Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Ἀπόστολος Κυριακῆς: Ἑβρ. δ’ 14 – ἐ’ 6



ρχιερες το λέους Ο Αντιφωνητής




δελφοί, χοντες ρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τος ορανούς,  ησον τν υἱὸν το Θεο, κρατμεν τς μολογίας. 15 ο γρ χομεν ρχιερέα μ δυνάμενον συμπαθσαι τας σθενείαις μν, πεπειραμένον δ κατ πάντα καθ’ μοιότητα χωρς μαρτίας. 16 προσερχώμεθα ον μετ παρρησίας τ θρόνω τς χάριτος, να λάβωμεν λεον κα χάριν ερωμεν ες εκαιρον βοήθειαν.
ΠΑΣ γρ ρχιερες ξ νθρώπων λαμβανόμενος πρ νθρώπων καθίσταται τ πρς τν Θεόν, να προσφέρη δρα τ κα θυσίας πρ μαρτιν, 2 μετριοπαθεν δυνάμενος τος γνοούσι κα πλανωμένοις, πε κα ατς περικεται σθένειαν· 3 κα δι ταύτην φείλει, καθς περ το λαο, οτω κα περ αυτο προσφέρειν πρ μαρτιν. 4 κα οχ αυτ τς λαμβάνει τν τιμήν, λλ καλούμενος π το Θεο, καθάπερ κα  αρν. 5 οτω κα Χριστς οχ αυτν δόξασε γενηθναι ρχιερέα, λλ’ λαλήσας πρς ατόν· υός μου ε σύ, γ σήμερον γεγέννηκα σέ· 6 καθς κα ν τέρω λέγει· σ ερες ες τν αώνα κατ τν τάξιν Μελχισεδέκ.
Μς κατανοε
Σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως γία μας κκλησία προβάλλει μπρς μας τν Τίμιο Σταυρό, πάνω στν ποο Κύριός μας πρόσφερε τ μοναδικ κα τίμητη θυσία, πο μς νοιξε τ δρόμο πρς τν ορανό. κε στ Γολγοθ Χριστς προσφέροντας τ φοβερ κείνη θυσία του, ποκαλύφθηκε σ μς ς μόνος ληθινς ρχιερεύς. Γι’ ατ κα τ ποστολικ νάγνωσμα ναφέρεται στ μεγάλο ατ μυστήριο τς ρχιερωσύνης το σταυρωθέντος Κυρίου μας.
Έχουμε μεγάλο ρχιερέα, μς λέει πόστολος Παλος. Ατς μετ τ σταυρική του θυσία, τν θάνατο, τν νάσταση κα τν νάληψή του, χει πλέον εσέλθει στος ορανος κι φθασε στ θρόνο το Θεο. κε μας περιμένει, διότι δν εναι νας πλς νθρωπος, λλ εναι Υἱὸς το Θεο. Γι’ ατ ς κρατμε γερ τν πίστη μς σ’ Ατν κι ς τν μολογομε πάντοτε. Κα μν περάσει ποτ π τ νο μας τι, φο Ατς εναι τώρα στος ορανούς, δν θ δείξει νδιαφέρον γιά μας. Διότι δν χουμε ρχιερέα πο δείχνει συμπάθεια στς δυναμίες μας. ντίθετα, ν ψώθηκε τόσο πολ ς νθρωπος, δν διαφορε γιά μας, λλ γνωρίζει λα σα μς συμβαίνουν. λλωστε κα διος ς νθρωπος δ στ γ ντιμετώπισε κάθε εδους πειρασμό. χει δοκιμασθε μ κάθε τρόπο, χωρς μως ν διαπράξει καμία μαρτία. Γι’ ατ μας παροτρύνει πόστολος Παλος ν πλησιάζουμε μ θάρρος κα μπιστοσύνη στ βασιλικ θρόνο τς Χάριτός του γι ν λάβουμε συγχώρηση γι τς μαρτίες μας κα ν βρομε λεος κα χάρη κα μεση βοήθεια σ κάθε κρίσιμη ρα το πειρασμο.
π τ θρόνο το σταυρωμένος Κύριος θ μς δωρίσει πλούσιο τ λεός του. Διότι κα διος χει δεχθε κάθε δοκιμασία, εναι «πεπειρασμένος κατ πάντα». Σ’ λη του τ ζω πόσες δοκιμασίες, περιφρονήσεις κα κατατρεγμος δν πέρασε! διαιτέρως μως ταν πρόσφερε τν ρχιερατική του θυσία πάνω στ Σταυρό, δέχθηκε λα κενα τ φρικτ μαρτύρια. κείνη τ φοβερ ρα το ποφέροντας μεγάλους πόνους χι μόνο π τ μαρτύριο λλ συγκρίτως περισσότερο π τς μαρτίες τν παιδιν του, πο βάσταζε σν ν ταν κακοργος.
Γνωρίζει λοιπν Κύριος π δοκιμασίες, γνωρίζει τί θ πε πόνος. ναμάρτητος δέχθηκε τόσους πειρασμούς. Γι’ ατ δείχνει κατανόηση στς δυναμίες μας, τος πειρασμούς μας κα τς δοκιμασίες μας. Μς καταλαβαίνει, μς συμπον, μς γαπ. Κα μς περιμένει στ θρόνο τς Χάριτός του, στν Τίμιο Σταυρό του, ν συγχωρέσει τς μαρτίες μας, πο μς τσακίζουν κα μς πογοητεύουν. Μς περιμένει στ Μυστήριο τς ερς ξομολογήσεως ν μς ξεκουράσει κα ν μς ερηνεύσει. Μς περιμένει στν γία Τράπεζα ν μς μεταγγίσει ζω κα σωτηρία.
Θ μς δοξάσει
Στ συνέχεια γιος πόστολος μς λέει τι κάθε ρχιερέας στν ερωσύνη τν ουδαίων πιτελε τ ερ ατ ργο του γι τν φέλεια τν νθρώπων στν τέλεση τς λατρείας· γι ν προσφέρει θυσίες γι τ συγχώρηση τν μαρτιν το λαο. Κα μπορε ν δείχνει συμπάθεια σ’ σους μαρτάνουν, πειδ κι ατς ς νθρωπος χει νθρώπινες δυναμίες. Κα γι’ ατ Νόμος το πιβάλλει ν προσφέρει θυσία χι μόνο γι τς μαρτίες το λαο του, λλ κα μία κόμη θυσία γι τς δικές του μαρτίες.
Κα συνεχίζει πόστολος λέγοντας τι κανες δν παίρνει μόνος του τν ψηλ τιμ τς ρχιερωσύνης, λλ ταν τν καλέσει Θεός, πως κάλεσε στ ξίωμα ατ κα τν αρν. τσι κα Χριστς «οχ αυτν δόξασε γενηθναι ρχιερέα, λλ’ λαλήσας πρς ατόν», δν δόξασε μόνος του τν αυτό του μ τ ν γίνει ρχιερεύς, λλ Τν δόξασε Θες Πατήρ, ποος Το επε: σ εσαι Υός μου· γ Σ γέννησα σήμερα, ταν Σου δωσα τν νθρώπινη φύση κα τν δόξασα μ τν νάσταση κα τν νθρόνισή σου κ δεξιν μου. Κα σ’ λλο μέρος τς γίας Γραφς λέει: σ εσαι ερέας αώνιος, πο Σ προτύπωνε Μελχισεδέκ.
Κύριός μας λοιπν δοξάστηκε κα ς νθρωπος μ θεϊκ δόξα π τν Θε Πατέρα του. Ατς πο τόσο πολ ταπεινώθηκε ς νθρωπος, πολ περισσότερο ψώθηκε. πειδ κριβς δειξε πακο μέχρι θανάτου. Γι’ ατ κριβς Θες Πατρ στεφάνωσε τν Κύριό μας ς νθρωπο μ θεϊκ δόξα κα τιμή. Κα Το δωσε ξουσία στ πουράνια, τ πίγεια κα τ καταχθόνια. στε λα τ λογικ ντα ν ναγνωρίσουν τι Ατς εναι Κύριος του ορανο κα τς γής.
Ατς δρόμος π τ θυσία στν ψωση, π τν ταπείνωση στ δόξα εναι κα δρόμος λων τν πιστν. Στν νηφορικ δρόμο το Γολγοθ βρίσκεται ληθιν ψωση. Στ δρόμο τς θυσίας κα τς ταπεινώσεως. ταν πομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις, δικίες. ταν μένουμε στ περιθώριο. ταν πομένουμε δίπλα μας νθρώπους δύσκολους κα μένουμε ερηνικο πέναντί τους. ταν σους μς δικον μς ντιπαθον, τος συγχωρομε, τος δείχνουμε γάπη. Βέβαια κάτι τέτοιο δν εναι εκολο. Μ τ βοήθεια μως το Θεο εναι κατορθωτό. ς πάρουμε λοιπν κι μες μ προθυμία τν νηφορικ δρόμο το Γολγοθά. Γι ν δηγηθομε π τν ταπείνωση στ δόξα, τν ληθιν κα αώνια.




Απόστολος Κυριακής: Εβρ. δ’ 14 – ε’ 6
Ἀδελφοί, ἔχοντες ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς,  Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας. 15 οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειραμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας. 16 προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.
ΠΑΣ γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν, 2 μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν· 3 καὶ διὰ ταύτην ὀφείλει, καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. 4 καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ  Ἀαρών. 5 οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· 6 καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.
Ο Αρχιερεύς του ελέους

Μας κατανοεί

Σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως η αγία μας Εκκλησία προβάλλει εμπρός μας τον Τίμιο Σταυρό, πάνω στον οποίο ο Κύριός μας πρόσφερε τη μοναδική και ατίμητη θυσία, που μας άνοιξε το δρόμο προς τον ουρανό. Εκεί στο Γολγοθά ο Χριστός προσφέροντας τη φοβερή εκείνη θυσία του, αποκαλύφθηκε σε μας ως ο μόνος αληθινός αρχιερεύς. Γι’ αυτό και το αποστολικό Ανάγνωσμα αναφέρεται στο μεγάλο αυτό μυστήριο της αρχιερωσύνης του σταυρωθέντος Κυρίου μας.
Ο ΑντιφωνητήςΈχουμε μεγάλο Αρχιερέα, μας λέει ο απόστολος Παύλος. Αυτός μετά τη σταυρική του θυσία, τον θάνατο, την Ανάσταση και την Ανάληψή του, έχει πλέον εισέλθει στους ουρανούς κι έφθασε στο θρόνο του Θεού. Εκεί μας περιμένει, διότι δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, αλλά είναι ο Υιός του Θεού. Γι’ αυτό ας κρατάμε γερά την πίστη μας σ’ Αυτόν κι ας την ομολογούμε πάντοτε. Και μην περάσει ποτέ από το νου μας ότι, αφού Αυτός είναι τώρα στους ουρανούς, δεν θα δείξει ενδιαφέρον για μας. Διότι δεν έχουμε αρχιερέα που δείχνει ασυμπάθεια στις αδυναμίες μας. Αντίθετα, ενώ υψώθηκε τόσο πολύ ως άνθρωπος, δεν αδιαφορεί για μας, αλλά γνωρίζει όλα όσα μας συμβαίνουν. Άλλωστε και ο Ίδιος ως άνθρωπος εδώ στη γη αντιμετώπισε κάθε είδους πειρασμό. Έχει δοκιμασθεί με κάθε τρόπο, χωρίς όμως να διαπράξει καμία αμαρτία. Γι’ αυτό μας παροτρύνει ο απόστολος Παύλος να πλησιάζουμε με θάρρος και εμπιστοσύνη στο βασιλικό θρόνο της Χάριτός του για να λάβουμε συγχώρηση για τις αμαρτίες μας και να βρούμε έλεος και χάρη και άμεση βοήθεια σε κάθε κρίσιμη ώρα του πειρασμού.
Από το θρόνο του ο εσταυρωμένος Κύριος θα μας δωρίσει πλούσιο το έλεός του. Διότι και ο Ίδιος έχει δεχθεί κάθε δοκιμασία, είναι «πεπειρασμένος κατά πάντα». Σ’ όλη του τη ζωή πόσες δοκιμασίες, περιφρονήσεις και κατατρεγμούς δεν πέρασε! Ιδιαιτέρως όμως όταν πρόσφερε την αρχιερατική του θυσία επάνω στο Σταυρό, δέχθηκε όλα εκείνα τα φρικτά μαρτύρια. Εκείνη τη φοβερή ώρα του υποφέροντας μεγάλους πόνους όχι μόνο από το μαρτύριο αλλά ασυγκρίτως περισσότερο από τις αμαρτίες των παιδιών του, που βάσταζε σαν να ήταν κακούργος.
Γνωρίζει λοιπόν ο Κύριος από δοκιμασίες, γνωρίζει τι θα πει πόνος. Ο αναμάρτητος δέχθηκε τόσους πειρασμούς. Γι’ αυτό δείχνει κατανόηση στις αδυναμίες μας, τους πειρασμούς μας και τις δοκιμασίες μας. Μας καταλαβαίνει, μας συμπονά, μας αγαπά. Και μας περιμένει στο θρόνο της Χάριτός του, στον Τίμιο Σταυρό του, να συγχωρέσει τις αμαρτίες μας, που μας τσακίζουν και μας απογοητεύουν. Μας περιμένει στο Μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως να μας ξεκουράσει και να μας ειρηνεύσει. Μας περιμένει στην Αγία Τράπεζα να μας μεταγγίσει ζωή και σωτηρία.

Θα μας δοξάσει

Στη συνέχεια ο άγιος Απόστολος μας λέει ότι κάθε αρχιερέας στην ιερωσύνη των Ιουδαίων επιτελεί το ιερό αυτό έργο του για την ωφέλεια των ανθρώπων στην τέλεση της λατρείας· για να προσφέρει θυσίες για τη συγχώρηση των αμαρτιών του λαού. Και μπορεί να δείχνει συμπάθεια σ’ όσους αμαρτάνουν, επειδή κι αυτός ως άνθρωπος έχει ανθρώπινες αδυναμίες. Και γι’ αυτό ο Νόμος του επιβάλλει να προσφέρει θυσία όχι μόνο για τις αμαρτίες του λαού του, αλλά και μία ακόμη θυσία για τις δικές του αμαρτίες.
Και συνεχίζει ο Απόστολος λέγοντας ότι κανείς δεν παίρνει μόνος του την υψηλή τιμή της αρχιερωσύνης, αλλά όταν τον καλέσει ο Θεός, όπως κάλεσε στο αξίωμα αυτό και τον Ααρών. Έτσι και ο Χριστός «οὐχ ἑαυτόν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρός αὐτόν», δεν δόξασε μόνος του τον Εαυτό του με το να γίνει Αρχιερεύς, αλλά Τον δόξασε ο Θεός Πατήρ, ο Οποίος Του είπε: Εσύ είσαι ο Υιός μου· εγώ Σε γέννησα σήμερα, όταν Σου έδωσα την ανθρώπινη φύση και την δόξασα με την Ανάσταση και την ενθρόνισή σου εκ δεξιών μου. Και σ’ άλλο μέρος της Αγίας Γραφής λέει: Εσύ είσαι ιερέας αιώνιος, που Σε προτύπωνε ο Μελχισεδέκ.
Ο Κύριός μας λοιπόν δοξάστηκε και ως άνθρωπος με θεϊκή δόξα από τον Θεό Πατέρα του. Αυτός που τόσο πολύ ταπεινώθηκε ως άνθρωπος, πολύ περισσότερο υψώθηκε. Επειδή ακριβώς έδειξε υπακοή μέχρι θανάτου. Γι’ αυτό ακριβώς ο Θεός Πατήρ στεφάνωσε τον Κύριό μας ως άνθρωπο με θεϊκή δόξα και τιμή. Και Του έδωσε εξουσία στα επουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια. Ώστε όλα τα λογικά όντα να αναγνωρίσουν ότι Αυτός είναι ο Κύριος του ουρανού και της γης.
Αυτός ο δρόμος από τη θυσία στην ύψωση, από την ταπείνωση στη δόξα είναι και ο δρόμος όλων των πιστών. Στον ανηφορικό δρόμο του Γολγοθά βρίσκεται η αληθινή ύψωση. Στο δρόμο της θυσίας και της ταπεινώσεως. Όταν υπομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις, αδικίες. Όταν μένουμε στο περιθώριο. Όταν υπομένουμε δίπλα μας ανθρώπους δύσκολους και μένουμε ειρηνικοί απέναντί τους. Όταν όσους μας αδικούν ή μας αντιπαθούν, τους συγχωρούμε, τους δείχνουμε αγάπη. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Με τη βοήθεια όμως του Θεού είναι κατορθωτό. Ας πάρουμε λοιπόν κι εμείς με προθυμία τον ανηφορικό δρόμο του Γολγοθά. Για να οδηγηθούμε από την ταπείνωση στο δόξα, την αληθινή και αιώνια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου