Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ



Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών καί Μετεώρων κ. Σεραφείμ
Τήν Παρασκευή τό πογευμα  28 ουνίου 2013 θά χοροστατήσει κατά τόν πανηγυρικό σπερινό τν γίων Πρωτοκορυφαίων ποστόλων Πέτρου καί Παύλου στήν Ι. Μονή γ. ποστόλων Κλεινο.
Τό Σάββατο τό πρωΐ 29 το μηνός θά λειτουργήσει στόν πανηγυρίζοντα Ι. Ναό γ. ποστόλων Πέτρου καί Παύλου Καστρακίου.
Τό πόγευμα θά χοροστατήσει κατά τόν πανηγυρικό σπερινό τν γίων Πάντων στήν πανηγυρίζουσα Ι. Μονή γίων Πάντων Βαρλαάμ  Μετεώρων.
 Την Κυριακή τό πρωΐ 30 ουνίου 2013  τό πρωΐ θά λειτουργήσει στήν δια  ερά Μονή.  
ΤΟ  ΚΗΡΥΓΜΑ  ΜΑΣ
εροκήρυκες  της  Ι. Μητροπόλεώς  μας τήν Κυριακή θά λειτουργήσουν καί μιλήσουν  ς  ξς:
Καθηγούμενος  Δομέτιος  Ντελλής στήν Ι. Μονή  γ. Τριάδος. Καθηγούμενος  Νήφων  Καψάλης στήν Ι. Μονή  Μέγ. Μετεώρου. ρχιμ. Μακάριος ακωβάκης στήν Ι. Μονή Σιαμάδων. ρχιμ.  Γεράσιμος  Μπαλλής τήν Κυριακή  στήν Ι. Μονή  γ.  ποστόλων  Πέτρου  καί Παύλου  Κλεινό


Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΤΑΓΩΝ Κ.Κ ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΚΥΡΙΟΣ ΒΑΙΟΣ ΜΠΟΥΣΔΕΚΗΣ

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

«Ἔγω ἐδῶ μένω, μοῦ ἀρέσει πολὺ ἐδῶ...»



π.Νεκταρίου ντωνοπούλου «Ταχς ες βοήθειαν»


Μετ τ γέννηση το δεύτερου παιδιο μας. τ 2003 παρουσίασα κάποιες λλοιώσεις στ μήτρα, ο ποιες νησύχησαν τ γιατρό μου.
Χρειάστηκε τότε ν γίνει μι μικρ πέμβαση, στε ν φαιρεθον ατς ο λλοιώσεις. "τσι κι γινε. Μετ τν πέμβαση χρειάστηκε ν γίνει βιοψία, τ ποτελέσματα τς ποιας θ παιρναν κάποιες μέρες γι ν βγον. Ο γονες μας κι μες εχαμε φοβηθε πολύ.
Στ σπίτι μς εχαμε να ρίνισμα π τν καρδι το γίου Λουκ. Τν μέρα πο γινε πέμβαση, λθε στ σπίτι πεθερά μου, ποία δν ξερε τι εχαμε ατ τν ελογία το γίου Λουκ. Μς επε τότε τι εδε να παράξενο νειρο, πο δν μποροσε ν ξηγήσει. Μς επε τι εχε λθει στ σπίτι μας κα εδε ν βγαίνει π τ δωμάτιο μς νας ψηλς ξανθωπς γιατρός, πο μοίαζε σν ξένος. Το επε ν καθίσει κα τν ρώτησε μ γωνία:
-Γιατρέ μου, τί συμβαίνει μ τν Κ.; Τί χει; κενος πάντησε:
ν χει τίποτα. Θ γίνει καλά. Τν ξαναρώτησε:
-Γιατρέ μου, πς μπήκατε μέσα; Ποις σς νοιξε; Κα ατς πάντησε:
γω δ μένω. Μο ρέσει πολ δ.
Εχαμε μ τν σύζυγό μου πολ προσευχηθε στν γιο Λουκ κα συγκλονίστηκα ταν κουσα λ' ατά. Μίλησα στν πεθερά μου γι τν γιο κα γι τν ελογία πο εχαμε μέσα στ σπίτι μας... Διάβαζα τότε κα τ βιβλίο μ τ βίο το γίου Λουκ. ταν τ τελείωνα βγκαν τ ποτελέσματα τς βιοψίας, πο ταν ρνητικά.
Εχαριστ τν γιο Λουκ γι τν θαυμαστή του πέμβαση».

Κ.Λ.. θήνα


Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ
Το  Σάββατο  22 Ιουνίου 2013  θα  λειτουργήσει  στην Ι. Μονή  Αγίας  Τριάδος  Μετεώρων και θα τελέσει του 40νθημερον Μνημόσυνον του Γεωργίου Ζαρόπουλου.
Την Κυριακή της Πεντηκοστής 23 Ιουνίου 2013  το πρωΐ θα λειτουργήσει στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος  Σκεπαρίου.  
Το  απόγευμα της Κυριακής και  ώρα  7:30 μ.μ. θα χοροστατήσει κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό στο Παρεκκλήσιο  της Αγίας  Τριάδος  Καλαμπάκας.
Τη Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013 θα λειτουργήσει στην πανηγυρίζουσα Ι. Μονή Αγίας  Τριάδος  Μετεώρων.
ΤΟ  ΚΗΡΥΓΜΑ  ΜΑΣ
Ιεροκήρυκες  της  Ι. Μητροπόλεώς  μας την Κυριακή θα λειτουργήσουν και ομιλήσουν  ως  εξής:
Ο Καθηγούμενος  Δομέτιος  Ντελλής στην Ι. Μονή  Αγ. Τριάδος. Ο Καθηγούμενος  Νήφων  Καψάλης στην Ι. Μονή  Μεγ. Μετεώρου. Ο Αρχιμ. Μακάριος Ιακωβάκης στην Ι. Μονή Σιαμάδων. Ο Αρχιμ.  Γεράσιμος  Μπαλλής την Κυριακή  στον Ι. Ναό Πολυθέας και τη Δευτέρα στην Ι. Μονή  Αγ.  Αποστόλων  Πέτρου  και Παύλου  Κλεινού.

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Κατά τήν ἑβδόμη ἀπό τοῦ Πάσχα Κυριακή ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας τήν μνήμη τῶν ἁγίων 318 θεοφόρων Πατέρων τῆς Α’ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ μεγάλη αὐτή Σύνοδος συνεκλήθη, ὡς γνωστόν, ἀπό τόν πρῶτο χριστιανό αὐτοκράτορα, τόν Κωνσταντῖνο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τόν Μάϊο τοῦ ἔτους 325, κατεδίκασε τήν αἵρεσι τοῦ Ἀρείου καί ἀνεκήρυξε τόν Χριστό Θεό, ὁμοούσιο πρός τόν Πατέρα. Στίς 29 Μαΐου βρίσκομε σέ πολλά χειρόγραφα νά σημειώνεται ἡ μνήμη τῶν Πατέρων τῆς Συνόδου αὐτῆς.
Ὁ ἑορτασμός τῆς μνήμης των κατά τήν παροῦσα Κυριακή ὀφείλεται, ὅπως εἶναι φανερό, στό γνωστό καί ἀπό ἄλλες περιπτώσεις ἔθος τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας, νά μεταθέτῃ σέ Κυριακές τίς μνῆμες τῶν μεγάλων ἁγίων. Ἡ ἑβδόμη ἀπό τοῦ Πάσχα Κυριακή δέν εἶχε ἰδιαίτερο ἑορτολογικό θέμα καί προτιμήθηκε ὡς ἡ καταλληλοτέρα καί ἡ πλησιεστέρα πρός τήν μνήμη τῶν Πατέρων γιά νά μεταφερθῇ σ᾽ αὐτήν ὁ ἑορτασμός των.
Τήν Κυριακή τῶν ἁγίων Πατέρων θά ἀκούσωμε μαζί μέ τήν συνήθη ἀναστάσιμο ἀκολουθία τῆς Κυριακῆς νά συμπλέκωνται τροπάρια μεθέορτα τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου, πού ἑωρτάσαμε, ἀλλά καί προεόρτια τῆς ἑορτῆς πού θά πανηγυρίσωμε μετά ἀπό ὀκτώ ἡμέρες, τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς. Ἔτσι Ἀνάστασις, Ἀνάληψις, Πεντηκοστή καί Πατέρες ἀπό κοινοῦ θά ὑμνηθοῦν αὐτήν τήν ἐνδιάμεσα τῶν μεγάλων αὐτῶν ἑορτῶν Κυριακή. Παρ᾽ ὅλα τά ἐκ πρώτης ὄψεως ἀσυμβίβαστα αὐτά ἑορτολογικά θέματα, δέν λείπει ἀπό τήν ἀκολουθία τῆς ἡμέρας αὐτῆς μία σχετική ἁρμονία, πού τήν συνθέτουν ἀκριβῶς οἱ διαφορές καί οἱ ἀντιθέσεις τῶν ἐπί μέρους θεμάτων. Ἄν μάλιστα τήν τοποθετήσωμε στό ὅλο πλαίσιο τοῦ Πεντηκοσταρίου θά διακρίνωμε μέ πόση νηφαλία κρίσι καθωρίσθη ἡ διαδοχή αὐτή τῶν ἑορτῶν ἀπό τούς συντάκτας τοῦ ἑορτολογίου μας. Χάρις, πράγματι, στά θέματα αὐτῆς τῆς Κυριακῆς ἐπιτυγχάνεται ἡ δημιουργία ἑνός μεταβατικοῦ σταθμοῦ μεταξύ τῶν μεγάλων ἑορτῶν πού ἑωρτάσαμε καί ἐκείνης πού ἐπίκειται.
Μέ τήν μνήμη ἐξ ἄλλου τῶν Πατέρων τῆς ἐν Νικαίᾳ Συνόδου τονίζεται ἡ πιστότης τῆς Ἐκκλησίας στήν ἀληθινή καί ὀρθή διδασκαλία, ὅπως τήν ἄκουσε ἀπό τό στόμα τοῦ Κυρίου καί ὅπως τήν εἶδε ἀνάγλυφη στό ὅλο σωτηριῶδες ἔργο τοῦ Χριστοῦ. Αὐτό ἀκριβῶς ὑπογραμμίζει καί τό συναξάριο τῆς Κυριακῆς τῶν ἁγίων Πατέρων. «Τήν παροῦσαν ἑορτήν ἑορτάζομεν δι᾽ αἰτίαν τοιαύτην. Ἐπειδή γάρ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός τήν καθ᾽ ἡμᾶς φορέσας σάρκα, τήν οἰκονομίαν ἅπασαν ἀρρήτως ἐνήργησε καί πρός τόν πατρῷον ἀποκατέστη θρόνον, θέλοντες δεῖξαι οἱ ἅγιοι ὅτι ἀληθῶς ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐγένετο ἄνθρωπος καί τέλειος ἄνθρωπος Θεός ἀνελήφθη καί ἐκάθισε ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς, καί ὅτι ἡ σύνοδος αὕτη τῶν ἁγίων Πατέρων οὕτως αὐτόν ἀνεκήρυξε καί ἀνωμολόγησεν ὁμοούσιον καί ὁμότιμον τῷ Πατρί. τούτῳ τῷ λόγῳ μετά τήν ἔνδοξον Ἀνάληψιν τήν παροῦσαν ἐθέσπισαν ἑορτήν, ὡσανεί τόν σύλλογον τῶν τοσούτων Πατέρων προβιβάζοντες τοῦτον δή ἐν σαρκί ἀναληφθέντα Θεόν ἀληθινόν καί ἐν σαρκί τέλειον ἄνθρωπον ἀνακηρυττόντων».
Στόν ναό τῆς Ἁγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως κατά τόν Ι’- ΙΑ’ αἰῶνα ἑώρταζαν τήν Κυριακή αὐτή ἐκτός ἀπό τούς Πατέρας τῆς Α’ καί τούς ἄλλους Πατέρας τῶν ἕξ οἰκουμενικῶν Συνόδων, προφανῶς γιά τόν ἴδιο λόγο. γιά νά παρασταθῇ δηλαδή ἡ ἑνότης τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδασκαλίας καί ἡ συνέπειά της πρός τήν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου. Λείψανο τοῦ κοινοῦ αὐτοῦ ἑορτασμοῦ βρίσκομε στό δοξαστικό τῆς λιτῆς τῆς ἀκολουθίας. Σ᾽ αὐτό ἐκτός ἀπό τόν Ἄρειο ἀπαριθμοῦνται καί ὁ Μακεδόνιος, ὁ Νεστόριος, ὁ Εὐτυχής, ὁ Σαβέλλιος καί ὁ Σεβῆρος, ἡ διδασκαλία τῶν ὁποίων κατεδικάσθη ἀπό τάς ἄλλας Οἰκουμενικάς Συνόδους. Τελικά ὅμως ἡ ἑορτή διετήρησε μόνον τό ἀρχικό της θέμα, τήν μνήμη τῶν 318 Πατέρων τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
Ἀπό τό ὅλο λειτουργικό περιεχόμενο τῆς ἡμέρας θά σταθοῦμε στά δύο ἀναγνώσματα τοῦ ἑσπερινοῦ καί στά δύο τῆς θείας λειτουργίας. Τά δύο πρῶτα εἶναι παρμένα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, ἔχουν δέ σημασία, γιατί στά ἐπεισόδια στά ὁποῖα ἀναφέρονται ἐκεῖ διεῖδε ἡ Ἐκκλησία τόν τύπο τῶν Πατέρων καί τόν ρόλο των στήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας.
Στό πρῶτο, ἀπό τήν Γένεσι, κεφάλαιο 14, 14-20, περιγράφεται ἡ θαυμαστή νίκη τοῦ Ἀβραάμ, πού ἐπί κεφαλῆς τῶν 318 «οἰκογενῶν» του κατετρώπωσε τούς ἑπτά περιοίκους βασιλεῖς, ἀπηλευθέρωσε τούς αἰχμαλώτους καί ἐδέχθη γιά τήν νίκη του τήν εὐλογία τοῦ βασιλέως τῆς Σαλήμ, τοῦ Μελχισεδέκ. Καί οἱ Πατέρες τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, 318 καί ἐκεῖνοι ὅπως οἱ δοῦλοι τοῦ Ἀβραάμ, θεῖο στρατόπεδο – θεία παρεμβολή καί αὐτοί, κατατροπώνουν μέ τήν ἀδάμαστο μαχητικότητά τους τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ. Συντρίβουν τήν αἵρεσι καί ἀπελευθερώνουν τούς ἁρπαγέντας ἀπό αὐτήν πιστούς.
Στό δεύτερο ἀνάγνωσμα, Δευτερονομίου 1, 8-17, ὁ Μωυσῆς ἀφηγεῖται πῶς ἐξέλεξε ἀπό τό λαό «ἄνδρας σοφούς καί ἐπιστήμονας καί συνετούς» καί ἀνέθεσε σ᾽ αὐτούς τήν καθοδήγησι, τήν διακυβέρνησι τοῦ λαοῦ. Καί αὐτοί εἶναι τύπος τῶν Πατέρων, στούς ὁποίους ὁ Κύριος ἐνεπιστεύθη τήν διαποίμανσι τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπάνω σ᾽ ἐκείνους ἐμερίσθη τό πνεῦμα τοῦ Μωυσέως. Σ᾽ αὐτούς μερίζει τό Πνεῦμα τό ἅγιον τά χαρίσματα τῆς σοφίας καί τῆς ὀρθῆς κρίσεως στά ἑκάστοτε ἀναφυόμενα στήν Ἐκκλησία διαφιλονικούμενα θέματα. Καί ἐδῶ ἡ κρίσις εἶναι τοῦ Θεοῦ.
Τά δύο πάλι ἀναγνώσματα τῆς θείας λειτουργίας μᾶς μεταφέρουν ἀπό τήν σκιά καί τήν εἰκόνα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης στήν ἀλήθεια τῆς Καινῆς. Τό πρῶτο εἶναι ἀπό τίς Πράξεις καί τό δεύτερο ἀπό τό Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, κατά τό σύστημα τῆς ἀναγνώσεως τῶν βιβλίων αὐτῶν κατά τήν περίοδο τοῦ Πεντηκοσταρίου. Ὁ Παῦλος καλεῖ τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου στήν Μίλητο, ἀπό ὅπου περνοῦσε ἐπιστρέφοντας στά Ἱεροσόλυμα.
Οἱ λόγοι του ἦσαν προφητικοί καί ἀνεφέροντο στό μέλλον τῆς Ἐκκλησίας καί στήν εὐθύνη τῶν ποιμένων γιά τήν περιφρούρησι τοῦ ποιμνίου τοῦ Χριστοῦ. Αὐτοί οἱ λόγοι ἀπετέλεσαν καί τό ἔμβλημα τῶν Πατέρων καί ὑπέκαυσαν τήν ἀνύστακτο φροντίδα των γιά τήν ὀρθή πίστι καί τήν ἀκεραιότητα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. «Προσέχετε ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος. Ἐγώ γάρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετά τήν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου. Καί ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα, τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν. Διό γρηγορεῖτε… Καί τά νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καί τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ» (Πράξ. 20, 16-18, 26-36).
Καί τέλος ἡ περικοπή τοῦ Εὐαγγελίου, Ἰωάννου 17, 1-13, ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἀρχιερατική προσευχή τοῦ Χριστοῦ, παρουσιάζει τόν Κύριο δεόμενο γιά τούς μαθητάς, γιά τήν Ἐκκλησία Του. Εἶναι ἐκεῖνοι πού Τοῦ ἐδόθησαν ἀπό τόν Πατέρα, πού ἐνῷ ἐκεῖνος θά φύγῃ ἐκεῖνοι θά μείνουν στόν κόσμο. Πού ἔχουν ἀνάγκη τῆς προστασίας τοῦ Πατρός γιά νά διατηρηθοῦν πιστοί στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Πού πρέπει νά εἶναι «ἕν» ὅπως εἶναι ὁ Υἱός μέ τόν Πατέρα, γιά νά εἶναι ἡ μαρτυρία των ἀληθινή μέσα στόν κόσμο. Ὁ Χριστός τούς φύλαξε. ἕνας μόνο χάθηκε, ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας. Καί στήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας βρέθηκαν υἱοί ἀπωλείας. Ἀλλά οἱ Πατέρες τήρησαν τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί κράτησαν τήν ἑνότητα τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτόν λοιπόν τόν θεοτίμητο χορό τῶν ἁγίων Πατέρων πού μαζεύτηκε ἀπό τά πέρατα τῆς Οἰκουμένης καί ἐδογμάτισε τήν ὀρθή σχέσι τοῦ Χριστοῦ πρός τόν Πατέρα, τό «ὁμοούσιον», καί διετύπωσε καί παρέδωκε τήν ὀρθή πίστι στήν Ἐκκλησία, μακαρίζομε. Ἀπό τά τροπάρια τῆς ἑορτῆς νά δοῦμε τό χαρακτηριστικώτερο, τό δοξαστικό τῶν αἴνων τοῦ πλ. δ’ ἤχου, περίφημο γιά τήν σύνθεσί του καί γιά τήν μελῳδία του:
«Τῶν ἁγίων Πατέρων ὁ χορός, ἐκ τῶν τῆς οἰκουμένης περάτων συνδραμών, Πατρός καί Υἱοῦ καί Πνεύματος ἁγίου μίαν οὐσίαν ἐδογμάτισε καί φύσιν καί τό μυστήριον τῆς θεολογίας τρανῶς παρέδωκε τῇ Ἐκκλησίᾳ. οὕς εὐφημοῦντες ἐν πίστει, μακαρίσωμεν λέγοντες. Ὤ θεία παρεμβολή, θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου. ἀστέρες πολύφωτοι τοῦ νοητοῦ στερεώματος. τῆς μυστικῆς Σιών οἱ ἀκαθαίρετοι πύργοι. τά μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου. τά πάγχρυσα στόματα τοῦ Λόγου. Νικαίας τό καύχημα, οἰκουμένης ἀγλάϊσμα, ἐκτενῶς πρεσβεύσατε ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν»

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ







Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ



Αύτό τό συμπέρασμα βγαίνει άπό τήν συνάντησιν τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Σεραφείμ πού είχεν εκτάκτως μέ τόν Θεοφιλέστατον Ποντόλσκ κ. Τύχωνα, ό όποιος έπεσκέφθη στό Γραφείον τόν Σεβασμιώτατον. Ή συνάντησις ήτο 20λεπτος, έγινε μέ έγκαρδιότητα σέ πνεύμα άγάπης καί ειλικρίνειας καί ή συζήτησις περιεστράφη σέ θέματα έκκλησιαστικά, σέ θέματα συνεργασίας τών δύο Εκκλησιών ( καί έξ άφορμής τής έδώ Ειρηνικής Επισκέψεως τού Πατριάρχου Ρωσίας κ,κ. Κυρίλλου, όπως καί στό θέμα πού μάς απασχολεί έντονα, τού θρησκευτικού Τουρισμού.
Ό Σεβασμιώτατος άνεφέρθη στήν έδώ διήμερον έπίσκεψιν τού Πατριάρχου, ώς Μητροπολίτου τής 1. Μητροπόλεως Σμολένσκ τό 2005 φιλοξενηθείς καί ξεναγηθείς είς τάς Ιεράς Μονάς καί έπομένως γνωρίζει τήν άξίαν καί σημασίαν τών Μετεώρων.
Ό Θεοφιλέστατος κ. Τύχων είναι στενός συνεργάτης τού Αγίου Μόσχας, υπεύθυνος είς τά οικονομικά τοϋ Πατριαρχείου καί ύπεύθυνος είς τόν Θρησκευτικόν καί Προσκυνηματικόν Τουρισμόν τής Ρωσικής Εκκλησίας. Είναι πολύ καλός γνώστης τού θέματος αύτού, καί έδώ ήλθε συνοδευόμενος άπό συνεργάτας του κληρικούς καί λαϊκούς.
Ό Σεβασμιώτατος ανέπτυξε μέ σαφήνεια τήν άξίαν τής γνωριμίας τών Ρώσων μέ τά Μετέωρα καί τόν πλούτον τών κειμηλίων τών Μονών καί ότι θά πρέπει νά παραμείνουν τουλάχιστον δύο ήμέρες είς Καλαμπάκαν γιά νά έπισκευθούν μέ άνεσιν τις Ιερές Μονές καί τόν Ιερόν Ναόν τής Παναγίας μέ τά ιδιαίτερα γνωρίσματά του. Επιθυμία είναι νά άναπτυχθή αύτή ή γνωριμία μέ τά Μετέωρα καί έδήλωσε ότι θά προωθήση αύτό τό θέμα. Συνοδεύονταν άπό τόν Άρχιμ. π. Αντώνιο τής Ούκρανικής Εκκλησίας, όστις καί συμφώνησε γιά τήν άναγκαιότητα τού Θρησκευτικού Τουρισμού. Ό Θεοφιλέστατος όμιλεί άνετα τήν Ελληνικήν γλώσσαν ( δημοτικήν, καθαρεύουσαν ) καί είναι γνώστης καί τών Αρχαίων Ελληνικών. Άπό τήν έπικοινωνίαν αύτήν έμεινεν απόλυτα ικανοποιημένος καί ύπεσχέθη ότι σύντομα θά έλθη μέ Ρώσους Προσκυνητάς.
Στόν Πατριάρχην κ.κ. ΚΥΡΙΛΛΟΝ ό Σεβασμιώτατος προσέφερε δώρον μέ σύντομον επιστολήν του.
Ήτο μία καλή έπικοινωνία καί πιστεύομεν ότι θά άποφέρει καρπούς.


ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ


Μητέρα – Μάνα - Μητρότητα




    • βυσσος βαθι καρδι τς μάνας. Στ βάθη τς πάντα συγχώρεση Μπαλζκ
    • μα βλέπεις τ μάνα κλας τ παιδ λληνικ Παροιμία
    • ν δν εσαι μητέρα, δν πρέπει ν πιάνεις στ στόμα σου τν πέροχη λέξη πο λέγεται γάπη
    • ς προσπαθήσει καθένας μας ν βρε μία γιαγιά… εναι μόνη π τος νήλικες πο χει χρόνο γνωστος
    • Γι τ μητέρα, τ παιδ εναι τ πν, ν γι τ παιδ γονέας εναι μονάχα νας κρίκος στν λυσίδα τς ζως το Ντισραέλι
    • Δν μπορ ν ποφέρω τ μητρικ δάκρυα Βιργίλιος
    • Δν πρέπει ν ταπεινώνεται κανες παρ μπρς στ μητέρα το ζαλ
    • Δν πάρχει γι τ παιδι καλύτερο καταφύγιο π τ μητρικ γκαλι Μόντι
    • Δν πάρχει γι τ παιδι καλύτερο καταφύγιο π τ μητρικ γκαλι Σάνδη Γεωργία
    • Δν πρχε λλο τόσο μορφο παιδ κι μως μητέρα του μ χαρ τ βαζε γι πνο μερσον Ρλφ
    • Δς μάνα κα πάρε κόρη λληνικ Παροιμία
    • Δημοκρατία θ χουμε μόνο, ταν κάθε οκογένεια ψηφίσει ποις εναι μητέρα Μπρντ Βίλλυ
    • Δικαίως νομάζουμε τ γ μητέρα, φο τν ποδοπατομε κα ατ δν παύει ν ποδίδει καρπος κα νθη Καμπούρογλου
    • Ἐὰν κόμα κα στν παλάμη σου τηγανίζεις μία μελέτα γι τν μητέρα σου, κόμα κα τότε παραμένεις καταχρεωμένος μπροστά της ρμένικη παροιμία
    • πειδ Θες δν μπορε ν βρίσκεται παντο, γι' ατ φτίαξε τ μητέρα Δουμς (πατέρας)
    • γάπη τς μητέρας ποτ δν παλιώνει
    • νατροφ κα διαπαιδαγώγηση το παιδιο εναι σοφία τς μητέρας Τένυσσον
    • καρδι τς μητέρας εναι μία βυσσος, πο στ βάθος τς βρίσκεται πάντοτε συγγνώμη Βίων
    • μάνα το σκοτωμένου κοιμται, μάνα το φονι δν μπορε ν κλείσει μάτι
    • μεγαλύτερη γάπη εναι τς μητέρας, δεύτερή του σκύλου κα μετ π’ ατν τς κοπέλας Πολωνικ παροιμία
    • μητέρα εναι να πρόσωπο τ ποο, βλέποντας τι πάρχουν μόνο τέσσερα κομμάτια πίτας γι πέντε τομα, λέει τι ποτ δν τς ρεσε πίτα Τζόρνταν Τ.
    • μητέρα εναι τ γιότερο ζωνταν πλάσμα
    • μητρότητα εναι καλύτερος φύλακας τς τιμς τς συζύγου
    • συμπεριφορ νς παιδιο εναι πάντοτε ργο τς μητέρας το Ναπολέων
    • τν π τς ( μ ατν σπίδα- νικητς πάνω σ' ατν σπίδα- νεκρς) [ τελευταία εχ τς Σπαρτιάτισσας μάνας στν γιό της πο φευγε γι τν πόλεμο]
    • Κα τ ψέμα μερικς φορς εναι ερ σν τν λήθεια: ταν μητέρα τραγουδάει να χαρούμενο τραγούδι κα χαμογελάει στ παιδί της πο χει νίατη ρρώστια Τροεπόλσκι Γ.
    • Κατ μάνα κατ κύρη (κατ γι κα θυγατέρα) λληνικ Παροιμία
    • Μάνα εναι μόνο μία λληνικ κφραση
    • Μητέρα εναι νοιξη πο μς χαρίζει καινούργια βλαστάρια τς ζως Σπουρτζεν
    • Μία μάνα επε κάποτε στ γοράκι της τι Θες κάνει τος νθρώπους καλούς. Κα κενο πάντησε: "Ξέρω γι τν Θεό, λλ βοηθον πολ κα ο μανολες" Χουίλερ Γκ.
    • Μία μάνα καταλαβαίνει κόμα κι ατ πο δν λέει τ παιδ βραϊκ παροιμία
    • Μία μητέρα μπορε ν τρέψει τ φτ παιδιά της, ν τ φτ παιδι τν μητέρα τους, χι Γαλλικ παροιμία
    • Θες δν μποροσε ν βρίσκεται παντο, γι’ ατ δημιούργησε τς μητέρες βραϊκ παροιμία
    • ,τι εμαι, μ κανε μητέρα μου ρασμος
    • Ο νθρωποι πο τ παιδι δν μπορον ν καταλάβουν καθόλου, εναι πατέρας κι μητέρα, ν ντίθετα, τ πηγαίνουν θαυμάσια μ τν παππο κα τ γιαγι Στράνσκυ Σ.
    • Ο γιαγιάδες χουν τ χρόνο πο δν εχαν ποτ ς μητέρες - χρόνο γι παραμύθια, γι μυστικά, γι χάδια Ντ Βρς Μ.
    • Ο μανάδες μς φτάνουν στ μεγαλύτερο σημεο τς μορφις τους, μόνο ταν γίνουν γιαγιάδες Μόρλεϊ Κ.
    • σα σκεπάζει ορανός, τόσα σκεπάζει μητέρα
    • ταν μητέρα χάσει τν μορφιά της, περηφανεύεται γι τν μορφι τς κόρης τς Μοντεσκι
    • Παιδί, γκυρα μίας μητέρας
    • Ποι εναι γλυκύτερη λέξη; Μητέρα!
    • Στ μάτια τς μητέρας του, πίθηκος εναι μία γαζέλα Αγυπτιακ παροιμία
    • Τ παιδι εναι ,τι εναι ο μητέρες τος Λεβκ
    • Τν μητέρα κοίτα, τν κόρη παντρέψου Καυκάσια παροιμία
    • Τίποτε τ προσφιλέστερο στ παιδι π τν μητέρα. γαπτε τν μητέρα σας, παιδιά, διότι δν πάρχει λλος ρωτας γνότερος κα γλυκύτερος Εριπίδης
    • Τ βρέφος εναι γκυρα μίας μητέρας
    • Τ μέλλον το παιδιο εναι πάντοτε ργο τς μητέρας Ναπολέων
    • Τ πρτο παιδ κάθε γυναίκας εναι συνέχεια τς τελευταίας της κούκλας
    • Τ φιλ εναι τ πλουσιότερο δρο τς φτωχότερης μάνας
    • Φιλ τέκνα, λλ μν Πατρίδα μλλον φιλ (γαπ τ παιδιά μου, λλ περισσότερο π ατ γαπ τν Πατρίδα μου)