Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΘΩΜΑ ΤΟΥ ΕΝ ΜΑΛΕΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΤΥΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ   ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κάθε Παρασκευή στήν ερά   Μονή γιου Νικολάου νάπαυσα Μετέωρων τελετε ερά γρυπνία.  γρυπνία ρχίζει μέ τό μικρό πόδειπνο, τόν Πανηγυρικό σπερινό, τόν ρθρο ,καί τήν Πανηγυρική  Θεία Λειτουργία. ερά γρυπνία τελεσθη στό Παρεκκλήσι το σίιου καί Θεοφόρου  Πατρός Σιλουανου το θωνίτου, τό ποο βρίσκετε νεβαίνοντας πρός τήν ερά Μονή, μέσα σ΄ναν  φυσικό Βράχο.Στό τέλος τς θείας Λειτουργίας, τελεσθη   τό καθιερωμένο Τρισάγιο, γιά τήν νάπαυσι  λων τν κεκοιμιμενων ρχιερέων,ερέων , ερομονάχων, εροδιακόνων, Μοναχν, Πάτερων  δελφν, Συγγενν, ναδοχν,Διδασκάλων Πάππων, Προσπάππων.
Διά  τήν φέλεια τν δελφν Χριστιανν, θά ναρτήσουμε τν σήμερα ορταζόντων 7/7/2012 τήν Βιογραφία , το σίου καί θεοφόρου Πατρός Θωμά το ν Μαλεώ, καί της Αγιας  νδόξου Μεγαλομάρτυρος Κυριακς .











Διες πτέρυγας, επεν ν Μωσς, Πάτερ,
Ὡς ἀετός τίς ἑξανέπτης πρός πόλον.
Ἐβδομάτη Θωμᾶν θάνατος μέλας ἔμφρονα εἶλεν.
Βιογραφία
Οἱ πληροφορίες πού ἔχουμε γιά τόν Ὅσιο Θωμά εἶναι λίγες καί μή ἐπιβεβαιωμένες. Ἀπό ποῦ καταγόταν καί σέ ποιά ἐποχή ἔζησε, δέν γνωρίζουμε. Ὡς πρός τόν χρόνο δράσεως καί ἀσκήσεώς του, δύο εἶναι οἱ πιό πιθανές ἐκδοχές:
α) Ὅτι ἔζησε τόν 13ο – 14ο αἰώνα, διότι ὡς ἔνδοξος καί τροπαιοῦχος στρατιωτικός δέν μποροῦσε νά ἔδρασε μετά τήν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καί
β) τόν 10ο αἰώνα, σύμφωνα μέ τά δίπτυχά της Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.Ὁ Ὅσιος Θωμάς, πρίν ἀναλάβει τόν ζυγό τοῦ Χριστοῦ, ἦταν ἔνδοξος καί πασίγνωστος τόσο γιά τόν πλοῦτο του, ὅσο καί γιά τήν ἐξουσία πού κατεῖχε, ἐνῶ φέρεται ὡς στρατιωτικός πού εἶχε πετύχει πολλές νίκες ἐναντίον τῶν βαρβάρων. Φαίνεται ὅμως ἀπό τήν ἀκολουθία του, ὅτι στή ζωή τοῦ συνάντησε κάποιες πικρίες καί γι’ αὐτό ἐγκατέλειψε τόν κόσμο καί ἀκολούθησε τόν δύσκολο δρόμο τῆς ἀσκήσεως. Ἔτσι, λοιπόν, ἔγινε μοναχός, κι ἐγκαταστάθηκε στό ὅρος Μαλεός στή Νότια Λακωνία (στό ἀκρωτήρι τῆς Πελοποννήσου Μαλέα ἤ κάβο Μαλιά).Ἀπό τόν τόπο, μέ τίς ἀπότομες πλαγιές καί τίς ἀπόκρημνες πέτρες, πού διάλεξε ὁ Ἅγιος γιά νά ἀσκηθεῖ, μπορεῖ κανείς νά συμπεράνει καί τήν ἄσκηση πού ἔκανε. Αὐτός ὁ πάμπλουτος καί διάσημος, μιμήθηκε τήν ταπείνωση καί τή φτώχεια τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ. Ἀπό τά παλάτια προτίμησε μία σπηλιά μεταξύ οὐρανοῦ καί γής πάνω στό ὅρος Μαλεός, γιά νά τραβήξει ἀπό ἐκεῖ τόν δρόμο γιά τόν οὐρανό. Στόν δύσκολο αὐτόν ἀγώνα του, ὁ ἔνδοξος αὐτός στρατιώτης τῆς πίστεως εἶχε ὡς ὄπλα τοῦ τήν νηστεία, τήν ἀγρυπνία καί τήν προσευχή καί κατάφερε μ’ αὐτά νά φέρει νίκες καί τρόπαια ἐναντίον τῶν πονηρῶν πνευμάτων.Σύμφωνα μέ τούς βιογράφους τοῦ ὁ Ἅγιος Θωμάς, ἀξιώθηκε νά ὁδηγηθεῖ μέ στύλο πυρός ἀπό τόν Προφήτη Ἠλία στό ὅρος Μαλεός, ἐνῶ στό ἀρχαῖο συναξάρι  της Κωνσταντινουπόλεως εἶναι γραμμένο ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος ἐφάνη ὡς στύλος πυρός μέ τήν ἐπίσκεψη τοῦ μεγάλου προφήτη Ἠλία, τοῦ ὁποίου μέ ζῆλο μιμήθηκε τόν τρόπο ζωῆς.Ὁ Θωμάς ἐξαιτίας τῆς φιλοπονίας του, ξεπέρασε στήν ἀρετή πολλούς, ὥστε ὅταν προσευχόταν νά φαίνεται στούς μακρινούς καί μάλιστα στούς πιό προχωρημένους στήν ἀρετή, ὡς στύλος πυρός. Ἐπίσης, σύμφωνα μέ τήν παράδοση τῶν κατοίκων τοῦ χωριοῦ Βελανίδια, οἱ κάτοικοι τῶν Κυθήρων, τοῦ νησιοῦ πού βρίσκεται ἀπέναντι ἀπό τόν κάβο Μαλιά, ἔβλεπαν τότε πού ἀσκήτευε ὁ Ὅσιος Θωμάς στήλη πυρός ἀπό τόν οὐρανό.
Ὁ Ἅγιος ὅμως δέν ἔγινε γνωστός μόνο ἀπό τόν βίο του, ἀλλά καί ἀπό τά θαύματα πού ἔκανε: Ἔβγαλε δαιμόνια ἀπό ἀνθρώπους, χάρισε σέ τυφλούς τό φῶς, σέ κουτσούς τό περπάτημα καί μέ τήν προσευχή τοῦ ἔκανε νά ἀναβλύσει νερό ἀπό τή γῆ. Ὅσον ἀφορᾶ μάλιστα τήν ἀνάβλυση τοῦ νεροῦ, σύμφωνα μέ τούς γεωλόγους, δέν δικαιολογεῖται ἀπό τή φύση. Ἡ παράδοση ἀναφέρει, ὅτι οἱ μοναχοί πού ἀσκοῦνταν στό ὅρος Μαλεός, ἀντιμετώπιζαν προβλήματα γιατί δέν ὑπῆρχε κάπου κοντά πηγή νεροῦ. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Θωμάς εἴτε χτύπησε μέ τό ραβδί του, εἴτε ἀκούμπησε τήν παλάμη τοῦ χεριοῦ του στό ἔδαφος καί βγῆκε νερό ἀπό πέντε σημεῖα. Ἡ πηγή αὐτή εἶναι γνωστή ὡς Ἁγίασμα.
Ὁ θάνατος τόν βρῆκε νά εὐεργετεῖ συνεχῶς, διότι καί κατά τό χρόνο τῆς μόνωσής του, προσευχόταν γιά ὅλους καί κατάρτιζε τόν ἑαυτό του νά γίνεται ἄξιο ὄργανο τοῦ Θεοῦ, γιά τήν ὠφέλεια τοῦ πλησίον.
Ὁ Ὅσιος Θωμάς συγκαταλέγεται στήν χορεία τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, τιμώντας ἰδιαίτερα καί τήν Λακωνία στόν τόπο τῆς ὁποίας ἄσκησε καί θαυματούργησε.
                                    Ἀπολυτίκιον
                          Ἦχος γ’. Τήν ὡραιότητα.
Τήν διαρρέουσαν δόξαν ἀπέρριψας, καί τόν τοῦ Κτίσαντος, ζυγόν ἠγάπησας, ἀγγελικήν ἐπί τῆς γής, ἐλόμενος πολιτείαν ὅθεν χαρισμάτων σέ, δωρεαῖς κατεπλούτισε, Χριστός ὁ φιλάνθρωπος, ὁ δοξάσας τόν βίον σου, ὤ πρέσβευε Θωμά Θεοφόρε, ρύσαι ἠμᾶς πάσης ἀνάγκης.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τή ὑπερμάχω.
Ὡς τοῦ Σωτῆρος ὀπαδόν καί φίλον γνήσιον καί τῶν Ὁσίων μιμητήν καί ἀκροθίνιον Ἀνυμνοῦμεν σέ ἀξίως, Θωμά θεοφρον· Σύ γάρ ὤφθης ἀπαθείας ἐνδιαίτημα καί θαυμάτων αὐτουργός ἐκ θείας χάριτος τοῖς βοῶσι σοί, χαίροις Πάτερ τρισόλβιε.
Μεγαλυνάριον
Κόσμου ἀπωσάμενος τά τερπνά, πόθω ὠκειώσω, ὑπερκόσμια ἀγαθά, δί’ ἐνθέου βίου, Θωμά θαυματοφόρε, δί’ οὗ θαυμάτων ὤφθης, Πάτερ ἀναπλεως.



                                        














 Κυριακ θανοσα τν τομν φθνει
Προαιρσει, πλν κα τελειοται ξφει.


Βιογραφία




γία Κυριακή ταν κόρη το Δωροθέου καί τς Εσεβίας. Ατοί ταν τεκνοι καί παρακαλοσαν τό Θεό νά τούς δώσει παιδί. Πράγματι, Θεός εδόκησε, καί τό χριστιανικό ατό ζευγάρι, πέκτησε παιδί. Γεννήθηκε μέρα Κυριακή, γι' ατό καί τς δωσαν τό νομα Κυριακή. Κατά τό διωγμό το Διοκλητιανο, τό τος 282 μ.Χ., ο γονες τς συνελήφθησαν καί μετά πό νάκριση βασανίστηκαν καί ποκεφαλίστηκαν πό τό δούκα οστο. δέ Κυριακή παραπέμφθηκε στόν Καίσαρα Μαξιμιανό, καί πό κε στόν ρχοντα Βιθυνίας λαριανό, ποος τς πενθύμισε τι μορφιά τς εναι γιά πολαύσεις καί χι γιά βασανιστήρια. Τότε παρθένος κόρη το πάντησε: «Οτε στή νεότητά μου, οτε στήν μορφιά μου δίνω τήν παραμικρή προσοχή. Καί τά λαμπρότερα πό τά πίγεια πράγματα εναι προσωρινά, πως τά νθη καί κούφια, πως ο σκιές. Σήμερα, παρχε, εμαι μορφη, αριο μία σχημη γριά. Νά κάνω, λοιπόν, κέντρο τς ζως μου τήν μορφιά μου; Τήν ξία της, μως, τή γνώρισα στίς ρυτίδες, πού τήν περιμένουν καί στόν τάφο πού τήν καλε. Νόμισες, λοιπόν, τι θά κάνω τήν τερατώδη νοησία, νά χάσω τήν αώνια λαμπρότητα γιά νά μείνω λίγο περισσότερο στή γ; Γι' ατό στό ξαναλέω, παρχε: εμαι καί θά εμαι στή ζωή καί στό θάνατο χριστιανή». ξοργισμένος λαριανός, σκληρά τή βασάνισε καί διέταξε νά τήν ποκεφαλίσουν. λλά πρίν πέσει σπάθη, προσευχόμενη παρέδωσε τό πνεμα της στόν Κύριο








             Ταχύ   προκατάλαβε.
Ως βρύσις πολύκρουνος παρθενομάρτυς Χριστού, κατήρδευσας πάνσοφε την Εκκλησίαν αυτού, και ή θλησαςάριστα. έσωσας τους εν σκότει της ειδωλομανίας, αίγλητων σων θαυμάτων, Κυριακή αθλοφόρε. διό εν παρρησία Χριστώ πρέσβευε σωθήναι ημάς.

τερον πολυτκιον
χος δ’.
μνάς σου ησο, κράζει μεγάλη τ φων. Σ Νυμφίε μου ποθ, κα σ ζητοσα θλ, κα συσταυρομαι κα συνθάπτομαι τ βαπτισμ σου· κα πάσχω δι σ, ς βασιλεύσω σν σοί, κα θνήσκω πρ σο, να κα ζήσω ν σοί· λλ ς θυσίαν μωμον προσδέχου τν μετ πόθου τυθεσάν σοι. Ατς πρεσβείαις, ς λεήμων, σσον τς ψυχς μν.
τερον πολυτκιον
χος δ’. Ταχ προκατάλαβε.
Κυρίων τ
ν Κύριον, κα Βασιλέα Χριστόν, ξ λης γάπησας, Κυριακ τς ψυχς, κα χαίρουσα θλησας, θεν Παρθενομάρτυς, παρ' ατο δοξασθεσα, βρύεις τος σ τιμώσιν, αμάτων τν χάριν, τος πάσιν ατουμένη, πταισμάτων συγχώρησιν.
Κοντ
κιον
χος β’. Τ νω ζητν.
Μάρτυς Χριστο, μς συνεκαλέσατο, τος θλους ατς, τος θείους κα παλαίσματα, γκωμίοις σαι νν, φερωνύμως ατ γρ πέφηνεν, ς νδρεία τώ φρονήματι, κυρία νοός, τε κα παθν πρεπν.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου