Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

EΟΡΤΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ



                          
Ἐκφωνήθηκε ἀπό τόν Καθηγούμενο Ἀρχιμ. Πολύκαρπο στήν Ἐoρτιο Ἀγρυπνία  στήν ἱερά Μονή Ἅγιου Νικόλαου Ἀνάπαυσα Ἅγιων Μετέωρων.
προσευχή λοιπόν γίνεται ποδοτικότερη ταν τήν  προσφέρουμε κατά τίς νυκτερινές ρες.

Στήν κκλησία μας, γαπητοί δελφοί, τιμομε τούς ποστόλους, τούς Μάρτυρας, τούς Πατέρας καί γενικά λους κείνους πο νώθηκαν μέ τόν Χριστό καί ποτελον τά μέλη τς κκλησίας, τά μέλη το Σώματος το Χριστο. λοι ατοί χουν μέσα τούς τήν Χάρη το Χριστο, πο τούς γίασε, τούς μεταμόρφωσε καί κε φείλονται λοι ο ρωϊκοί τούς γνες καί ο θυσίες τους γιά τόν Χριστό. γιος Πολύκαρπος, πίσκοπος Σμύρνης, ταν μαθητής τν γίων ποστόλων, καί συγκεκριμένα το γίου ωάννου το Θεολόγου καί Εαγγελιστού, γι’ ατό καί νομάζεται ποστολικός Πατήρ τς κκλησίας. ταν, κατά τόν ερό μνογράφο, “καί τρόπων μέτοχος καί θρόνων διαδοχος” τν γίων ποστόλων. Δηλαδή πρξε διάδοχος τν ποστόλων στό πισκοπικό ξίωμα, λλά καί μέτοχός του τρόπου τς ζως τους. Εχε τόν διο τρόπο ζως μέ τούς γίους ποστόλους καί ατό εναι τό πιό σημαντικό.Ατό πού πραγματικά ντυπωσιάζει τόν μελετητή το βίου του, κτός πό ατό καθεαυτό τό μαρτύριό του, εναι ληθινή γάπη γιά τό ποίμνιο πού το μπιστεύθηκε Θεός, πνευματική του ρχοντιά, καθώς καί τό φιλότιμό του. ταν το πρότειναν νά ρνηθ τόν Χριστό καί νά προσφέρη θυσία στά εδωλα, δωσε τήν καταπληκτική κείνη πάντηση πού μεινε στήν στορία: “γδοήκοντα καί ξ τη δουλεύω Ατ καί οδέν μέ δίκησε καί πς δύναμαι βλασφημσαι τόν βασιλέα μου, τόν σώσαντα μέ;”  Δηλαδή πηρετ τόν Χριστ γδονταέξι χρόνια καί δέν μέ δίκησε ποτέ σέ κάτι, στω καί στό παραμικρό, καί πς μπορ νά βλασφημήσω τόν βασιλέα μου, τόν σωτήρα μου;Τά βασανιστήρια δέν στάθηκαν κανά νά κάμψουν τό φρόνημά του. Τόν ριξαν στήν φωτιά γιά νά τόν κάψουν, λλά φωτιά σχημάτισε, πό πάνω του καμάρα, χωρίς νά τόν γγίξη καθόλου καί φαινόταν νά ψήνεται πως τό γλυκό ψωμί, “ς ρτος δύς”. Μεγάλη ελογία το Θεο τό λείψανο το γίου Πολύκαρπου δέν γινε στάκτη, λλά παρέμεινε “διαλώβητο”, ποπνέει τήν εωδία το γίου Πνεύματος καί ελογε καί γιάζει τούς πιστούς, διά μέσου τν αώνων.                                                                                                                                 Ο Μάρτυρες τς πίστεως μς ποτελον τήν στείρευτη πηγή τς ζως τς ΕΚΚΛΗΣΙΑς μς πού μς  ποτίζει μέ τά πολυρρυτα νάματα τς λευθερίας πού χαρίζει  Χριστός μας φο πού τό «Πνεμα Κύριου κε καί λευθερία»Γιά μς τούς Χριστιανούς, πού μέσα  στίς φλέβες μς ρέει αμα Μαρτυρν  καί ρώων, καί πού μς ξιώνει εσπλαχνος Κύριος ησος μας νά γινόμαστε σύσσωμοι  καί συναιμοί Το μέ τήν μετοχή μας στό Μυστήριο Τς Θείας Εχαριστειας, Ο γιοι Μάρτυρες εναι δια  ν Χ ησο ζωή μας.Εναι ο αμοδότες μας, φο μέ τό αμα το μαρτυρίου τούς ζωογονον τίς ναιμικές καρδίες μας.ναι  ο ναυγοσωστες μς, φο δίνουν τό φιλί τίς ζως στίς μισοπεθαμένες ναυγημενες πάρξεις μας στήν θάλασσα τς τολμίας, τς γνωσίας  καί τς πογνώσεως.λοι ο γιοι Μάρτυρες ο «καλς θλησαντες καί στεφανωθέντες» μέ πίστη βαθιά ριζωμένη προσέφεραν σάν ερά σφάγια  τόν αυτό τούς δρο   στήν γάπη το ησο, καταφρόνησαν πλοτο δόξα, δονές,  κμή  τς νιότης, καί κάθε λλη σωματική πόλαυση  καί παρεθοθηκαν  σέ σκηρους διωγμούς, βασανισμούς, αχμαλωσίες στούς λλόπιστους καί κατωδινο θάνατο.Πίστευαν μέ θερμή στόν ρχηγό  καί «τελειωτην ησον» τσι , φλόγα τς Θείας γάπης κατέκαιε τίς καρδίες τους  καί πόθος τν ορανν περτεροσε το πόθου τς πρόσκαιρου ζως.τρεχαν  στήν σφαγή  σάν πρόβατα . Λογίαζαν  τά Βάσανα  σάν ξεφαντώματα, τίς φυλακές σάν παλάτια , τά δεσμά  σάν χρυσά στολίδια , τίς θλίψεις σάν χαρές.Γί΄ ατό ο γιοι Μάρτυρες ποτελον  γιά λους μς  τούς ρθόδοξους  παραδείγματα  πρός μίμηση,  παραδείγματα  πομονς σέ λους μας  πού κακοπάθουμε  κάτω πό τόν ζυγό  τς δουλείας τν παθν τς μετανοησίας  καί τς σύγχρονου πιστίας. Θεός  μς εναι Θεός, τς γάπης, θεός λέους καί οκτιρμν , θεός δυνάμενος «συμπαθησαι  τας σθένειας μων»Εναι πατέρας φιλόστοργος , εσπλαχνος, πατέρας μέ τόσο πλατεία γκαλιά, στε νά χωρει  μέσα τς  λους μας, λα τά πλάσματα τν χείρων Του,θικούς καί σωτους,  καλούς καί κακούς, μεγάλους καί μικρούς, επόρους  καί φτωχούς.Γιά κενον  εμαστε λοι παιδιά Το σχετα άν πολλοί πό μς δέν ποδεχόμαστε  τήν πατρότητά Του, καί σάν παιδιά Το  θέλει νά μς καταστήσει κληρονόμους τς Βασιλείας Του. Μς θέλει κοντά Του αώνιά μας θέλει σεσωσμενους, καί γιά ατό  καταθεχθηκε  νά γίνει νθρωπος  καί νά σταυρωθε, γιά νά σταυρώσει  μαζί Του  καί τίς μαρτίες μας καί καθαρούς νά μς κάνει  κοινωνούς τς τελεύτητης μακαριότητος.Δέν εναι  μως, μόνο εσπλαχνος  πατέρας Θεός μς εναι καί Θεος Παιδαγωγός. παιδαγωγία  Το να καί μόνο στόχο χει.λοι μες πού εχαμε ρνηθε  τήν πατρότητά Του, ο δολοι τς μαρτίας, τά νήπια σέ πνευματικές  καταστάσεις, γιά τούς ποίους εχε ρίσει  νόμους, πό τούς ποίους, μως ξεφεύγαμε, νά λευθερωθομε πό τά δεσμά τς δουλείας μέ τήν χάρη Του καί νά πολαύσουμε « τήν υοθεσία» δήλ. νά γίνουμε τέκνα το γαπημένα καί, φυσικά, κληρονόμοι Του.τσι βλέπουμε  λοι ο γιοί  μας νά πόνεσαν,  νά πειρασθηκαν νά δοκιμάσθηκαν, μέ πειρασμούς καί μαρτύρια. ζησαν  στήν γ «ν μετάνοια» κόβοντας  τό θέλημά τους μέ πακοή , νηστεες, σκηση, λεημοσύνη, κτημοσύνη καί βραβεύθηκαν  μέ τά πλούσια  χαρίσματα το γιου Πνεύματος. μετάνοια εναι κρογωνιαος λίθος τς πνευματικς ζως μας.ποτέλει  ναγνωρίσει τς μαρτωλοτητος μς καί το πόνου  πού προκαλέσαμε στόν Θεόν μας. Καί ατή συναίσθηση τς μαρτωλοτητος δέν εναι εκολη  στόν νθρωπο  πού τρώθηκε πό τά βέλη τς μαρτίας καί κυριεύθηκε πό τήν φιλαυτία καί τόν γωισμό. μετάνοια  εναι θεον δρο στόν νθρωπο  καί ποκτται  μόνο μέ διαθερμή , καρδιακή προσευχή.Τό σφαλλειν  νθρώπινον, τό δέ μετανοειν  θεον δρον». μετάνοια παιδαγώγει , σωφρονίζει  φέρνει  σέ πίγνωση  λους μς τούς μαρτωλούς, δίνει λπίδα  γιά τό θεον λεος. Παρακίνει  γιά γώνα ρετς, βοθα ατούς πού τούς πειράζει πονηρός,συγκράτει ατούς  πού κινδυνεύουν  νά πέσουν  στήν μαρτία , καί σηκώνει  ατούς πού πεσαν.Δέν  εναι σκληρός  παιδαγωγός Θεός  μς εναι γλυκυτατος , πως  γλυκύς εναι  καί καρπός τς μετάνοιάς μας πού μς δήγει  σέ Ατόν  πού μς παρέχει  πάσαν  δόσιν  γαθήν  καί πν δώρημα τέλειον.Εχηθτε Πατέρες καί δελφοί  νά μιμηθομε τόν τρόπο ζως το γίου Πολύκαρπου δηλαδή τήν μέχρι θυσίας γάπη του στόν Θεό καί τόν νθρωπο, τήν πνευματική του εαισθησία, καί τό φιλότιμό του.Εχαριστ τόν γιο Καθηγούμενο το Μ. Μετέωρου Γέροντα Νηφωνα πού ρθε στό ταπεινό Πανήγυρι  νά λειτουργήσουμε καί νά τιμήσουμε τόν γιό ερομάρτυρα Πολύκαρπο Σμυρνης, καί σς γαπητοί μου δελφοί. χάρις το Κύριου μων  ησο Χριστο καί γάπη το Θεο καί Πατρός καί Κοινωνία το γιου Πνεύματος  καί θερμές Πρεσβεες Το σήμερα ορταζόμενου  γιου νδοξου ερομάρτυρος Πολύκαρπου πισκοπο Σμυρνης νά εναι  πάντοτε μαζί  μας Γενοιτο.