Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Προσευχὴ τῆς Δευτέρας τοῦ Πάσχα


"Χριστὸς Ἀνέστη, χαρά μου!!"
Μὲ αὐτὲς τὶς τέσσερεις λέξεις χαιρετοῦσε ὅλο τὸν χρόνο ὁ ἅγιος παππούλης τῆς Ρωσίας, ὁ μέγας Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ.
«Χριστὸς Ἀνέστη, χαρά μου!".
 Καταυγαζόμενος ἀπὸ τὸ φῶς τῆς Ἀγάπης, βίωνε χαρὰ στὴν κάθε συνάντηση μὲ  τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα !!Ἡ ἐπὶ γὴς πορεία τοῦ Χριστοῦ  κι ἡ ἀνάστασή Του ἔσπασε τοὺς φραγμοὺς τῆς ξεχωριστότητας καὶ  ἔφερε τὴν παραδείσια χαρά.Εἴμαστε γεννημένοι ἀπὸ ἀγάπη καὶ χαρά, προορισμένοι γιὰ ἀγάπη καὶ χαρά! Ὡς πότε θὰ καταδεχόμαστε νὰ διαλέγουμε ἄλλους δρόμους;Τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη!»,  τὸ ἀδιανόητό της Ἀνάστασης, εἶναι ἡ πιὸ χαρμόσυνη εἴδηση γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος!  Εἴδηση ποὺ ἂν τὴν ἀφήναμε νὰ  μᾶς διαποτίσει, θὰ βλέπαμε τὸν κόσμον ὅλο μὲ ἄλλα μάτια!Ὅπως τὸν βλέπουν καὶ τὸν ζοῦν οἱ ἅγιοι, οἱ δίκαιοι, οἱ τρελαμένοι ἀπὸ Θεία Χάρη!Κάθε τόσο τρελαινόμαστε κι ἀπὸ κάτι! Φαντάσου νὰ  τρελαθοῦμε ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ Θεία τὴ Χάρη!!  Τί ἄλλο νὰ  περιμένεις; Τί καλύτερο νὰ  προσδοκᾶς; Ἀπὸ τί μεγαλύτερο νὰ  εὐφρανθεῖς;Φαντάσου νὰ  γινόμαστε σιγὰ-σιγὰ σὰν τὸν ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ μυριάδες  ἄλλους  ποὺ καθρεφτίζουν  τὸ   «Χριστὸς Ἀνέστη!»,    μέσα ἀπ' τὸν τρόπο τῆς ζωῆς τους!
Πειραματίσου νὰ  τὸ καθιερώσεις ὡς χαιρετισμό, νὰ  δεῖς τί θὰ συμβαίνει ἐντός σου! Ναί, θὰ  σὲ περάσουν γιὰ τρελό!  Ὁ κόσμος,  ὅλο γιὰ κάτι θὰ μᾶς περνάει! Ὅλο κάτι θὰ μᾶς προσάπτει ἢ θὰ μᾶς ἀνεβάζει στὰ περιορισμένα «οὐράνια» του. Δουλειά του. Ὅμως  καὶ δουλειά μας!!Δές! Μόνον ὅσοι κατάφεραν νὰ  ἀποστασιοποιηθοῦν ἀπ' τὴ γνώμη τοῦ κόσμου, ἂπ τὶς προσπάθειές του νὰ  σὲ χειραγωγεῖ, ἀναπνέουν ΕΛΕΥΘΕΡΑ!Ὁ Χριστὸς ἦρθε νὰ  καταργήσει τὶς τάξεις, νὰ  βγάλει τὴ γλώσσα στὶς φοβίες ποὺ θεωροῦμε πὼς μᾶς προκαλοῦν οἱ ἄλλοι κι ὁ ἐαυτός μας!Ἦρθε νὰ  δείξει πὼς τὴ μία στιγμὴ λέμε πὼς θέλουμε νὰ  λουστοῦμε ὁλόκληροι ἀπὸ τὰ χέρια Του, (ἀπόστολος Πέτρος),  καὶ τὴν ἑπόμενη τὸν ἀπαρνιόμαστε, μὴν τύχει καὶ χάσουμε τὴν εὔνοια τοῦ κόσμου!Ἀλλὰ Αὐτὸς εἶναι ὁ νικητὴς τοῦ κόσμου καὶ τοῦ θανάτου μὲς στὸν ὁποῖο ὁ κόσμος κινεῖται! Νὰ  μία ὡραία ἐκστρατεία λοιπόν! Διαδίδουμε συνεχῶς τὴν πιὸ χαρμόσυνη εἴδηση γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος, καὶ διαποτιζόμαστε ἀπ' τὴν αἰώνια, ἀξόδευτη χαρά της!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!

...καὶ τὰ  πάντα πεπλήρωται Φωτός!!!





Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

Ἡ Ἁγία Βερονίκη




OI Aγιοι της Εκκλησίας  Τώρα καί Πάντοτε

Mε τνρχιμ.ΠολύκαρποΚαθηγούμενο τς ερς Μονής τοῦ ἉγίουΝικολάουναπαυσΑγίων Μετεώρων 



Ἡ Ἁγία Βερονίκη, ἔζησε καὶ ἔδρασε γιὰ τὴν χριστιανικὴ πίστη στὴν πόλη Πανεάδα. Ἀξιώθηκε μάλιστα νὰ συναντήσει τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος τὴν θεράπευσε ἀπὸ τὴν βασανιστικὴ αἱμορραγία ποὺ εἶχε. Γιὰ νὰ τιμήσει καὶ νὰ εὐχαριστήσει λοιπὸν τὸν Κύριο, ἔκανε ἕναν ἀνδριάντα τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ τὸν τιμοῦν καὶ προσκυνοῦν οἱ πιστοί.
Μετὰ ἔγινε μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας καὶ ἀπεβίωσε σὲ βαθιὰ γεράματα.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Εὑροῦσα τὴν ἴασην, παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, αὐτὸν ἐθεράπευσας, δι’ ἐναρέτου ζωῆς, καὶ βίου σεμνότητος· ὅθεν τῆς οὐρανίου, μετασχοῦσα εὐκλείας, πρέσβευε τῷ Κυρίῳ, Βερονίκη Ἁγία, ὑπὲρ τῶν εὐφημούντων, τὰ σὰ προτερήματα.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῷ Χριστῷ προσέδραμες, θερμῇ τῇ πίστει, καὶ τυχοῦσα πάνσεμνε, τῆς θεραπείας παρ’ αὐτοῦ, δι’ ἀρετῆς κατηξίωσαι, ὦ Βερονίκη τῆς ἄνω λαμπρότητος.

Μεγαλυνάριον.
Χάριτος τυχοῦσα παρὰ Χριστοῦ, βίον Βερονίκη, ἐβιώσω θεοφιλῆ, οὗπερ ἐν ταῖς τρίβοις, ὀδήγει ταῖς λιταῖς σου, τοὺς τῇ θερμῇ πρεσβείᾳ σου καταφεύγοντας.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης



 

  Mε τνρχιμ.ΠολύκαρποΚαθηγούμενο τς ερς Μονής τοῦ ἉγίουΝικολάουναπαυσΑγίων Μετεώρων 




Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπὸ τὴν Τραπεζοῦντα, προέρχονταν ἀπὸ πολὺ εὐσεβῆ καὶ εὔπορη οἰκογένεια. Ἡ οἰκογένειά του, τοῦ προσέφερε ὅλα τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια γιὰ τὶς σπουδές του, τὶς ὁποῖες τὶς ὁλοκλήρωσε στὴν Κωνσταντινούπολη.
Ἐκεῖ τοῦ γεννήθηκε μέσα στὴν ψυχή του ἡ ἐπιθυμία νὰ γίνει μοναχὸς καὶ νὰ φθάσει στὰ ἄκρα τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς. Γὶ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸν λόγο, πῆγε στὸ ὅρος Κυμινᾶς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὅπου βρισκόταν ἕνα μοναστῆρι τοῦ ὁποίου ἡγούμενος ἦταν ὁ Μιχαήλ, ὁ ἐπονομαζόμενος Μαλεῖνος. Ἔτσι ἀνάμεσα στοὺς μοναχούς, συγκαταριθμήθηκε καὶ ὁ Ἀθανάσιος.
Στὸ λίγο χρονικὸ διάστημα ποὺ ἦταν στὸ Μοναστῆρι, διακρίθηκε γιὰ τὶς ἀρετὲς καὶ γιὰ τὴν ἀσκητική του ζωή.
Ἐπειδὴ ὅμως ἔφθασε σὲ ὕψιστα σημεῖα ἀρετῆς καὶ τὸν τιμοῦσαν ὅλοι, ἀποφάσισε νὰ φύγει καὶ πῆγε στὸν Ἄθωνα κοντὰ σὲ ἕνα γέρο ἀσκητὴ ὑπακούοντας σὲ αὐτὸν μὲ μεγάλη ταπεινοφροσύνη.
Ἐν συνεχείᾳ μετὰ ἀπὸ Θεία ἀποκάλυψη, ἔφυγε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πῆγε στὰ ἐνδότερά του Ἁγίου Ὄρους. Ἐκεῖ μετὰ ἀπὸ πολλὲς παρακλήσεις τοῦ αὐτοκράτορα Νικηφόρου Φωκᾶ, μὲ τὸν ὁποῖο γνωρίζονταν, ἔχτισε ἕναν ναὸ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας. Ἐπίσης ἔφτιαξε πολλὰ κελιὰ γιὰ τοὺς μοναχούς. Μετὰ λοιπὸν ἀπὸ πολλοὺς κόπους καὶ θυσίες, δημιούργησε τὴν ἱερὰ Μονὴ τῆς Μεγίστης Λαύρας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀρχαιότερη μονὴ στὸ Ὄρος καὶ τιμᾶται ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου.
Στὴν συνέχεια ἐξεδήμησε πρὸς Κύριον καὶ μάλιστα κατὰ τρόπο μαρτυρικό. Συγκεκριμένα ὑπῆρχε ἀνάγκη νὰ μετασκευαστεῖ ἡ ὀροφὴ τοῦ Ναοῦ τῆς Μονῆς. Ὁ Ὅσιος, ἂν καὶ σὲ μεγάλη ἡλικία, ἀνέβηκε καὶ αὐτὸς μαζὶ μὲ ἄλλους ἀδελφούς της μονῆς γιὰ νὰ κάνουν τὸ ἔργο. Ἡ ὀροφὴ ὅμως κατέρρευσε καὶ καταπλάκωσε τὸν Ὅσιο μαζὶ μὲ τοὺς ὑπόλοιπους ἀδελφούς.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ'. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν σου κατεπλάγησαν, Ἀγγέλων τάγματα, πῶς μετὰ σώματος, πρὸς ἀοράτους συμπλοκάς, ἐχώρησας ἀοίδιμε, καὶ κατετραυμάτισας τῶν δαιμόνων τὰς φάλαγγας· ὅθεν Ἀθανάσιε, ὁ Χριστός σε ἠμείψατο πλουσίαις δωρεαῖς. Διὸ Πάτερ πρέσβευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τὸν ὑπέρλαμπρον λύχνον τὸν ἐν Ἄθῳ ἐκλάψαντα, τῆς ἀθανασίας τῇ αἴγλῃ διὰ βίου λαμπρότητος, τῆς πράξεως τὸν ὅρον τὸν σαφῆ, τὴν στήλην τῶν λαμπρῶν θεωριῶν, Ἀθανάσιον ὑμνήσωμεν, τὸν κλεινόν, ἀπὸ ψυχῆς καραυγάζοντες· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ φωταυγοῦντι διὰ σοῦ, τοῦ Ὄρους τὰ συστήματα.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Χριστοῦ τὸ ζυγόν, λαβὼν Ἀθανάσιε, καὶ σοῦ τὸν σταυρόν, ἐπ’ ὤμων ἀράμενος, μιμητὴς πανάριστος, τῶν αὐτοῦ παθημάτων γέγονας, κοινωνός τε τῆς δόξης αὐτοῦ, τῆς θείας μετέχων καὶ ἀλήκτου τρυφῆς.

Ἔτερον κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ'. Τὴ ὑπερμάχω.
Ὡς τῶν Ὁσίων κοινωνὸν καὶ τύπον ἄριστον
Καὶ τῶν ἐν Ἄθῳ ὁδηγὸν καὶ προεξάρχοντα
Άνυμνοῦμέν σε οἱ δοῦλοί σου, θεοφόρε.
Ἀλλ’ ὡς ἔχων παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον
Ἐκ ποικίλων συμφορῶν ἡμᾶς ἀπάλλαξον
Τοὺς βοῶντάς σοι· Χαίροις Πάτερ Ἀθανάσιε.

Μεγαλυνάριον.
Τὸν τῆς ἡσυχίας θεῖον πυρσόν, καὶ τῶν ἐν τῷ Ἄθῳ, Μοναζόντων καθηγητήν, τὸν τὰς πανουργίας, ἐχθροῦ νενικηκότα, ὑμνήσωμεν συμφώνως, νῦν Ἀθανάσιον.

Ὁ βασικὸς πυρήνας τῆς σκέψης τοῦ Γέροντα Πορφυρίου





Σ μία ποχ πο λο κα περισσότερος κόσμος νιώθει τν νάγκη, ξαιτίας τς βαθύτατης κρίσης πο πλήττει τν νθρωπότητα, ν σχοληθε μ σχατολογικ γεγονότα πως ατ περιγράφονται στν ποκάλυψη το γίου  ωάννου το Θεολόγου λλ κα πως μ τ Χάρη το Θεο ποκαλύφθηκαν στος Προφτες, στος Πατέρες τς κκλησίας λλ κα σ σύγχρονους γίους γέροντες πως Γέρων Παΐσιος, πρέπει ν σταθομε διαίτερα στ στάση το Γέροντα Πορφυρίου κα ν ποκωδικοποιήσουμε γιατί νας τόσο μεγάλος γιος της ποχς μας, ν γνώριζε μ κρίβεια κα λεπτομερέστατα γι λα σα ζομε κα πο ρχονται, ν τούτοις πέφευγε ν μιλάει γι ατά.
Πρέπει ν μς προβληματίσει διαιτέρως γιατί γέροντας δν μίλησε καθόλου γι τ περχόμενα, λλ ποκάλυψε μόνο τ ναγκαίως παραίτητα κα σ συγκεκριμένους νθρώπους.
βασικς πυρήνας τς σκέψης το Γέροντα Πορφυρίου ταν τι κόσμος εναι νάγκη ν μπεδώσει κα ν καλλιεργήσει τν γάπη πρς τ δημιουργό του, χι μέσα π τ φόβο τν μελλούμενων, λλ μέσα π μία νιδιοτελ σχέση, πως στοργικς πατέρας πρς τ παιδί του.
Γιατί νότητα πο ταν μεγαλύτερη παρακαταθήκη το Χριστο πρς τος ποστόλους, μπορε ν ξασφαλισθε ταν τ παιδ νωθε μ τν πατέρα δι τς γάπης πρωτίστως κα χι δι το φόβου.
Γέρων Πορφύριος παρομοίασε εστόχως τν ποχ πο ζομε πως τ χρόνια λίγο πρν λθει Χριστός.
Τί πικρατοσε τότε; Μία ρωμαϊκ «ερήνη» στν ξουσία, εδωλολατρία, να ερατεο λλοτριωμένο π τ πάθη τς ξουσίας, ποκριτικ χωρς ν φελε ντιθέτως ν πομακρύνει τν κόσμο π τν Θε κα τέλος πρχε μία μικρ μερίδα γνν κα γαθν νθρώπων.
λα ατ περιγράφουν τ σήμερα μ λεπτομέρεια κα πανάληψη τς διας ποχής  προφανς πρέπει ν μς προβληματίσει ντόνως.
Πρν π τν Χριστ πρξαν προφητεες γι τν ρχομ Το λλ κα προειδοποιήσεις γι μετάνοια στ λα το Θεο, πως στν περίπτωση το ων κα τς Νινευ.
στόσο ατς ο προφητεες στάλθηκαν π τν Θε γι κείνους τος λίγους γνος κα γαθος νθρώπου κάθε ποχς, πως προανέφερα, γιατί εχαν τν καλ προαίρεση ν δεχθον τ μηνύματα κα ν γνωρίζουν τί θ πράξουν.
Μ ατ τ σκεπτικ νεργοσε κα Γέρων Πορφύριος καλώντας τος νθρώπους ν πλησιάσουν π γάπη στν Χριστ κα χι π τν φόβο φοβερν γεγονότων.
Γνώριζε λλ δν λεγε. Μιλοσε λακωνικ κα κωδικοποιημένα κα γνώριζε τι πρχε στν ποχ το μεγάλο χάσμα στν πνευματικότητα τν νθρώπων το γίου ρους μ τν ξω κόσμο.
Γι ατ τ λόγο εχε στείλει νθρωπο ν εδοποιήσει τν Γέροντα Παΐσιο ν πάψει πλέον ν μιλάει γι τν ντίχριστο, τ χάραγμα, πικείμενους πολέμους κλπ.
χι γιατί ταν λάθος ατ πο μ Θεα φώτιση εχε πληροφορηθε Γέρων Παΐσιος, λλ γιατί τ πνευματικ μέτρα το κόσμου εναι σ τέτοια πίπεδα πο φόβος δν θ εχε κανένα οσιαστικ  ποτέλεσμα κα ταν ναγκαία προσέγγιση μόνο δι τς γάπης το Χριστο.
Διότι  ν νθρωπος γαπήσει τν Θεό, τότε Θες ταν λλάζουν ο νθρωποι λλάζει κα κενος τν στορία. Τ διο γινε κα στν πικείμενη καταστροφ τς Νινευ.
διος Γέροντας Πορφύριος τς τελευταες μέρες το τόνιζε τν θικ κατάπτωση κα ξαθλίωση πο χουμε περιέλθει ς λας κα τόνιζε στ πνευματικά του τέκνα ν βρον τν στίχο τς Παλαις Διαθήκης πο λέει «μάτιον χεις, ρχηγς μν γενού».
κε μας λεγε τι περιγράφεται σημεριν κατάσταση νάγλυφα. διες καταστάσεις το «παλαιο σραλ» μ τν «νέο σραλ» κα δια συμπτώματα.
«παλαις σραλ» χασε τν νότητά του μ τν Θε κα «νέος σραλ» χασε ατν κριβς τν πορεία νότητας μ τν Χριστό.
Ατ ταν κα μεγάλη λαχτάρα το Γέροντα κα τν πηρέτησε κυριολεκτικς μέχρι τελευταίας πνος.
ρχιερατικ Προσευχ το Χριστο «να σιν ν» ταν ατ πο πηρέτησε Γέροντας σο ζοσε κα μ ατ κοιμήθηκε στ χείλη. Γιατί γνώριζε τι νθρωπότητα διασφαλίζοντας τν νότητα μ τν Χριστ δν θ εχε ποτ ν φοβηθε οτε πολέμους, οτε ντίχριστο.
ντιθέτως σήμερα προσεγγίζουμε τ κακ κα ξετάζουμε τ περχόμενα ς ναπόφευκτο κακό. κε χάνουμε λη τν οσία.
Ο πόλεμοι, ο πικείμενες συμφορς κα γεγονότα εναι τ στατο φάρμακο στν ποστασία το νθρώπου κα γι ατ Γέρων Πορφύριος λεγε τι: « ποκάλυψη γράφτηκε γι ν μν γίνει».
Γιατί ποκάλυψη χει ς σκοπ τν προειδοποίηση κα τρόπος ν ποφευχθε εναι μόνο ν πηρετήσουμε τν νότητα πο μς φησε Χριστς ς παρακαταθήκη.
Ατ εναι θεραπευτικ γωγ στν σθεν, γιατί ν σθένεια προχωρήσει, τ γεγονότα τς ποκάλυψης θ εναι κρωτηριασμς πο προκαλε ατρς ταν χτυπήσει γάγγραινα.
λεγε Γέροντας: « ποχ μς εναι σν τν ποχ το Χριστο. Κα τότε κόσμος εχε φθάσει σ μία θλία κατάσταση. Θεός, μως μς λυπήθηκε. Κα τώρα δν πρέπει ν' πελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα π τ συμφορ ν μφανίζεται κάποιος πολ σπουδαος νθρωπος το Θεο, ποος θ συνεγείρει κα θ νώσει τν κόσμο πρς τ καλ»
Εναι π τς λάχιστες φορς πο γέροντας μίλησε γι ατ πο ζομε κα πο ρχονται. Τόνιζε τι λλάζει δικαιοσύνη το Θεο κα  τι κατάστασή μας εναι θλία.
βλεπε μως τ λεος Το Θεο γι μία κόμη φορ ν πισκέπτεται τν νθρωπότητα. Τ διο λεγε κα Γέρων Παΐσιος ταν πισκέπτες τν πλησίαζαν μ κδηλη γωνία γι τ περχόμενα κα ταν τν ρωτοσαν πότε θ ρθει ργ το Θεο. κενος λεγε τι «Θ πρέπει ν ζητομε ν ρθει τ λεός Του κα χι ργή Του».
Ατ χει νάγκη νθρωπότητα κα τσι πρέπει ν προσεγγίζει ατ πο επαν ο γιοί μας. Ατ πο προφητεύθηκαν γι τς μέρες μας, φορον κείνους τος λίγους, πο πως πρ Χριστο, χουν τν προαίρεση ν πηρετήσουν τν ν Χριστ νότητα.
Ο φυλλάδες, ξένος τύπος, κανάλια κα λεκτρονικ ΜΜΕ, σχολονται συστηματικ μ τ  τί επε Γέρων Παΐσιος κα λλοι σύγχρονοι γέροντες. Δν γνωρίζω ν τ κάνουν γι λόγους διαφημιστικούς, μπορικος κλπ. Πρέπει μως ν προβληματιστομε. Ν προβληματιστομε γι ν ναζητήσουμε τν οσία μέσα σ λα ατά.
Τ 2009 πισκεπτόμενοι τν Ρωσία, μέσα στ πλαίσια  τς προσπάθειας κδοσης τν πιστολν το πρώτου Κυβερνήτη τς λλάδος ωάννη Καποδίστρια, συναντηθήκαμε μ ψηλόβαθμο στέλεχος τς Κυβέρνησης τς Ρωσικς μοσπονδίας. Μ κπληξη κουσα μία ρώτηση πο σχετίζεται μ λα τ παραπάνω.
Μ ρώτησε :
- Γέροντα Γεώργιε, ο πατέρες στ γιον ρος λένε τι θ γίνει πόλεμος Ρωσίας Τουρκίας γι τν Κωνσταντινούπολη. σες τί λέτε γι ατ ;
Το πάντησα δίχως ν τ σκεφτ, πως πιστεύω θ παντοσε κα Γέρων Πορφύριος.
- γιος Κοσμς Ατωλός, πο εναι νας μεγάλος γιος της ρθοδοξίας επε: "Θ προσπαθον ν τ λύσουν μ τν πέννα, μ δν θ μπορον. 99  φορς μ τν πόλεμο κα μία μ τν πέννα". «Πάντως μες, εμαστε μ τν πέννα», συμπλήρωσα.
Ο λληνες πιστεύω τι εχαν τν ελογία ν τος στείλει Θες μία ποκαλυπτικ προσωπικότητα πως Γέρων Πορφύριος γι ν μς δείξει τν τρόπο κα τν δρόμο γι ν ποφύγουμε συμφορς κα δυσκολίες.
ναπόκειται σ μς πς θ διαχειριστομε τν παρακαταθήκη πο μς φησε κα ν μν περιμένουμε τ πλοο ν συγκρουστε μ τ παγόβουνο.
ν νεργομε καθένας π μόνος του κα ξεκομμένοι π τν Χριστό, εναι σίγουρο τότε τι θ πομε ατ πο επε γιος γέροντας: «Μπορε μως, μ τ σχέδιο το Θεο, ν ρθει, ν ρθει στε ο νθρωποι ν' ποκτήσουν μία πίγνωση, ν δονε τ χάος λοζώντανο μπροστά τους, ν πονε: ! Πέφτουμε στ χάος, χανόμαστε. λοι πίσω, λοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Κα ν ρθουνε πάλι στ δρόμο το Θεο κα ν λάμψει ρθόδοξος πίστις».
Ο τελευταες μέρες το Γέροντα Πορφυρίου ταν κα ο πλέον ποκαλυπτικς γι τ πνευματικά του παιδι λλ κα γι λη τν νθρωπότητα. γέροντας μς μάζεψε στ κελί του στ Καυσοκαλύβια κα μς επε: «Δν μο ρέσει ν προφητεύω λλ θ σς π μία προφητεία.»
Γέροντας μς μίλησε γι τ τί θ συμβε στν  λλάδα κα ποι εναι τ μέλλον της. ταν ποκαλυπτικς γι τ μέλλον τς λλάδας. λα ατ πλέον ρχισαν ν πραγματοποιονται. Σήμερα ζομε λα σα μς επε κα πο ρχισαν ν πραγματοποιονται μ κρίβεια.
μεγαλύτερη ποκάλυψη το Θεο ταν  τ τελευταο βράδυ τς ζως του, ταν γι μισ ρα περίπου προσευχόταν μ τν ρχιερατικ προσευχ το ησο «να σιν ν»...
Ατ προσευχ εναι κα μεγαλύτερη παρακαταθήκη το Χριστο στ νθρώπινο γένος. Τ ν γίνει πράξη νότητα τς νθρωπότητας μ τν Θεό.  

?       ερομόναχος π. Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης

ερ Καλύβη Ζωοδόχου Πηγς, ερ Σκήτη γίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων γίου ρους