Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Ὁ διάλογος τοῦ Ἰησοῦ μὲ τὸ Νικόδημο



                             ΤΟ ΦΩΣ H ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ;



διάλογος το ησο μ τ Νικόδημο συνεχίζεται. Κα συνεχίζεται μ ντονο τ νδιαφέρον το Νικοδήμου. ταν Νικόδημος ψυχ πο διψοσε τν λήθεια .Ατ κα μόνο εναι βασικ στοιχεο πο πρέπει ν διακρίνει τν καθένα μας .Γιατί, ν δν χουμε τν πνευματικ δίψα γι τν λήθεια , δν θ γνωρίσουμε ποτ τν λήθεια τν πραγμάτων . φεση γι τν λήθεια πρέπει ν μς συνέχει σ λη μας τν ζω . λλωστε ατ παραγγέλλει κα Δάσκαλος τς λήθειας , ησος . Καθοριστικς λόγος του . «Γνώσεσθε τν λήθειαν »(ωάν.8,32). Κα γιατί  ησο  ν γνωρίσουμε τν λήθεια; Ποι θ εναι τ κέρδος μας; Κα τν πάντηση τ δίνει διος ησος. Κα εναι τι « λήθεια λευθερώνει μς»π ποι πράγμα; π τν μαρτία.Μία μαρτία πο κυριαρχε στς καρδιές τν νθρώπων μ τ γοητεία, τν ποία σκε μ τ πλάνα θέλγητρά της. π τν μαρτία, λλ κα π τν πλάνη κα τν γνοια, πο χουμε στ διάφορα θέματα . λευθερία μς κάνει πνευματικ λευθέρους κα τσι χαιρόμαστε τν πνευματικ μορφι τς ζως.
  Κα τ λλο.
 Φωτίζει τ μυαλό μας λευθερία.γιάζει τν καρδιά μας κα ρυθμίζει τ θέλησή μας μ τν λήθεια πο πρξε Χριστς στν κόσμο. Γι τν γιασμ μας δεήθηκε ησος κα στν ρχιερατική του προσευχ,λίγο πρν τ σύλληψή του στν κπο τς Γεθσημαν σπέρας τς Μεγάλης Πέμπτης. Συγκινητικ δέησή του . Συγκλονιστικ . «Πάτερ …γίασον ατος ν τ ληθεία σου». Κα λήθεια εναι δικός Του λόγος « λόγος σς λήθειά στι». λήθεια γν . νόθευτη λήθεια. Κα λόκληρη λήθεια. παραίτητη λήθεια γι τ σωτηρία το νθρώπου. Μ τ δίψα ατς τς λήθειας κροάζεται Νικόδημος τν ησο. Κα συνεχίζει ησος τ λόγο  πο εναι λήθεια, στ θέμα τς κρίσεως γι τν ποία κανε λόγο στν παραπάνω στίχο. λόγος λοιπν κα ατία γι τν ποία κρίνονται κα καταδικάζονται ο πιστοι εναι ατς κριβς.Τ φς τς λήθειας, πο εναι Υἱὸς το θεο, Χριστς λθε στν κόσμο.Κα κήρυξε τρία χρόνια ατ τ φς,ατ τν λήθεια.Κι ατ τ κανε γιατί τότε ο νθρωποι κάθονταν «ν χώρα κα σκι θανάτου». ταν τότε ο νθρωποι καθηλωμένοι κα κίνητοι μέσα στ σκότος. ν μπορούσαμε ν πιάσουμε τ νόημα τς καταστάσεως ατς! Σκεφτετε ν μν πρχε λιος οτε σελήνη,λλ οτε κα κανένα στρο στν ορανό, πόσο τραγικ θ ταν τότε ζωή μας! Κι ατ τ ντιλαμβανόμαστε λίγο πολ , ν ΔΕΗ μς κόψει τ ρεμα τν ρα πο δειπνομε κα εμαστε λοι καθισμένοι στν τράπεζα.Πόσο σχημα κα μήχανα θ νιώσουμε λοι! Κα ν λθει τ φς μέσως κα σ λίγη ρα,θ συνέλθουμε κα θ ναπνεύσουμε.ν μως συνεχίσει διακοπ λη τ νύχτα; Τότε; ατ ταν κατάσταση τότε τν νθρώπων. Ζοσαν στ σκότος τς γνοιας κα τς πλάνης . σπου ο νθρωποι «εδον φς μέγα, φς νέτειλεν ατος». Κι ατ τ φς ταν Χριστς . Δν ταν πλ φς,λλ ταν «τ φς», μ ρθρο.ταν τ ληθιν φς.Τ μοναδικ φς.Κα μόνον Χριστς εχε τ κύρος ν διακηρύξει «γ εμ τ φς το κόσμου» Ποις λλος νθρωπος. ση γνώση κι ν κατέχει,τολμ ν πε ατ τ λόγο πο επε ησος;Κανείς πολύτως κανείς. Μόνο στ Χριστ πάρχει λη γνώση, λη πιστήμη κα λη σοφία. Κα εναι τ ζωνταν φς. ζωντανς λιος.Κα σν φς στν τριετ εραποστολική του πορεία κα διακονία,νοίγει τ μάτια τν τυφλν.Μ να του λόγο κα μόνο  «νάβλεψον» ο τυφλο νέβλεπαν. Κι ταν φυλακισμένος ωάννης Πρόδρομος πέστειλε δυ π τος μαθητές του ν συναντήσουν τ Χριστ,κενος τος παράγγειλε: «Πορευθέντες  παγγείλατε ωάννη … τυφλο ναβλέπουσι».
    λλ ο νθρωποι γάπησαν τ φς;
   Να. Τ φς πο εναι ησος,τ γάπησαν ο νθρωποι; ποδέχθηκαν τ Χριστ κα τ διδαχή του πο εναι να πέραντο φς, τ ποο διαλύει λα τ πνευματικ σκότη ; Στ ρώτημα μς ποκρίνεται διος ησος. χι δν τ δέχτηκαν.Δν γάπησαν «τ φς τς ζως» ο νθρωποι.Δν γάπησαν τ φς,λλ γάπησαν τ σκότος! Τν γνοιά τους.Τν πλάνη τους! Τ πάθη τους, πο ατ κυρίως κα βασικ σκοτίζουν τν νθρωπο κα τν κρατον γι πάντα μέσα σ΄ ατ τ θικ κα πνευματικ σκοτάδι. Ν λόγος το ησο : «… κα γάπησαν ο νθρωποι μλλον τ σκότος τ φς».
      Ατ ταν τ πι μεγάλο λάθος στ ζωή τους. Ν βλέπεις  τ φς πο φωτίζει λες τς πτυχς τς ζως ατς κα σ ν κλείνεις τ πνευματικά σου μάτια, τ μάτια τς ψυχς,γι ν μ τ βλέπεις! Κα τ πι μεγάλο. Ν φωτίζει τν κόσμο το ορανος οράνιες κενες χαρς κα πνευματικς μορφις,κα σ  πεισματικ ν μ θέλεις  ν τ δες λα ατ τ ραα τς γς  κα το ορανο! Κα αθόρμητα γεννιέται μέσα μας τ ρώτημα:
    Γιατί δν θελαν ν δον τ φς;
      Ατ τ φς πο λέμε. Κα δν βλεπαν ατ τ σωτήριο φς ο τότε νθρωποι μόνο,λλ κα σήμερα, πολλο νθρωποι, δν τ βλέπουν.Ο περισσότεροι. Δέν  θέλουν ν τ δον . Κλείνουν ρμητικ τ μάτια τς ψυχς τους,γι ν μ τ βλέπουν.Λς κα μισον ατ τ φς! Δν εναι παραλογισμς ατ νέργειά τους; Κι σφαλς εναι παραλογισμς. Κα μόνο παραλογισμός; Κα κάτι περισσότερο.νεξήγητο νθρώπινα. Κα λόγος; Τν πογραμμίζει, ποις λλος; Μόνον ησος. Ατ τ «φς τς ζως» Κα ποις λοιπν   λόγος;
    «ν γρ πονηρ ατν τ ργα».
   Ν λοιπν γιατί ο νθρωποι,κα τότε κα τώρα «γάπησαν μλλον τ σκότος τ φς». Γιατί ταν κα εναι τ ργα τους πονηρ. Δν θέλουν ν πλησιάσουν,ν δον τ φς.,πειδ δν θέλουν «βίον ρθν πιδείξασθαι». Δν θέλουν ν ποδεχθον τν ρθ τ φωτειν κα νάρετο τρόπο ζως. Πολ περισσότερο δν θέλουν ν δείχνουν τν πνευματική τους ατ λλαγ . Γιατί στ βάθος ταν κα εναι σφιχτοδεμένοι μ τν γωισμν περηφάνεια.Κα τί τότε θ λένε ο νθρωποι; Τί θ λένε ατο ο δικοί τους φίλοι γι τν πορεία τους π τ σκότος στ φς;
   Εναι κα τ λλο.
     στερα εναι κα τ λλο. μαρτία μ τ γοητευτικά της θέλγητρα τος χει μεθύσει σ τέτοιο μεγάλο βαθμ,στε δν τος κάνει καρδι ν τν γκαταλείψουν.Εναι γλυκι μαρτία. Εναι μεθυστικ  δρανε τ θέληση κα κάθε κίνηση πρς τν νάρετη τν ρθ τὴν σωστ ζωή. Κι ατ τ βλέπουμε συχν στ ζω μας,ὑπάρχει πι θανατηφόρο π τ ναρκωτικ; κατοντάδες παλικάρια κα κοπέλες πεθαίνουν δ κι κε βλέπουν ατ λοι κα λες ο ναρκομανες.λλ δν κάνουν βμα «βίον ρθν πιδείξασθαι ».Δν χουν τὴν δύναμη ν κάνουν τν λλαγ τς ζως τους . Δν χουν τὴν δύναμη.Τ ναρκωτικά τους παραλύουν.Τ διο δν συμβαίνει κα μ τος λκοολικούς; Τ διο πάλι δν συμβαίνει κα μ τος θαμνες τν καζίνων;Τ διο δν συμβαίνει κα μ τος  πόρνους κα τος μοιχος,τς πόρνες κα τς μοιχαλίδες; Τί κι ν εναι γγαμοι κι χουν παιδι; γκαταλείπουν κα σύζυγο κα παιδι κα εναι δεμένοι κα μ λλες χειροπέδες μ τν μαρτία.Μ τ μεθυστικ μέλι τς δονς.λλ κα μ τ φιλαργυρία κα μ τν πλεονεξία,μήπως δν συμβαίνει τ διο; Θυμάσθε ναν νέο πλούσιο μ ρχοντικ διότητα; φο ξασφάλισε τν δ ζωή του μ μύθητη περιουσία θελε ν ξασφαλίσει κα τ ζωή του στν πνευματικ οραν.κε στν παραδεισένια χαρ κα ετυχία.Κα μ τν πόθο ατ πλησίασε τ Χριστ κα το επε :Διδάσκαλε γαθ,τί ποιήσας ζων αωνίον κληρονομήσω; ησος το  νέφερε καταληπτς λες τς ντολς,πο κα διος τς γνώριζε π τ Δεκάλογο,Κι ταν νέος του ποκρίθηκε:«τατα πάντα φυλαξάμην κ νεοτητός μου», ησος πειδ τν συμπάθησε πολύ,το πογράμμισε μία σοβαρ λλειψη.Ποι λλειψη; «ν γρ χων κτήματα πολλά». Κα το επε : «Ε θέλεις τέλειος εναι,παγε, πώλησόν σου τ πάρχοντα κα δς πτωχος,κα ξεις θησαυρν ν οραν».χ! Πς ν τ κάνει ατό; Μ τί καρδι,φο καρδι του ταν προσκολλημένη σν βδέλλα στν περιουσία του ατή; Κα τί πέγινε; ρθε νέος στ φς,στ Χριστ, λλ δν δέχθηκε τ φς κα προτίμησε τ σκότος.Τ πολλά του πάρχοντα !! Τ «κτήματα τ πολλά».
    ησο,
  προκείμενος στίχος το ποστόλου σου κα Εαγγελιστ ωάννη μ κάνει ν στρέφω λη μου τν προσοχ κα τ νδιαφέρον μέσα μου. Μέσα βαθι στν καρδιά μου, στν ψυχή μου. Σ, ησο γνωρίζεις τι φότου,φηβος κόμη, σ γνώρισα, σ πίστεψα κα σ γάπησα λλ κα σ διακόνησα, ς μικρς πνευματικς ποιμν βόσκοντας«τ ρνία σου», κε,στ περίχωρα τν Γρεβενν παράλληλα μ τν πνευματικ οκοδομ τν «ρνίων σου», καλλιεργοσα κα τ δική μου, τν προσωπικ οκοδομή. Γιατί εχα πάντα κατ νον τ λόγο το μεγάλου κα Οκουμενικο ποστόλου Σου Παύλου «μήπως λλοις κηρύξας ατς δόκιμος γένωμαι». Γιατί θεωροσα τραγικ ν θέλω κα ν ποβάλλομαι στν ποιοδήποτε κόπο γι τν πνευματικ καλλιέργεια τν «ρνίων σου» ρχικ κα μετέπειτα τν «προβάτων σου», κι γ ν μελ γι τν προσωπικό μου γιασμό.Πάντα ησο,ρευνοσα βαθι τν αυτό μου γι ν ντοπίζω τ μία κα τν λλη πνευματική μου λλειψη κα ν προσπαθ ν θεραπεύω ατή μου τν λλειψη.Γιατί Σύ, ησο θέλεις ν εμαστε «τέλειοι κα λόκληροι, ν μηδεν λειπόμενοι». Ν μν στερομε  σ τίποτε « ν μηδενί».
       τσι κι ατ τ φορ πο σχολιάζω τν προκείμενο στίχο το Εαγγελίου Σου, θέτω τν αυτό μου σ μία πρόσθετη ρευνα.ρευνα μέχρι τ κατάβαθά τς ψυχς μου. Κα διερωτμαι κα λέγω μήπως κάποια πνευματικ λλειψη κρύβεται μέσα μου πο γ δν μπορ ν τν ντοπίσω; Κτήματα πολλ πο εχε νέος, ποος ρθε κα σο ζήτησε ν κληρονομήσει τν αώνια ζων χω γ.Μήπως μως χω κάποια λλη ξίσου λέθρια γι τν ψυχή μου πνευματικ λλειψη; Μήπως,θεέ μου; Κα θέλω τόσο πολ ν γνωρίσω λες τς πτυχς τς καρδις μου, τς ψυχς μου. Γ΄ατ κα,μαζ μ τ μεγάλο πατέρα κα γιο Γρηγόριο τν Παλαμ δέομαι: Κύριε ησο«φώτισόν μου τ σκότος»,γι ν βρεθ τν μέρα τς κρίσεως νώπιόν σου «τέλειος κα λόκληρος, ν μηδεν λειπόμενος».μήν.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου