Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Ἅγιος Ἀμφιλόχιος, Ἐπίσκοπος Ἰκονίου


                           
 
















  
γιος μφιλόχιος ζησε τν 4ο αώνα μ. Χ. Καταγόταν π τν Καππαδοκία κα ταν φίλος του Μ. Βασιλείου, γεγονς πο πιστοποιεται κα π τς πιστολς το Μ. Βασιλείου πρς ατν μ φορμ διάφορα γεγονότα. π τς σημαντικότερες πιστολς το Μ. Βασιλείου πρς τν γιο μφιλόχιο εναι κείνη πο πεστάλη μ φορμ τν χειροτονία το δευτέρου σ πίσκοπο κονίου.
Διαβάζοντας κανες τς πιστολς το Μ. Βασιλείου πρς τν γιο μφιλόχιο μπορε ν ντιληφθ τ μέγεθος τς προσωπικότητος το γίου μφιλοχίου, τν γώνα του γι τν καταπολέμηση τν αρέσεων κα τν διαφύλαξη τς ρθοδόξου πίστεως, τν σεβασμ κα τν γάπη του πρς τν Μ. Βασίλειο, καθς πίσης κα τν μεγάλη γάπη το Μ. Βασιλείου πρς ατόν. λαβε μέρος στν Β' Οκουμενικ Σύνοδο στν Κωνσταντινούπολη που διακρίθηκε γι τν ξύνειά του κα τς εστοχες τοποθετήσεις του. Μ τ κύρος πο εχε παρενέβαινε κα δινε λύση σ διάφορα προβλήματα πο προέκυπταν κα σ λλες Τοπικς κκλησίες κα τσι διασφάλιζε τν μεταξύ τους ερήνη, καθς κα τν νότητα το ρθοδόξου πληρώματος.
Συνέταξε ρκετος λόγους σχετικος μ τν ρθόδοξη πίστη. κοιμήθη ερηνικ τ τος 394, δηλαδ 50 χρόνια μετ τν χειροτονία του σ πίσκοπο.
βίος κα πολιτεία το μς δίνουν τν φορμ ν τονίσουμε τ κόλουθα:Πρτον. γιος μφιλόχιος πέφευγε τν χειροτονία π μεγάλη ταπείνωση κα βαθ σεβασμ στ ψιστο ατ λειτούργημα. λλ Θες ποος κατευθύνει τν στορία, λλ κα τν πορεία τς ζως λων κείνων ο ποοι τν γαπον κα στηρίζουν τν λπίδα τους σ Ατόν, δήγησε τ βήματά του στ ερ Θυσιατήριο -χωρς βέβαια ν παραβιάση τν λευθερία του- κα μάλιστα τν ξίωσε τς ψίστης τιμς τς ρχιερωσύνης. Κα πως τονίζει Μ. Βασίλειος, πευθυνόμενος στν γιο μφιλόχιο, τσι συμβαίνει πάντοτε μ τος νθρώπους κείνους ο ποοι πιθυμον ν γίνεται στν ζω τος τ θέλημα το Θεο. Δηλαδή, κατευθύνονται π τν Θε τ βήματά τους «ες πν ργον γαθόν». Γράφει: «Ελογητς Θεός, ποος τώρα σαγήνευσε κα σ μ τ ναπόφευκτα δίκτυα τς χάριτος, ν πως λέγεις διος προσπαθοσες ν ποφύγης χι μς, λλ τν κλήση στ ξίωμα πο ποπτευόσουν τι νεργετο δμν... Λέγε λοιπν κα σ τ το μακαρίου Δαβδ "Πο πορευθ π το Πνεύματός σου; Κα π το προσώπου σου πο φύγω;". Διότι τέτοια θαύματα πραγματοποιε φιλάνθρωπος Δεσπότης μας. "νοι χάνονται", γι ν δοθ βασιλες στν σραήλ. λλ κενος μέν, ( Σαολ) φο ταν σραηλίτης, δόθη στν σραλ σένα, μως, δν σ κατέχει γ πο σ νέθρεψε κα σ νεβίβασε σ τόσο ψος ρετς, λλ βλέπει τν γείτονά της ν σεμνύνεται γι τ στόλισμά της». Το πευθύνει δ κα τς παρακάτω συμβουλές: «νδρίζου κα σχυε κα προπορεύου το λαο, τν ποο νεπιστεύθη ψιστος στ χέρια σου. Κα σν νοήμων πλοίαρχος ν νέρχεσαι μ τν νοημοσύνη σου ψηλότερα π κάθε τρικυμία πο σηκώνουν ο αρετικο νεμοι κα ν διαφυλάσσης τ πλοο βύθιστο στ λμυρ κα πικρ κύματα τς κακοδοξίας».
Στν συνέχεια, μάλιστα, κάνει κα τν διάκριση μεταξ αρέσεως, σχίσματος κα παρασυναγωγς. Γράφει: «Ο παλαιοί... λλες π τς πλάνες νόμασαν αρέσεις, λλες δ σχίσματα κα λλες παρασυναγωγές. Αρέσεις μν τς μάδες πο συγκροτον ο τελείως ποκομμένοι κα ποξενωμένοι κατ’ ατν ταύτην τν πίστη», τν ποίων διαφωνία «νάγεται κατ’ εθείαν στν πίστη στν Θεό. Σχίσματα δ τς μάδες τς ποες ποτελον κενοι πο πεμακρύνθησαν γι ατια κκλησιαστικ κα γι ζητήματα πο μπορον ν διευθετηθον μ προσπάθεια λληλοκατανοήσεως. Παρασυναγωγές, τέλος, νόμασαν τς συνάξεις πο πραγματοποιονται π νυπότακτους πρεσβυτέρους πισκόπους κα π παίδευτους λαϊκούς». Κα λοκληρώνει τς συμβουλές του, Μ. Βασίλειος, μ τ ξς: «Ν μ γεσαι π τς πονηρς συνήθειες, λλ τ κακς κείμενα ν τ μεταστρέφης πρς τ χρήσιμο μ τν σοφία πο σου δόθηκε π τν Θεό. Διότι Θες σ πέστειλεν χι γι ν κολουθς λλους, λλ γι ν δηγς σ διος τους σωζομένους».
Δεύτερον. Τς περισσότερες πιστολές του πρς τν γιο μφιλόχιο, Μ. Βασίλειος, τς περατώνει μ τν εχ ν εναι ( γιος μφιλόχιος) γις κα χαρούμενος. Γράφει: «Εθε ν εσαι δυνατς κα χαρούμενος ν Κυρίω» «εχομαι μ τν Χάρη το Κυρίου ν διαφυλαχθς δμ κα τν κκλησία το Θεο γις κα χαρούμενος» κ.ο.κ. Ατ εχ εναι πολ σημαντικ γι λους, κυρίως, μως, γι τος Πνευματικος Πατέρες, λλ κα τος γέτες γενικότερα, ο ποοι χουν τεράστιες εθύνες κα ντιμετωπίζουν καθημεριν πολλ κα σοβαρ προβλήματα. πομένως, εναι σημαντικ τ ν χουν σωματικ κα πνευματικ γεία, γιατί τσι θ μπορον ν ντέχουν στ δύσκολα. πίσης, εναι σημαντικ κα τ ν χουν σωτερικ ερήνη κα χαρά, πειδ τσι θ ερηνεύουν, θ χαροποιον κα θ δημιουργον καλ διάθεση σ λους κείνους ο ποοι τος πλησιάζουν ερίσκονται δίπλα τους. γιος Σεραφεμ το Σαρφ συμβούλευε τν γουμένη τς ερς Μονς το Ντιβέγιεβο ν χη χαρούμενη διάθεση νώπιον τν δελφν της ερς Μονς. Τν προέτρεπε, μάλιστα, ν ποδέχεται τς δελφές, πο ρχονται κουρασμένες π τ χωράφια, ρεμη κα χαμογελαστή. Κα τν παρακαλοσε ν κάθεται μαζί τους ταν τρνε, στω κι ν δν πειν. πειδή, πως τς λεγε, «ταν σ κάθεσαι μαζί τους κα τος μιλς εγενικ θ παίρνουν κουράγιο κα θ τρνε χαρούμενα κα μ καλ διάθεση... χαρ δν εναι μαρτία Μάτουσκα».
ληθιν χαρά, μως, εναι σωτερικ πόθεση. Ατ σημαίνει τι δν συνδέεται μ ξωτερικ γεγονότα, λλ ναβλύζει μέσα π τν καρδιά. Μέσα π τν καρδι κείνη ποία εναι γεμάτη π γιο Πνεμα, κα γι’ ατ ( ληθιν χαρ) δν φυγαδεύεται π τς καθημερινς δυσκολίες κα τος ποικιλώνυμους πειρασμούς, λλ ξακολουθε ν πάρχη κα στς πι ντίξοες συνθκες, κα στ πι λυπηρ γεγονότα τς ζως.
Μακάρι εχ το Μ. Βασιλείου, «εθε ν εσαι δυνατς κα χαρούμενος ν Κυρίω», ν βρ τν φαρμογή της κα σ λους μς.

Τας ατο γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ησο Χριστ  λέησον κα σσον  μς μήν.  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου