Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

OI AΓΙΟΙ ΤΗC ΕΚΚΛΗCΙΑC MAC ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ








Μὲ τὸν Ἀρχιμ.Πολύκαρπο Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς  Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀναπαυσᾶ Ἁγίων Μετεώρων



Eς τόν Mηνάν.
Τμηθες Μηνς, κν κελαδεν οκ χ,
Φιμο κελαδον δυσσεβεας τ στμα.

Eς τόν ρμογένη.
Τν δυσσβειαν κπτσας ρμογνης,
πρξε Μρτυς εσεβεας κ ξφους.
 Eς τόν  Eγραφον.
Τς κ μαχαρας, Εγραφε, τρσεις φρων,
ξς Θεο κλαμος φθης, ε γρφων.

Εκλαδος δεκτ Μηνς ξφει αχνα δκεν.
Βιογραφία
Μηνς ταν θηναος κα π τν οκογένεια το εδωλολάτρης. ταν μως κπαιδεύτηκε κα μορφώθηκε ρκετά, διαπίστωσε τι πολυθεΐα ταν μλλον ψέμα κα πλάνη. Στ μελέτη τν φιλοσόφων πίσης, δν μπόρεσε ν βρε κάτι τ ληθινό. Τότε προχώρησε στ μελέτη χριστιανικν συγγραμμάτων. πειτα το Εαγγελίου, που κα βρκε ατ πο τν γέμιζε ψυχικά, δηλαδ τ φς κα τν λήθεια. τσι, Μήνας γινε χριστιανός.

ργότερα, βασιλις Μαξιμίνος (311 - 313 μ.Χ.) (κατ' λλους Μαξιμιανς [286 - 305 μ.Χ]) , μ γνωρίζοντας τι εναι χριστιανός, τν κανε παρχο λεξανδρείας. λλ ταν βασιλις ατς διέταξε διωγμος στν πόλη ατή, Μηνς χι μόνο δν ξετέλεσε τ διαταγή, λλ κα συνετέλεσε ν πληθυνθον ο χριστιανικς τάξεις.

Τότε Μαξιμίνος στειλε νέο παρχο, τν θηναο λόγιο ρμογένη. Ατός, τηρώντας τ γράμμα το νόμου, βασάνισε σκληρ τ Μήνα κα τν κλεισε στ φυλακή, γι ν πεθάνει κε μέσα π τς πληγές του. Μετ π καιρό, ταν ρμογένης στειλε ν διαπιστώσουν ν κα πότε πέθανε Μηνάς, διαπίστωσαν τι χι μόνο δν εχε πεθάνει, λλ κα ο πληγς το θεραπεύθηκαν. Τότε δημόσια τν ρώτησε πς γινε ατό. Μηνς πάντησε τι θεραπεύθηκε τν ρα πο πεσμένος στ δαφος ψαλλε: «Ἐὰν πορευθ ν μέσω σκις θανάτου, ο φοβηθήσομαι κακά, τι σ μτ  μο ε Κύριε» (Ψαλμς κβ' 4). Ἐὰν δηλαδ ντικρίσω τ θάνατο, δ θ φοβηθ μήπως πάθω κακό, διότι σ εσαι μαζί μου, Κύριε. πάντηση εχε σν ποτέλεσμα ν γίνει χριστιανς ρμογένης κα Εγραφος πο ταν γραμματικός του Μήνα. ργότερα, λους μαζί τους ποκεφάλισαν.


πολυτίκιον  (Κατέβασμα)
χος γ’. Τν ραιότητα.
καλλικέλαδος, θεοφρον γλώσσα σου, λαμπρς κηρύξασα, Χριστο τν σάρκωσιν, συναθλητάς σο εκλεες, ελκύσατο ν σταδίω, Μην παμμακάριστε, ρμογένην τν νδοξον, κα τν θεον Εγραφον, μεθ' ν χαίρων γώνισαι. Κα νν τν Παναγίαν Τριάδα, πρ μν κδυσωπετε.

τερον πολυτίκιον
χος πλ. δ’. Τ προσταχθέν.
Δ' γκρατείας, τν παθν τς πυριφλέκτους, πονεκρώσαντες ρμς κα τς κινήσεις, το Χριστο ο Μάρτυρες λαβον τν χάριν, τς νόσους ποδιώκειν τν σθενν, κα ζντες κα μετ τέλος θαυματουργεν· ντως θαμα παράδοξον! τι στέα γυμνά, κβλύζουσιν άματα. Δόξα τ μόνω Θε μν.

Κοντάκιον
χος δ’. πεφάνης σήμερον.
Τς στρατείας ρπασε, σ τς προσκαίρου, κα φθάρτου δειξε, συγκληρονόμον Μην, σν τος συνάθλοις σου Κύριος, παρασχν σο τν φθαρτον στέφανον.

Κάθισμα
χος πλ. δ’. Τν Σοφίαν κα Λόγον.
Παρωσάμενοι δόξαν τν κοσμικήν, πτερώθησαν δόξη τ θεϊκή, Μηνς ρμογένης τέ, κα νδοξος Εγραφος, κα προθύμω γνώμη, τν γκον πέμειναν, τν δεινν βασάνων, σαρκς μ φεισάμενοι· θεν μετ τέλος, ες βυθος θαλαττίους, ριφέντες θύνθησαν, πρς λιμένα οράνιον, ος ν πίστει βοήσωμεν. Πρεσβεύσατε Χριστ τ Θε, τν πταισμάτων φεσιν δωρήσασθαι, τος ορτάζουσι πόθω, τν γίαν μνήμην μν.
Τας ατν γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ησο Χριστ  λέησον κα σσον μς μήν.


.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου