Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Ἡ Ἀγία Ἀναστασία ἡ Ρωμαία



 








OI AΓΙΟΙ ΤΗC ΕΚΚΛΗCΙΑC MAC ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ
  Μὲ τὸν Ἀρχιμ.Πολύκαρπο Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς  Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου ‘Ἀναπαυσᾶ Ἁγίων Μετεώρων 


Κάρας  τομὴν ἤνεγκε ῥώμῃ καρδίας,
Βλάστημα Ῥώμης, Μάρτυς Ἀναστασία.    Τλῆ δὲ Ἀναστασίη ἐνάτη ξίφος εἰκάδι ὀξύ.
Βιογραφία
Ἡ ὁσία Ἀναστασία ἒζησε στά χρόνια τοῦ  Δεκίου (κατ΄ ἂλλους τοῦ  Διοκλητιανοῦ) καί Bαλλεριανοῦ καί καταγόταν ἀπό την Ρώμη. Ὃταν πέθαναν οἱ  πλούσιοι γονεῖς της, διαμοίρασε τήν περιουσία πού κληρονόμησε στούς φτωχούς καί ἀποσύρθηκε σέ μοναστήρι.
Ὃταν τήν συνέλαβε ὁ ἡγεμόνας Πρόβος (περί τό 256 μ.Χ.), ὑπενθύμισε στήν Ἀν αστασία τήν ἀνθηρή νεότητα της, γιά τήν ὁποία θά ἒπρεπε νά ἀρνηθεῖ τό Χριστό. Τότε, δυναμική ὑπήρξε ἡ ἀπάντηση τῆς Ἀναστασίας: «Ἐγώ, εἶπε, μία ὡραιότητα καί νεότητα γνωρίζω, ἐκείνη πού δίνει ὁ Χριστός στίς πιστές καί γενναίες ψυχές, πού προτιμοῦν γι’ Αὐτόν τό θάνατο.  ἀντί ἂλλων ἐγκοσίων ἀγαθῶν, ὃταν αὐτά προτείνονται γιά τήν προδοσία τοῦ Θεοῦ τους. Πλούτη εἶχα ἂφθονα. Δέν τά θέλησα. Ἀλλά τόν Γλυκύτατον Νυμφίον Ἰησοῦν μου  θέλω καί  ἀπ' Αὐτόν καμία δύναμη δέν θά μπορέσει νά μέ χωρίσει. Ἂν ἀμφιβάλλεις, δοκίμασε». Ἐξαγριωμένος ἀπό τήν ἀπάντηση ὁ Πρόβος, τήν μαστίγωσε στό πρόσωπο καί τήν ἃπλωσε σέ ἀναμμένα κάρβουνα. Ἒπειτα, τήν κρέμασε καί τῆς ἒσκισε τό σῶμα. Μετά ἒκοψε τούς μαστούς τῆς, ξερίζωσε τά νύχια της καί τελικά τήν ἀποκεφάλισε. Ἒτσι, ἡ Ἀναστασία πῆρε τόν ἀμαράντινο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.
Ταῖς αὐτῆς Πρεσβεῖαις Γλυκύτατε Ἰησοῦ Χριστέ Ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς.Ἀμήν
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄ Ταχύ προκατάλαβε
Ἀσκήσει ἐκλάμψασα ὥσπερ παρθένος σεμνή ἀθλήσεως αἵμασι τὴν τῆς ἁγνείας στολὴν ἐνθέως ἐφοίνιξας· ὅθεν Ἀναστασία, ὡς ὁσία καὶ μάρτυς, χάριτας ἰαμάτων ἀποστράπτεις ἐν κόσμῳ πρεσβεύουσα τῷ Σωτῆρι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος γ΄ Ἡ Παρθένος σήμερον.
Παρθενίας vάμασι, καθηγvισμέvη ὁσία, μαρτυρίου αἵμασιν, Ἀvαστασία πλυθεῖσα, παρέχεις τοῖς ἐν ἀνάγκαις τῶν νοσημάτων, ἴασιν καὶ σωτηρίαν τοῖς προσιοῦσιν, ἐκ καρδίας, ἰσχὺν γάρ νέμει, Χριστὸς ὁ βρύωv, χάριν ἀέναον.

Κάθισμα
Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Ἐκ βρέφους τῷ Θεῷ, ἀνετέθης Ὁσία, νεκρώσασα σαρκός, ἐγκρατείᾳ τὰ πάθη, εἰς ὕψος δ΄ ἀνέδραμες, μαρτυρίου περίδοξον, ἐναθλήσασα, Ἀναστασία νομίμως, καὶ τόν δράκοντα, καταβαλοῦσα εἰς χάος, δυνάμει τοῦ Πνεύματος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου