ΙΣΤΟΡΙΚΑ




Ο οργανωμένος μοναχικός βίος στη Μονή ανάγεται στις πρώτες δεκαετίες του 14ου αι., σύμφωνα με τα λείψανα των τοιχογραφιών στο παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου, καθώς καί από αρχιτεκτονικές ενδείξεις.Στην άποψη αυτή συνηγορεί καί το γεγονός, ότι ο Όσιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης (+1380) συμβουλεύει στη διαθήκη του τους συνασκητές του Μεγάλου Μετεώρου να εκλέγουν τον ηγούμενο τους έχοντας και τη γνώμη του ηγουμένου του Αγίου Νικολάου. Η εν λόγω Μονή, κατά πάσαν πιθανότητα, ταυτίζεται με τον Αναπαυσά.
Επίσης ένα μονύδριο του Αγίου Νικολάου, που αναφέρεται σε επίσημο γράμμα του 1392/93, πρέπει μάλλον και αυτό να ταυτισθεί με τη Μονή του Αναπαυσά.
Στην πρώτη δεκαετία του 16ου αιώνα το Μοναστήρι ανακαινίζεται ριζικά καί τότε κτίζεται το σημερινό καθολικό.
Το έτος 1888 είχε πέντε μοναχούς.
Το 1909 δεν είχε κανένα μοναχό και σιγά-σιγά άρχισε να ερειπώνεται.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941-44) βομβαρδίζεται μαζί με άλλα μνημεία της περιοχής.
Ευτυχώς στη δεκαετία του 1960 η αρχαιολογική υπηρεσία προχώρησε σε εργασίες αναστήλωσης και ανακαίνισης καθώς και καθαρισμού των τοιχογραφιών, διασώζοντας έτσι τη Μονή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου