Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

ΔΕΝ ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ



ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 1/11/2015 ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.



Υ.Γ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΩ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ , ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΕΙΣ ΔΙΑΚΟΝΟΝ ΤΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΚΟΚΟΡΑ



ΜΕ ΕΓΚΑΡΔΙΕΣ ΕΝ ΧΩ ΙΗΣΟΥ ΕΥΧΕΣ
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

IEΡA ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ



                  
ΣΤΙΣ 26 ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  Η ΑΓΙΑ ΜΑΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ  ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ
Η ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 25/10/2.015  ΣΤΙΣ 8,30  ΤΟ ΒΡΑΔΥ  ΜΕ ΤΟΝ ΕΟΡΤΙΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ,ΤΟΝ ΟΡΘΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.


                         ΜΕ ΕΟΡΤΙΕΣ ΕΥΧΕΣ
                Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ
1)Ἡ Κοίμηση τοῦ Ἁγίου Δημητρίου - ἄγνωστος ζωγράφος τοῦ Χάνδακα, δεύτερο μισό του 15ου αἰώνα μ.Χ.
2)Ἅγιος Δημήτριος ὁ Μυροβλύτης - Θεοφάνης ὁ Κρής, Μονή Μεγίστης Λαύρας, 1535 - 1541 μ.Χ.
                   ΣΥΝΤΟΜΟ       ΣΥΝΑΞΑΡΙ
ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ   ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ  ΤΟΝ ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ
Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,
Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος.
Εἰκοστή μελίαι Δημήτριον ἕκτη ἀνεῖλον.
Ὁ Ἅγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί τό 280 - 284 μ.Χ. καί μαρτύρησε ἐπί τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καί Μαξιμιανού τό 303 μ.Χ. ἤ τό 305 μ.Χ. ἤ (τό πιό πιθανό) τό 306 μ.Χ.Ὁ Δημήτριος ἦταν γόνος ἀριστοκρατικῆς οἰκογένειας στή Θεσσαλονίκη. Σύντομα ἀνελίχθηκε στίς βαθμίδες τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ μέ ἀποτέλεσμα σέ ἡλικία 22 ἐτῶν νά φέρει τό βαθμό τοῦ χιλιάρχου. Ὡς ἀξιωματικός του ρωμαϊκοῦ στρατοῦ κάτω ἀπό τή διοίκηση τοῦ Τετράρχη (καί ἔπειτα αὐτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Διοκλητιανός, ἔγινε χριστιανός καί φυλακίστηκε στήν Θεσσαλονίκη τό 303 μ.Χ., διότι ἀγνόησε τό διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ «περί ἀρνήσεως τοῦ χριστιανισμοῦ». Μάλιστα λίγο νωρίτερα εἶχε ἱδρύσει κύκλο νέων πρός μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
Στή φυλακή ἦταν καί ἕνας νεαρός χριστιανός ὁ Νέστορας (βλέπε 27 Ὀκτωβρίου), ὁ ὁποῖος θά ἀντιμετώπιζε σέ μονομαχία τόν φοβερό μονομάχο τῆς ἐποχῆς Λυαῖο. Ὁ νεαρός χριστιανός πρίν τή μονομαχία ἐπισκέφθηκε τόν Δημήτριο καί ζήτησε τή βοήθειά του. Ὁ Ἅγιος Δημήτριος τοῦ ἔδωσε τήν εὐχή του καί τό ἀποτέλεσμα ἦταν ὁ Νέστορας νά νικήσει τό Λυαῖο καί νά προκαλέσει τήν ὀργή τοῦ αὐτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε νά θανατωθοῦν καί οἱ δύο, Νέστορας καί Δημήτριος.
Οἱ συγγραφεῖς ἐγκωμίων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί Δημήτριος Χρυσολωρᾶς, ἀναφέρουν ὅτι τό σῶμα τοῦ Ἁγίου ἐτάφη στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου, ὁ δέ τάφος μετεβλήθη σέ βαθύ φρέαρ πού ἀνέβλυζε μύρο, ἐξ οὐ καί ἡ προσωνυμία τοῦ Μυροβλήτου.Στίς βυζαντινές εἰκόνες ἀλλά καί στή σύγχρονη ἁγιογραφία ὁ Ἅγιος Δημήτριος παρουσιάζεται ἀρκετές φορές ὡς καβαλάρης μέ κόκκινο ἄλογο (σέ ἀντιδιαστολή τοῦ λευκοῦ ἀλόγου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου) νά πατᾶ τόν ἄπιστο Λυαῖο.Σήμερα ὁ Ἅγιος Δημήτριος τιμᾶται ὡς πολιοῦχος Ἅγιος της Θεσσαλονίκης. Ἕνα ἀπό τά πολλά θαύματα τοῦ Ἁγίου εἶναι καί τό ἑξῆς. Τό 1823 μ.Χ. οἱ Τοῦρκοι πού ἦταν ἀμπαρωμένοι στήν Ἀκρόπολη τῆς Ἀθήνας ἑτοίμαζαν τά πυρομαχικά τους γιά νά χτυπήσουν μέ τά κανόνια τους, τούς Ἕλληνες πού βρισκόντουσαν στόν ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, μά ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἔκανε τό θαῦμα του γιά νά σωθοῦν οἱ Χριστιανοί καί ἡ πυρίτιδα ἔσκασε στά χέρια τῶν Τούρκων καταστρέφοντας καί τμῆμα τοῦ μνημείου τοῦ Παρθενώνα. Γιά νά θυμοῦνται αὐτό τό θαῦμα, ὁ ναός λέγεται ἀπό τότε Ἅγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης, ἀπό τήν λουμπάρδα δηλαδή τό κανόνι τῶν Τούρκων πού καταστράφηκε.
Ἀπολυτίκιον .
Ἦχος γ’.
Μέγαν εὔρατο ἔv τοῖς κιvδύvοις, σέ ὑπερμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τά ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὔν Λυαίου καθεῖλες τήν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίω θαρρύvας τόν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμίν τό μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Αὐτομελόν.
Τοῖς τώv ἰαμάτωv σου ρείθροις Δημήτριε, τήv Ἐκκλησίαν Θεός ἐπορφύρωσεv, ὁ δούς σοί τό κράτος ἀήττητοv, καί περιέπωv τήν πόλιv σου ἄτρωτοv· αὐτῆς γάρ ὑπάρχεις τό στήριγμα.
Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τήν Σοφίαν καί Λόγον.
Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν, ἀσεβείας τήν πλάνην καταβαλῶν, Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τά θράση, καί τῷ θείω πόθω, τόν νοῦν πυρπολούμενος, τῶν εἰδώλων τήν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας· ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβήν τῶν ἀγώνων, ἐδέξω τά θαύματα, καί πηγάζεις ἰάματα, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῶ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἐορτάζουσι πόθω, τήν ἁγίαν μνήμην σου.
Ἕτερον Κάθισμα
Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν, βασιλέως ἀνόμου πάσαν βουλήν, ἐξέκλινας Ἔνδοξε, καί γλυπτοῖς οὐκ ἐπέθυσας· διά τοῦτο θύμα, σαυτόν προσενήνοχας, τῷ τυθέντι Λόγω ἀθλήσας στερρότατα· ὅθεν καί τή λόγχη, τήν πλευράν ἐξωρύχθης, τά πάθη ἰώμενος, τῶν πιστῶς προσιόντων σοί, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῶ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἐορτάζουσι πόθω, τήν ἁγίαν μνήμην σου.
Μεγαλυνάριον
Τόν μέγαν ὁπλίτην καί ἀθλητήν, τόν στεφανηφόρον, καί ἐν μάρτυσι θαυμαστόν, τόν λόγχη τρωθέντα, πλευράν ὡς ὁ δεσπότης, Δημήτριον τόν θεῖον ὕμνοις τιμήσωμεν.
Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Φύλαττε τούς δούλους σου ἀθλητά, μάρτυς μυροβλύτα τούς ὑμνοῦντας σέ εὐσεβῶς, καί ρύσαι κινδύνων καί πάσης ἄλλης βλάβης, Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἰκεσίαις σου.


Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ:25-10-2015:«Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ»

 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΞΑΝΘΗΣ  ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ                            
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
«Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ»
Οἱ κάτοικοι τῶν Γεργεσηνῶν βρίσκονται μπροστά σ’ ἕνα γεγονὸς θαυμαστό, τήν θεραπεία τῶν δαιμονιζομένων. Τυφλωμένοι ὅμως ἀπὸ τὸ ὑλικό τους συμφέρον δὲν μποροῦν νὰ διακρίνουν τὸ νόημα τῶν γεγονότων. Δὲν νιώθουν ὅτι τιμωρήθηκαν γιὰ τὸ παράνομο ἐμπόριο χοίρων, ποὺ ἔκαναν παρὰ τὴν ἀπαγόρευση τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου.

Δὲν ἐνδιαφέρονται ν’ ἀκούσουν τὸν Χριστό. Ζαλισμένοι ἀπ’ τὸ θυμὸ γιὰ τὴ ζημιὰ ποὺ ἔπαθαν, βιάζονται. Βιάζονται νὰ τὸν διώξουν. Τοὺς ἐνοχλεῖ ἡ παρουσία Του. Ποιὸς ξέρει τί ἄλλο μπορεῖ νὰ τοὺς συμβεῖ; Δὲν χρειάζονται ἀλλαγὲς καὶ ἐπεμβάσεις στὸν τρόπο ζωῆς τους. Ἂς φύγει καλλίτερα τὸ συντομότερο.
Ἀλλά τό παράδοξο αὐτό αἴτημα δὲν ἔγινε μόνο μία φορά, σὲ κεῖνο τὸ ἀκρογιάλι τῆς Γεννησαρέτ. Ἐπανελήφθη ἀμέτρητες φορές,  ἐπαναλαμβά-νεται καὶ σήμερα. Καὶ στὶς μέρες μας πολλοὶ διώχνουμε τὸ Χριστὸ ἀπὸ τὴν ζωή μας, διότι ἡ παρουσία Του ἐμποδίζει τὶς δουλειές μας, τά σχέδιά μας. Ὁ Χριστός ζητεῖ τιμιότητα, εὐθύτητα, ἀγνότητα.
Εἶναι τό φῶς τό ὁλόλαμπρο καί δυνατό. Οἱ ἀμφίβολες δουλειές ὅμως χρειάζονται ἡμίφως, σκοτάδι. Ὑπάρχουν πολλά πράγματα πού πρέπει νά γίνουν, πού τά ζητάει ἡ ἐποχή, ἡ κοινωνική τους θέση, τό ἐπάγγελμά τους καί στά ὁποῖα ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐνοχλητική, ἀποτελεί ἔλεγχο.
Στὴ Εὐαγγελική περικοπή ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς σημειώνει ὅτι «ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν» παρεκάλεσε τὸν Κύριο νὰ ἀπέλθει. Ἐκτός ἀπό τούς κατόχους τῶν χοίρων θά ὑπήρχαν καί ἀρκετοί πού ἔσμιξαν τήν φωνή τους μέ τούς ἄλλους ἀπό ἀβουλία, ἀπό ἀδυναμία χαρακτήρος, μέσα σέ μιά ὀμαδική ὀμολογία, παρασυρόμενοι ἀπό τό ρεύμα.
Ἀδελφοί μου, ἂς ἐξετάσουμε μὲ εἰλικρίνεια κι ἐμεῖς τὸν ἑαυτό μας. Ὅταν ὁ Χριστὸς μᾶς πλησιάζει γιὰ νὰ μᾶς διδάξει καί νά μᾶς πεῖ ὅτι δὲν ἔχουμε δίκιο νὰ τὰ ζητᾶμε ὅλα γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ὅτι δέν πρέπει νὰ παραβαίνουμε τόν νόμο τοῦ Θεοῦ, ὅτι δέν πρέπει νά ἀδιαφοροῦμε γιά τόν συνάνθρωπό μας, ὅτι μέ τίμια μέσα θά πρέπει νά ἐπιβιώνουμε, τόν ἀκοῦμε, ἤ κλείνουμε τά αὐτιά μας;
Ὅταν ὁ Χριστός εἶδε τὶς διαθέσεις τῶν Γαδαρηνῶν, «ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψε». Ποτὲ δὲ μένει διὰ τῆς βίας κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους. Σέβεται ὅσο κανεὶς ἄλλος τὴν προσωπική μας ἐλευθερία. Εἶναι φοβερὸ ὅμως νὰ διώχνει κανεὶς τὸ Λυτρωτή, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ ματαιώνει τὴ σωτηρία του.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 25 Οκτωβρίου 2015


Αρχαίο κείμενο

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 26 - 39
26 Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. 27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· Τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· Λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένη ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονὸς, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. 37 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνὴρ, ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· 39 Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.


Ερμηνευτική απόδοση

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 26 - 39
26 Επειτα από αυτά έπλευσαν και αγκυροβόλησαν εις την χώραν των Γαδαρηνών, η οποία είναι αντίπερα από την Γαλιλαίαν. 27 Οταν δε ο Ιησούς εβγήκεν εις την ξηράν, τον συνάντησεν ένας άνθρωπος της πόλεως εκείνης, ο οποίος είχε μέσα του δαιμόνια από πολλά χρόνια και δεν εφορούσε ένδυμα και δεν έμενε σε σπίτι, αλλά μέσα εις τα μνήματα. 28 Οταν όμως είδε τον Ιησούν εκραύγασε δυνατά, έπεσεν εις τα πόδια του και με φωνήν μεγάλην είπε· “ποία σχέσις υπάρχει ανάμεσα εις εμέ και σε, Ιησού, Υιέ του Θεού του Υψίστου; Σε παρακαλώ, μη με βασανίσης και μη με κλείσης από τώρα στον φρικτόν Αδην”. 29 Είπε δε αυτά ο δαιμονιζόμενος, διότι ο Χριστός διέταξε το ακάθαρτον πνεύμα να βγη και να φύγη από τον άνθρωπον, επειδή από πολλά χρόνια τον είχεν αρπάξει και κυριεύσει. Οι δε άλλοι άνθρωποι, ένεκα της αγριότητος αυτού, τον έδεναν με αλυσίδες και με ισχυρά δεσμά εις τα πόδια, δια να τον φυλάσσουν, ώστε να μη επιτίθεται και κακοποιή τους άλλους. Αλλά αυτός έσπαζε τα δεσμά και ωδηγείτο βιαίως από τον δαίμονα εις ερημικούς τόπους. 30 Τον ερώτησε δε ο Ιησούς, λέγων· “ποιό είναι το όνομά σου;” Εκείνος δε απήντησε· “λεγεών”. Διότι πολλά δαιμόνια είχαν εισέλθει στον άνθρωπον αυτόν. 31 Και παρακαλούσαν τα δαιμόνια αυτόν, να μη τα διατάξη και πάνε εις τα τρίσβαθα του Αδου. 32 Ητο δε εκεί μία αγέλη με πολλούς χοίρους, που έβοσκαν στο βουνό· και τον παρακαλούσαν τα δαιμόνια να τους δώση την άδειαν να μπουν εις εκείνους τους χοίρους. Και τους το επέτρεψεν ο Κυριος (διότι κατά λόγον δικαιοσύνης έπρεπε να τιμωρηθούν με την απώλειαν των χοίρων οι ιδιοκτήται των, επειδή τους έτρεφαν, μολονότι αυτό απηγορεύετο από τον μωσαϊκόν νόμον). 33 Αφού δε εξήλθον τα δαιμόνια από τον άνθρωπον, εμπήκαν στους χοίρους και ώρμησε ασυγκράτητο όλο το καπάδι επάνω στον κρυμνόν, ερρίφθη από εκεί εις την θάλασσαν και επνίγησαν οι χοίροι. 34 Οταν δε οι βοσκοί είδαν το γεγονός αυτό, έφυγαν και το ανήγγειλαν εις την πόλιν και εις όσους συναντούσαν, από αυτούς που έμεναν στους αγρούς. 35 Εβγήκαν δε από την πόλιν οι άνθρωποι, δια να ίδουν αυτό που έγινε. Ηλθαν στον Ιησούν και είδαν τον άνθρωπον, από τον οποίον είχαν βγη τα δαιμόνια, να κάθεται κοντά εις τα πόδια του Ιησού, ντυμένος, ήρεμος και φρόνιμος, και εφοβήθησαν. 36 Είχαν δε διηγηθή εις αυτούς εκείνοι που είδαν το γεγονός, πως ελευθερώθηκε ο δαιμονιζόμενος. 37 Και όλον το πλήθος της περιοχής των Γαδαρηνών τον παρεκάλεσαν να φύγη από αυτούς, διότι είχαν κυριευθή από μεγάλον φόβον, δια την τιμωρίαν που τους επεβλήθη. Ενοχοι δε και δι' άλλα καθώς ήσαν, εφοβούντο πολύ και άλλας τιμωρίας. Ο δε Ιησούς εμπήκε στο πλοίον και επέστρεψε. 38 Παρακαλούσε δε αυτόν ο άνθρωπος, από τον οποίον είχαν βγη τα δαιμόνια, να μένη μαζή του. Ο Ιησούς όμως τον έστειλε ειρηνικά εις την πόλιν του, λέγων· 39 “γύρισε στο σπίτι σου και να διηγήσαι όσα έκαμε εις σε ο Θεός”. Και εκείνος έφυγε και διαλαλούσε εις όλην την πόλιν, όσα ο Ιησούς έκαμε εις αυτόν.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Επιστολή του Μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ για τη μονιμοποίηση της Μητρόπολης






Προς
Τους: -Εντιμότατους Άρχοντες
-Τον Ευσεβή Κλήρο
-Τους Οσιοτάτους Μοναχούς και Μοναχές και τον Φιλόχριστο Λαό της καθ΄ημάς Θεοσώστου Επαρχίας


Καθήκον επιβεβλημένον του Επισκόπου τυγχάνει όχι μόνον να διδάσκει τον εμπεμπιστευμένον εις αυτόν λαόν τα δόγματα της πίστεως, αλλά και να ενημερώνει και να δίδει λόγον για οτιδήποτε αφορά στην Μητρόπολη, την οποία η Εκκλησία μας έχει αναθέσει και στην οποία οφείλουμε να είμεθα πιστοί και έντιμοι οικονόμοι.

Γνωρίζετε όλοι ότι εξαιτίας των ιστορικών συγκυριών, των καιρικών περιστάσεων και των ανθρωπίνων επιλογών, ο ιερός χώρος των Αγίων Μετεώρων και η ευρύτερη περιοχή τής Επαρχίας μας, δοκιμάστηκαν και προβληματίστηκαν σε εκκλησιολογικό επίπεδο.

Για την ειρήνη και την ενότητα της Εκκλησίας το 1991 απεδέχθημεν την διαποίμανση της «προσωποπαγούς» και «προσωρινής» τότε, ανασυσταθείσης Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων. Η ενθρόνησίς μου έγινε την 19ην Οκτωβρίου 1991 και σήμερον συμπληρούνται 24 χρόνια διακονίας μου εις την αυτήν Ιεράν Μητρόπολιν.

Την απόφασή μας να αποδεχθούμε την διαποίμανση της ιστορικής αυτής Επαρχίας, δεν υπαγόρευσε κανένα συμφέρον ή ιδιοτέλεια. Προσωπικώς εδεχόμεθα την πιεστική αγάπη τών πολλών να καταστούμε πάλιν εν ενεργεία Μητροπολίτης, έστω και σε μέρος τής αρχικώς «λαχούσης μοι», ώστε να δικαιωθούν κόποι και αγώνες πολλών. Αλλά και η επιθυμία μιας να εργαστούμε ιεραποστολικώς στον Αμπελώνα τού Κυρίου, επιθυμία που χαρακτηρίζει όλη μας τη ζωή, μας υπαγόρευσε να πειστούμε στην φωνή τής Εκκλησίας και να αναλάβουμε το γεώργιο τού Κυρίου που μας προσφερόταν, την Μητρόπολιν Σταγών και Μετεώρων, ένα αξιόλογον και ζωντανόν τμήμα τής Επαρχίας Καλαμπάκας.

Έχουμε την συνείδηση μας αναπαυμένη ότι παρ” όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες, λάθη ή και παραλείψεις, η εργασία αυτή προς το συμφέρον τού τόπου και του λαού, τον όποιον ειλικρινώς αγαπήσαμε, απέδωσε αγλαούς καρπούς και με την ευλογία τού Θεού τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά και πανθομολογούμενα.

Σήμερα η Ιερά Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων έχει πολλαπλασιάσει τις αρχικές της Ενορίες, έχει αποκτήσει μια θαυμαστή υποδομή σε κτήρια, αποκαθιστώντας τόσο μνημειακά κτίσματα των Αγίων Μετεώρων και λοιπών ιστορικών ιερών Μονών εγκαταλελειμμένων και κατεστραμμένων, όσο και νεότερα κτίσματα, ιδρυματικού και πνευματικού χαρακτήρα. Είναι μια Μητρόπολη χωρίς εφημεριακά κενά, με επανδρωμένα μοναστήρια, γνησίου ορθοδόξου φρονήματος και πατερικής παραδόσεως, και με έντονη πνευματική παρουσία (λειτουργία κύκλων άγιας Γραφής, ομιλιών, συνεδρίων, ημερίδων, κ.λπ.). Αυτά όμως είναι όσα οι αριθμοί μπορούν να αποτυπώσουν, το ουσιαστικότερο και μεγαλύτερο μέρος της πνευματικής εργασίας δεν αποτυπώνεται σε αριθμούς, ούτε καταγράφεται σε στατιστικές. Ποιός μπορεί να αποτιμήσει με μεγέθη τα δάκρυα της μετανοίας κάτω από το πετραχήλι τού πνευματικού; Ποιός μπορεί να μετρήσει το συγκλονισμό μιας ψυχής ακούγοντας ένα ψυχοφελές κήρυγμα; Ποιά ζυγαριά μπορεί να καταμετρήσει το βάρος μιας απόφασης ζωής για άγια και ιερά πορεία στην οδό τού Ιησού; Όλα αυτά η Χάρις τού Θεού τα εργάζεται στην Επαρχία μας και αυτά γεύονται όχι μόνο οι κάτοικοι, αλλά και οι χιλιάδες προσκυνητές των Αγίων Μετεώρων. Αποτελούν δε το αποτέλεσμα του σύντονου και σύμπονου συντονισμού στην πνευματική εργασία κλήρου και λαού.

Η ζώσα αυτή μαρτυρία μάς ενεθάρρυνε και μας έδωσε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε από την Ιεραρχία το δικαίωμα της Ιεράς Μητροπόλεως να καταστεί από προσωποπαγής σε μόνιμη, ώστε με την δυναμική που ήδη έχει αυτή η επαρχία να διασφαλιστεί η συνέχεια και το ηυξημένο ποιοτικό κύρος τού πνευματικού έργου. Μετά δε από προσπάθειες πολλών ετών και με την συνεργασία όλων των φορέων τής περιοχής, τους οποίους οφείλουμε δημόσια να ευχαριστήσουμε για την σταθερότητα και την προσήλωσή τους στο δίκαιο αίτημα του λαού μας, είμαστε σήμερα στην ευχάριστη θέση και με την γραφίδα τού Επισκόπου να σας διαβεβαιώσουμε ότι η Ιερά Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων θα συνεχίσει να υπάρχει όσο ευδοκεί ο Άγιος θεός και πάντως ως ισότιμη προς τις υπόλοιπες και ως μόνιμη Μητρόπολη τής Εκκλησίας τής Ελλάδος. Αυτή ήταν η απόφαση της Σεπτής Ιεραρχίας τής 9ης Οκτωβρίου 2015, την οποία στηρίξαμε με όλες μας τις δυνάμεις, αν και κάποιοι τιμώντας το πρόσωπό μας υπέβαλαν διαφορετικές προτάσεις ακόμη και την «επαναφορά» μας στην Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης, κάτι το όποιο με ευγνώμονα συγκίνηση ακούσαμε.

Όμως, εμείς για το καλό τού τόπου και την ειρήνη τής Εκκλησίας ούτε καν διανοηθήκαμε ή συζητήσαμε, εμμένοντας στο πάγιο αίτημα της καταστάσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων ως μονίμου εις το διηνεκές και ούτε εζητήσαμε επέκτασιν των ορίων τής Μητροπόλεώς μας ή ότι θα παραιτηθώμεν της διακονίας μας όπως ευφάνταστοι ισχυρίσθησαν αφελώς ή με σκοπιμότητες.

Κατακλείοντας, εκφράζουμε και πάλιν την ευγνωμοσύνη μας προς τον Τριαδικό Θεό και τις θερμές μιας ευχαριστίες προς τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ, όστις προθύμως εισηγήθη το θέμα τής Μονιμότητος προς το Ιερόν Σώμα τής Σεπτής Ιεραρχίας τής Εκκλησίας τής Ελλάδος ήτις ομοφώνως συνεφώνησεν και απεδέχθη την πρότασιν του Μακαριωτάτου, τις Αρχές τού τόπου μας, τον ευσεβή Κλήρο, τους Μοναχούς και τις Μοναχές μας, τον πιστό λαό μας και όλους όσοι συνέβαλαν στην υλοποίηση του εύλογου και δικαίου τούτου πόθου μας.

Μετά πατρικών ευχών και αγάπης εν Χριστώ Ιησού

Ο Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Οκτωβρίου 2015



Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

Τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ


Αρχαίο κείμενο

 16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. 17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. 18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. 19 ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20 πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Ερμηνευτική απόδοση 

16 Εκείνος που υπακούει εις σας, υπακούει εις εμέ και εκείνος που παρακούει σας, παρακούει εμέ· εκείνος δε που παρακούει εμέ, παρακούει τον Θεόν, που με έστειλε σωτήρα στον κόσμον”. 17 Εγύρισαν από την περιοδείαν των οι εβδομήκοντα με χαράν μεγάλην και έλεγαν· “Κυριε, και τα δαιμόνια υποτάσσονται εις ημάς, μόλις επικαλεσθούμε το όνομά σου”. 18 Είπε δε εις αυτούς· “από τότε που ήρχισα το έργον μου έβλαπα τον σατανάν να απογυμνώνεται από την τυραννικήν του εξουσίαν και να κρυμνίζεται συντετριμμένος με ταχύτητα αστραπής από τα ύψη της κυριαρχίας του. 19 Ιδού εγώ τώρα σας δίδω την εξουσίαν να πατήτε επάνω εις φίδια και σκορπιούς, να ποδοπατήτε και να εξουθενώνετε όλην την δύναμιν του εχθρού, δηλαδή του διαβόλου, και τίποτε από όσα αυτός ενάντιον σας πανουργεύεται και εφευρίσκει δεν θα σας αδικήση η βλάψη. 20 Πλην, μη χαίρετε στούτο μόνον, στο ότι δηλαδή και τα πονηρά πνεύματα υποτάσσονται εις σας, κυρίως πρέπει να χαίρετε και να ευφραίνεσθε, διότι τα ονόματα σας έχουν γραφή στους ουρανούς, εις την βασιλείαν του Θεού”. 21 Αυτήν δε την ώραν ησθάνθη ο Ιησούς βαθυτάτην και ζωηροτάτην χαράν εις την ψυχήν και την καρδίαν του και είπε· “Σε ευχαριστώ και σε δοξολογώ, Πατερ, Κυριε του ουρανού και της γης, διότι με δικαιοσύνην και αγαθότητα ενεργών, έκρυψες τας υψηλάς αυτάς αληθείας της πίστεως από εκείνους που θεωρούνται σοφοί και συνετοί, και εφανέρωσες αυτάς εις απλοϊκούς και αφελείς ανθρώπους τους μαθητάς μου, που φαίνονται σαν νήπια εμπρός στους σοφούς του κόσμου. Ναι Πατερ, διότι αυτή ήτο η αγαθή και δικαίας θέλησίς σου”.

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 11 Οκτωβρίου 2015



ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 5 - 15
5 Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· 6 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· 7 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. 8 καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω. 9 Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Τίς εἴη ἡ παραβολή αὕτη;. 10 ὁ δὲ εἶπεν· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. 11 Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· 12 οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. 13 οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. 14 τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. 15 τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 5 - 15
5 “Εβγήκε ο σπορεύς στο χωράφι, δια να σπείρη τον σπόρον του. Και καθώς αυτός έσπερνε, άλλο μεν μέρος του σπόρου έπεσε κοντά στον δρόμον, κατεπατήθη από τους διαβάτας και τα πτηνά του ουρανού το κατέφαγαν. 6 Και άλλο έπεσε εις την πετρώδη γην και αφού εφύτρωσε, εξηράνθη, διότι δεν είχε υγρασίαν. 7 Και άλλο έπεσε ανάμεσα εις αγκάθια και καθώς εβλάστησαν και εμεγάλωσαν τα αγκάθια, το έπνιξαν εντελώς. 8 Και άλλο έπεσεν εις την εύφορον και καλήν γην και αφού εφύτρωσε, έκαμε καρπόν εκατονταπλάσιον”. Ενώ δε έλεγε αυτά, είπε με φωνήν μεγάλην· “Εκείνος που έχει αυτιά πνευματικά, δια να ακούη την αλήθειαν του Θεού, ας ακούη αυτά που εγώ διδάσκω”. 9 Τον ερωτούσαν δε οι μαθηταί του λέγοντες· “ποιό είναι το νόημα αυτής της παραβολής;” 10 Αυτός δε είπεν· “εις σας που έχετε αγαθήν διάθεσιν, εδόθη από τον Θεόν το προνόμιον και η χάρις να γνωρίζετε τας μυστηριώδεις αληθείας της βασιλείας του Θεού. Τους άλλους δε (επειδή δεν έχουν αγαθήν διάθεσιν και ενδιαφέρον να ακούσουν και δεχθούν την αλήθειαν και δια να τους προφυλάξω από την μεγάλη ευθύνην, που θα είχαν ενώπιον του Θεού, αν εκαταλάβαιναν και περιφρονούσαν τας θείας αληθείας) τους διδάσκω με παραβολάς, ώστε, ενώ βλέπουν να μη ημπορούν να εισχωρήσουν στο βαθύτερον νόημα, και ενώ ακούουν να μη ημπορούν να ενοήσουν την αλήθειαν. 11 Το νόημα δε της παραβολής αυτής είναι το εξής· Ο σπόρος συμβολίζει τον λόγον του Θεού. 12 Εκείνοι δε που ομοιάζουν προς το έδαφος κοντά στον δρόμον, είναι όσοι ήκουσαν και δεν επρόσεξαν τον λόγον του Θεού. Επειτα έρχεται ο διάβολος και παίρνει τον λόγον από την καρδία των, δια να μην πιστεύσουν και σωθούν. 13 Εκείνοι δε που συμβολίζονται με την πετρώδη γην, είναι όσοι όταν ακούσουν δέχονται με χαράν τον λόγον του Θεού, δεν έχουν όμως βαθειές ρίζες εις την καρδία των και δι' αυτό ολίγον καιρόν πιστεύουν και εις εποχήν πειρασμού απομακρύνονται από την πίστιν. 14 Το δε μέρος του σπόρου, που έπεσε εις τα αγκάθια, συμβολίζει εκείνους οι οποίοι, όταν ήκουσαν τον λόγον του Θεού, τον εδέχθησαν και επροσπάθησαν να τον τηρήσουν με κάποιαν προθυμίαν, αλλά πνίγονται από αγωνιώδεις φροντίδας δια την απόκτησιν πλούτου και από τας υλιστικάς απολαύσεις της ζωής αυτής, και έτσι δεν προχωρούν μέχρι τέλους, ώστε να έχουν καλούς και μονίμους καρπούς. 15 Το δε μέρος του σπόρου, που εσπάρθηκε εις την εύφορον γην, συμβολίζει τους καλοπροαιρέτους ανθρώπους, οι οποίοι με καλήν και αγαθήν καρδίαν, αφού ήκουσαν τον λόγον του Θεού, τον κρατούν με προσοχήν και ευλάβειαν μέσα των και έχουν ως καρπούς τα έργα της αρετής μαζή με την υπομονήν, την οποίαν θα δεικνύουν εις διαφόρους θλίψεις και περιπετείας.

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Μόνιμη πλέον η Ιερά Μητρόπολης Σταγών και Μετεώρων


ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

Κατόπιν Αποφάσεως της ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ σήμερα την 9η Οκτωβρίου 2015 η επι 25 χρόνια προσωρινή Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ, περί ώραν 11:45 π.μ. δι Αποφάσεως της , σε ΜΟΝΙΜΗ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ.

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Προσευχή για βοήθεια στην Παναγία μας


Συ βοηθός αμαρτωλών, παράκλησις πασχόντων, Συ ορφανών αντίληψις, ενίσχυσις καμνόντων. Χειμαζομένων ει λιμήν, πτωχών παρηγορία, αβοηθήτων δύναμις, χηρών παραμυθία. Συ ευσεβών το στήριγμα, ελπίς απηλπισμένων, των εναθλούντων έρεισμα, χαρά των τεθλιμμένων.

Συ σκέπη και αντίληψις των Σοι καταφευγόντων, Συ ει στερέωμα πιστών, ρύστις κινδυνευόντων. Σην κραταιάν αντίληψιν παράσχου μοι, Κυρία, επί την Σην ενίσχυσιν θαρρώ, ω Παναγία.

Συ σκέπε, φρούρει, φύλαττε, από παντώς κινδύνου, Συ των παγίδων ρύσαι με του δυσμενούς εκείνου. Συ μοι γενού βοήθεια, σθένος και προστασία, Συ μοι, Παρθένε, άχραντε, γενού μοι σωτηρία.

Σε δυσωπώ μεσίτευσον προς λύσιν οφλημάτων τω Σω Υιώ και άφεσιν πολλών πλημμελημάτων, Κόρη σεμνή, Βασίλισσα, κόσμου η σωτηρία. Συ έσο μοι παράκλησις, χαρά, παραμυθία, ίνα απαύστως εν χαρά υμνώ το όνομά Σου, και ψαλλων μεγαλύνω Σε και τα θαυμάσιά Σου.

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ




ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 4/10/2015 ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ  ΔΕΝ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.
ΘΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΕΙΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΚΑΠΛΑΝΙΔΗ

                             ΜΕ ΘΕΡΜΕΣ   ΕΥΧΕΣ
                        Ο ΠΑΤΗΡ    ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ