμε τά πλα μας. Καί λέγω πλα μας,
τήν περιφρόνηση, πού μ
ς δείχνουν ο λλοι, δηλονότι τήν ταπείνωσιν,τήν κτημοσύνη καί τήν πομονή». Συμπερασματικά θά λέγαμε τι μπορομε νά ντιπολεμήσουμε τούς δαίμονες μέ τήν πίστη, την γάπη καί τήν λπίδα μας στόν Χριστόν, φο τά τρία πλα, πού νέφερε Γέροντας ντιστοιχον μέ τήν πίστη, τήν λπίδα καί την γάπη. ς προσέξουμε πολύ ατήν τήν διδασκαλία.
[1] ΤΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ. Σέ
λλον κεφάλαιον
το
«Γεροντικο» διαβάζω τά λόγια νός λλου Γέροντα, ποος
μ
ς λέγει τά ξς: «Ατό πού θεραπεύει τόν νθρωπον καί ατό πού θέλει Θεός, τό νά ναλάβη νθρωπος τήν εθύνη τν σφαλμάτων του νώπιον το Θεο». Μέ λλα λόγια, θέλει νά μολογήσουμε και νά ξομολογηθομε τίς μαρτίες μας, χι δικαιολογώντας τες, πως κάνουν πολλοί, λλά παραδεχόμενοι τι μαρτήσαμε καί νά ζητήσουμε συγχώρηση καί φεση τν μαρτιν. Γι ατό καί Θεός καθιέρωσε στά Μυστήρια τς κκλησίας καί τό Μυστήριον τς ξομολογήσεως, πού εναι τό Μυστήριον τς Μετανοίας.
[1] ΠΩΣ ΦΘΑΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ. Α
τό
τό
ρώτημα καναν στόν ββ Κρόνιον λέγοντας: «Μέ ποιόν τρό-
πον φθάνει
νθρωπος στήν ταπεινοφροσύνη;». Καί Γέροντας
ποκρίθηκε: «Μέ τόν φόβο το Θεο». Ξαναρώτησαν ο διοι δελ-
φοί: «Τί πρέπει νά κάνη κανείς γιά νά φθάση στό φόβο το
Θεο;».
Καί
πάντησε πάλι Γέροντας: «πως τά βλέπω γώ πό τήν περα μου, μέ τό νά μαζέψη κανείς τόν αυτόν του πό κάθε τι λλο καί να δίνη τόν αυτόν του σέ κόπο σωματικόν μέ σην δύναμη χει (γρυπνίες, νηστεες, προσευχές κ.λπ), νά θυμται τήν ξοδό του πό ατόντόν κόσμο καί τήν κρίση το Θεο». Εκαιρία νά δοκιμάσουμε ατήν τήν πνευματική συμβουλή στήν πράξη, γιά νά φθάσουμε κε, πού πρέπει.
[1] «ΔΩΣΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΛΑΒΕ ΠΝΕΥΜΑ».
ντιγράφω πό
τό «Γεροντικόν» τόν λόγον το
ββ Λογγίνου πρός τόν ββ
κάκιον, πού ξηγε πότε νθρωπος ποκτ τό γιον Πνεμα:
«
γυναίκα καταλαβαίνει τι χει συλλάβει παιδί, ταν σταματήση ροή το αματός της. τσι καί ψυχή τότε γνωρίζει τι χει συλλάβει Πνεμα γιον, ταν σταματήσουν τά πάθη τά χαμηλά, πού ρέουν πό ατήν. σον καιρόν περιπλέκεται σ ατά, πς μπορε νά περηφανεύεται, σάν νά εναι παθής; Δσε αμα καί λάβε Πνεμα». « χων τα κούειν κουέτω».
Π. Μ. Σωτ
ρχος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου