Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Μέ τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας τώρα καί πάντoτε.Μέ τόν Ἀρχιμ. Πολύκαρπο, Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Ἀναπαυσᾶ Μετεώρων.

Προθες αυτόν Παγκράτιος ς  βάθρον,                         Ἀθλήσεως γειρεν οκον κ λίθων.                          Παγκράτιος δ’ νάτη δώμ’ δρακε Παγκρατέοντος.


























γιος ερομάρτυς Παγκράτιος καταγόταν πό τήν ντιόχεια. Διδάχτηκε τήν πίστη στόν Χριστό πό τόν πόστολο Πέτρο καί χειροτονήθηκε πό τόν διο πίσκοπος Ταυρομενίου .
Παγκράτιος, μετά τήν χειροτονία του, πρεπε νά μεταβε στήν πισκοπική του παρχία, στό Ταυρομένιο τς Σικελίας. Κατά θεία λοιπόν οκονομία συνάντησε δύο ναυτικούς, τόν Ρωμύλο καί τό Λυκαονίδη . Ατοί ταν καλοπροαίρετοι νθρωποι καί μόλις κουσαν πό τόν γιο γιά τόν Χριστό, σπάσθηκαν τήν χριστιανική θρησκεία. Ο ναυτικοί δέ ατοί ταν πό τήν Σικελία καί πρόκειτο νά πιστρέψουν κε μέ τά πλοα τους. τσι Παγκράτιος πιβιβάστηκε σέ να πό ατά καί πγε στή Σικελία.
ταν γιος φτασε κε, ξαφάνισε τά γάλματα καί τούς ναούς το Φάλκωνα, το Λύσσωνα καί τν λλων δαιμόνων. πίσης κατόρθωσε νά προσελκύσει στήν πίστη το Χριστο τόν γεμόνα το τόπου Βονιφάτιο. Καί χι μόνον ατό· λλά τόν καμε πιπλέον νά χτίσει καί κκλησία γιά τίς νάγκες τν χριστιανν τς περιοχς.
γιος Παγκράτιος εχε προικιστε πό τό Θεό καί μέ τό χάρισμα τς θαυματουργίας. τσι, θεράπευε κάθε σθένεια, μέ ποτέλεσμα νά προσέρχονται καθημερινς στήν πίστη το Χριστο πολλά πλήθη νθρώπων. Ο νθρωποι ατοί δέ βαφτίζονταν πό τόν διο τόν θαυματουργό γιο καί μέ τόν τρόπο ατό, εσέρχονταν πίσημα στούς κόλπους τς κκλησίας.
γιος ερομάρτυς Παγκράτιος θανατώθηκε μέ πέτρες καί μαχαίρια πό παδούς τς αρέσεως το Μοντανισμο, ο ποοι κμεταλλεύτηκαν τήν πουσία το γεμόνα Βονιφάτιου, ποος τιμοσε ξεχωριστά καί προστάτευε τόν γιο.


γιος Μιχαήλ Πακνανς κηπουρός
Tι κατ’ λίγον λαιμόν σπαθηφόρε,
Τέμνεις Μιχαήλ; Ο πτοεται τήν σπάθην























γιος Μιχαήλ Πακνανς ( Μπακνανς), γεννήθηκε στήν θήνα πό νάρετους γονες περί τό 1750 μ.Χ. καί ζησε στή συνοικία τς Βλασσαρούς, ποία βρισκόταν κάτω πό τήν κρόπολη, στό σημερινό χρο τς ρχαίας γορς. Λόγω τς πενίας τν γονέων του, μεινε γράμματος καί γινε κηπουρός.
Κάποια μέρα ν πέστρεψε στήν θήνα πό κάποιο χωριό που εχε πάει γιά δουλειά, συνελήφθη πό τούς Τούρκους φύλακες καί συκοφαντήθηκε τι μετέφερε κρυφά μπαρούτι γιά τούς παναστάτες λληνες. δηγήθηκε στόν κριτή που διαμαρτυρήθηκε γιά τήν δικία ες βάρος του, λλά καταδικάστηκε ες θάνατον κτός καί άν δέχετο νά ρνηθε τήν πίστη του καί νά σπασθε τό Μωαμεθανισμό, πότε καί θά σωζε τή ζωή του. μως εσεβής καί ντιμος κενος θηναος, παντοσε σέ φος γέρωχο στίς συνεχιζόμενες πειλές τν Τούρκων μέ τήν χαρακτηριστική φράση, «Δέν τουρκεύω».
Καταδικάσθηκε σέ θάνατο καί δηγήθηκε στόν τόπο τς κτέλεσης χαίρων καί εχαριστν τόν Κύριο πού τόν ξίωσε τς τιμς το μαρτυρίου. Στήν ρχή δήμιος χτύπησε τόν γιο μέ ντεστραμμένο ξίφος στό λαιμό γιά νά τόν κφοβίσει, προσδοκώντας τήν μεταστροφή του. μως γενναος μάρτυρας τόν παρότρυνε μέ θάρρος λέγοντας «Χτύπα γιά τήν πίστη». Καί ταν δήμιος βαλε τό μαχαίρι του στόν τράχηλο το γίου καί τόν πλήγωσε λίγο κουσε πό τό στόμα το γίου τήν δια φράση «Χτύπα γιά τήν πίστη». Τελικά δήμιος πέτεμε τή σεπτή κεφαλή το τό 1771 μ.Χ., χαρίζοντάς του τό μαράντινο στεφάνι το μαρτυρίου καί πλουτίζοντας τήν κκλησία τν θηνν μέ να καλλίνικο μάρτυρα.
Στήν πρώτη κολώνα το λυμπίου Διός στήν θήνα, διακρινόταν τό κόλουθο πιγραφικό χάραγμα: «1771 ουλίου 9 πεκεφαλίσθη Πακνανς Μιχάλης».
 Τό μοναδικό παρεκκλήσιο σ’ λη τήν Πρωτεύουσα φιερωμένο στόν γιο νεομάρτυρα Μιχαήλ βρίσκεται στόν ερό Ναό ναλήψεως Κυρίου Νέου Κόσμου (Λαγουμιτζ καί Ντελακρουά), που κατά τήν παράδοση στήν περιοχή ατή βρισκόταν ο κποι το γίου.
 Τό 2003 νακηρύχθηκε προστάτης τν διαιτολόγων καί διατροφολόγων. Πρός τιμήν του, νας πό τούς κεντρικότερους δρόμος στή συνοικία τς θήνας «Νέος Κόσμος» φέρει τό νομά του (δός Μπακνανά), καθώς καί παρακείμενη στάση το τράμ.
 Νά σημειώσουμε τέλος, πώς μερικοί συναξαριστές, πως γιος Νικόδημος γιορείτης, τοποθετον τό μαρτύριο το γίου ατο στά 1770 μ.Χ.
Ταίς  Αύτών Πρεσβείες  Γλυκύτατε Ίησού  Έλέησόν καί σώσον ήμάς.

 












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου