Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος ὁ Ἱερομάρτυρας



ΟΙ   ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ

Μὲ τὸν Ἀρχιμ.Πολύκαρπο Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς  Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀναπαυσᾶ Ἁγίων Μετεώρων.




Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος γεννήθηκε στὴ Λεβάδεια τῆς Βοιωτίας στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνα μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸν βοήθησαν νὰ λάβει τὴ θύραθεν παιδεία ἀλλὰ καὶ τὴν ὀρθόδοξη ἀγωγή. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν Κύριο καὶ ἡ πνευματική του πρόοδος τὸν μεταμόρφωσαν σὲ σκεῦος ἐκλογῆς καὶ σὲ ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Ὁ Ἅγιος ἔζησε τὴν ἐποχὴ ποὺ βασίλευσαν οἱ δύο υἱοὶ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ μὲν Κωνστάντιος στὴν Κωνσταντινούπολη (Ἀνατολή), ὁ δὲ Κώνστας στὴ Ρώμη (Δύση). Καὶ οἱ δύο διάδοχοι τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου εἶχαν ἀνατραφεῖ μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς χριστιανικῆς πίστεως, ἀλλὰ ὁ μὲν Κωνστάντιος εἶχε συνειδητὰ ἀποδεχθεῖ τὸν Ἀρειανισμό, ὁ δὲ Κώνστας παρέμεινε πιστὸς στὶς δογματικὲς ἀποφάσεις τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Καὶ οἱ δύο εἶχαν ὡς κοινὰ χαρακτηριστικὰ τῆς θρησκευτικῆς τους πολιτικῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν καταπολέμηση τῆς ἐθνικῆς θρησκείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ ἐκκλησιαστική τους πολιτικὴ εἶχε ὡς συνέπεια ὄχι μόνο τὴ συντήρηση, ἀλλὰ καὶ τὴν διεύρυνση τῆς ἐκκλησιαστικῆς διασπάσεως μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν καὶ τῶν ἀντιπάλων τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Οἱ συνεχεῖς παρεμβάσεις, αὐθαίρετες ἢ μή, στὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα ὑπῆρξαν πηγὴ ἐντάσεως στὶς ἀρειανικὲς ἔριδες τοῦ 4ου αἰῶνος μ.Χ.
Ἔτσι ὁ Ἅγιος ἀπεστάλη στὴ νῆσο Σκόπελο ἀπὸ τὸν θεῖο του Ἀχίλλειο († 15 Μαΐου, πολιοῦχος τῆς πόλεως Λάρισας), γιὰ νὰ ἐνισχύσει τοὺς ἐξόριστους ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ καὶ νὰ τοὺς στερεώσει στὴν ὀρθόδοξη πίστη.
Σύμφωνα μὲ κάποιες πληροφορίες τοῦ Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλείου, ὁ Ἅγιος Ρηγίνος παρακολούθησε τὶς ἐργασίες τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τὸ ἔτος 325 μ.Χ. μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἀχίλλειο. Ὅμως, μολονότι καταδικάσθηκε ὁμόφωνα ἀπὸ τοὺς θεοφόρους Πατέρες ἡ αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ, οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἀρείου δὲν ἐξέλιπαν καὶ συνέχισαν νὰ διαδίδουν τὶς αἱρετικὲς δοξασίες τους. Ἐπικράτησε ἐκ νέου μεγάλη ἀναταραχὴ στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, κρίση καὶ κατὰ συνέπεια χωρισμὸς σὲ δυὸ παρατάξεις, κάτι ποὺ ἀνησύχησε ἰδιαίτερα τοὺς δύο αὐτοκράτορες Κωνστάντιο καὶ Κώνστα. Τελικὰ οἱ δύο αὐτοκράτορες συμφώνησαν νὰ συγκληθεῖ στὴ Σαρδικὴ (Σόφια). Πράγματι, ἡ Σύνοδος συγκλήθηκε στὴ Σαρδική, τὸ ἔτος 343 μ.Χ. Στὴ Σύνοδο ἔλαβε μέρος καὶ ὁ Ἅγιος Ρηγίνος, ὁ ὁποῖος ἐξόντωσε ὅλες τὶς αἱρέσεις μὲ τὸ λόγο του καὶ τὴν τόλμη τῆς γνώμης του.
Μετὰ τὴ λήξη τῆς Συνόδου ὁ Ἅγιος Ρηγίνος ἐπέστρεψε στὴ Σκόπελο. Ἀλλὰ καὶ πάλι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ κλυδωνίσθηκε καὶ ταράχθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα τῆς Κωνσταντινουπόλεως Ἰουλιανὸ τὸν Παραβάτη (361 – 363 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος θέλησε νὰ ἐπαναφέρει τὴ θρησκεία τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων.
Στὴ διάρκεια τῶν διωγμῶν ποὺ διέταξε ὁ βασιλέας, ἔφθασε στὴ Σκόπελο ὁ ἔπαρχος τῆς Ἑλλάδας καὶ τῶν Σποράδων. Ἀμέσως κάλεσε τὸν ποιμενάρχη τῆς Σκοπέλου καὶ τοῦ ὑπέδειξε νὰ ἀλλάξει πίστη καὶ νὰ ἀσπασθεῖ τὴν εἰδωλολατρία. Ὅμως ὁ Ἅγιος περιφρόνησε τὴν ὑπόδειξή του καὶ ἐνέμεινε μὲ πνευματικὴ ἀνδρεία καὶ σταθερότητα στὴν πατρῴα εὐσέβεια. Στὶς 25 Φεβρουαρίου τοῦ 362 μ.Χ. ὁδηγήθηκε γιὰ τελευταῖα φορὰ ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου. Στὶς προτροπές του νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό, ὁ Ἅγιος δὲν ἔδωσε καμία ἀπάντηση. Ἔτσι ὁδηγήθηκε στὸ στάδιο τῆς νήσου, ὅπου ὑπέστη καὶ ἄλλα φρικτὰ βασανιστήρια καὶ ἀκολούθως στὴ θέση «Παλαιὸ Γεφύρι», ὅπου ἀποκόπηκε ἀπὸ τὸν δήμιο ἡ τίμια κεφαλή του. Τὴν νύχτα οἱ Χριστιανοὶ παρέλαβαν τὸ τίμιο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου καὶ τὸ ἐνταφίασαν μέσα στὸ δάσος τοῦ ὑπερκείμενου λόφου, ὅπου βρίσκεται μέχρι σήμερα ὁ τάφος του.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς Σκοπέλου προστάτης καὶ ποιμὴν ἐνθεώτατος, ὤφθης Ἱεράρχα Ῥηγῖνε, ὡς τοῦ Πνεύματος σκήνωμα, καὶ αἵματι σοφὲ μαρτυρικῷ, φοινίξας τὴν ἁγίαν σου στολήν, διασώζεις ἐκ κινδύνων καὶ πειρασμῶν, τοὺς πίστοι ἐκβοῶντάς σοι· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τὸν Ἱεράρχην τῆς Σκοπέλου καὶ διδάσκαλον
Καὶ τῶν Μαρτύρων κοινωνὸν καὶ ἰσοστάσιον
Μακαρίσωμεν Ῥηγῖνον τὸν θεηγόρων·
Τῷ Χριστῷ γὰρ ἱεράτευσεν ὡς ἄγγελος
Καὶ ἀθλήσας διασώζει πάσης θλίψεως
Τοὺς κραυγάζοντας, χαίροις Πάτερ θεόληπτε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῆς Σκοπέλου θεῖος ποιμήν, Ῥηγῖνε παμμάκαρ, ὁ ἀθλήσας καρτερικῶς· χαίροις Ἐκκλησίας, ὁ φωτοφόρος λύχνος, σοφὲ Ἱερομάρτυς, Ἀγγέλων σύσκηνε.

.

Tαῖς ατοῦ γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ησο Χριστ  λέησόν κα σσον μς μήν.




Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

ΙΕΡA ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ



                                    
Saint
OAΓΙΟΣ ΕΝΔΟΞΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΓΛΥΚΥΤΑΤΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 23./2/2013 Η ΑΓΙΑ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΥΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ.
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  22/2/2.013 ΚΑΙ ΩΡΑ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΗ ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ, ΜΕ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ κ.κ ΣΕΡΑΦΕΙΜ., ΤΟΝ ΕΟΡΤΙΟ ΛΟΓΟ ΘΑ ΕΚΦΩΝΗΣΗ  Ο ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΜΑΔΩΝ ΑΡΧΙΜ. ΜΑΚΑΡΙΟΣ.
ΜΕΤΑ  ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΗ Ο ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.

                                    ΜΕ  ΕΟΡΤΙΕΣ  ΕΥΧΕΣ
                                      Ο  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ 

τῆς Ἱερᾶς  Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀναπαυσᾶ Ἁγίων Μετεώρων.

                                      Aρχιμ.Πολύκαρπος

                                          ΕΟΡΤΙΟΣ    ΛΟΓΟΣ
     ΕΙΣ  ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ  ΙΡΟΜΑΡΤΥΡΑ    ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΝ
                           ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ἐκφωνήθηκε στήν Ἱερά Ἀγρυπνία πού τελέσθηκε στίς 23/ 2/2012 στήν Ἱερά Μονή Αγίου Νικολάου Ἀναπαυσά Αγίων Μετέωρων, ἀπό τόν Καθηγούμενο Ἀρχιμ. Πολύκαρπο.
 « Γίνου πιστός ἀχρι θανάτου καί δώσω σοι τόν στέφανον τῆς ζωῆς»
Στήν βραδυνῆ αὐτή  kατανυκτικη  Θεία Λειτουργία πού τελέσαμε στήν μνήμη τοῦ Αγίου  ενδόξου Ἱερομάρτυρος Πολυκάρπου Ἐπισκόπου  Σμύρνης ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί  φάνηκαν καθαρά, οἱ τρεῖς  ἄξονες τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς, πού εἶναι ἡ θεία  Εὐχαριστεία, οἱ Ἅγιοι καί ὁ  Ἐπίσκοπος. Ὁ ἱερός  Καβάσιλας, ἑρμηνεύοντας τήν τελετή τῶν ἐγκαινίων τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ, λέγει ὅτι αὐτό γίνεται μέ τρεῖς παράγοντες, τόν Ἐπίσκοπον πού ἐγκαινιάζει, τήν Αγία Τράπεζα ἡ ὁποία  ἐγκαινιάζεται καί τά λείψανα τῶν Αγίων τά οποία τοποθετοῦνται στήν Αγία Τράπεζα. Ἔτσι ὁποιος ἔχει ἐκκλησιαστικό φρόνημα συνδέεται στενότατα μέ τόν Ἐπίσκοπο,τό θυσιαστήριο καί τούς Ἁγίους.
   ἄξία τῶν ἱερῶν λειψάνων γιά τήν Ἐκκλησιαστική ζωή,  δείχνουν ποιός εἶναι ὁ σκοπός τῆς Ἐκκλησίας καί τί εἶναι ἐκκλησιαστική ζωή.Πολλά ἀπo τά λείψανα τῶν Αγίων εἶναι ἄφθαρτα,ἀλλα εὐδιάζουν καί ἀλλα κάνουν θαύματα.Πράγματι τά λείψανα τῶν Αγίων εἶναι τά πραγματικά μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, καί δείχνουν oτι νικήθηκε ὁ θάνατος, καί oτι ἡ ἐκκλησία ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο καί στήν ψυχή καί τό σῶμα, καί ἐργάζεται  ὥστε νά κάνη τούς ἀνθρώπους νά φθάσουν στήν θέωση ψυχῆς καί σώματος καί ἐτσι να γίνουν ἱερά λείψανα.Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ἦταν Ἀποστολικός Πατέρας, γιατί ἦταν μαθητής τῶν Αγίων Ἀποστόλων καί δίδαξε τήν ἀλήθεια καί ἀναγγένησε τά πνευματικά του παιδιά.Μέ τό εὐλογημένο δεξί χέρι του   εὐλογοῦσε τούς Χριστιανούς τῆς ἐποχῆς του,τελοῦσε τό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστείας, χειρονοτονουσε πρεσβυτέρους καί ἐπισκόπους καί γενικά τελοῦσε ὅλα τά ἅγια Μυστήρια.Ὁ  ἅγιος  Πολύκαρπος εἶχε μεγάλο κύρος στήν πρώτη Ἐκκλησία.Γεννήθηκε περίπου τό 70μ.χ ἔγινε Ἐπίσκοπος Σμύρνης καί ὅπως ὁμολογοῦσαν ἀκόμη καί οἱ εἰδωλολάτρες, ἦταν «ὁ διδάσκαλος τῆς Ἀσίας καί πατήρ τῶν Χριστιανῶν».Στό κείμενο πού περιγράφει τό μάρτυριό του χαρακτηρίζεται ὡς διδάσκαλος ἀποστολικός καί προφητικός. Τό μαρτύριο ἔγινε μεταξύ τῶν ἐτῶν 154 157μ.χ.
Ἡ περιγραφή τοῦ μαρτυρίου του εἶναι τό πρῶτο μαρτυρολόγιο τό ὁποῖο διασώζεται καί ἔγινε πρότυπο γιά νά γραφουν καί ἀλλα μαρτυρολόγια αγίων. Στό μαρτυρολόγιο αὐτό, θά πρέπει νά προσέξουμε  δύο σημεῖα.
Τό ἕνα εἶναι ὅτι ἐζήτησαν ἀπό τόν ἅγιο Πολύκαρπο νά ἀρνηθῆ τόν Χριστό καί ἐκεῖνος ἀπάντησε «Ὀγδόντα χρόνια δουλεύω στόν Χριστό καί σέ τίποτα δέν μέ ἀδίκησε καί πῶς τώρα νά ἀδικήσω τόν Βασιλέα ποῦ μέ ἔσωσε;Ἡ ἀπάντηση αὐτή δείχνει τόν σύνδεσμο πού  εἶχε μέ τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος δέν εἶναι μία ἰδέα, μία αξία, ἕνας νόμος καί μερικά ἤθη καί λαικά ἔθιμα, ἀλλά εἶναι πρόσωπο μέ τό ὁποῖο συνδέθηκε πολύ, ἀγαπήθηκε ἀπό τόν Χριστό, ἀλλά καί ἐκεῖνος Τόν ἀγάπησε πολύ.Εἶναι μία ἀπάντηση τήν ὁποία πρέπει νά λεμέ καί ἐμεῖς κάθε φόρα πού βρισκόμαστε σέ μία δυσκολία καί μᾶς ζητοῦν νά  ἀρνηθοῦμε τόν Χριστό.Ὄχι δέν θά ἀρνηθῶ ποτέ τόν γλυκύτατο Δεσπότη μου τόν ΙΗΣΟΥ τῆς δοξης, πού μέ γεμίζει Χάρι καί εὐλογία.
Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ὅτι ἀποφάσισαν νά τόν σκοτώσουν ὄχι μέ τά θηρία, ἀλλά μέ  τήν  φωτιά.Ἄναψαν μία ὑπερμεγέθη φωτιά καί ἔριξαν μέσα σ΄αὐτήν τόν Ἅγιο Πολύκαρπο. Ἡ φωτιά σχημάτησε γύρω ἀπό τό σῶμα του μία καμάρα καί δέν τόν ἔκαψε, ὅπως ἔγινε καί στούς Τρεῖς Παιδας μέσα στήν κάμινο τοῦ πυρός τήν καιόμενη. Βλέποντας αὐτό τό γεγονός ἕνας στρατιώτης μέ τό ξίφος του θανάτωσε τόν Ἅγιο Πολύκαρπο, καί στήν συνέχεια  κάηκε τό σῶμα του, ἀφήνοντας  μία εὐωδία ὡσάν νά καιγόταν ἕνα θυμίαμα στά κάρβουνα. Οἱ  Χριστιανοί συνέλεξαν  τά ἐναπομείναντα ὀστᾶ του, μεταξύ  τῶν ὁποίων καί τό ἄφθαρτο δεξί του χέρι τό ὁποῖο φυλάσεται στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἀμπελακιωτίσσης, τά οποια τά θεώρησαν ὡς τιμιώτερα ἀπό πολυτελεῖς λίθους καί δοκιμασμένα περισσότερο ἀπό τόν χρυσό στήν φωτιά.Αὐτό δείχνει καί σέ μᾶς ὅτι οἱ δοκιμασίες λαμπρύνουν τήν ψυχή μας καί τό σῶμα μας,ὅταν ἔχουμε μεγάλη πίστη στόν θεό καί ὑπομονή.Σέ αὐτές τίς περιπτώσεις ὅλη ἡ ὕπαρξή  μας πού καίγεται ἀπό τίς δοκιμασίες καί ὑπομένει, βγάζει ἕναν ὕμνο καί δοξολογία πρός τόν θεό πού ἀνεβαίνει στόν οὐρανό ὅπως τό θυμίαμα.Γαυτό ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι δέν φοβούμαστε τά προβλήματα καί τίς δοκιμασίες, γιατί ξέρουμε ὅτι «εἰ ὁ Θεός μέθ΄ ημων, οὐδείς κάθ΄ ημων».
                        Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Στήν ἀποκάλυψη τοῦ εὐαγγελιστου  Ἰωάννου  ὑπάρχει ἕνας λόγος πού ἀναφέρεται στόν Αγιο Ιερομάρτυρα Πολύκαρπο: «Γίνου πιστός ἀχρι θανάτου καί δώσω σοι τόν στέφανον τῆς ζωῆς »Καί πράγματι αὐτό ἔγινε στόν σήμερα ἑορταζόμενο Αγιο Πολύκαρπο.
Μέ τόν λόγο αὐτό ὁ θεός ἀναφέρεται καί σέ ὅλους ἐμᾶς καί μᾶς προτρέπει νά παραμένουμε πιστοί μέχρι τόν θάνατο καί ἄν ἀκόμη μᾶς ἀπειλήσουν μέ τόν θάνατο ὥστε νά λάβουμε τόν στέφανο τῆς ζωῆς.Ποιό εἶναι  αὐτό τό στεφάνι τῆς ζωῆς;Βλέπουμε τούς Αγίους στίς ἱερές εἰκόνες πού ἔχουν γύρω ἀπό τό κεφάλι τους τό φωτοστέφανο, πού σημαίνει ὅτι οἱ ἅγιοι εἶδαν τό ἄκτιστο φῶς,δήλ. τήν δόξα τοῦ θεοῦ,καί ἔζησαν καί ζοῦν  σε  ΄αὐτό τό φῶς,  τό  ὁποῖο εἶναι ἡ Βασίλεια τοῦ Θεοῦ.Καί ἐμεῖς πρέπει νά ζοῦμε κατά τέτοιο τρόπο ὥστε νά λάβουμε αὐτό τό φωτοστέφανο γιά νά ζοῦμε αἰωνίως στήν ἄκτιστη Ἐκκλησία.Σήμερα πού τελέσαμε τήν κατανυκτική Θεία Λειτουργία  θά πρέπει νά παρακαλέσουμε τόν Αγιο Πολύκαρπο νά πρεσβεύει στόν θεό νά ἀνάψη μέσα στήν καρδία μας, ἡ φλόγα τῆς ἀγάπης γιά τόν θεόν καί τούς ἀδελφούς μας , νά καῆ ἡ καρδία καί ὡς Θυμίαμα νά  ὑψωθῆ στόν θεό ἡ ἐσωτερική μας προσευχή πού  θά πέραση στούς αἰῶνες. Σᾶς εὐχαριστῶ ὅλους ἐσᾶς πού ἤρθατε σήμερα στό ταπεινό καί εὐλογημένο μοναστήρι τοῦ Αγίου Νικόλαου Ἀναπαυσα μέ τίς Περίφημες τοιχογραφίες τοῦ θεοφάνους τοῦ Κρητός, τούς Ἱεροψαλτας, τούς Αγίους Καθηγουμένους  Αρχιμ. Νηφωνα, τοῦ Μ. Μετέωρου, καί Ἀρχιμ.  Δομετιο,τῆς Αγίας Τριάδος τους Ἀρχιμ   Βαρλαάμ καί Βενέδικτο, ἀδελφούς της Ἱερᾶς Μονῆς Βαρλαάμ, ἀκόμη δέ καί τόν Αἰδεσιμολο/τατο  Πατέρα Δημήτριο ὁ ὁποῖος ἔρχεται ἀπό τό θερμο συτροφια μέ τους Κυρίους Κώστα καί Γεώργιο γιά τά χρόνια Πολλά,  νά ἑορτάσουμε καί νά τελέσουμε τήν κατανυκτική ἀγρυπνία  στήν μνήμη τοῦ Αγίου Ενδόξου Ἱερομάρτυρος Πολυκάρπου Ἐπισκόπου Σμύρνης. Ἀμήν. 
.           
 

 

 

 

 


 

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ

 

  Μὲ τὸν Ἀρχιμ.Πολύκαρπο Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς  Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀναπαυσᾶ Ἁγίων Μετεώρων.

Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ὁμολογητής ὁ ἐν Παυλοπετρίῳ               Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος, ὁ Ὁμολογητής, γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐλαβεῖς γονεῖς. Σὲ νεαρὴ ἡλικία προσῆλθε στὴ μονὴ Παυλοπετρίου, ἡ ὁποία βρίσκεται στὸν κόλπο τῆς Νικομήδειας, μεταξὺ τῶν χωρίων Παντειχίου καὶ Τούζλων καὶ ἐκεῖ ἐκάρη μοναχός.Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος συνδέθηκε διὰ φιλίας μὲ τὸν Θεόδωρο τὸν Στουδίτη καὶ τὸν Ἰωάννη, ἡγούμενο τῆς μονῆς Καθαρῶν ( 27 Ἀπριλίου) καὶ ἀγωνίσθηκε σκληρὰ ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας. Ἐπὶ αὐτοκράτορα Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (813 – 820 μ.Χ.) καταδιώχθηκε καὶ αὐτὸς μαζὶ μὲ ἄλλους Ὁμολογητὲς τῆς πίστεως ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων καὶ ἐξορίσθηκε.Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ἀναδείχθηκε πηγὴ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ λιμένας τῆς Ἐκκλησίας καὶ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.

Tαῖς ατοῦ γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ησο Χριστ  λέησόν κα σσον μς μήν.

Εὕρεσις Τιμίων Λειψάνων Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀνδρονίκου καὶ Ἰουνίας









Τὰ ἱερὰ λείψανα εὑρέθηκαν ἐπὶ βασιλείας τοῦ Ἡρακλείου (610 – 641 μ.Χ.) καὶ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Θωμὰ Α’ (607 – 610 μ.Χ.) κείμενα στὴ γῆ. Μετὰ δὲ ἀπὸ ἀρκετὸ χρόνο ἀποκαλύφθηκε μὲ θεία ἐπιφάνεια στὸν κληρικὸ Νικόλαο, ποὺ ἦταν καλλιγράφος, ὅτι τὰ ἱερὰ λείψανα ἀνῆκαν στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους Ἀνδρόνικο καὶ Ἰουνία, τοὺς ὁποίους ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μνημονεύει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτήρ.
Ὡς ῥόδα νοητά, καὶ χαρίτων ταμεῖα, ἐφάνησαν ἐκ γῆς, τὰ σεπτὰ ὑμῶν σκηνή, πανένδοξοι Μάρτυρες, Ἐκκλησίας ἑδραίωμα, διαπνέοντα, τῶν ἰαμάτων τὴν χάριν, καὶ παρέχοντα, ὀσμὴν ζωῆς τοῖς ἐκ πόθου, ὑμᾶς μακαρίζουσι.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. β’. Τὴν ὑπὲρ ἡμῶν.
Ἀθλοφορικήν, ἐκφαίνοντα εὐκληρίαν, καὶ πνευματικήν, ἐκπνέοντα εὐωδίαν, ἀνεφάνησαν γῆθεν ὑμῶν νῦν τὰ λείψανα, Ἀθλοφόροι παναοίδιμοι, τῶν Ἀγγέλων ὁμοδίαιτοι, καὶ Χριστοῦ κήρυκες ἔνθεοι· ὃν δυσωπεῖτε θερμῶς, τοῦ σωθῆναι ἡμᾶς.

Μεγαλυνάριον.
Ἤνθησαν ὡς κρίνα μυροβαφῆ, τὰ λείψανα ἤδη, ἐν τῷ κόσμῳ ὑμῶν σεπτῶς, καὶ τῆς ἀφθαρσίας, τῇ νοητῇ εὐπνοίᾳ, Μάρτυρες τοῦ Κυρίου, ἡμᾶς εὐφραίνουσι.

Ὁ Ἅγιος Τελεσφόρος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ρώμης

















Ὁ Ἅγιος Τελεσφόρος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἦλθε στὴ Ρώμη κατὰ τὶς ἀρχὲς τοῦ 2ου αἰῶνα μ.Χ. Ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ρώμης τὸ 125 μ.Χ., διαδεχθεῖς  τὸν Ἐπίσκοπο Σίξτο Α’. Ὡς Ἐπίσκοπος Ρώμης καταπολέμησε τὶς ποικίλες αἱρέσεις τῶν Γνωστικῶν καὶ εἰσήγαγε πολλὲς λειτουργικὲς διατάξεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀνατολῆς στὴ Δύση.
Ὁ Ἅγιος Τελεσφόρος μαρτύρησε τὸ ἔτος 136 μ.Χ.

Ἡ Ἁγία Ἀνθοῦσα μετὰ τῶν δώδεκα οἰκετῶν αὐτῆς
















Ἡ Ἁγία Μάρτυς Ἀνθοῦσα ἢ Ἄνθουσα μετὰ τῶν δώδεκα οἰκετῶν αὐτῆς, ἐτελειώθησαν διὰ ξίφους.
Δὲν ἔχουμε περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὸν βίο τῆς Ἁγίας.

Tαῖς ατοῦ γίαις πρεσβεες Γλυκύτατε ησο Χριστ  λέησόν κα σσον μς μήν.







 

.


Ο ΑΔΑΜ ΔΙΔΕΙ ΤΑ ΟΝ0ΜΑΤΑ ΣΤΑ ΖΩΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΕ ΩΡΑ ΕΡΑΣΙΑΣ



ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ

Ο ΑΔΑΜ ΔΙΔΕΙ ΤΑ ΟΝ0ΜΑΤΑ ΣΤΑ ΖΩΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ


ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΙΕΡΕΑΣ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΥ

OI NEOI ΑΓΙΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ(Ο ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ)ΔΙΠΛΑ Ο ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ, ΟΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ,Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ, Ο ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ΚΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑΝ ΤΟΥ ΓΛΥΚΥΤΑΤΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
06 savvato
ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ  ΕΞΩΚΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ
ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΕ ΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ      






 
                                    Ερμόλαος μοναχός Λαυριώτης

Αθανάσιος ηγούμενος μονής Γρηγορίου

Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος (1873-1953), ηγούμενος της
μονής Γρηγορίου, με αδελφούς της μονής

(Φωτογραφία: Αλή Σαμή, δεκαετία 1920)

     

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΩΝ ΠΗΛΙΟΥ





Φωτογραφία της Μονής



νάμεσα σ δυ γραφικ χωρι το πανέμορφου Πηλίου, τν γιο Βλάσιο κα τν γιο Γεώργιο Νηλείας, ψώνεται ερ Γυναικεία Κοινοβιακ Μον Παμμεγίστων Ταξιαρχν. Σ πόσταση μισς ρας π τν Βόλο κα σ ψόμετρο 650 περίπου μέτρων, γναντεύει τν Παγασητικ πάνω π να θεαματικ φυσικ ξώστη μ πανοραμικ θέα. Τ τοπίο πο τν περιβάλλει, πλούσιο σ πράσινο κα σ κρυστάλλινα νερά, εναι μοναδικ σ χάρη, ρεμία κα γαλήνη, κομμάτι χωρς περβολ το Παραδείσου, δανικ γι τν γκαταβίωση ψυχν φιερωμένων στ δοξολογία το γίου Θεο. Μον πάγεται διοικητικς στν Δμο Μηλεν, ν κκλησιαστικς ξαρτται π τν ερ Μητρόπολη Δημητριάδος & λμυρο. Στς μέρες μς φιλοξενε μία 25μελή μοναστικ δελφότητα, πο γωνίζεται ν συνεχίση τν μακραίωνη στορική της πορεία, πρς δόξαν το Θεο κα κλέος τς γίας κκλησίας μας.
 

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Κατέλιπόν σε, μὴ μὲ ἐγκαταλίπῃς




Ες τν Κύριον ησον Χριστόν  

Δέσποτα Χριστέ,
Θεός, τος πάθεσί σου τ πάθη μου θεραπεύσας, κα τος τραύμασί σου τ τραύματά μου ατρεύσας, χάρισαί μοι τ πολλά σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως· συγκέρασόν μου τ σμα, π σμς το ζωοποιο σώματός σου, κα γλύκανόν μου τν ψυχήν, τ σ τιμί αματι, π τς πικρίας, ν με ντίδικος πότισεν. 

ψωσόν μου τν νον πρς σέ, κάτω λκυσθέντα, κα νάγαγέ με π το χάσματος τς πωλείας· τι οκ χω μετάνοιαν, οκ χω κατάνυξιν, οκ χω δάκρυον παρακλητικόν, τ πανάγοντά με τέκνα πρς δίαν κληρονομίαν. σκότισμαι τν νον ν τος βιωτικος πάθεσι, κα οκ σχύω τενίσαι πρς σ ν δύν, ο δύναμαι θερμανθναι τος δάκρυσι τς πρς σ γάπης. 

λλά, Δέσποτα Κύριε ησο Χριστέ, θησαυρς τν γαθν, δώρησαί μοι μετάνοιαν λόκληρον, κα καρδίαν πίπονον ες ναζήτησίν σου· χάρισαί μοι τν χάριν σου, κα νακαίνισον ν μο τς μορφς τς σς εκόνος. Κατέλιπόν σε, μ μ γκαταλίπς· ξελθε ες ναζήτησίν μου, πανάγαγέ με πρς τν νομήν σου, συναρίθμησόν με τος προβάτοις τς κλεκτς σου ποίμνης, κα διάθρεψόν με σν ατος κ τς χλόης τν θείων σο Μυστηρίων· πρεσβείαις τς πανάγνου Μητρός σου, κα πάντων τν γίων σου. μήν.

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς