Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος


















Στὸ ὅρος Θαβὼρ ὁ Χριστὸς μεταμορφώθηκε ἐνώπιον τῶν μαθητῶν Του, ἔδειξε τὸ κάλλος τῆς θεότητός Του, ὅσο μποροῦσαν νὰ ἀνθέξουν οἱ μαθητές, συγχρόνως νεφέλη ἐπισκίασε τοὺς μαθητᾶς, ποὺ ἦταν ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μέσα ἀπὸ τὴν νεφέλη ἀκούσθηκε ἡ φωνὴ τοῦ Πατρός, «οὗτος ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε» (Μάρκ. η’, 7).
Τὴν στιγμὴ ποὺ ἀκούσθηκε ἡ φωνὴ τοῦ Πατρὸς ἦταν ὁ μεγαλύτερος βαθμὸς Θεοφανείας, γι’ αὐτὸ καὶ τότε οἱ μαθητὲς ἔπεσαν στὴν γῆ. Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος μᾶς πληροφορεῖ: «καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ ἐπεσον ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα» (Μάτθ. ἲζ , 6). Τότε χρειάσθηκε νὰ τοὺς πλησιάση ὁ Χριστός, νὰ τοὺς ἀγγίξη καὶ νὰ τοὺς πῆ: «ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε» (Μάτθ. ἲζ , 7).
Ἐκεῖνο ποὺ παρατηροῦμε ἐδῶ εἶναι ὅτι οἱ μαθητὲς εἶδαν τὸ θεῖον φῶς, ποὺ προχεόταν ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, εἶδαν τὴν νεφέλη τὴν φωτεινή, ποὺ ἦταν ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἄκουσαν τὴν φωνὴ τοῦ Πατρός, ποὺ καὶ αὐτή, κατὰ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων μας, ἦταν ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ φῶς. Ἔχουμε τὴν ἐμφάνιση τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὅποτε, ὅπως γράφεται στὴν ἱερὰ ὑμνογραφία, «φῶς ὁ Πατήρ, φῶς ὁ Λόγος, φῶς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα». Καὶ ἡ ἀκοὴ τῆς φωνῆς τοῦ Πατρὸς εἶναι φῶς.
Εἶναι γνωστὸν ὅτι κανένας ἄνθρωπος δὲν εἶδε τὸν Πατέρα. Ὁ Φίλιππος ποὺ ζήτησε ἀπὸ τὸν Χριστὸ νὰ τοὺς ἀποκαλύψη τὸν Πατέρα, ἄκουσε τὸν Χριστὸ νὰ τοῦ λέγη: «ὁ ἐωρακῶς ἐμὲ ἐώρακε τὸν πατέρα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, δεῖξον ἠμὶν τὸν πατέρα;» (Ἰωάν. ἲδ 9). Ὁ Πατὴρ ὀρᾶται ἐν τῷ Υἱῶ, ἐπειδὴ ὁ Υἱὸς εἶναι ὁμοούσιος μὲ τὸν Πατέρα, καὶ ἐπειδὴ κοινὴ εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.
Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ τονισθῆ ἐδῶ εἶναι ὅτι ὁ Πατήρ, κατὰ τὸν μεγαλύτερο βαθμὸ Θεοφάνειας, ἔδωσε ἐντολὴ στοὺς μαθητᾶς νὰ ἀκοῦνε τὸν Χριστό. «Αὐτοῦ ἀκούετε», τοὺς εἶπε. Ἀκούει κανεὶς τὸν Χριστό, ὅταν ἐφαρμόζη τὸν λόγο Του, ὅταν τηρῆ τὶς ἐντολές Του, ὅταν ἐφαρμόζη ὅλα ὅσα Ἐκεῖνος εἶπε. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ὁδὸς τῆς δικῆς μας μεταμορφώσεως εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Δὲν πρόκειται γιὰ τὴν συμμόρφωσή μας σὲ μερικὲς γενικὲς ἐντολές, ἀλλὰ γιὰ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι ἐντάλματα σωτηρίας. Γιὰ παράδειγμα ὁ Χριστὸς στὸν Μυστικὸ Δεῖπνο εἶπε στοὺς μαθητᾶς Του: «τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν» (Λούκ. κβ 20). Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ τέλεση τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας καὶ ἡ συμμετοχή μας στὸ μεγάλο αὐτὸ μυστήριο, εἶναι ἐφαρμογὴ τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις.
        Ἡ προτροπή, ὅμως, τοῦ Πατρὸς στοὺς μαθητᾶς «αὐτοῦ ἀκούετε», ἀναφέρεται καὶ στὴν Ἐκκλησία, γιατί ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι κάτι ἀνεξάρτητο ἀπὸ τὸν Χριστό, ἀλλὰ εἶναι τὸ εὐλογημένο καὶ ἐξαγιασμένο σῶμα Του. Ἔτσι, ὁ Πατέρας ἔδωσε ἐντολή, ὅπως ἐκφράσθηκε κατὰ τὴν ἀποκάλυψη στὸ ὅρος Θαβώρ, νὰ ἀκοῦμε καὶ νὰ ὑπακούομε καὶ στὴν Ἐκκλησία. Φυσικά, ὅταν κάνουμε λόγο γιὰ ὑπακοὴ στὴν Ἐκκλησία ἐννοοῦμε ὑπακοὴ στοὺς Προφήτας, τοὺς Ἀποστόλους, τοὺς Μάρτυρας, τοὺς Πατέρας, τοὺς Ὁσίους καὶ γενικὰ ὅλους τους Ἁγίους ποῦ δέχθηκαν στὴν ζωὴ τοὺς τὴν προσωπικὴ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ καὶ στὸν εὐλογημένο θεσμὸ τῆς Ἐκκλησίας τὸν ὁποῖο συγκροτεῖ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Πρέπει νὰ ὑπακούομε στὶς ἀποφάσεις τῶν Τοπικῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων, διὰ τῶν ὁποίων τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δίδαξε στὰ μέλη τῶν Ἐκκλησιῶν τί νὰ πιστεύουν καὶ τί νὰ πράττουν, πῶς νὰ ὁμολογοῦν τὴν πίστη τους καὶ πῶς νὰ βιώνουν τὸν Θεὸ στὴν ζωή τους καὶ τί πρέπει νὰ κάνουν γιὰ νὰ σωθοῦν. Αὐτὸ ἐκφράζει, κατὰ τρόπο παραστατικό, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν ἔγραφε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ πρέπει νὰ μάθουν «πῶς δεῖ ἐν οἴκω Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἤτις ἐστιν Ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Ἃ ,Τίμ. γ , 15).
Εἶναι σίγουρο ὅτι ὅταν ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποῦ ἰσχυρίζονται ὅτι ὑπακούουν στὸν Χριστό, ἀλλὰ συγχρόνως δὲν ὑπακούουν στὴν Ἐκκλησία, αὐτοὶ δὲν ἔχουν χριστοκεντρικὸ ἦθος, γιατί δὲν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ ζήση ἐν Χριστῷ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.
Διάφοροι Χριστιανοὶ στὴν ἐποχὴ μᾶς ἔχουν πολλὲς θεωρίες καὶ ἀπόψεις γιὰ τὴν χριστιανικὴ ζωή, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποῦ ἔχει μεγάλη ἀξία καὶ σπουδαιότητα εἶναι νὰ ὑπακούομε στὸν Χριστό, ὅπως Τὸν διαφυλάσσει καὶ Τὸν κηρύττει ἡ Ἐκκλησία, γιατί αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολὴ τοῦ Πατρός.
+ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου