Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Ὁ Ἀπόστολος Κοδράτος



                                           
                                                                                                          
                           














  Ἀθλητικν Κοδρτε σν κηρυγμάτων,
  Ἐν ορανος βραβεα πολλ λαμβάνεις.
  κάδι δ πρώτη Κοδράτος στέφος ερατο θλοις.
  Λίθοις νέμειν θέλοντα μηδαμς σέβας,
  Τν Κοδράτον βάλλουσιν φρονες λίθοις.
                               





πόστολος Κοδράτος περιγράφεται στ Συναξάρια ς μέγας πολογητς το Χριστιανισμο, ζηλωτής, σοφς κα ρήτορας μ ριστη διαλεκτικ κανότητα. ς πίσκοπος θηνν -μις πόλεως στν ποία νθοσαν κόμη ο διάφορες φιλοσοφικς Σχολς κα γι’ ατ ταν παραίτητη παρουσία πισκόπου μ τ παραπάνω προσόντα- λεξγε τν θεότητα τν εδωλολατρν φιλοσόφων κα δήγησε πολλος καλοπροαιρέτους στν λήθεια. κενοι, πειδ δυνατοσαν ν τν ντιμετωπίσουν τν συκοφάντησαν κα τν πεμάκρυναν π τ ποίμνιό του, χωρς μως ν μπορέσουν ν κάμψουν τ γωνιστικό του φρόνημα. Τν ξόρισαν στν Μαγνησία τς Μικρς σίας, λλ κα κε κατάφερε μ τν Χάρη το Θεο κα τν νθεο ζλο του ν δηγήση πλήθη νθρώπων στν δ τς σωτηρίας. γραψε δ κα πολογία γι τν ρθ πίστη κα τν πέστειλε στν ατοκράτορα τς Ρώμης δριανό, μ ποτέλεσμα ν συλληφθ, ν βασανισθ κα ν σφραγίση τν μολογία του γι τν Χριστ μ τ αμα το μαρτυρίου του.
ερς μνογράφος τν ποκαλε φωστήρα πλαν, ποος ηγασε δόγματα ζως. «Σοφίας τας κτίσι φαιδρύνας σου τν βίον, ελκυσας το Πνεύματος μάκαρ τν πυρίπνοον χάριν, κα ηγασας δόγματα ζως, Κοδρτε ς πόστολος Χριστο δι τοτο ς φωστρα σ πλαν, γεραίροντες κβομεν δόξα τ σ δοξάσαντι Χριστ, δόξα τ σ στεφανώσαντι, δόξα τ νεργούντι διά σου, πάσιν άματα» (πολυτίκιο).
Στν συνέχεια θ τονισθον τ κόλουθα:
Πρτον. «Ηγασας δόγματα ζως».
Ο ερο μνογράφοι τς κκλησίας, ς αθεντικο θεολόγοι, κατάφεραν ν μεταφέρουν, μ συνοπτικ τρόπο, μέσα στ μνολογικ κείμενα λη τν θεολογία τς κκλησίας. Γι’ ατ κι μες ο ρθόδοξοι Χριστιανοί, πως λεγε χαρακτηριστικ μεγάλος σύγχρονος θεολόγος, «τς λήθειες τς πίστεώς μας τς ψάλλουμε, τς τραγουδμε».
Ο σιοι κα θεοφόροι Πατέρες τς κκλησίας, ς θεοπτες κα θεοδίδακτοι θεολόγοι, λλ κα ς γνήσιοι ποιμένες το λαο το Θεο, διετύπωσαν κα πεκύρωσαν σ Τοπικς κα Οκουμενικς Συνόδους τς λήθειες τς ρθοδόξου πίστεως, πειδ κατ καιρος ατς λλοιώθηκαν π τος αρετικούς. Κα τ καναν ατ γι ν προφυλάξουν τ μέλη το Σώματος το Χριστο π τς λοιμώδεις νόσους τν αρέσεων, ο ποες δηγον στν σθένεια κα τν αώνιο θάνατο. Ο αρέσεις νοθεύουν κα λλοιώνουν τν πίστη, ποία δν εναι δεολογία, λλ τρόπος ζως. Κα πως εναι γνωστόν, ταν λλοιώνεται πίστη, τότε χάνεται μέθοδος θεραπείας το νθρώπου π τ πάθη κα διακυβεύεται σωτηρία του. Γι’ ατ κα ερς μνογράφος ποκαλε τς λήθειες τς πίστεως «δόγματα ζως», πειδ βίωσή τους δηγε στν κοινωνία μ τν Θεό, ποος εναι πηγ τς ζως. πομένως, τρόπος ζως τν γίων, λλ κα λων κείνων τν μελν τς κκλησίας πο πιθυμον κα γωνίζονται ν πιτύχουν τν προσωπικό τους γιασμό, συνδέεται μεσα μ τ δόγματα, τ ποα νομάζονται κα ροι, πειδ ποτελον τ ρια μεταξ ληθείας κα πλάνης.
αρεση εναι σθένεια το λογιστικο μέρους τς ψυχς, τ ποο καταλαμβάνεται κα ποδουλώνεται π τ πονηρ πνεμα κα πομένως σθένεια ατ θεραπεύεται κυρίως μ τν προσευχή. Ο γιοι, πειδ καταυγάζονται π τ γιον Πνεμα, χουν τ χάρισμα τς διακρίσεως τν πνευμάτων κα γι’ ατ μπορον ν διακρίνουν τ θεϊκ π τ δαιμονικό, τ ληθιν π τ κίβδηλο, τν λήθεια π τν πλάνη, κα μ ατν τν τρόπο προφυλάσσουν τος πιστος π τς αρέσεις.
Τ δόγματα δν δεσμεύουν τν νθρώπινη λευθερία, λλ ντίθετα τν διασφαλίζουν, πειδ βοηθον τν νθρωπο ν λευθερωθ π τ δεσμ τν παθν κα τν τυραννία το διαβόλου. λλωστε, ατ εναι στν πραγματικότητα ληθιν λευθερία. κενος ποος μ τν Χάρη το Θεο κα τν προσωπικό του γώνα καθάρισε τν καρδιά του κα κυριάρχησε στ πάθη του, ατς εναι ληθιν λεύθερος. Βέβαια, διάβολος δν θ παύση ν τν πολεμ μέχρι τ τέλος το πιγείου βίου του, εναι μως δύνατον ν τν κάνη ποχείριό του, πειδ μέσα στν καθαρ π τ πάθη καρδι το «κατοικε κα νεργε κτιστη Χάρη το γίου Πνεύματος. Κα γι’ ατ στν περίπτωση ατ διάβολος, πως τονίζει χαρακτηριστικ γιος Διάδοχος Φωτικής, «δν μπορε ν εσέλθη μέσα στν καρδιά, λλ νεργε ξωτερικ στ περικάρδιο».
πομένως, τ ρθόδοξα δόγματα εναι πνευματικ τροφή, λλ κα τρόπος ζως, ποος δηγε στν πόκτηση τς σωτερικς λευθερίας κα τς αθεντικς γάπης.
Δεύτερον. «Δι τοτο ς φωστήρα σ πλαν».
σοι χουν τν εθύνη ν δηγήσουν κα ν κατευθύνουν στν προορισμ το πλοο εροπλάνο, ατο γνωρίζουν τι γι ν τ κάνουν μ σφάλεια πρέπει πωσδήποτε ν διαθέτουν, μεταξ λλων, να εδικ ργανο πο νομάζεται πυξίδα. πίσης, σοι σχολονται μ τν θλητισμ γνωρίζουν κα ατο τι χωρς προπονητ δν μπορε ν γίνη κανες σωστς θλητής, πως πίσης χωρς τν παρουσία διαιτητ εναι δύνατο ν διεξαχθ θλητικς γώνας. Τ διο θ λέγαμε τι συμβαίνει κατ’ ναλογία κα στν πνευματικ ζωή. Δηλαδή, δν μπορε κάποιος ν πορευθ τν «δ τν ντολν το Θεο» κα ν φθάση μ σφάλεια στν προορισμό του, χωρς τν κίνδυνο ν ξεστρατίση κα ν πλανηθ, ἐὰν δν καθοδηγται π πνευματικ πυξίδα, τοι π μπειρο πνευματικ δηγό, π πλαν «φωστήρα». Κα τέτοιοι πλανες φωστρες κα δηγο τς πνευματικς ζως εναι ο γιοι, καθς πίσης κα κενοι ο πνευματικο πατέρες ο ποοι γωνίζονται ν πιτύχουν τν προσωπικό τους γιασμό, κα ταυτόχρονα μπνέονται π τν γιασμένη ζω τν γίων Πατέρων τς κκλησίας κα π τν θεόπνευστη διδασκαλία τους. Ατο μπορον ν καθοδηγον πλανς τος πιστος στν δ τς ρετς κα τς τελειότητος, πειδ χουν τν δυνατότητα ν εσέρχονται στ βάθος τν νθρωπίνων προβλημάτων κα ν ντιλαμβάνονται τ βαθύτερα ατιά τους.
διανοητικ νασχόληση μ τ «δόγματα ζως» δν φελε τν νθρωπο, πειδ δν μπορε ν τν λλοιώση σωτερικά. Ατ πο τν φελε κα τν σώζει εναι μεταβολ τν δογμάτων σ πνευματικ βρώση κα πόση, δηλαδ σ καθημεριν τρόπο ζως. Κα ατ πραγματοποιεται μέσα στν κκλησία μ τν Χάρη το Θεο κα τν προσωπικ γώνα το καθενς κα π τν καθοδήγηση «πλανος φωστρος».
Τας ατο γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ησο Χριστ  λέησόν κα σσον μς μήν


πολυτκιον  (Κατέβασμα)
χος α’. Το λίθου σφραγισθέντος.
Σοφίας τα
ς κτσι φαιδρύνας σου τν βίον, ελκυσας το Πνεύματος, μάκαρ, τν πυρίπνοον χάριν κα ηγασας δόγματα ζως, Κορδτε, ς πόστολος Χριστο· δι τοτο ς φωστρα σ πλαν γεραίροντες κβομεν· δόξα τ δοξάσαντι Χριστ, δόξα τ σ στεφανώσαντι, δόξα τ νεργοντι δι σο πσιν άματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου