Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟΝ


KΑΛΟΙ  ΚΑΙ ΚΑΚΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ
(1ον)

κατά Θεόν γωνιζόμενος νθρωπος ντιμετωπίζει μέ διαίτερη ευαισθησία τους καλούς και τούς κακούς λογισμούς, γιατί πό ατούς ξαρτται πιτυχία   ποτυχία στήν πνευματική ζωή.  
 . Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι ἀσχολοῦνται μόνο μέ τούς κακούς καί βλαπτικούς, για τήν ψυχή λογισμούς, γιατί σκοπός
τους εἶναι ἱκανοποίηση τῶν μαρτωλῶν παθῶν. Δέν ἐνδιαφέρονται γιά κάτι ἄλλο. Αὐτό ἔχει ὡς ἀρνη-
τικό ἀποτέλεσμα τήν ἐσωτερική τους ἀκαταστασία, τό ἄγχος, την ἀγωνία, τούς ποικίλους φόβους, τήν
κατάθλιψη, τήν ἀπόγνωση μέ ἕνα λόγο τή λεηλασία τῆς ψυχῆς ἀπό το διάβολο καί τήν καταδίκη της σέ
ἕνα διαρκές μαρτύριο. μεγάλη ἀρρώστια τῆς ἐποχῆς μας εἶναι μπιστοσύνη, πού ἔχουμε στούς κακούς λογισμούς μας, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά τούς ἐλέγχουμε μέ τή λογική
μας καί νά τούς ἀπορρίπτουμε.Οἱ λογισμοί μοιάζουν μέ τό ἱστίο,πού ὁδηγεῖ τό πλοῖο πρός τήν κατεύθυνση τοῦ ἀνέμου. Ἐάν οἱ λογισμοί εἶναι καλοί, ψυχή δέν κινδυ-νεύει, ἄν μως εἶναι κακοί, θά ὁδηγηθεῖ στήν καταστροφή. Σημαντικό ρόλο παίζει πίστη στόν ἄνθρωπο,
πού μπορεῖ νά τόν προφυλάξει ἀπό τό ναυάγιο. ἱερός Χρυσόστομος λέει σχετικά: «Τό πλοῖο, πού κλυδωνίζεται ἀπό τήν πνοή τῶν ἀνέμων καί καταποντίζεται ἀπό τά ἀγριεμένα κύματα, κρατιέται ἀπό τήν ἄγκυρα, πού ρίχνεται καί σταθεροποιεῖται στή μέση τοῦ πελάγους. Ἔτσι καί
πίστη. Ὅταν νοῦς κλυδωνίζεται ἀπό ἐξωτερικούς λογισμούς, ἔρχεται πίστη καί μέ ἀσφάλεια, πιό μεγά-
λη ἀπό ἐκείνη τῆς ἄγκυρας, τόν σώζει ἀπό τό ναυάγιο καί ὁδηγεῖ το σκάφος τῆς ὑπάρξεώς μας στό γα-
λήνιο λιμάνι, μέ τή βεβαιότητα πούπαρέχει στήν συνείδηση». καλός λογισμός διευκολύνει
στήν ἀντιμετώπιση πολλῶν προβλημάτων. Γέροντας Παΐσιος συχνά μιλοῦσε γιά τό δεξιό λογισμό,
μέ τόν ὁποῖο ἄνθρωπος ξεπερνάει μπόδια, ἀδιαφορεῖ σέ δυσάρεστες καταστάσεις, πού δημιουργοῦν
οἱ ἄλλοι καί δέχεται ὅτι γιά ὅλα τον τελευταῖο λόγο τόν ἔχει ΘεόςὍσο βοηθάει ἕνας καλός λογι-
σμός, δέν βοηθάει καμιά ἄλλη ἄσκηση», ἔλεγε. Καί συμβούλευε ὅτι πρέπει νά ὑποθέτουμε κάτι πιό
ἐνοχλητικό καί δυσάρεστο ἀπό αὐτό πού ἀντιμετωπίζουμε, γιά νά ἠρεμοῦμε καί νά ἀδιαφοροῦμε. Εἶναι
χαρακτηριστικό τό παράδειγμα, πού διηγόταν, ἀπαντώντας σέ σχετικά ἐρωτήματα τῶν ἐπισκεπτῶν
του: «Μιά φορά ταξίδευα μέ λεωφορεῖο καί εἰσπράκτορας ἔβαλε τό ράδιο δυνατά. Μερικοί νεαροί, πού θρήσκευαν, εἶπαν ὅτι εἶναι και ἕνας μοναχός καί τοῦ ἔκαναν ἐπα-
νειλημμένως νόημα νά τό κλείσει.Μία-δύο, τίποτε αὐτός· τό ἔβαλε πιό δυνατά. “Ἀφῆστε τον, τούς
εἶπα, δέν πειράζει· μοῦ κάνει ἰσοκράτημα στήν ψαλμωδία μου”. Με τό λογισμό μου ἔλεγα: “Ἄν Θεός φυλάξει, γινόταν ἕνα ἀτύχημα λίγο πιό πέρα καί ἀναγκάζονταν νά βάλουν στό δικό μας αὐτοκίνητο ἀν-
θρώπους σακατεμένους, ἄλλος να εἶναι μέ σπασμένο πόδι, ἄλλος μέ σπασμένο κεφάλι, πῶς θά ἄντεχα αὐτήν τήν σκηνή; Δόξα σοι Θεός, οἱ ἄνθρωποι εἶναι καλά καί τραγουδοῦν κιόλας!”. Ἔτσι ταξίδευα μιά
χαρά ψάλλοντας».Ἴσως κάποιος διερωτηθεῖ, γιατί
λείπουν οἱ καλοί λογισμοί ἀπό τους ἀνθρώπους; Τήν ἀπάντηση μᾶς την δίνει Μέγας Βασίλειος: «Εἶναι
φανερό ὅτι αὐτό ὀφείλεται σέ νυσταγμό τῆς ψυχῆς καί σέ ἀναισθησία. Γιατί στήν ἄγρυπνη καί νηφά-
λια ψυχή δέν φεύγει θεάρεστη μέριμνα καί ἀγαθός λογισμός, ἀλλά ἀντίθετα ψυχή, ὅταν ὑστερεῖ σέ
αὐτά, προσέχει τόν ἑαυτό της». Και συνεχίζει: «Ἐάν λείπει ἀπό τήν ψυχή ἀγαθός λογισμός, εἶναι φανερό ὅτι λείπει ἀπό αὐτήν καί φωτισμός τοῦ Θεοῦ· ὄχι γιατί λείπει
πηγή τοῦ φωτός, ἀλλά γιατί νυστάζει αὐτό πού ὀφείλει νά φωτιστεῖ».
_

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου