Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

   ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ


Τί εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Κατήχηση;
Ὀρθόδοξη Κατήχηση εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν πίστη μας, πού πρέπει ὅλοι οἱ χριστιανοί νά γνωρίσουμε, γιά νά γίνουμε συνειδητοί χριστιανοί καί νά εὐαρεστήσουμε τόν Θεό.                                                                                                                              Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς λέξης «Κατήχηση;»
Ἡ λέξη «Κατήχηση» σημαίνει «διδασκαλία», προφορική διδασκαλία. Καί χρησιμοποιήθηκε ἡ λέξη αὐτή , ἀπό τά χρόνια τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, γιά νά δηλώσει τήν στοιχειώδη διδασκαλία τῆς χριστιανικῆς πίστεως, πού εἶναι ἀναγκαία γιά κάθε χριστιανό (βλ. Λούκ. 1, 4. Πράξ. 18, 25). Εἶναι δέ πλασμένη ἡ λέξη ἀπό ἐκεῖνο πού συνέβη τήν Πεντηκοστή. Κατά τήν Πεντηκοστή ἦρθε ἀπό τόν οὐρανό, ἀπό πάνω πρός τά κάτω «ἦχος», σάν ἰσχυρή βοή ἀνέμου καί γέμισε ὅλο τό σπίτι, ὅπου ἦταν συγκεντρωμένοι οἱ μαθητές (βλ. Πράξ. 2, 2). Ἀπό αὐτές τίς λέξεις, «κάτω» «ἦχος», ἔγινε ἡ λέξη «Κατήχηση».


Ὀρθόδοξη πίστη καί ζωή
Ἡ πίστη δέν εἶναι κάποια ἀόριστη καί ἀφηρημένη θεωρία, μία ὡραία ἰδεολογία καί μία συμφέρουσα θρησκευτική ἄποψη. Ἡ ὀρθόδοξη πίστη εἶναι βίωμα, ἦθος, τρόπος ζωῆς καί ὑπάρξεως.
Πίστη σημαίνει ἡ ζωή τοῦ Χριστοῦ νά γίνει ζωή μου. Θά καταθέσω τή σκέψη μου ὡς ἕνας ἁπλός πιστός, ἕνας ταπεινός μοναχός, ἕνας εἰλικρινής ἄνθρωπος.Ἡ σύνδεση μέ τόν Χριστό μᾶς ὁδηγεῖ σέ ὅλη τήν ἀλήθεια. Ὁ μεγάλος Θεός γίνεται μικρός, προσφιλής καί οἰκεῖος, γιά νά χωρέσει στόν νοῦ καί στήν καρδιά μας. Ὁ ἄνθρωπος ἀπό ἄτομο γίνεται πρόσωπο ἀγαπώντας ἀνιδιοτελῶς καί θυσιαστικῶς...Ἡ ἠθική ζωή συνίσταται στήν ἐλεύθερη τήρηση τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν. Στήν ἀγαθοεργία καί τήν παθοκτονία. Κάθε ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἔστω καί ἄν παραστράτησε καί αἰχμαλωτίστηκε, διατηρεῖ τή μοναδικότητα καί ἱερότητα τοῦ «κατ’ εἰκόνα». Κάθε ἄνθρωπος μέ τή συνείδησή του ἔχει πνοή Θεοῦ μέσα του καί ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἀξιότιμος ἀξιοσέβαστος καί ἀξιοπρόσεκτος. Ἀξίζει τή συμπάθειά μας. Ἡ τιμή καί ἡ ἀγάπη δέν θά πρέπει νά ἀνήκει μόνο στούς μεγάλους, τούς κατέχοντες,
τούς νέους, τούς ὡραίους, τούς εὐφυεῖς καί ἠθικούς, ἀλλά καί στούς διανοητικῶς καί σωματικῶς ἀνάπηρους, τούς ὑπέργηρους, τούς ἀνήμπορους καί τούς ἄσημους φτωχούς.
Ἡ ὀρθόδοξη πίστη κάνει τόν ἄνθρωπο νά μήν ἀπελπίζεται ποτέ. Μάλιστα τόν ὁδηγεῖ στή δωρεά, στήν εὐεργεσία, στή φιλανθρωπία, στή συμπαράσταση καί στήν ἀνακούφιση. Βλέποντας ὁ πιστός στό πρόσωπο τοῦ ἄλλου τόν Χριστό γίνεται πιό ἀνεκτικός, πιό ἐπιεικής, πιό φιλικός, πιό συγκαταβατικός, πιό συγχωρητικός καί ὑποχωρητικός. Ἡ Ὀρθοδοξία δέν ἀντιμάχεται τήν ἐπιστήμη. Τόν ἐπιστήμονα ὅμως τόν θέλει σεμνό, ταπεινό, ἤπιο καί καλοκάγαθο. Δέν τόν θέλει αὐθάδη, ἀντάρτη, αὐθαίρετο, ἀσεβῆ καί ἀρνησίθεο. Ὅσους δέν πιστεύουν δέν θά πρέπει νά τούς βλέπουμε μέ τήν ἄκρη τοῦ ματιοῦ μᾶς βιαστικά. Κάποιον πόνο μεγάλο ἔχουν, κάποια ἀντίδραση, κάτι πού δέν τούς ἀφήνει νά ἐκφραστοῦν ἐγκάρδια.
Ἡ ὑπερηφάνεια θά πρέπει νά εἶναι ἄγνωστη στόν γνήσιο ὀρθόδοξο πιστό. Ἡ ὑπερηφάνεια αὔξησε τίς ψυχικές διαταραχές, τά ἄγχη, τίς θλίψεις, τίς ἀπογοητεύσεις, τίς καχυποψίες, τίς φαντασίες, τίς ἀπομονώσεις καί τίς ταραχές. Ἔτσι ἀνικανοποίητος καί ἀνισόρροπος ταλαιπωρεῖται ὁ ἴδιος καί ταλαιπωρεῖ καί τούς ἄλλους. Ὁ πιστός Χριστιανός ἔχει τή γλυκιά χαρά τῆς ταπεινώσεως καί ἱκανοποιεῖται παντοῦ καί πάντοτε. Ὁ ἐνστερνισμός τῆς παραμελημένης ἁγίας ταπεινώσεως θά ἐξισορροπήσει καί θά ἀνορθώσει τόν πεσμένο ἄνθρωπο.
Θά πρέπει ἡ ὀρθόδοξη πίστη νά μεταποιηθεῖ καί ἐκσυγχρονιστεῖ γιά νά ἱκανοποιήσει τούς σύγχρονους ἀνθρώπους; Πιστεύουμε ἀκράδαντα ὄχι. Ὁ Χριστός ἐπανερχόμενος στόν κόσμο θά ἔλεγε τά ἴδια πράγματα. Ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου πάντα ζητᾶ τήν ἀλήθεια. Αὐτή τήν ἀλήθεια καλούμαστε νά προσφέρουμε μέ περισσή ἀγάπη. Οἱ ἐκπτώσεις ἐδῶ δέν ὠφελοῦν, ὅπως καί τά δυσβάστακτα φορτία. Δέν θά αὐξήσουμε τούς ἀκόλουθούς μας μέ τό νά τούς χαϊδεύουμε τά αὐτιά. Σκοπός μας δέν εἶναι νά δημιουργήσουμε ὀπαδούς πού θά μᾶς χειροκροτοῦν καί ἐπιδοκιμάζουν. Τό κυρίως ζητούμενο εἶναι ἡ ἁγιότητα. Ἡ ἁγιότητα θά σώσει τόν κόσμο. Μόνο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία συνεχίζει νά γεννᾶ καί σήμερα ἁγίους.
Καλούμαστε, ἀγαπητοί μου, νά βιώσουμε, νά δοξάσουμε καί νά ἐμπνεύσουμε τήν ἁγιότητα. Ἡ ἀπόκτηση τῆς ἁγιότητας δέν εἶναι πρός αὔξηση τῶν μετοχῶν μας πρός τήν ἐπαινοθηρία, ἀλλά ἀπό μεγάλη ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τή δόξα του. Ἀπό φιλότιμο καί ἀγώνα γιά μία ζωή ἐνάρετη, εὐχάριστη, ἡσύχια καί ἐλεύθερη. Πηγή τοῦ ἁγιασμοῦ εἶναι ὁ Πανάγαθος Θεός, πού ἀποτελεῖ τή μοναδική αὐτοαγιότητα. Μόνο μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ μποροῦμε νά φθάσουμε στήν ἁγιότητα. Ἡ ἀνεξαρτητοποιημένη αὐτοθέωση εἶναι ἄγνωστη στήν ὀρθόδοξη πνευματική ζωή.
Ὅπως καί ἄλλοτε ἔχουμε πεῖ ὁ κύριος λόγος τῆς ὑπάρξεώς μας εἶναι ἡ συνάντηση μέ τόν Θεό. Ἡ πορεία μας πρός τόν ἁγιασμό δέν εἶναι μία καθαρά ἰδιωτική ὑπόθεση. Ὑπάρχει μέσα στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί στήν ὀρθόδοξη παράδοση. Ἐπηρεάζει ἡ κίνησή μας αὐτή καί τούς γύρω μας, τούς ὁποίους βοηθᾶμε καλύτερα μέ τό παράδειγμα. Γινόμαστε τότε πιό συγκαταβατικοί, πιό συνεννοήσιμοι, πιό εὐχάριστοι. Ἡ ἀλήθεια νά ὁμολογεῖται ἄφοβα πάντοτε, ἀλλά χαμηλόφωνα, τεκμηριωμένα, ἤπια.
Ἡ ὀρθόδοξη πίστη μᾶς ὁδηγεῖ στήν προσευχή γιά τούς ἄλλους, στό νά δίνουμε παρά νά παίρνουμε, νά χαιρόμαστε στή χαρά τοῦ ἄλλου, νά λυπούμαστε στή λύπη του, νά σκεπτόμαστε τόν αἰώνιο προορισμό μας, νά μάθουμε νά ὑπομένουμε, νά ἐλπίζουμε, νά ἐγκρατευόμαστε καί νά χαιρόμαστε τήν ἁπλότητα καί τή λιτότητα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου