Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 29 Ιανουαρίου 2017. (Η Θεραπεία τῆς θυγατρὸς τῆς Χαναναίας)




Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017

ΙΖ´ Ματθαίου - Θεραπεία τῆς θυγατρὸς τῆς Χαναναίας.


Αρχαίο κείμενο


ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΕ´ 21 - 28
21 Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος. 22 καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται. 23 ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες· Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν. 24 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. 25 ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. 26 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. 27 ἡ δὲ εἶπε· Ναί, Κύριε, καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. 28 τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

 Απόδοση στη Νεοελληνική (Ι. Θ. Κολιτσάρα)


ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΕ´ 21 - 28
21 Αναχωρήσας δε από εκεί ο Ιησούς επήγε εις τα μέρη Τυρου και Σιδώνος. 22 Και ιδού μία γυναίκα Χαναναία, εβγήκε από τα όρια της περιοχής εκείνης και με μεγάλην κραυγήν του έλεγεν· “ελέησέ με, Κυριε υιέ του Δαυΐδ· η κόρη μου βασανίζεται φρικτά από πονηρόν δαιμόνιον”. 23 Εκείνος δε δεν της είπε ούτε μίαν λέξιν εις απάντησιν. Προσήλθαν προς αυτόν οι μαθηταί του και τον παρακαλούσαν, λέγοντες· “άκουσε την παράκλησίν της, λυπήσου την, κάμε της αυτό που με τόσον σπαραγμόν σου ζητεί, και άφησέ την να φύγη, διότι μας ακολουθεί από κοντά και κράζει”. 24 Εκείνος απήντησε· “δεν έχω σταλή παρά μόνον για τα χαμένα πρόβατα του Ισραηλιτικού λαού”. 25 Αυτή δε ήλθε τότε εμπρός στον Ιησούν, εγονάτισε με ευλάβειαν και είπε· “Κυριε, βοήθησέ με”. 26 Εκείνος απήντησε και είπε· “δεν είναι καλόν να πάρη κανείς το ψωμί από τα τέκνα του και να το ρίψη εις τα σκυλάκια”. 27 Εκείνη δε είπε· “ναι, Κυριε, σωστό είναι αυτό· αλλά και τα σκυλάκια τρώγουν από τα ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων των”. 28 Οταν δε ο Ιησούς ήκουσε αυτούς τους γεμάτους πίστιν και ταπείνωσιν λόγους, είπε· “ω γύναι, μεγάλη είναι η πίστις σου! Ας γίνη προς χάριν σου, όπως ακριβώς θέλεις”. Και εθεραπεύθη η κόρη της από την στιγμήν εκείνην.


Το Ιερό Κήρυγμα


Κυριακή ΙZ΄Ματθαίου – Το παράδειγμα της Χαναναίας
1. Μᾶς ἀκούει ὁ Θεός;
Τὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο μᾶς περιέγραψε τὸ δράμα μιᾶς πονεμένης μάννας· τῆς Χαναναίας – γυναίκας δηλαδὴ ποὺ κατοικοῦσε σὲ γειτονικὴ εἰδωλολατρικὴ χώρα – ἡ ὁποία πλησίασε μὲ πόνο καὶ ἀγωνία τὸν Κύριο καὶ Τὸν παρακάλεσε  νὰ θεραπεύσει τὴ δαιμονισμένη κόρη της.
Τὸ περίεργο ὅμως εἶναι ὅτι ὁ Κύριος, ποὺ ἀκόμη  καὶ στὸν παραμικρὸ ἀναστεναγμὸ ἔσκυβε πάντα πρόθυμα μὲ καλοσύνη καὶ στοργὴ πάνω στὸν  πόνο, στὴ μάννα αὐτὴ οὔτε ποὺ γύρισε τὸ βλέμμα Του. «Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον». Ἐξακολούθησε νὰ βαδίζει στὸν ἀπόμερο ἐκεῖνο δρόμο κοντὰ στὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος χωρὶς νὰ τῆς δίνει σημασία. Ἀπόρησαν οἱ μαθητές Του.

Στὸ μεταξὺ ἡ δύστυχη γυναίκα ἐπανελάμβανε τὴν κραυγή της πάλι καὶ πάλι...Ὑπάρχουν πράγματι μερικὲς στιγμὲς ποὺ ἴσως ἀναρωτιόμαστε: «Ἄραγε ἀκούει ὁ Θεὸς τὴνπροσευχή μου; Καὶ τότε γιατί δὲν ἔκανε αὐτὸ ποὺ Τὸν παρακάλεσα;»...
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μᾶς ἀπαντᾶ: «Ὁ Θεός, ποὺ φροντίζει περισσότερο γιὰ τὴ σωτηρία σου, δὲν προσέχει μόνο τὴν αἴτηση, ἀλλὰ καὶ πρωτίστως ἐξετάζει τὸ συμφέρον σου. Ἐὰν οἱ σαρκικοὶ γονεῖς δὲν δίνουν ὅλα ὅσα ζητοῦν τὰ παιδιά τους, ὄχι διότι τὰ καταφρονοῦν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀπὸ ἀληθινὸ ἐνδιαφέρον, πολὺ περισσότερο ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος καὶ περισσότερο ἀγαπᾶ καὶ περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον γνωρίζει, κάνει ὅ,τι εἶναι συμφέρον».
Συνεπῶς, ὅταν ὁ Κύριος δὲν ἀπαντᾶ ἀμέσως σ’ αὐτὸ ποὺ τοῦ ζητοῦμε, τὸ κάνει γιὰ τὸ συμφέρον μας. Ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται ἐκ μέρους μας εἶναι ὑπομονὴ καὶ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στήν Πρόνοιά Του.
2. Επιμένουμε στὴν προσευχὴ
Στὴν περίπτωση τῆς Χαναναίας ὁ Κύριος Ἰησοῦς μὲ τὴ θεϊκή Του σκέψη κάτι ἄλλο, μεγαλύτερο ἀπὸ μιὰ ἁπλὴ θεραπεία προγραμμάτιζε. Ἤθελε νὰ ἀφήσει νὰ λάμψει ἡ μοναδικὴ ἀρετὴ αὐτῆς τῆς γυναίκας, ἡ ὁποία μάλιστα προερχόταν ἀπὸ τὸν εἰδωλολατρικὸ κόσμο.
Ἡ ἀξιοθαύμαστη ἀρετή της εἶναι ἡ ἐπίμονη ἱκεσία της. Ἡ πονεμένη μάννα δὲν ἀποθαρρύνθηκε ἀπὸ τὴ σιωπὴ τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ συνέχισε νὰ Τὸν παρακαλεῖ. Ἐπέμεινε προκειμένου νὰ λάβει αὐτὸ ποὺ ζητοῦσε. Ἔκανε μάχη γιὰ ν’ ἀποσπάσει τὸ ἔλεος τοῦ Χριστοῦ.
Μεγάλο ὅπλο ἡ προσευχή! Ἀρκεῖ νὰ μὴ γίνεται τυπικὰ καὶ μηχανικὰ ἀλλὰ μὲ θέρμη καὶ ἐπιμονή. Μόνο τότε ἡ προσευχή μας θὰ κάνει θαύματα στὴ ζωή μας καὶ θὰ ἀποβεῖ πρὸς ὄφελος δικό μας ἀλλὰ καὶ τοῦ περιβάλλοντός μας.  Ἄλ λωστε ὑπάρχει μεγαλύτερη ὠφέλεια ἀπὸ τὸ νὰ ζοῦμε σὲ σταθερὴ  ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἅ γιο Θεό μὲ τὴν προσευχή;...
3. Η ταπείνωση ἑλκύει τὴ θεία Χάρη
Ἡ θερμὴ ἐπιμονὴ τῆς Χαναναίας δὲν εἶχε πεῖσμα, προπέτεια ἢ ἐγωισμό. Ἦταν συνυφασμένη μὲ μιὰ ἄλλη ἐκπληκτικὴ ἀρετή: τὴν ταπείνωση.
Καὶ πράγματι κάποια στιγμή, ἀφοῦ ἡ Χαναναία ἐπέμεινε πάρα πολύ, στράφηκε ὁ Κύριος καὶ τῆς εἶπε:
–Δὲν εἶναι καθόλου σωστὸ νὰ πάρει κανεὶς τὸ ψωμὶ ἀπ’ τὰ παιδιά του, γιὰ νὰ τὸ ρίξει στὰ σκυλάκια. Ἐσεῖς οἱ εἰδωλολάτρες ἔχετε παραστρατήσει‧ μὴ ζητᾶτε λοιπὸν τὶς εὐλογίες ποὺ ἀπολαμβάνουν τὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ.
Στὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Κυρίου ἡ Χαναναία δὲν λύγισε, δὲν προσβλήθηκε, δὲν ἀγανάκτησε. Μὲ βαθιὰ ταπείνωση, εὐλάβεια ἀλλὰ καὶ εὐφυΐα ἀπάντησε:
–«Ναί, Κύριε». Δέχομαι ὅτι εἶμαι σκυλάκι καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ φάω τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν Σου. Μέσα σ’ ἕνα σπίτι ὅμως καὶ τὰ σκυλάκια τρῶνε ἀπὸ τὰ ψίχουλα ποὺ πέφτουν ἀπὸ τὸ τραπέζι τῶν κυρίων τους. 
Τί μεγάλη ταπείνωση! Τὴν ὀνόμασε «κυνάριον», σκυλάκι ἀνάξιο λόγου, κι ἐ -κείνη δὲν παρεξηγήθηκε. Δὲν  σηκώθηκε νὰ φύγει ὀργισμένη. Παραδέχθηκε τὰ ὑποτιμητικὰ λόγια καὶ τὰ μετέτρεψε σὲ ἐπιχείρημά της. Μὲ ταπεινὴ πίστη ὑποτάχθηκε στὸ θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ ἀξιώθηκε νὰ λάβει τὴ μεγάλη δωρεά. Ὁ Κύριος ὄχι μόνο θεράπευσε τὴ βασανισμένη κόρη της, ἀλλὰ καὶ ξέσπασε σὲ ὕμνο τῆς πίστεώς της!
–«Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις», τῆς εἶπε.
Συγκλονιστικὰ λόγια! Τὰ ὁποῖα καὶ φανερώνουν γιὰ ποιὸ λόγο ὁ Κύριος καθυστέρησε τόσο πολὺ νὰ ἀπαντήσει στὶς δραματικὲς ἐκκλήσεις της. Πίστη μεγάλη, ἐπιμονὴ θαυμαστή, ταπείνωση ὑπέροχη, νά τὸ μεγαλεῖο τῆς Χαναναίας!
Αὐτὴ ἡ ταπείνωση ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο ὅλων τῶν ἀρετῶν καὶ τὴν ἐγγύηση τῆς θείας Χάριτος καὶ εὐλογίας. Ἂς στηρίζουμε λοιπὸν κι ἐμεῖς τὴν πίστη καὶ τὴν προσευχή μας στὴν ταπεινὴ ὑποταγὴ στὸν παντοδύναμο καὶ πάνσοφο Θεὸ Πατέρα. Καὶ τότε Ἐκεῖνος θὰ μᾶς χαρίζει ἁπλόχερα ὅ,τι εἶναι καλύτερο καὶ πιὸ συμφέρον μας στὴ ζωή μας.
Ο ΣΩΤΗΡ, 1/02/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου