Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

Νοερὰ καὶ καρδιακὴ προσευχή





ΜΟΜΑΧΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ
Μ λλο τρόπο δν μπορε νθρωπος ν φυλάξει τν πρώτη κα μεγάλη ντολή, δηλαδ τ «ν γαπήσεις Κύριον τν Θεό σου μ λη τν καρδιά σου κα μ λη τ ψυχή σου κα μ λη τ δύναμή σου κα μ λη τ διάνοιά σου», καθς μς προστάξει Κύριος (Λούκ. 3, 27), παρ μ τ μέσον της νοερς προσευχς.
Νοερ κα καρδιακ προσευχή, κατ τος γίους Πατέρες πο νομάζονται Νηπτικοί, εναι κυρίως τ ν συμμαζεύει νθρωπος τ νο του μέσα στν καρδιά του, κα χωρς ν λαλε μ τ στόμα, λλ μόνο μ τν «νδιάθετο λόγο», ποος λαλεται μέσα στν καρδιά, ν λέγει τ σύντομη ατ κα μονολόγιστη προσευχή, τ «Κύριε ησο Χριστέ, Υἱὲ το Θεο, λέησόν με», κρατώντας κα λίγο τν ναπνοή.
τσι μέσα στ δια τ βάθη τς καρδις του πικαλεται τ πανάγιο νομα το Ιησο, ζητε μ πιμον τ λεός Του προσέχοντας ποκλειστικ κα μόνο στ λόγια της προσευχς κα τίποτε λλο δν δέχεται οτε π μέσα οτε π’ ξω, διατηρώντας τ διάνοιά του ντελς σχημάτιστη, χωρς καμία εκόνα. Τν δ φορμ κα τ περιεχόμενο ατς τς ργασίας τν πραν σοι σχολονται μ’ ατν π τν δια τ διδασκαλία το Κυρίου, ποος σ κάποιο σημεο λέγει: « Βασιλεία το Θεο εναι μέσα μας» (Λούκ. 17, 21), κα σ κάποιο λλο: «ποκριτή, καθάρισε πρτα τ σωτερικό το ποτηριο κα το πίατου, γι ν γίνει κα τ ξωτερικ καθαρ» (Μάτθ. 23, 26).
Κα πόστολος Παλος γράφει στος φεσίους: «γι’ ατ γονατίζω, μπροστ στν Πατέρα το Κυρίου μς ησο Χριστο κα παρακαλ ν νισχύει πλουσιοπάροχα κα δυναμικ μ τ Πνεμα του, τν σωτερικό σας νθρωπο, ν κατοικήσει Χριστς στς καρδιές σας μ τν πίστη» (φεσ. 3, 14).
Τί σαφέστερο θ μποροσε ν πάρχει π ατ τ μαρτυρία; τι τοτο εναι παραίτητο, τ διδάσκει τ Πνεμα τ γιο σ κάθε εσεβ κα σ μύριες σες λλες σελίδες τς Νέας Γραφς, πως μπορον ν διαπιστώσουν σοι τς ρευνον προσεκτικά.
π ατ τν πνευματικ κα πιστημονικ ργασία, ταν συνοδεύεται π τν σο τ δυνατν κριβέστερη πραγματοποίηση τν ρετν, π τν θέρμη πο δημιουργεται στ καρδι κα π τν πνευματικ νέργεια πο κολουθε τν πίκληση το Παναγίου νόματος, καταστρέφονται τ πάθη νος κα καρδι σιγ-σιγ καθαρίζονται κα νώνονται μεταξύ τους, πότε ο σωστικς ντολς κατορθώνονται εκολότερα… Κα γι ν επ μ συντομία, μ ατν τν τρόπο μπορομε γρηγορότερα ν πανέλθουμε στν τελεία χάρη το Πνεύματος πο μς δόθηκε στν ρχή, ποία πάρχει μέσα μας, λλά σν τν σπίθα πο κρύβεται στ στάχτη χει καταχωθε κι ατ μέσα στ πάθη, κα ν τν δομε ν λάμπει δυνατ κα ν φωτίζει τ νο μας κα στ συνέχεια ν τελειωθομε κα ν θεωθομε μ τν κατάλληλο τρόπο.
Ἐὰν δ κάποτε μερικο ξέφυγαν λίγο, τί τ θαυμαστό; Ατ τ παθαν τς περισσότερες φορς π οηση, πως λέγει Σιναΐτης Γρηγόριος. γ νομίζω τι τ κύριο ατιο τς παρεκτροπς τους εναι τ τι δν κολούθησαν μ κρίβεια τ διδασκαλία τν Πατέρων γι τν ργασία ατή· δν εθύνεται δια ργασία, γι νομα το Θεο.
πειδ ατ εναι γία κα μ ατν παρακαλομε ν παλλαγομε π λη τν πλάνη· πειδ κα ντολ το Θεο ποία δηγε στ ζωή, πως λέει Παλος, «βρέθηκε ν κοστίσει σ μερικος τν θάνατο, ατ μως δν γινε ξαιτίας τς ντολς. Κα πς ν γίνει, φο ατ εναι γία κα δίκαιη κα ληθινή;» (Ρώμ. 7, 10-12). λλ γινε ξαιτίας τς μοχθηρίας κείνων πο τν πραξαν κάτω π τν κυριαρχία τς μαρτίας. Τί λοιπν ν κάνουμε; Ν καταδικάσουμε τ θεία ντολ γι τν μαρτία μερικν; Κα ν παραμελήσουμε μία τέτοια σωτηριώδη ργασία ξαιτίας τς παρεκκλίσεως μερικν; Μ κανένα τρόπο. Οτε κείνη, οτε ατή. λλ μλλον χοντας θάρρος σ’ κενον πο επε «γ εμαι δρόμος, λήθεια κα ζω» (ω. 14, 6) μ πολλ ταπεινοφροσύνη κα πενθικ διάθεση ς πιχειρήσουμε τ ργο. Γιατί ταν κάποιος εναι παλλαγμένος π τν οηση κα τν νθρωπαρέσκεια, κόμη κι ν λόκληρη στρατι τν δαιμόνων συγκρουστε μαζί του, οτε ν τν πλησιάσει δν θ μπορέσει, σύμφωνα μ τ διδασκαλία τν Πατέρων.
ησος ς εναι τ γλυκ μελέτημα τς καρδίας σου· ησος ς εναι τ ντρύφημα τς γλώσσας σου· ησος ς εναι ναπνοή σου· κα ποτ ν μ χορταίνεις πικαλούμενος τν ησο. Διότι π ατ τ συνεχ κα γλυκύτατη μνήμη το ησο θ φυτευτον, θ αξηθον κα θ γίνουν μεγάλα δένδρα στ καρδιά σου ο τρες μεγάλες κενες κα θεολογικς ρετές: πίστη, λπίδα κα γάπη. ψυχ ποία γαπ τν ησο, πειδ ησος εναι στος ορανος κα δν εναι ρατός, στε ν τν βλέπει κα ν τν πολαμβάνει, μ λλο τρόπο δν μπορε ν παρηγορε τν γάπη της πρς Ατν παρεκτς μ τν συνεχ νθύμηση το γίου Του νόματος, μ τ ν βο πάντοτε μ γάπη κα δάκρυα κα πόνο καρδις: ησο μου, ησο μου γαπημένε!

πηγή: γίου Νικοδήμου γιορείτη, « κόσμος τς Προσευχς», κδ. Κάλαμος






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου