Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ



. ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ. Ποτέ, μς λέγει μέγας
σακ Σύρος στν «ΝΕ Λόγον Περ παθν», που γράφει: μετάνοια εναι ψηλότερη π λες τς ρετς κα τ ργον της δν μπορε ν τελειώση, παρ μόνον τν ραν το θανάτου. Γι ατ μετάνοια χρειάζεται πάντοτε σ λους κα δν πάρχει κανένας ρος τελειώσεως τς μετανοίας. Διότι κα ατν τν τελείων νθρώπων τελειότης εναι τελής.Γι ατ κα μετάνοια δν περιορίζεται σ ρισμένους καιρούς, οτε σ ρισμένες πράξεις, ως τν ρα το θανάτου. Ν θυμσαι τι σ κάθε δον κολουθε ηδία κα πίκρα≫. ς μετανοομε λοιπν συνεχς…
_ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΠΛΑΣΕ Ο ΘΕΟΣ. Τν πάντηση στ ρώτημα ατ τν δίνει γιος Μάξιμος μολογητς στ ργον του «Γ κατοντάδα διαφόρων κεφαλαίων», που γράφει μεταξ λλων: Θες μς πλασε, γι ν γίνουμε κοινωνο τς θείας φύσεως (Β Πέτρ. Α14) κα μέτοχοι τς αωνιότητός του κα ν φανομε μοιοι μ Ατν(Α´ω. Γ 2) θεούμενοι μέσ τς θείας Χάριτος. Γι ατν τν θέωσιν χουν συσταθ κα ξακολουθον ν πάρχουν τ ντα, κα γι ατν τ μ ντα καρποφόρησαν κα γέννησαν τ ντα≫. Συγκλονιστικς ατς λόγος το γίου Μαξίμου, πο συνοψίζει τν σχετικν διδασκαλίαν το Εαγγελίου, μς λέγει καθαρ τί πρέπει ν κάνουμε, γι ν μ χάσουμε τν μεγίστη ατ δωρε το περτελείου κα Παναγάθου Θεο!
_ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΡΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ. γιος
φραμ Σύρος στς «Συμβουλές γι τν πνευματικ ζωή», γράφει τ ξς: ≪Ατός, πο κάθεται στν ρημο πομακρύνεται π τρες πολέμους, π τν πόλεμον τς ράσεως, π τν πόλεμον τς κος, κα π τν πόλεμον τς λαλις. Στν κόσμον, που ζομεν μες ο λαϊκο Χριστιανο δν μπορομε ν τος ποφύγουμε τος τρες ατος πολέμους. Μπορομε μως ν τος πολεμήσουμε, κατ τ δυνατν καθένας ποκλείοντας τ περιττ κα τ σεμνα κα τ ψυχοβλαβ στ θεάματα, στ κροάματα κα στ λόγια. Τ κέρδος μέγα.
_ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ. γιος Γρηγόριος Θεολόγος μς λέγει τι πι παραίτητη κα π τν ναπνοή μας εναι προσευχή. Τώρα διαβάζω στν «ΣΤ Λόγον» τς «Κλίμακας» το γίου ωάννου το Σιναΐτου τι «μνήμη το θανάτου» εναι πι παραίτητη π κάθε λλη πνευματικ ργασία γι τν ψυχή. Γιατ τσι θυμόμαστε τι μς περιμένει δέκαστη Κρίση το Θεο γι λα. δο τ λόγια το μεγάλου ατο γίου: πως τ ψωμ εναι τ πι παραίτητο π κάθε λλη τροφή, τσι κα μνήμη το θανάτου εναι πι παραίτητη π κάθε λλη πνευματικ ργασία. Κα ατ πρέπει ν τν κάνουμε καθημερινς, φο κάθε μέρα μπορε ν εναι τελευταία το βίου μας σ ατν τν κόσμον…
_ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΩΜΑΣΤΕ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΑ. Τ «διαλείπτως προσεύχεσθε» το Εαγγελίου μς θυμίζει γιος Νικόδημος γιορείτης στν πίλογον τς «Φιλοκαλίας» λέγοντας μεταξ λλων: ς μ νομίση κανείς, δελφοί μου Χριστιανοί, πς μόνον ο ερωμένοι κα ο μοναχο χουν χρέος ν προσεύχωνται κατάπαυστα κα παντοτειν κα χι ο κοσμικοί. χι, χι. λοι γενικ ο Χριστιανο χουμε χρέος ν βρισκώμαστε πάντοτε σ προσευχή…. μήν.
Π. Μ. Σωτρχος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου