Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ ΜΗ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ


                                            ΕΟΡΤΙΟΣ ΛΟΓΟΣ
ΣΤΑ  ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ, ΣΤΙΣ 24/9/2010
 ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΑΓΩΙΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ, ΑΡΧΙΜ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ.                                                                         
ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΙ ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΟΙ.ΒΑΘΥΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΥΤΕΡΟΣ ΟΜΩΣ ΑΠ΄ ΟΛΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ.Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΝΟΜΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ, ΕΝΑΙ Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ, ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΙΚΟ ΣΠΕΡΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΟΥ ΒΥΘΙΖΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΗΝ  ΣΤΟ ΣΚΟΤΟΣ  ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΕΩΣ.
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΠΑΤΕΡ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΣΘΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΦΕΤΟΣ ΣΥΠΛΗΡΩΝΕΙ 500 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΖΩΗΣ,ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, 1510-2010,ΔΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΣΕΤΕ ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΟΡΤΙΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ.
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ,
ΟΤΑΝ  ΤΟ 1997 ΜΕ ΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΑΤΕ ΗΓΟΥΜΕΝΟ Σ΄ ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΕΔΩ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ. Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΝ ΕΔΩ ΤΟΝ ΒΡΑΧΟ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΩ  ΣΕ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΗ, ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΥ ΤΖΕΚΑ, ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΜΕΣΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, ΧΑΙΡΟΜΕΘΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΑΥΤΟΝ ΝΑΙΣΚΟ.
ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΗΣ ΣΚΕΨΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ,ΕΔΩΣΑ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ.ΠΟΛΛΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΔΙΕΡΩΤΗΘΗΚΑΝ ΔΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ ΕΔΩΣΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Σ΄ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ ΑΓΝΩΣΤΟ, ΕΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ  ΣΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ.ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ, ΕΦ΄ΟΣΟΝ ΜΕ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΙΑ ΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ, ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ,ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟ.
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟΣ. ΣΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΗΤΑΝ ΨΥΛΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΑΝΘΡΩΠΟ. ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΥΤΕ ΙΣΧΝΟ ΟΥΤΕ ΠΑΧΥΣΑΡΚΟ.ΡΩΜΑΛΕΟΣ ΚΟΡΜΟΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΠΕΛΜΑΤΑ. ΧΕΡΙΑ ΕΡΓΑΤΗ ΣΤΙΒΑΡΑ.ΤΟ ΠΡΟΣΩ[ΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΡΜΟΝΙΚΑ.ΩΡΑΙΟ  ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΜΟΛΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΜΥΤΗΣ.ΓΕΝΕΙΑ ΜΕΓΑΛΑ, ΠΥΚΝΑ ΣΤΑΧΤΟΧΡΩΜΑ,ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΩΧΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΓΟ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ  ΠΟΛΛΗ ΝΗΣΤΕΙΑ,ΣΥΧΝΑ ΓΕΜΑΤΟ ΚΑΤΑΝΥΞΗ, ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΤΡΑΧΥ. ΖΩΗ  ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΤΡΙΩΣ ΑΥΣΤΗΡΗ ΜΕ  ΤΕΛΕΙΑ  ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ  γιά τήν ξωτερική μφάνιση καί μεγάλη φροντισιά γιά τό σμα, ρωστοσε συχνά καί πέφερε πό ρευματισμούς.ξιοθαύμαστη εναι καί μεγάλη σωφροσύνη ατο του μεγαλόσωμου καί δυνατο νδρα.Φύλαγε τόσο πολύ τόν αυτό του, κόμη κι πό κάθε λογισμό πο θά δυσαρεστοσε τόν θεόν. Γέροντας εχε βαθιά ληθινή ταπείνωση,  νατι το θεο καί ναντι τν νθρώπων.Το ρεσε νά δίνει τό προβάδισμα στούς λλους, νά εναι κατώτερος, νά χαιρετ πρτος, νά παίρνη ελογία πό τούς κληρικούς, κυρίως πό τούς πισκόπους καί τόν γούμενο. Γέροντας ποτέ δέν γελοσε δυνατά  οτε μιλοσε διφορούμενα.θυμός κατάκριση, χυδαιότητα καί τά παρόμοια δέν εχαν θέση μέσα του.Ατό ταν τό πλό καί ταπεινό ξωτερικό ατο του νθρώπου.λλά νά μιλήσωμε γιά τόν χαρακτήρα καί τήν σωτερική του μορφή εναι  καί πρόβλημα γιά τήν διήγηση.
Τήν πνευματική μπειρία γιος Σιλουανός τήν ζησε στό μοναστήρι το γίου Παντελεήμονος στό γιον ρος.Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν πό τήν μέρα πο το μφανίστηκε Κύριος. Καί σ΄ ναν  πό τούς μαρτυρικούς νυκτερινούς του γνες κατά τν δαιμόνων πάρ΄ λες τίς προσπάθειές του δέν μποροσε νά προσευχηθ καθαρά, Σιλουανός  κάθεται πάλι στό σκαμνί καί, φο σκυψε τό κεφάλι, λέγει μέ θλιμμένη καρδιά τήν προσευχή.Κύριε, βλέπεις πς θέλω νά προσευχηθ μέ καθαρό νο, μά ο δαίμονες δέν μέ φήνουν Διδαξέ μέ τί πρέπει νά κάνω γιά νά μή μέ νοχλον;»
Καί κούει στήν ψυχή του τήν πάντηση:
«Ο περήφανοι πάντα ποφέρουν τσι πό τούς δαίμονες».
«Κύριε  λέγει Σιλουανός  διδαξέ μέ τί πρέπει νά  κάνω γιά νά ταπεινωθ ψυχή μου»
Καί νέα πάντηση πό τόν θεό στήν καρδιά:Κράτα τόν νο σου στόν δη καί μήν πελπίζεσαι»
σύντομη ατή συνομιλία κατά τήν προσευχή μέ τόν θεόν πρξε μία νέα σπουδαιοτάτη στιγμή στήν ζωή το σίου Σιλουανο.
Σέ τί μως συνίσταται οσία τς ποδείξεως πρός τόν πατέρα Σιλουανό; λόγος «κράτει τόν νο σου στόν δη  καί μή πελπίζου» εναι ντολή πό τόν Κύριο, γιά νά τόν μιμηθε πιστός στήν κατάβασή του, χοντας ταυτόχρονα τήν λπίδα στό λεος καί τήν αώνια λύτρωση πο πέτυχε γιά λους μέ τήν νάβασή του.Καί μόνον διάθεση το νθρώπου νά ποδεχθε νθρωπος τόν λόγο αυτόν καί νά τόν κπληρώσει στήν πράξη τς ζως, λκύει τήν χάρη το Θεο. χάρη ατή ς θεικό φς ποκαλύπτει καί βεβαιώνει τό ληθές:δης εναι πνευματικός τόπος, στόν ποο ερίσκεται χωρισμένος πό τόν θεό τς γάπης νθρωπος.Φανερώνει τήν μαρτία, τήν δικία καί τήν πνευματική πτωχεία. γνώση ατή φέρει συτριβή στήν ψυχή.Καί συτριβή εναι πολύτιμο δρο πό τόν θεό στόν νθρωπο. Εναι ρχή τς ταπεινώσεως καί τοιμάζει τόπο γιά τήν νοίκηση το θεο μέσα του.Γνώριζε Γέροντας Σιλουανός τι το  ποκαλύφθηκε πό τώρα στήν ψυχή του, χι άφηρεμενα διανοητικά, άλλά παρξιακά, πς ρίζα λων τν μαρτιν καί σπόρος το Θανάτου εναι περειφάνεια.Τώρα πατέρας Σιλουανός ξερε πς νείπωτα  ταπείνωση το γλυκυτάτου ησο πο το δόθηκε νά βιώση τήν ρα τς Θεοφανείας, εναι ναφέρετο προσόν τς θείας γάπης. Γί΄ ατό ποιος θέλει νά νωθ μέ τόν θεόν πρέπει νά ντυθ τήν ταπείνωση.
Μάταια σκέφτονται μερικοί πς πνευματικός εναι τελής νθρωπος,,πς χρειάζεται νά το ξηγήση λεπτομερς τήν πόθεση, γιατί θεαφορτικά δέν θά καταλάβη ή πς μπορε  νά κάνει λάθος. πνευματικός πο προσεύχεται πό τήν πρώτη στιγμή τς συναντήσεως περιμένει νά το δώση, συνεση ο θεός.
 Μόλις ασθανθ στή ψυχή του πληροφορία δίνει τήν πάντησή του, τήν ποία δέχονται σάν τελική.ν μως ξομολογούμενος παραβλέψει τόν πρτο λόγο το πνευματικο, θά μειώση συγχρόνως καί τήν νέργεια το μυστηρίου καί ξομολόγηση θά μεταβληθ σέ πλή νθρώπινη συζήτηση.
Σεβασμιώτατε,
σιος Σιλουανός θωνίτης εναι νας γιος του αἰῶνος μας, γί΄ αυτο καί μαρτυρία του ξαναζωτανεύει τήν μαρτυρία τν ρχαίων σκητν καί ποδεικνύει τι δέν ξέλειψαν πό τήν κκλησία ο νδοξες καί ρωικές μορφές πο γωνίζονται νά τηρήσουν τίς ντολές το Χριστο στήν ζωή τους.Κάθε φορ πο διαβάζω τό Βιβλίο Γέροντας Σιλουανός νοιώθω Σεβασμιώτατε τι πλησιάζω τήν καθαρή πηγή τς ρθοδοξίας, ασθάνομαι τήν βαθειά μετάνοια το σίου Σιλουανο, τήν κόρεστη δίψα γιά τόν Θεόν, τήν νέκφραστη σέ κάλλος  καί ραιότητα καί ταπείνωση το ησο, τήν θρηνώδη κραυγή γιά τήν σωτηρία λου του κόσμου.Συνιστομε νθερμα τό πατερικό αυτο βιβλίο πο κυκλοφορε στίς πιό γνωστές γλσσες καί τό ποο γιά τούς δυτικούς πο γίνονται ρθόδοξοι εναι τό καλλύτερο βοήθημα γιά νά γνωρίσουν τήν ρθοδοξία. σοι τό διαβάζουν λκύονται πό τόν πύρινο γιοπνευματικό λόγο το σίου Σιλουανο καί τόν γαπον. Θά μο πιτρέψετε Σεβασμιωτατε νά προσφέρω σέ Σς καί τούς δελφούς Τζέκα πό μία Εκόνα το σίου Σιλουανο, διά τήν δ παρουσία Σας, διά τήν Τέλεση  τν Θυρανοιξίων καί το περινο διά τόν σήμερα ορταζομένον σιο Σιλουανό,  ς ντίδωρο Εγνωμοσύνης νιδιοτελος γάπης καί σεβασμο Στό προσωπό Σας, διά τήν μεγάλη σας προσφορά στόν Μετεωρίτικο Μοναχισμό καί διαιτέρως στό Μοναστήρι το γίου Νικολάου ναπαυς. Εχαριστ τόν γιο πρωτοσύγκελλο τούς γίους Καθηγουμένους τούς γίους εροψάλτας καί σς γαπητοί μου δελφοί. Εχηθτε  Σεβασμιώτατε πάτερ καί δέσποτα Χάρις το έν Τριάδι Θεο καί θερμές πρεσβεες το σήμερα ορταζομένου σίου καί θεοφόρου Πατρός μν Σιλουανο το θωνίτου ε μετά πάντων μν.μή

                             
                    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου