Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

OI AΓΙΟΙ ΤΗC ΕΚΚΛΗCΙΑC MAC ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ







ΣΤΙΣ 30 Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὸν Ἀπόστολο Ἀνδρέα.Ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας καταγόταν ἀπὸ τὴν Βηθσαϊδὰ καὶ προτοῦ γίνει μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἦταν μαθητὴς τοῦ Τιμίου Προδρόμου.Ὀνομάστηκε πρωτόκλητος, διότι αὐτὸν κάλεσε πρῶτον ὁ Κύριος, γιὰ νὰ τὸν ἀκολουθήση.
Μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου κληρώθηκε γιὰ νὰ κηρύξη τὸ Εὐαγγέλιο στὴν Βιθυνία, στὴ
Μαύρη θάλασσα, στὸ Πόντο, στὰ μέρη τῆς Προποντίδας, στὴ Χαλκηδόνα, στὸ Βυζάντιο, στὴ
Θράκη, στὴΜακεδονία, στὰ μέρη ποὺ ἐκτείνονται μέχρι τὸν Δούναβη ποταμό, στὴΘεσσαλία
καὶ στὴν Ἑλλάδα μέχρι τὴν Ἀχαΐα.Ὅλες τὶς ἐπαρχίες διῆλθε ὁ Ἀπόστολος κηρύσσοντας τὸ Εὐαγγέλιο μὲ πολλὲς δυσκολίες, ἀλλὰ μὲ τὴν βοήθεια καὶ τὴν δύναμη τοῦΘεοῦ κατάφερνε νὰ σπέρνη τὸν λόγο τοῦ Εὐαγγέλιου.Εὑρισκόμενος στὸ Βυζάντιο, ἀφοῦ ἐχειροτόνησε τὸν Στάχυ Ἐπίσκοπο κατευθύνθηκε πρὸς τὴν νότια Ἑλλάδα, ὅπου κατέληξε στὴν Πάτρα. Ἐκεῖ φιλοξενήθη-
κε σὲ κάποιον Σώσιο, τὸν ὁποῖο ἐθεράπευσε ἀπὸ βαριὰ ἀσθένεια, ποὺ ἔπασχε. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἐπίστευσαν στὸΧριστὸ αὐτὸς καὶ ὅλη ἡ πόλη τῶνΠατρῶν.Ἐπίσης μετὰ τὴν θεραπεία, ποὺ
ἔκανε ἀπὸ βαριὰ ἀσθένεια, ποὺ ἔπασχε ἡ γυναίκα τοῦ ἀνθύπατου τῆς πόλεως ἐπίστευσε αὐ-
τή, ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνθύπατου καὶ κάποιος σοφὸς Στρατοκλῆς.Ἀλλὰ καὶ πολλοὶ πάσχοντες ἀπὸ διάφορες ἀσθένειες ἔγιναν ὑγιεῖς μὲ τὴν ἐπίθεση τοῦ χεριοῦ τοῦ Ἀποστόλου στὴ κεφαλή τους.Ὅταν ἔμαθε ὁ εἰδωλολάτρης ἀνθύπατος τὴν ἐπιτυχία τοῦ κηρύγματος τοῦ Ἀποστόλου τὸν καταδίκασε σὲ σταυρικὸ θάνατο καὶ μάλιστα καρφώνοντάς τον ἀνάποδα στὸ σταυρό. Τὸ ἱερὸΛείψανο τοῦἈπ.Ἀνδρέα κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ υἱοῦ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου μετατέθηκε

στὴνΚωνσταντινούπολη, ὅπου ἐναποτέθηκε στὸν
περίφημο Ἱ. Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων 
Ταῖς  αὐτοῦ ἁγίαις Πρεσβεῖες Γλυκύτατε Ίησου Ἐλέησόν με __

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ



                        
                                                                 
1.Κάθε φορά ποῦ ὑψώνεται τὸ Ιερόν Εὐαγγέλιο καὶ ἀκούγεται ἡ πρώτη ἐκφώνηση τοῦ ἱερέως ΄΄Εὐλογημένη ἡ Βασίλεια τοῦ Πατρὸς ..τότε, κάθε φορά συντρίβεται τὸ κράτος τοῦ διαβόλου.2.Μόνο στὴν Θεία Λειτουργία προσφέρουμε ἀληθινὴ λατρεία.3. Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ὅλα.Γέννησις-Γολγοθὰς-νάστασις-Μεταμόρφωσις.4.Στὴν θεία Λειτουργία μποροῦμε νὰ βρομε τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς ζωῆς μας.5.Ὁ κόσμος θὰ πέθαινε ἂν σταμάταγε ἡ θεία Λειτουργία. 6.Μετὰ τὴν θεία Λειτουργία  εἴμαστε ὅλοι ἀδέλφια 7.Στήν Θεία Λειτουργία εναι παροσα ὅλη ἡ Ἐκκλησία8. Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι μεγάλο δῶρο τοῦ θεοῦ σέ μᾶς .9.Ὅλα ὅσα τελοῦνται στὴν Θεία Λειτουργία ἔχουν σχέση  μὲ τὸ ἔργο τῆς θείας οἰκονομίας τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, τὸν ἁγιασμὸ τῶν ψυχῶν  μας.10.Στὴν Θεία Λειτουργία χρειαζόμαστε πίστη εὐλάβεια- ἀγάπη. 11.Θεῖο τραπέζι  ἔχουμε μπροστά  μας.12.Εἴμεθα συνδαιτημόνες.Ὁ Κύριος Ἰησοῦς ὁ Δεσπότης Χριστὸς μᾶς κάλει.13.Εἶναι ἀνάγκη νὰ θεωροῦμε ἐσωτερικὰ τὰ τελούμενα διώχνοντας κάθε ξένο λογισμό.14.Ὅταν κοινωνοῦμε τῶν χράντων Μυστηρίων ¨μεταμορφουμεθα ἀπὸ δοξης  εἰς δόξαν΄΄15.Κατὰ τὴν θεία λειτουργία,ὁ Πατὴρ εὐλογε,ὁ Υἱὸς θυσιάζεται, τὸ γ. Πνεῦμα  ἁγιάζει, οἱ Ἄγγελοι παρίστατανται, ὁ ἱερεὺς εὔχεται οἱ πιστοὶ συμπροσεύχονται. Ἀληθὴς μυσταγωγία.16.Δὲν ὑπάρχει Λειτουργία χωρὶς Θεία Κοινωνία, καὶ Θεία Κοινωνία χωρὶς Λειτουργία.17.Τὰ ὑλικὰ στοιχεῖα εἶναι τὰ ἐξωτερικά, τὸ κέλυφος.Ὁ πυρίνας ἡ οὐσία εἶναι ὁ Χριστός.18.Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει χριστιανὸς χωρὶς θεία Κοινωνία.19.Χριστιανὸς σημαίνει συμετοχή, μετοχὴ τῆς θείας ζωῆς.20.Ὁ πιστὸς ΄΄συνακερναται΄΄ μὲ τὸν θεὸν Ἅγιος Κυριλλος Ἀλεξ. Καὶ γίνεται σύσσωμος Χριστοῦ΄΄Συννυφαινει καὶ συνάπτει΄΄ ἡ Θεία Κοινωνία τὸν πιστὸν μὲ τὴν θείαν φύσιν Ἰω.Χρυσοστομος21.ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι τὸ κετρο τῆς χριστιανικῆς ζωῆς.22Γιά τὴν κατανόησή της χρειάζονται οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς πίστεως.23Εις ἀντικατάστασιν τοῦ ἀπωλεσθέντος Παραδείσου ὁ θεὸς χάρισε στὸν ἄνθρωπο  τὴν Θείαν Λειτουργία.24 Νὰ βυθίζεσαι στὴν Θεία Λειτουργία.25.Τὴν Ὀρθοδοξία τὴν μαθαίνουμε μέσα στὴν θεία Λειτουργία.26.Στὴν θεία Λειτουργία  ἔχουμε τὶς 4 διαστάσεις τοῦ χρόνου:Παρελθὸν-Παρόν-Μέλλον-Αἰωνιότητα.27.Στὸ  Ἅγιο   Δισκάριο εἴμαστε ὅλοι.Ἡ Θριαμβεύουσα καὶ ἡ στρατευόμενη Ἐκκλησία.Ἡ Παναγία .Οἱ Ἀπόστολοι, Οἱ Ἄγγελοι, οἱ Ἅγιοι.28. Ἡ θεία Λειτουργία εἶναι ἡ βάση τοῦ μέλλοντος αἰνος29. Ἡ θεία Λειτουργία δὲν εἶναι ἀτομικὴ ὑπόθεση.Εἶναι τὸ μυστήριο τῆς συνάξεως  τῶν πιστῶν.30.Ἐκκλησία καὶ θεία εὐχαριστία ταυτατιζονται.31.Κατεβαίνοντας ἀπό τὸ ρος τῆς λειτουργικῆς ἐμπειρίας, τὸ ρος τοῦ Κυρίου εἶσαι  πλέον  ὁ λειτουργημένος ἄνθρωπος, καὶ ἔξω στὴν κοινωνία εἶσαι  ὅλος φῶς καὶ χάρις καὶ μαρτυρία τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ.32.Ζῆσε τὴν Θεία Λειτουργία καὶ αὐτὴ θὰ γίνει διδάσκαλός  σου στὴν χριστιανικὴ ζωή.33.Μὴ μένουμε στὸ ἀντίδωρο.Τὸ δῶρο μᾶς χρειαζεαι , ποὺ εἶναι τό Σμα καὶ  τό Ἅγιον Αἷμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.
Σημείωσις: Τὸ Κείμενο εἶναι: Τοῦ Ἀρχιμ. Χρυσοστόμου Παπαθανασίου Ἱεροκήρυκος Ἀθηνῶν.Ἡ ἀντιγραφὴ τοῦ Κείμενου εἶναι Ἀπὸ τὸν Ἀρχιμ. Πολύκαρπο Καθηγούμενο τς  Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου  Νικόλαου Ἀνάπαυσ γίων Μετεώρων.Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος:Εἶναι ἀπὸ τὶς τοιχογραφίες  τοῦ Ἱεροῦ Παρεκκλησίου Ἅγιου Ἰωάννου Τοῦ Προδρόμου, ἀπὸ τὸν Καλλιτέχνη Ἁγιογράφο Εὐθύμιο Μπερδεμπέ



Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΖΩΉ ΚΑΤΑ ΤΟΥς ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ


ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ Η ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ
ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
ἅγιος Μακάριος Αἰγύπτιος σὲ ὁμιλία του ἀναφέρει: «Διότι, ἂν φρόντισε Κύριος γιὰ τὰ φθαρτὰ σώματα, ὅταν ἦρθε στὴν γῆ, πολὺ περισσότερο φροντίζει γιὰ τὴν ἀθάνατη καὶ σύμφωνα μὲ τὴν δική του εἰκόνα κατασκευασμένη ψυχή. Ἀλλὰ ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας μας καὶ τῆς ἔλλειψης ἐμπιστοσύνης πρὸς αὐτόν, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι δὲν Τὸν ἀγαπᾶμε μὲ ὅλη μας
τὴν καρδιὰ καὶ δὲν Τὸν πιστεύουμε ἀληθινὰ, δὲν μποροῦμε ἀκόμη νὰ ἐπιτύχουμε τὴν πνευματικὴ θεραπεία καὶ σωτηρία μας». 1
ἅγιος Νεκτάριος στὸ «Τὸ Γνῶθι Σαυτὸν» μᾶς διδάσκει « ἄπιστος ἠγνόησεν ὅτι εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου εὕρηται οὐχὶ ἐν τῇ ἀπολαύσει τῶν ἐπιγείων ἀγαθῶν, ἀλλὰ ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἄκρου καὶ αἰωνίου ἀγαθοῦ. Ἐντεῦθεν καὶ κακοδαιμονία τῶν ἀγνοούντων τὸν Θεόν. ἀρνούμενος τὸν Θεὸν ἀρνεῖται τὴν ἰδίαν εὐτυχίαν καὶ τὴν ἀΐδιον μακαριότητα.
Δυστυχής, ἀγωνίζεται τὸν πολύμοχθον τοῦ βίου ἀγῶνα καὶ ἄπελπις καὶ δειλήμων βαδίζει πρὸς τὸ τέρμα τοῦ βίου αὐτοῦ, πρὸς τὸν χαίνοντα ἤδη τάφονΡέει πρὸ τῶν ποδῶν αὐτοῦ τὸ γλυκὺ ρεῖθρον τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εὐτυχίας, αὐτὸς δὲ ὡς καταδεδικασμένος Τάνταλος ἀδυνατεῖ νὰ δροσίση τὴν
ὑπὸ τῆς ἀπιστίας ξηρανθεῖσαν γλῶσσαν του, καὶ νὰ κατασβέση τὴν καίουσαν δίψαν του, διότι τὸ ὕδωρ τὸ ρέον ἐκ τῆς δροσογόνου πηγῆς τῆς πίστεως ὀλισθαῖνον φεύγει πρὸ τῶν χειλέων αὐτοῦ». 2
ἅγιος Βασίλειος σημειώνει «Εἶναι μακάριος ὅποιος δὲν ἔχει γιὰ τὸν Θεὸ ἀμφιβολία, ὅποιος δὲν μικροψύχησε γιὰ τὰ παρόντα, ἀλλὰ περίμενε τὰ μέλλοντα. Ὅποιος δὲν εἶχε γιὰ τὸν Δημιουργό μας δυσπιστίες».3
Οἱ ἅγιοι Βαρσανούφιος καὶ Ἰωάννης λένε «Ἀλλὰ ἂς μὴ καυχιόμαστε, λέγονταςεἴμαστε πιστοὶ”, γιατί θὰ κριθοῦμε ὡς ὑποκριτὲς καὶ ἄπιστοι ἄνθρωποι, ἀφοῦ δυσδιάκριτη πίστη, ποὺ ἀπόκρυφα κατοικεῖ στὴν καρδιά, φανερώνεται μόνο μὲ τὰ ἔργα. Ἂν πιστεύουμε στὸ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστὸ ποὺ λέειἂς γίνει σύμφωνα μὲ τὴν πίστη σου”, ἂς ἔχουμε τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ πεῖ καὶ στὴν ψυχὴ ποὺ ἐνοικεῖ στὸ σῶμα μαςἔχε θάρρος, θυγατέρα, πίστη σου σὲ ἔχει σώσει”. Ὥστε πίστη μας δὲν ἀποδεικνύεται ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέμε καὶ διακηρύττουμε, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πόσο θεραπευόμαστε».4
ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος ἀναφέρει «(Αὐτοὶ ποὺ ἐξασκοῦν
τὴν ὑπακοὴ) κρατοῦν γερὰ τὴν ἀσπῖδα τῆς πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν γυμναστή τους, καὶ μὲ αὐτήν, θὰ ἐλέγαμε, ἀποκρούουν κάθε λογισμὸ ἀπιστίας μεταβάσεως καὶ ἀναχωρήσεως (ἀπὸ τὴν . Μονὴ).Οἱ ὑπάκουοι ανθρωποι ἔχουν ἀνεσπασμένη συνεχῶς τὴν μάχαιρα τοῦ Πνεύματος καὶ νεκρώνουν κάθε ἰδικὸ τους θέλημα, ποὺ θὰ ἀναφανῆ, ἔχουν φορέσει τοὺς σιδερένιους θώρακες τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς πραότητος καὶ μὲ αὐτοὺς ἀποκρούουν κάθε ὑβρεολογία, κάθε λέξι ποὺ σουβλίζει καὶ κάθε λόγο ποὺ ρίπτεται ἐναντίον τους σὰν βέλος, ἔχουν φορέσει καὶ τὴνπερικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου”, τὴν σκέπη δηλαδὴ ποὺ τοὺς παρέχει εὐχὴ τοῦ γέροντοςὍσοι θέλουν νὰ τρέφουν πάντοτε ἀδίστακτη ἐμπιστοσύνη στοὺς Γέροντες, ἐπιβάλλεται νὰ διατηροῦν ἀλησμόνητα καὶ ἀνεξάλειπτα στὴν καρδιὰ τους τὰ πνευματικά τους κατορθώματα. Ὥστε, ὅταν οἱ δαίμονες προσπαθοῦν νὰ ἐνσπείρουν μέσα τους ἀμφιβολία, νὰ τὰ ἐνθυμοῦνται καὶ νὰ τοὺς ἀποστομώνουν».5
Ὑποσημειώσεις:
1 .Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος «Ὁμιλίες Πνευματικὲς 50» Ἔκδ. «Γρη γό ριος ὁ
Παλαμᾶς» σελ. 365. 2. Νεκταρίου Κεφαλᾶ Μητροπολίτου Πενταπόλεως
«Ἅπαντα» τόμ. Ε΄ σελ. 122-123. 3.Μεγάλου Βασιλείου «Ἱερὰ Παράλ λη λα» Ἁγ.
Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ. 4. Βαρσανουφίου καὶ Ἰωάννου κείμενα διακριτικὰ
καὶ ἡσυχαστικὰ τόμ. Α΄ σελ. 319. 5. Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου Κλῖμαξ Ἔκδ. Ἱ. Μ.
Παρακλήτου Λόγος Δ΄ 2,8 ΑΓΙΟΝ ΚΟΣΜΑΝ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟΝ
Η στηλη της «πανελληνιου ενωσεως θεο