Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ


 




ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(17 Ιανουαρίου)
. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα
γιος ντώνιος, καθηγητής τς Πρώτης ρήμου, εναι πό τούς λίγους πού λαβαν τήν προσωνυμία μέγας. Πραγματικά, πρξε μέγας θλητής το πνευματικο στίβου καί θριαμβευτής στούς γνες ναντίον τς πλάνης, τς μαρτίας, το διαβόλου καί τν πολυμόρφων παθν. βίος του, πού συνεγράφη πό ναν λλον μέγα, τόν σύγχρονό του γιο θανάσιο, ρχιεπίσκοπο λεξανδρείας, εναι περθαύμαστος καί ξιοζήλευτος. μελέτη το πρέπει νά ποτελ ντρύφημα λων κείνων, ο ποοι ποθον νά βιώσουν τό μεγαλεο της κατά Χριστόν ζως. μέγας ντώνιος μέ τήν σκηση καί τήν διάλειπτη προσευχή φθασε στήν κορυφή τς πνευματικς ζως καί πέκτησε τήν ληθινή σοφία. “Ονομάζει τόν αυτό το "διώτην" καί ταν γράμματος, εχε μως διδάσκαλον τήν νωθεν σοφίαν το Πνεύματος. πό τήν σοφία ατή φωτισμένος καί μπνευσμένος δωκε σοφότατες ποκρίσεις σέ διαφόρους Χριστιανούς, πού ζητοσαν νά φεληθον ψυχικά, πως φαίνεται σέ πολλά μέρη τν "Γεροντικν" βιβλίων. κτός πό ατές φησε καί τά “κατόν βδομήκοντα κεφάλαια”, πού περιλαμβάνονται στήν "Φιλοκαλία" καί προσφέρουν μεγάλη φέλεια σέ σους τά διαβάζουν”.σκηση νομάζεται προσπάθεια πού κάνει νθρωπος νά φαρμόζη τό θέλημα το Θεο στήν ζωή του. προσπάθεια νά μεταμορφώση τά πάθη του, νά καθαρθ πό τά πάθη, γιά νά μπορέση νά γαπήση “ξ λης ψυχς καί καρδίας”, τόν Θεό καί τόν νθρωπο. Γιατί εναι δύνατο νά γαπ ληθινά ποιος ξουσιάζεται πό τά πάθη καί κυρίως πό τήν φιλαυτία, πού καταδυναστεύει τόν νθρωπο καί κάνει τήν ζωή το δύσκολη. Φιλαυτία εναι λογη γάπη πρός τόν αυτό μας καί πό ατήν, ς πό μητέρα, γενννται λα τά λλα πάθη, πως τς περηφανείας, τς κενοδοξίας, τς φιληδονίας, τς φιλαργυρίας κ.λ.π.Στίς μέρες μας, συχνά γίνεται λόγος γιά τήν γάπη, τήν ερήνη καί τήν φιλία μεταξύ τν νθρώπων καί τν λαν καί γιά λλα παρόμοια. Καλά εναι λα ατά, λλά τό ρώτημα εναι πς μπορε κανείς νά γαπ τούς λλους καί νά ερηνεύη μαζί τους, τήν στιγμή πού εναι ποδουλωμένος στά πάθη καί δέν μπορε νά ερηνεύση μέ τόν διο τόν αυτό του; γάπη, κατά τόν γιο Μάξιμο τόν μολογητή, εναι κγονος παθείας. Δηλαδή γεννται καί αξάνεται μέσα σέ μία καρδιά, ποία χει καθαρθ τουλάχιστον γωνίζεται πίμονα καί πίπονα νά καθαρθ πό τά πάθη. Τότε γάπη εναι νιδιοτελής καί νθεκτική στίς ντιξοότητες καί τίς δυσκολίες. Δέν χει μερομηνία λήξης, λλά διαρκε καί πέραν το τάφου, εναι “συνομήλικη μέ τούς αώνες”. ντίθετα, μπαθής γάπη εναι ψεύτικη καί διαρκε σον καιρό εναι σέ θέση νά πηρετ καί νά τρέφη νά τρέφεται πό τά πάθη. Καί πς εναι δυνατόν νά χη ντοχή καί διάρκεια, φο ο συνθκες ζως λλάζουν, τά συμφέροντα μεταβάλλονται καί τό νθρώπινο σμα φθείρεται καί λλοιώνεται;Τό μεγαλύτερο πρόβλημα τν μεταπτωτικν κοινωνιν εναι τά νθρώπινα πάθη. Τά μπαθ τομα προξενον τεράστια προβλήματα στό οκογενειακό καί τό κοινωνικό τους περιβάλλον, λλά καί πολέμους καί καταστασίες σέ λόκληρο τόν κόσμο, ταν πρόκειται γιά τομα πού κατέχουν ξιώματα καί ξουσία. πως τονίζει Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μς κ. ερόθεος: “ μαρτία χει κοινωνικές προεκτάσεις. Τά ρρωστημένα τομα ρρωσταίνουν τούς κοινωνικούς θεσμούς καί στήν συνέχεια ο κοινωνικοί θεσμοί ρρωσταίνουν περισσότερο τά τομα”. πομένως, λλαγή τν νθρωπίνων κοινωνιν πρός τό καλύτερο, μλλον ξανθρώπισή τους, προϋποθέτει τήν πνευματική ναγέννηση τν μελν τους, ποία μπορε νά γίνη μέ τήν σκηση, τήν προσευχή, τήν μυστηριακή ζωή καί γενικότερα μέ τήν πακοή στήν κκλησία καί τούς κκλησιαστικούς θεσμούς. γιος ντώνιος μέ τούς σκληρούς γνες το ναντίον τν πνευμάτων τς πονηρίας καί τς περηφανίας, πέκτησε τήν ψοποιό ταπείνωση. ν τούτοις Θεός το πεκάλυψε τι πάρχει κάποιος ποδηματοποιός στήν λεξάνδρεια, πού τόν χει ξεπεράσει στήν πνευματική ζωή καί τόν πέστειλε νά διδαχθ τό πνευματικό ργον κείνου. Καί πως σημειώνει Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ: “μαθεν ξ ατο νά σκέπτηται νδομύχως: "Ο πάντες σώζονται, γώ δέ μόνος πολλυμαι"”. Τόν λόγον ατό μπορον νά τόν ντέξουν μόνον κενοι, πού χουν κατακτήσει τό κρότατον ψος τς ταπεινοφροσύνης. ταπεινοφροσύνη εναι μητέρα τς γάπης καί λων τν λλων ρετν. σιος γαποσε θυσιαστικά τούς πάντες καί προσευχόταν γιά λόκληρη τήν οκουμένη. Χαρακτηριστικός εναι τρόπος μέ τόν ποο πικοινωνοσε μέ τούς νθρώπους καί διαίτερα μέ τούς πονεμένους νθρώπους. Μέ τήν ρχοντική του γάπη τούς παρηγοροσε ληθινά καί τούς στήριζε. πισκέφθηκε κάποτε ναν θεολόγο - συγγραφέα, τόν Δίδυμο, πού ταν τυφλός, λλά πως φαίνεται εχε νοικτά τά μάτια τς ψυχς του καί, μεταξύ λλων, το επε: “Μή σέ στενοχωρε καί μή σέ ταράζει, Δίδυμε, τό γεγονός τι σου λείπουν τά σωματικά μάτια. Διότι σου λείπουν τέτοια μάτια, μέ τά ποα βλέπουν ο μυγες καί τά κουνούπια. σύ χεις τέτοια μάτια, μέ τά ποα βλέπουν ο γγελοι, μέ τά ποία Θεός καθορται καί τό ατο φς καταλαμβάνεται”. Τό περιστατικό ατό φανερώνει τόν τρόπο ποιμαντικς τν γίων. Δέν πογοητεύουν καί δέν πελπίζουν τούς νθρώπους, λλά ντίθετα τούς αξάνουν τήν γάπη γιά τήν ζωή, τήν κατά Χριστόν ζωή, ποδιώχνουν πό τήν ψυχή τούς τήν καταχνιά, αξάνουν τήν χαρά, δυναμώνουν τήν πίστη, θεριεύουν τήν λπίδα.Θά θελα νά περατώσω τό ρθρο ατό μέ τήν συμβουλή - προτροπή το γίου ντωνίου: “Εναι νάγκη νά τρέχωμε νά θεραπεύωμε τά πάθη τς ψυχς, γιατί μέλλουμε νά κριθομε κατά πρόσωπον Θεο, γιά νά μή βρεθομε (κε) τιποτένοι καταγέλαστοι”.
Ταις αυτου αγίαις Πρεσβειες  Γλυκύτατε Ίησού Έλέησόν και   σώσον  ήμάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου