Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Άγγελοι στη Θεία Λειτουργία



Κάποιος  αδελφός  διηγήθηκε στους υπόλοιπους μετά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας τα εξής: “Μετά την ανάγνωση του Αποστόλου κι ενώ ο διάκονος ανέβηκε στο άμβωνα για την ανάγνωση του Ευαγγελίου, είδα να ανοίγει η στέγη της Εκκλησίας και να φαίνεται ο ουρανός. Συγχρόνως, είδα τον διάκονο να κυκλώνεται από όλα τα μέρη με πυρ. Στη συνέχεια, αφού έγινε η προσκομιδή και η προσφορά των Τιμίων Δώρων, είδα να ανοίγουν οι ουρανοί και να κατέρχεται πάνω στα Τίμια Δώρα πυρ. Κατόπιν πλήθος αγγέλων άρχισαν να κατεβαίνουν, έχοντας στη μέση ένα παιδί. Το πρόσωπό τους ήταν φωτεινό όπως η αστραπή. Κατόπιν οι άγγελοι κάθισαν γύρω από την Αγία Τράπεζα κυκλικώς, ενώ το παιδί κάθισε πάνω στην Αγία Τράπεζα. Μόλις πλησίασαν οι ιερείς για να διαμοιράσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα τους δύο αγγέλους πού είχαν και τα πιο θαυμαστά πρόσωπα, να πλησιάζουν το παιδί και κρατώντας το από τα χέρια και τα πόδια, να το σφαγιάζουν με ένα μαχαίρι, χύνοντας το αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Τις ματωμένες σάρκες του τοποθέτησαν πάνω στα τεμάχια των άρτων πού αμέσως έγιναν κι εκείνα τεμάχια σαρκός. Μόλις έφθασε η ώρα της Θείας Μεταλήψεως,
όσοι προσήρχοντο μεταλάμβαναν σάρκα και δόθηκε και σε μένα αυτή η καθαρή σάρκα για να μεταλάβω. Επειδή εγώ δεν μπορούσα να γευθώ τη σάρκα έκλαιγα γοερά ενώ άκουσα μια φωνή να μού ψιθυρίζει. “Άνθρωπε γιατί δεν μεταλαμβάνεις; Εσύ δεν ζήτησες να δεις με τα μάτια σου, εάν όντως είναι Σώμα και αίμα Χριστού η Θεία Κοινωνία και αμφέβαλλες;” Εγώ παρακαλούσα, ελεέησέ με Κύριε γιατί δεν μπορώ να φάγω ζωντανή σάρκα. Τότε άκουσα και πάλι την αποκαλυπτική εκείνη φωνή να μου λέει:
“Μάθε λοιπόν ότι εάν μπορούσε ο ανθρωπος να μεταλάβει σάρκα ασφαλώς μέσα στο Άγιο Ποτήριο θα βρισκόταν το Σώμα μου, όπως το βρίσκεις κι εσύ τώρα. Επειδή όμως ο άνθρωπος δεν μπορεί να μεταλάβει Σώμα, γι’ αυτό και ο Θεός όρισε τους άρτους. Στον ηγιασμένον αυτό Άρτο ενυπάρχει το ίδιο το Σώμα μου. Εάν αυτό πιστεύεις, μετάλαβε κι εσύ.
- Πιστεύω Κύριε του απάντησα και λέγοντας αυτά το Σώμα πού κρατούσα έγινε πάλι άρτος και έτσι μετέλαβα δοξολογώντας τον Θεό. Αφού τελείωσε η θεία Μυσταγωγία είδα πάλι να ανοίγει η στέγη της Εκκλησίας και τις θείες και ουράνιες δυνάμεις να ανυψούνται στον ουρανό.
πηγή: Ευεργετινός Δ’, σελ. 518-519
αναδημοσίευση: Περιοδικό «Μοναχική Έκφραση», τ. 14, Μάϊος-Ιούνιος 2006, Έκδοσις Ιεράς Μονής Αγίου Νεκταρίου, Τρίκορφο Φωκίδος

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Να προσεύχεσαι. Ιδιαίτερα για «τους εχθραίνοντάς σοι ματαίως»


Κάποτε, ένας άρχοντας της τσαρικής αυλής, πήγε να συμβουλευτεί έναν περίφημο τότε για την αρετή του, ιερέα της Πετρούπολης.

- Πάτερ, πες μου, τι να κάμω; Έχω πολλούς εχθρούς. Με μισούν «ματαίως», χωρίς κανένα λόγο.
Με συκοφαντούν στον Τσάρο. Κινδυνεύω να χάσω την δουλειά μου. Αν ο Τσάρος πεισθή και με απολύσει, που θα σταθώ; Πως θα ζήσω; Σας παρακαλώ, συμβουλέψετέ με. Τι να κάμω;

- Να προσεύχεσαι. Για όλους. Και περισσότερο για αυτούς που ξεσηκώθηκαν εναντίον σου. Και στο σπίτι. Αλλά και στην Εκκλησία, στην Θεία Λειτουργία. Έχει μεγάλη σημασία αυτό.

- Και τι θα βγει με αυτό, πάτερ; είπε πικραμένος.

- Θα το ιδείς. Τα «ψίχουλα», οι μαργαρίτες -οι μερίδες που βγάζει ο ιερέας στην προσκομιδή, όταν διαβάζει ονόματα- συμβολίζουν τις ψυχές των ανθρώπων• ζώντων και κεκοιμημένων. Και κάποια στιγμή, αυτές τις μερίδες ο παπάς τις ρίχνει μέσα στο άγιο ποτήριο, με τα λόγια: «Απόπλυνε, Κυριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων σου, τω Αίματί Σου τω Αγίω». Δηλαδή παρακαλεί τον Χριστό να ξεπλύνει με το Αίμα Του τις ψυχές των ανθρώπων που μνημόνευσε.

Και πρόσθεσε:

- Γι αυτό, αν θέλεις, άκουσέ με. Γράψε τα ονόματα εκείνων που σε επιβουλεύονται σε ένα χαρτί και δώσε τα στον ιερέα, να τα μνημονεύει στη λειτουργία• και θα το ιδείς!

Από τότε πέρασαν μια, δυό, τρεις εβδομάδες. Μετά από ένα μήνα, νάτος, πάλι στον παπά. Και πέφτοντας μπροστά στα πόδια του, εξομολογήθηκε:

- Θαύμα, πάτερ! Θαύμα! Θαύμα! Δεν θα το πιστέψετε! Έκανα αυτό που μου είπατε. Και, να! Αυτοί που μέχρι τώρα με μισούσαν, και ήθελαν το κακό μου, τώρα μου συμπεριφέρονται με τέτοιο σεβασμό, μου δείχνουν τέτοια αγάπη που δεν ξέρω, πως να το εξηγήσω. Το στόμα τους, που πρώτα ήταν όλο χολή, τώρα στάζει μέλι. Όπου και να σταθούν, μόνο καλές κουβέντες λένε για μένα!

Και ο σεβάσμιος γέροντας συμπέρανε:

- Είδες, λοιπόν! Σου το έλεγα. Άφησε το θέμα σου στο Θεό και θα το ιδείς. Τώρα το βλέπεις, ολοκάθαρα, πόσο ο Θεός φροντίζει για μας.

Παντοτε λοιπόν, και συ «εν ψαλτηρίω» να το ανοίγεις το κάθε σου πρόβλημα. Να προσεύχεσαι. Ιδιαίτερα για «τους εχθραίνοντάς σοι ματαίως» (Ψαλμ. 3,8), δηλαδή για εκείνους που, χωρίς κανένα λόγο, σε επιβουλεύονται. Και ο Θεός, θα τους κάνει φίλους σου.







Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΜΕΤΕΩΡΩΝ



                    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ:
Σήμερα Κυριακή 24/8/2014 στήν Ἱερά  Μονή γίου Νικόλαου  Ἀναπαυσά  γίων  Μετεώρων  δέν θά τελεσθῆ θεία Λειτουργία.

Σημείωσις:θά Λειτουργήσω στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Κονισκό  καθώς ἐπίσης θά κηρύξω τόν θεῖον Εὐαγγελικόν Λόγον.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Εὐαγγ. Ἀνάγνωσμα: Μάτθ. 18:23-35




ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ:
ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΝΙΣΚΟ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι. Μ. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ ΑΧΙΜ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
Διά τοῦτο ὠμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπω βασιλεῖ Ἡ ἱκανοποίηση ἡ ὁποία προέρχεται ἀπ' τή συγγνώμη, διαρκεῖ αἰώνια.Ἡ πιό εὐγενική καί γλυκιά ἐκδίκηση εἶναι ἡ συγχώρεση.                                                                                                            Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα,Σεβασμιωτατε Πάτερα καί Δεσποτα και Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί ὁ Κύριός μας παρουσιάζει ἕνα βασιλιά, ὁ ὁποῖος θέλησε νά λογαριαστεῖ μέ ὅλους τους χρεῶστες του, ζητώντας νά πάρει τά ὀφειλόμενα. Στή συνέχεια τῆς παραβολῆς βλέπουμε τό βασιλιά νά δείχνει ἔλεος σέ ἕνα δοῦλο πού τοῦ ὄφειλε ἕνα μεγάλο ποσό, ἀπαλλάσσοντας τoν ἀπό τήν ὀφειλή του. Ὁ ἴδιος δοῦλος ὅμως συμπεριφέρεται σέ ἕνα σύνδουλο του μέ ἕνα ἐντελῶς ἀντίθετο τρόπο, μέ ἀσπλαχνία, ἀφοῦ τόν ὁδήγησε στή φυλακή γιά ἕνα πολύ μικρότερο ποσό πού τοῦ ὄφειλε, χωρίς νά σκεφτεῖ ὅτι ὁ κύριος του τόν ἀπάλλαξε ἀπό τό μεγάλο χρέος του. Εἶναι γνωστή ὡς ἡ παραβολή τοῦ κακοῦ δούλου, ὅπου ὡς βασιλιάς νοεῖται ὁ ἴδιος ὁ Θεός καί ὡς δοῦλος ὁ κάθε ἄνθρωπος πού ὀφείλει ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν του στό Θεό καί ζητᾶ τήν εὐσπλαχνία καί τή συγχώρησή Του. Ταυτόχρονα ἡ συμπεριφορά τοῦ δούλου αὐτοῦ φέρνει ἐνώπιόν μας τίς περιπτώσεις ἐκεῖνες πού ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἐνῶ ζητοῦμε τήν ἄφεση τῶν δικῶν μας ἁμαρτιῶν ἀπό τό Θεό, ἐντούτοις  δέν συγχωροῦμε τό συνάνθρωπο – . Τό μήνυμα τοῦ Κυρίου στό τέλος τῆς παραβολῆς εἶναι σαφές: Δέν εἶναι δυνατό νά ζητᾶμε συγχώρηση ἀπό τό Θεό, ὅταν ἐμεῖς οἱ ἴδιοι δέν δείχνουμε τό ἔλεός μας στούς συνανθρώπους μας. Μέσα ἀπό τούς λίγους στίχους τοῦ Εὐαγγελίου, μποροῦμε νά  κατανοήσουμε τήν ἀπεριόριστη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος συγχωρεῖ μέ πολλή εὐκολία τά πάντα. Φτάνει νά τοῦ τό ζητήσουμε μέ εἰλικρινῆ μετάνοια. Εἶναι, λοιπόν, ὑποχρέωση τοῦ χριστιανοῦ νά συγχωρεῖ ἐκείνους, ποῦ μέ ὁποιονδήποτε τρόπο τοῦ ἔχουν προκαλέσει κακό. Νά τούς συγχωρεῖ συνεχῶς, χωρίς νά περιμένει νά ἀλλάξει ἡ συμπεριφορά τους. Ἐκεῖνοι ἐνδεχομένως νά συνεχίσουν τίς εἰς βάρος του ἐνέργειες, αὐτός ὅμως πρέπει νά συγχωρεῖ. Αὐτή εἶναι ἐντολή τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία πρέπει νά τηρεῖ στή ζωή του.Ὑπάρχει κι ἕνας πρόσθετος λόγος. Ἄν συγχωρεῖ ἐκείνους ποῦ τοῦ φταῖνε, θά τοῦ συγχωρεῖ καί ὁ Θεός τίς ἁμαρτίες του. Πόσο σπουδαῖο εἶναι αὐτό. Ἡ σωτηρία του ἐξαρτᾶται ἀπό τή στάση του πρός τούς ἐχθρούς του! Ὅταν δέν συγχωροῦμε, ὑποφέρουμε συνεχῶς γιά ὅλα ὅσα μᾶς εἶπαν καί μᾶς ἔκαναν, κουβαλώντας μέσα μας τίς αἰτίες τῆς ἐσωτερικῆς μας ταραχῆς καί ἀναστάτωσης. Τότε ἡ χριστιανική μας συνείδηση γίνεται ἐπικίνδυνα ἐγωκεντρική, γι’ αὐτό καί τελικά αὐτοαναιρεῖται καί ἀκυρώνεται. Ἡ συγχώρηση τῶν ἄλλων ἐλευθερώνει πνευματικά τόν χριστιανό. Σᾶς παρακαλῶ, ἀγαπητοί μου, αὐτά ποῦ εἴπαμε νά γίνουν πράξης• δηλαδή νά συγχωρήσουμε ὅ ἕνας τόν ἄλλο. Καί συγκεκριμένα• νά συγχωρήσουνε οἱ γονεῖς τά παιδιά τους, οἱ διδάσκαλοι τούς μαθητᾶς τους, οἱ Ἱερεῖς τούς ἐνορίτες τους, οἱ ἐπίσκοποι τόν κλῆρο καί τό λαό τους, οἱ ἄντρες τίς γυναῖκες τους, οἱ γυναῖκες τούς ἄντρες τους, και—το πιό δύσκολο— οἱ πεθερές τίς νύφες τουςΟ ἀπόστολος Παῦλος βέβαιά μας συνιστᾶ, ἀσχέτως ἄν κοινωνήσουμε ἤ ὄχι, «ὁ ἥλιος μή ἐπιδυέτω ἐπί τῷ παροργισμῶ ὑμῶν, μηδέ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλω» (Ἔφ. 4,27). Δηλαδή ἡ ὁποιαδήποτε ὀργή καί ἀγανάκτηση, δίκαια ἤ μή, πρέπει νά σβήνει πρί δύσει ὁ ἥλιος. Γιατί μετά δέν θά μπορέσουμε νά κοιμηθοῦμε καί τό πρωί θά εἴμαστε καί ἐξουθενωμένοι καί περισσότερο ἐξαγριωμένοι. Καί φυσικά τόν ἐχθρό μας δέν τόν βλάπτουμε μ’ αὐτό, ἀλλά σκοτώνουμε μόνοι μας τόν ἑαυτό μας.Πρότυπο ἀγάπης καί ταπείνωσης ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Ὁ ἴδιος ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ πού ταπεινώθηκε γιά ἐμᾶς λαμβάνοντας τήν ἀνθρώπινη φύση καί  στή συνέχεια θυσιάστηκε γιά τά πλάσματά του πάνω στό Σταυρό ὡς ἄνθρωπος, ζητώντας τήν ἴδια στιγμή ἀπό τό Θεό Πατέρα νά συγχωρέσει τούς σταυρωτές του.Πολύ σημαντικό γιά τήν πνευματική μας οἰκοδομῆ εἶναι ἡ αὐτοκριτική. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος γνωρίζει τόν ἑαυτό του, τόσο πολύ ἀναγνωρίζει πόσο ἁμαρτωλός εἶναι. Ἀναγνωρίζοντας λοιπόν ὁ ἄνθρωπος τήν ἁμαρτωλότητά του, πῶς μπορεῖ νά μήν συγχωρέσει ἕνα ὅμοιό του ἁμαρτωλό συνάνθρωπο; Ἡ ἄπειρη καί μακρόθυμη εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ Πατέρα μας ἄς εἶναι πάντα ἡ κινητήριος δύναμη στήν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεών μας μέ τούς συνανθρώπους μας. Καί κάθε χριστιανός λογικά σκεπτόμενος γιά τή σωτηρία του, ἐπιποθεῖ τήν καταλλαγή του μέ τό Θεό. Ἐπιθυμεῖ νά συγχωρηθῆ καί νά ἀγαπηθῆ ἀπό τό Θεό διά τῆς μετανοίας. Ἀλλά γιά νά τό πετύχη αὐτό, νά πετύχη τήν συγγνώμη ὑπό τοῦ Θεοῦ, νά πετύχη τήν συμφιλίωσι μαζί του, πρέπει νά τηρήση τόν ὄρο, πού ὁ Χριστός μας μᾶς ἔθεσε στό Εὐαγγέλιό Του: «Ἐάν συγχωρήσουμε, θά συγχωρηθοῦμε». Ἐάν ὅμως θελήσουμε νά ἀρνηθοῦμε τήν συγγνώμη στόν πλησίον μας, στόν συγγενῆ μας, στόν συνάνθρωπό μας, πού ἐνδεχομένως κάπου μας ἔφταιξε, ἐάν ἀποφεύγουμε νά τοῦ τήν δώσουμε, διότι δέν θέλουμε νά ταπεινωθοῦμε, δέν πρόκειται νά πάρουμε τήν συγγνώμη σέ καμμιά περίπτωσι ἀπό τόν Θεό.:O μεγάλος διδάσκαλος τοῦ Γένους, ἅγιος Κοσμᾶς ὅ Αἰτωλός πού  τίμα καί πανυγυριζει σήμερα ἡ Αγία μας Ἐκκλησία μᾶς δίνει, δί ἕνα ὑποθετικό παράδειγμα: «"Ἦλθαν δύο ἄνθρωποι νά ἐξομολογηθοῦν, ὅ Πέτρος καί ὅ Παῦλος. Λέγει ὅ Πέτρος: "Ἔγω, Πνευματικέ, ἀπό τόν καιρό ποῦ γεννήθηκα ὡς τώρα, νηστεύω, προσεύχομαι, κάνω ἐλεημοσύνες καί πολλά ἄλλα καλά, ἄλλα τόν ἐχθρό μου δέν τόν συγχωρῶ". Ἔγω, λέγει ὅ ἅγιος Κοσμᾶς, τόν ἀποφάσισα γιά τήν κόλαση καί ἄν τύχη καί ἀποθάνη νά μήν τόν θάψουν, ἄλλα νά τόν ρίξουν στήν στράτα νά τόν φάγουν ὁ! σκύλοι. "Ἔρχεται καί ὅ Παῦλος καί μοῦ λέγει: "Ἐγώ, Πνευματικέ, ποτέ ἀπό τόν καιρό ποῦ γεννήθηκα δέν ἔκαμα κανένα καλό, ἄλλα ἔχω καμωμένα τόσα φονικά, ἐπόρνευσα μέ τόσες γυναῖκες, ἔκλεψα τόσα πράγματα, ὅλες τίς ἁμαρτίες ἐγώ τίς ἔκαμα, μά τόν ἐχθρό μου τόν συγχωρῶ"». Καί συνεχίζει ὅ ἅγιος Κοσμᾶς: «Νά τί ἔκαμα εἰς αὐτόν: Τόν ἀγκαλίασα καί τόν φίλησα, τοΰ ἔδωσα καί ἄδεια σέ τρεῖς ἥμερες νά μεταλάβη. Ναί, ἀδελφοί μου, ἔτσι ἔκαμα. Διότι ὅ πρῶτος, ὅ Πέτρος, μέ τήν ἔχθρα πού ἐΐχε στήν ψυχή του γιά τόν ἐχθρό του, ὅλα τά καλά πού εἶχε κάμει τά ἔγυρισε καί τά ἔκαμε φαρμάκι τοῦ Διαβόλου. Καί ἔτσι τόν ἀποφάσισα γιά τήν κόλαση. Ἤ συγχώρεση πάλι ποῦ ἔκαμε ὅ Παῦλος τοῦ ἐχθροῦ του, εἶναι ὡσάν μία φλόγα πού ἔκαψε ὅλες τίς ἁμαρτίες του. Καί τόν ἀποφάσισα γιά τόν Παράδεισο νά χαίρεται πάντοτε».. Ἡ συγχώρηση πρόςτούς ἄλλους ἐλευθερώνει πνευματικά τόν χριστιανό.Αὐτήν τήν  πνευματική  ἐλευθερία καί αὐτοκριτική  Σεβασμιωτατε Πατερα καί Δεσπότα καί Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί ἐνοιωσα στήν πνευματική μου ἐν ΧΩ  ΙΗΣΟΥ ζωή,ὅταν ἤμουν γεμάτος ἀπό λογισμούς στενοχώρια καί  πικρία διά τήν κακή συμπεριφορά τῶν συναθρωπων μου  πρός ἔμενα, δίνοντας τήν καταλυτική ἀπάντηση στόν εὐατον μοῦ.Ἐσύ φταῖς πολύκαρπε γιά ὅλα πού σέ συνέβησαν.ΕΝΟΙΩΣΑ ΜΕΑΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΕΩΣ ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΧΑΡΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΙΑΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ  ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΝΑ ΚΑΙ ΕΣΤΕΝΩΧΩΡΗΣΑ. ΕΥΧΗΘΕΙΤΕ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ  ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΝ ΧΩ ΙΗΣΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ.
ΝΑΙ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ



Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Κωδωνοκρουσίες από τον Ιερό Ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές Αγίου Όρους

Στο όμορφο βίντεο που ακολουθεί ακούτε τις κωδωνοκρουσίες από τον Ιερό Ναό του Πρωτάτου που βρίσκεται στις Καρυές του Αγίου Όρους. Η ηχογράφηση έγινε από τον πρωτοψάλτη του Αναπαυσά κ. Σπυράκη Ιωάννη, κατά την εκεί επίσκεψη του πριν λίγες εβδομάδες . Το βίντεο ανέβασε ο κ. Κελιότης   Ιωάννης. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ (1917-1919): EUROPEANA

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ
Τήν Πέμπτη 14 του μηνός το απόγευμα καί ώρα 7:30 μ.μ. θα υποδεχθεί την
Ιερά Εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον ομώνυμο Ι. Ναό της πόλεως μας και
κατόπιν θα χοροστατήσει κατά τον μέγα πανηγυρικό Εσπερινό όπου θα ψαλούν τα
Εγκώμια και Αρτοκλασία.
Την Παρασκευή 15 του μηνός, ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της
Θεοτόκου, το πρωΐ θα λειτουργήσει στην πανηγυρίζουσα Ι. Μονή Κοιμήσεως
Θεοτόκου Βυτουμά.
Την Κυριακή 17 Αυγούστου θα λειτουργήσει στον Ι. Ναό Ματονερίου.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΑΣ
Ιεροκήρυκες της Ι. Μητροπόλεώς μας την Παρασκευή 15 Αυγούστου θα
λειτουργήσουν και ομιλήσουν ως εξής:
Ο Ιεροκήρυξ Αρχιμ. Ευγένιος Θεοδοσιάδης στην Ι. Μονή Κοιμήσεως
Θεοτόκου Σταγιάδων. Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Πολύκαρπος Βενέτης την
παραμονή στον Ι. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλαμπάκας και ανήμερα της
Παναγίας στον Ι. Ναό Αγ. Δημητρίου Κρανιάς Ασπροποτάμου. Ο ΚαθηγούμενοςΑρχιμ. Δομέτιος Ντελλής στην Ι. Μονή Αγίας Τριάδος. Ο Καθηγούμενος Αρχιμ.Νήφων Καψάλης στην Ι. Μονή Μεγ. Μετεώρου. Ο Αρχιμ. Μακάριος Ιακωβάκηςστην Ι. Μονή Σιαμάδων Ο Αρχιμ. Δωρόθεος Τζεβελέκος παραμόνή και ανήμεραστην Ι. Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βυτουμά. Ο Αρχιμ. Βενέδικτος Ζαχαράκηςστον Ι. Ναό Κορομηλιάς .

ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



EOΡΤΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.
ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι. Μ. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΑΡΧΙΜ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ                                                                                                                                                                                              «Ἄκουσον Θύγατερ καί ἴδε καί κλῖνον τό οὖς σου καί ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καί τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καί ἐπιθυμήσει ὁΒασιλεύςτοῦ Κάλλουςσου»                                                                                          
Click to view full size image
http://cdn.sansimera.gr/media/photos/main/Koimisi_Theotokou.jpgἩ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἕνα ἀληθινό θεομητορικό πανηγύρι ἀφιερωμένο στή Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί Μητέρα ὅλων τῶν χριστιανῶν.Τήν ἡμέρα αὐτή γιορτάζουμε τήν Κοίμησή της καί τήν ἁγία μετάστασή της ἀπό τή γῆ στόν οὐρανό κατά τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁμολογοῦμε λοιπόν μέ πανηγυρικό τρόπο τήν ἐν σώματι παρουσία τῆς Παναγίας στόν οὐρανό πλησίον του Υἱοῦ της. Γιά τό λόγο αὐτό ἡ γιοτή τῆς Κοιμήσεως εἶναι τό ἐπιστέγασμα ὅλων τῶν θεομητορικῶν γιορτῶν, γιατί ἀποτελεῖ τήν ἐπίσημη ἔναρξη τοῦ μεσιτευτικοῦ ἔργου τῆς Παναγίας ὑπέρ τοῦ κόσμου. Τήν Ὑπερένδοξη Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τήν Πάναγνο Θεοτόκο, τήν γυναίκα πού ἔγινε τό μέσο τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ, τήν Μητέρα τῆς Ζωῆς τιμᾶ σήμερα καί ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία καί ὁ πιστός λαός μας, Σεβασμιώτατε Πατέρα καί Δεσπότα καί  ἀγαπητοί μου Συνεορταστές. Καί γίνεται ἡ ἡμέρα τῆς ἐκδημίας της ἡμέρα χαρᾶς καί πανηγύρεως, γιατί ἡ Παναγία δέν πέθανε, ἀλλά μετέστη, μαζί μέ τό σῶμα της, καί μετέβη πρός τόν Υἱό της, πρός τήν ὄντως Ζωή! Ὁ ψαλμωδός ἀναφέρεται στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο μέ πολύ κολακευτικά λόγια, διότι αὐτή εἶναι ἡ θυγάτηρ τοῦ Θεοῦ καί αὐτή τῆς ὁποίας τό κάλλος ἐπιθυμεῖ ὁ ΒασιλεύςἩ Παναγία εἶναι ἡ ὑπέρτατη ἀνθρώπινη ὀμορφιά. Ὄχι αὐτή πού ὁ κόσμος  ταυτίζει μέ τήν σωματική ἐμφάνιση, τήν ὑγεία, τήν εὐρωστία. Τό κάλλος τῆς Παναγίας εἶναι ἐσωτερικό καί πνευματικό καί γι' αὐτό γίνεται ἐπιθυμητό ἀπό ὅλο τόν κόσμο, ὑλικό καί πνευματικό. Ἡ Παναγία μᾶς δίδει ἕνα ἄλλο πρότυπο ὀμορφιᾶς καί μᾶς διδάσκει μέ τόν βίο της .  (Ἄκουσον θύγατερ): ἀκούει τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί παραμένει πιστή σ' αὐτόν. ἀλλά καί κάθ ΄  ὅλη τήν ἐπίγεια πορεία τοῦ Ἰησοῦ βρίσκεται πάντα διακριτικά κοντά Του, ἀκούει τόν Λόγο Του καί τά βάζει ὅλα μέσα στήν καρδία της, ἀκόμα καί μέχρι τό φρικτό Σταυρό, πού ὁ Υἱός της τῆς ἀπευθύνει τίς τελευταῖες λέξεις "γύναι, ἰδού ὁ υἱός σου". Μᾶς διδάσκει λοιπόν ὅτι ὀμορφιά εἶναι νά ἔχει κανείς τά αὐτιά τῆς ψυχῆς του ἀφιερωμένα στό Θεό, μακριά ἀπό τίς Σειρῆνες τοῦ κόσμου καί κάθε τί πού προκαλεῖ σύγχυση. Βλέπει τόν ἐσωτερικό κόσμο τῆς ἀρετῆς, ἔχει τούς ὀφθαλμούς της νά ἀτενίζουν καί νά φροντίζουν τό ἐσωτερικό κάλλος πού προέρχεται ἀπό τήν ἄσκηση, τήν παρθενία, τήν ἐγκράτεια, ἀρετές πού ὁδηγοῦν τελικά στήν ὅραση τοῦ Θεοῦ. Ἡ Παναγία ὁρᾶ τόν Ἰησοῦ Χριστό, ὄχι μόνο ὅταν ἦταν αἰσθητῶς ἐν τῷ κόσμω, ἀλλά καί κατόπιν, διά τῆς καρδιακῆς προσευχῆς, καθώς ὁ πνευματικός ὀφθαλμός της ἦταν κεκαθαρμένος καί ὁ λογισμός της παραδομένος ἀγαπητικῶς στόν Ἰησοῦ Χριστό.Γι' αὐτό καί ἡ Κοίμησή της εἶναι γι' αὐτήν ἡ στιγμή τῆς ἐπιστροφῆς στόν ἠγαπημένο της Υἱό, πού τήν ἐμπειρία Του διαρκῶς εἶχε μέσα στήν καρδία της. Ὑπακούει (καί κλῖνον τό οὖς σου): Ἡ Παναγία ἀποτελεῖ τό πρότυπό της ὑπακοῆς στό Θεό. Ὁ Κύριος εἶπε ὅτι ὅποιος μέ ἀγαπᾶ, ὑπακούει καί τηρεῖ τίς ἐντολές μου καί ἡ Παναγία ἐτήρησε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, πράγματι παρθένος,  χαριτωμένη,  ἡ γυναίκα πού στό πρόσωπό της καταργείται ἡ ἀνυπακοή τῆς πρώτης Εὕας. Ἡ πρώτη Εὕα διά τῆς ἀνυπακοῆς ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στό θάνατο, ἡ Παναγία διά τῆς ὑπακοῆς μᾶς ἐπανασυνδέει μέ τή Ζωή. Μᾶς διδάσκει μέ τό παράδειγμά της ὅτι «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῶ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις», καί ὅτι ὁ πιστός δέν μπορεῖ νά ὑπακούει σέ τίποτε ἄλλο ἀπό τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι καταγεγραμμένες στό Εὐαγγέλιο καί ἐκφράζονται διά τῶν ποιμένων του καί διά τῆς Ἐκκλησίας.Ἀποτάσσεται τήν ματαιότητα καί ζεῖ ἀσκητικά (καί ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καί τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου): Ἡ Παναγία ἀποτελεῖ τό ὑπόδειγμα τοῦ μονήρους βίου, τό καύχημα τῶν μοναχῶν καί τῶν ἀσκητῶν, διότι αρνηθηκε τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου, ζῶσα ἐν τῷ κόσμω. καί ταυτόχρονα προσεύχεται καί δέεται γιά ὅλον τόν κόσμο..Μέ ἁπλά λόγια, ἡ Παναγία βίωσε τό ἐσωτερικό κάλλος, παραδομένη στήν χάρη τοῦ Θεοῦ .Μέ τόν ἴδιο τρόπο καί οἱ μοναχοί, ἀποτελοῦν πνευματική οἰκογένεια ζώντας ἀσκητικά, εἶναι ξένοι τῷ κόσμω, ἀλλά ταυτόχρονα ἀγαποῦν καί δέονται ὑπέρ τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου, ἀγωνίζονται νά διέλθουν ἐκ τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου, δαμάζοντας χάριτι Θεοῦ τούς λογισμούς καί τίς ἐπιθυμίες τῆς δόξας, τῆς ἡδονῆς, τῆς φιλαυτίας. Τό κάλλος τῆς Παναγίας γίνεται ἐπιθυμητό ὑπό τοῦ Βασιλέως (καί ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεύς τοῦ κάλλους σου). Ἔχει ἀνάγκη ὁ Θεός ἀπό τό ἀνθρώπινο κάλλος; Ὄχι, ἀλλά τό κάλλος τῆς Παναγίας εἶναι καρπός τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, τῆς ἐνεργείας Του.Ἡ Παναγία μέ τήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν πού περιγράψαμε ἀποκτᾶ τό πνευματικό κάλλος, γίνεται τό πρότυπό της πνευματικῆς ὀμορφιᾶς καί ἑλκύει τό Θεό, κατοικεῖ μέσα της τό Ἅγιον Πνεῦμα, γίνεται ἡ εὐλογημένη, ἡ κεχαριτωμένη, καί καθίσταται ἡ Ὑψηλοτέρα τῶν Οὐρανῶν, ἡ καθαρωτέρα τῶν ἡλιακῶν λαμπηδόνων πού φωτίζεται ἀπό τόν κυοφορηθέντα Υἱό Της, ὥστε νά μᾶς λυτρώνει ἐκ τῆς κατάρας καί νά καθίσταται μεσίτρια γιά ὅλο τόν κόσμο. Αὐτό τό μεγάλο μήνυμα τῆς πνευματικῆς ὀμορφιᾶς κρύβει μέσα της ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Παναγίας. Αὐτό τό πνευματικό περιεχόμενο εἶναι πού καθιστά τήν ἐκδημία τῆς Θεοτόκου γεγονός ἄκρως χαρμόσυνο καί αἴτιο πανηγυρισμοῦ.Αὐτό τό κάλλος καλούμαστε σήμερα Σεβασμιωτατε Πατέρα και Δεσπότα  νά προσεγγίσουμε, νά ψηλαφίσουμε, νά γευτοῦμε, νά ἐνστερνιστοῦμε. Εἶναι καιρός νά προσανατολίσουμε τή ζωή μας στήν ἀναζήτηση τῆς πνευματικῆς ὀμορφιᾶς. Μέσα σ' ἕναν κόσμο πού θορυβεῖ, πού δέν βλέπει ἤ βλέπει ὅτι θέλει καί ὅτι τόν συμφέρει, πού δέν κλίνει τήν κεφαλή γιά νά ἀκούσει τόν ἄλλο καί νά κάμει τήν ὑπακοή, οἱ χριστιανοί καλούμαστε νά ζήσουμε διαφορετικά. Νά σιωπήσουμε, νά ἀπομονώσουμε τούς θορύβους τοῦ κόσμου καί νά ἀκούσουμε τόν ἔσω ἄνθρωπο. Νά ἀκούσουμε πάνω ἀπ' ὅλα τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, νά τόν βάλουμε καλά μέσα στήν καρδιά μας καί νά τόν κάνουμε πράξη. Νά δοῦμε καθαρά μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς μας καί νά κάνουμε πρῶτο μέλημά μας τήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν.Νά ὑπακούσουμε στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, στό Εὐαγγέλιο, στήν Ἐκκλησία, στούς πνευματικούς μας πατέρες, γιατί τελικά μόνο ἡ ὑπακοή θά μᾶς ὁδηγήσει πίσω στόν Παράδεισο. Σ' αὐτή τήν  δύσκολη πορεία μας ἄς ἀντλήσουμε δύναμη καί κουράγιο ἀπό τό πάνσεπτο πρόσωπο τῆς Παναγίας μας, ὥστε μιμούμενοι τόν τρόπο τοῦ βίου, τῆς ἀγάπης γιά τόν Θεό, τῆς ὑπέρβασης της ἁμαρτίας, τῆς ἀσκητικῆς παρθενίας, νά γίνουμε κάλλει ὡραῖοι ἑλκύοντας ἐπάνω μας τήν ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ καί τήν σωτήριο χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πουθενά ἀλλου ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ μακριά ἀπό τήν Ἐκκλησία δέν θά βροῦμε αὐτή τήν ὑπέρτατη πνευματική ὀμορφιά, γιατί ἀκριβῶς ἐδῶ βρίσκεται ἡ Παναγία, ἡ Μήτηρ τῆς Ζωῆς, ἡ Μεσίτρια, τό ἀκατανόητον θαῦμα, τό κεκρυμμένον Μυστήριον, ἡ Μήτηρ ὅλων μας, ἡ ἠγαπημένη. Τήν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καί προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καί νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν· ὡς γάρ ζωῆς Μητέρα, πρός τήν ζωήν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενονΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ.
ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΑΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ